Ο Μίμης Παπαθανασίου καταδύεται σε βάθη που το οξυγόνο, ο γαλάζιος ουρανός, τα κόκκινα γεράνια είναι μια θολή ανάμνηση. Θολή μα αναγκαία, για την επιβίωση των λέξεων που θα μετασχηματίσουν το παρελθόν –καρέ καρέ– σε μια απίστευτη ιστορία, γεμάτη ποίηση, σκοτάδι, νιάτα, γηρατειά.
Δεν έχει ήρωες το «παραμύθι» του Μίμη Παπαθανασίου, ούτε δράκους και νεράιδες. Έχει ανθρώπους που ζουν τον πόνο και...
Ο Μίμης Παπαθανασίου καταδύεται σε βάθη που το οξυγόνο, ο γαλάζιος ουρανός, τα κόκκινα γεράνια είναι μια θολή ανάμνηση. Θολή μα αναγκαία, για την επιβίωση των λέξεων που θα μετασχηματίσουν το παρελθόν –καρέ καρέ– σε μια απίστευτη ιστορία, γεμάτη ποίηση, σκοτάδι, νιάτα, γηρατειά.
Δεν έχει ήρωες το «παραμύθι» του Μίμη Παπαθανασίου, ούτε δράκους και νεράιδες. Έχει ανθρώπους που ζουν τον πόνο και...
Η αυλαία ανοίγει κι ο προβολέας φωτίζει τις ιαχές των ψυχών κουρασμένων ανθρώπων. Εσωτερικές σκέψεις, συναισθήματα, ενοχές και λαχτάρες ξεγυμνώνονται μπροστά μας. Ενδότερες φωνές αντιπαλεύουν με κατευθύνσεις και αποφάσεις, καθώς οι άνθρωποι αναζητούν τη χαμένη τους ταυτότητα. Οι φωνές της ψυχής, περιλαμβάνουν τις εσωτερικές συνειδητές σκέψεις και αναλύσεις της κάθε επιλογής, τις βαθύτερες...
Η αυλαία ανοίγει κι ο προβολέας φωτίζει τις ιαχές των ψυχών κουρασμένων ανθρώπων. Εσωτερικές σκέψεις, συναισθήματα, ενοχές και λαχτάρες ξεγυμνώνονται μπροστά μας. Ενδότερες φωνές αντιπαλεύουν με κατευθύνσεις και αποφάσεις, καθώς οι άνθρωποι αναζητούν τη χαμένη τους ταυτότητα. Οι φωνές της ψυχής, περιλαμβάνουν τις εσωτερικές συνειδητές σκέψεις και αναλύσεις της κάθε επιλογής, τις βαθύτερες...
Εικόνες και συναισθήματα που παρουσιάζονται με αισθαντικό τρόπο μέσα από τα ποιήματα και τα τραγούδια του Ιωάννη Κοκκάρη. Εκπλήσσομαι πώς μπορεί, με απλές λέξεις, να φτιάχνει εικόνες από το παρελθόν και ιστορίες του σύγχρονου ανθρώπου.
Θεωρώ ότι η αυθεντικότητα των ποιημάτων του θα οδηγήσει τον αναγνώστη σε μια, πρόσωπο με πρόσωπο, μάχη αναγκαία στο καθένα μας, για να βρει τις δικές του...
Εικόνες και συναισθήματα που παρουσιάζονται με αισθαντικό τρόπο μέσα από τα ποιήματα και τα τραγούδια του Ιωάννη Κοκκάρη. Εκπλήσσομαι πώς μπορεί, με απλές λέξεις, να φτιάχνει εικόνες από το παρελθόν και ιστορίες του σύγχρονου ανθρώπου.
Θεωρώ ότι η αυθεντικότητα των ποιημάτων του θα οδηγήσει τον αναγνώστη σε μια, πρόσωπο με πρόσωπο, μάχη αναγκαία στο καθένα μας, για να βρει τις δικές του...
Τι είναι αυτό που κινεί την πένα του Ιωάννη Κοκκάρη και κατ’ επέκταση τη μουσική μπαγκέτα μου;
Τώρα, στο τέλος της μουσικής διαδρομής μας, μπορώ να πω με σιγουριά ότι ο άνεμος, που παρασύρει τα πάντα, όταν χάνει τον έλεγχο και χαϊδεύει απαλά και φιλικά το μέτωπο... Αυτός ο άνεμος που είναι αισιόδοξος, αλλά συγχρόνως ορμητικός και αξιοπρεπής.
Πολλές φορές μας θυμίζει ότι είμαστε κεριά, που...
Τι είναι αυτό που κινεί την πένα του Ιωάννη Κοκκάρη και κατ’ επέκταση τη μουσική μπαγκέτα μου;
Τώρα, στο τέλος της μουσικής διαδρομής μας, μπορώ να πω με σιγουριά ότι ο άνεμος, που παρασύρει τα πάντα, όταν χάνει τον έλεγχο και χαϊδεύει απαλά και φιλικά το μέτωπο... Αυτός ο άνεμος που είναι αισιόδοξος, αλλά συγχρόνως ορμητικός και αξιοπρεπής.
Πολλές φορές μας θυμίζει ότι είμαστε κεριά, που...
Αν ποτέ βρεθείς
Στο λαβωμένο τούνελ
Και κοιτάξεις μακριά
Τη γαλαζοπράσινη κοιλάδα
Με τα πανύψηλα κυπαρίσσια
Και τις λευκοντυμένες αμυγδαλιές
Θυμήσου την Άννα
Τα ολόχρυσα νιάτα της
Την καθαρή φορεσιά της
Τα ανοιχτά της μάτια
Που αντίκρυσαν τον κόσμο
Για τόσο λίγο
Που ονειρεύτηκε τη θάλασσα
Τον ήλιο με τα καλοκαίρια του
Τον αναπάντεχο έρωτα
(...)
Η Άννα δεν πρόλαβε φέτος...
Αν ποτέ βρεθείς
Στο λαβωμένο τούνελ
Και κοιτάξεις μακριά
Τη γαλαζοπράσινη κοιλάδα
Με τα πανύψηλα κυπαρίσσια
Και τις λευκοντυμένες αμυγδαλιές
Θυμήσου την Άννα
Τα ολόχρυσα νιάτα της
Την καθαρή φορεσιά της
Τα ανοιχτά της μάτια
Που αντίκρυσαν τον κόσμο
Για τόσο λίγο
Που ονειρεύτηκε τη θάλασσα
Τον ήλιο με τα καλοκαίρια του
Τον αναπάντεχο έρωτα
(...)
Η Άννα δεν πρόλαβε φέτος...
«Σ’ αυτόν εδώ τον τόμο, με τον εύλογο τίτλο Ποιητικά γεφυρώματα, διαβάζουμε τις παραλλαγές μιας ομάδας μαθητών πάνω στα θέματα και τους εκφραστικούς κώδικες που προτείνουν κάποιοι (εφτά τον αριθμό) από τους μεγάλους ποιητές μας της γενιάς του ’20 και του ’30. Το αποτέλεσμα εκπλήσσει.
Με τη βοήθεια των ιδιοφυών «καθοδηγητών» τους, των μεγάλων μας δηλαδή ποιητών, τα παιδιά αυτά έρχονται να...
«Σ’ αυτόν εδώ τον τόμο, με τον εύλογο τίτλο Ποιητικά γεφυρώματα, διαβάζουμε τις παραλλαγές μιας ομάδας μαθητών πάνω στα θέματα και τους εκφραστικούς κώδικες που προτείνουν κάποιοι (εφτά τον αριθμό) από τους μεγάλους ποιητές μας της γενιάς του ’20 και του ’30. Το αποτέλεσμα εκπλήσσει.
Με τη βοήθεια των ιδιοφυών «καθοδηγητών» τους, των μεγάλων μας δηλαδή ποιητών, τα παιδιά αυτά έρχονται να...
Σε αυτήν τη δεύτερη ποιητική του σύνθεση, ο ποιητής ενορχηστρώνει μια «χορεία» λέξεων και συναισθημάτων σε μια σπονδυλωτή αφήγηση ποιητικού οίστρου και πένθους. Με την ευαισθησία ενός μαέστρου του πνεύματος, ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται την αναπάντεχη τραγωδία των Τεμπών, χτίζοντας μια γέφυρα ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, τη μνήμη και το χρέος μιας γενιάς νέας και ρέκτειρας. Μέσα από τους...
Σε αυτήν τη δεύτερη ποιητική του σύνθεση, ο ποιητής ενορχηστρώνει μια «χορεία» λέξεων και συναισθημάτων σε μια σπονδυλωτή αφήγηση ποιητικού οίστρου και πένθους. Με την ευαισθησία ενός μαέστρου του πνεύματος, ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται την αναπάντεχη τραγωδία των Τεμπών, χτίζοντας μια γέφυρα ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, τη μνήμη και το χρέος μιας γενιάς νέας και ρέκτειρας. Μέσα από τους...
Πώς να το γράψω να το δεις και πώς να σου το πω,
στους τέσσερις σκορπίζουνε ανέμους τα χαρτιά μου,
μπροστά μου μίλια απλώνεται νερό θαλασσινό,
κι αν το φωνάξω πνίγεται στο κύμα η λαλιά μου.
Μια αρχαία ξέρω προσευχή που κάνουν στο Περού,
με δίχως θυμιάματα, κεριά και μανουάλια,
αυτήν κι εσένα μυστικά έχω ξανά στον νου,
απόψε που σφυρίζουνε τρελοί καιροί στα στράλια.
Βαθιά η πλώρη...
Πώς να το γράψω να το δεις και πώς να σου το πω,
στους τέσσερις σκορπίζουνε ανέμους τα χαρτιά μου,
μπροστά μου μίλια απλώνεται νερό θαλασσινό,
κι αν το φωνάξω πνίγεται στο κύμα η λαλιά μου.
Μια αρχαία ξέρω προσευχή που κάνουν στο Περού,
με δίχως θυμιάματα, κεριά και μανουάλια,
αυτήν κι εσένα μυστικά έχω ξανά στον νου,
απόψε που σφυρίζουνε τρελοί καιροί στα στράλια.
Βαθιά η πλώρη...
Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «ARS POETICA» –σειρά αφιερωμένη στην παγκόσμια ποίηση– έρχεται
για να γνωρίσει στο ελληνικό κοινό τη μεγάλη περουβιανή ποιήτρια Blanca Varela, μια από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές της Λατινικής Αμερικής και παντελώς άγνωστη στην Ελλάδα (μοναδική εξαίρεση έξι ποιήματά της που μετέφρασε και δημοσίευσε στο ιστολόγιό του ο ποιητής και μεταφραστής Στέλιος...
Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «ARS POETICA» –σειρά αφιερωμένη στην παγκόσμια ποίηση– έρχεται
για να γνωρίσει στο ελληνικό κοινό τη μεγάλη περουβιανή ποιήτρια Blanca Varela, μια από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές της Λατινικής Αμερικής και παντελώς άγνωστη στην Ελλάδα (μοναδική εξαίρεση έξι ποιήματά της που μετέφρασε και δημοσίευσε στο ιστολόγιό του ο ποιητής και μεταφραστής Στέλιος...
Στον σιωπηλό κόσμο της παρούσας ποιητικής συλλογής, κατακερματισμένες σκέψεις χορεύουν με τα απωθημένα, ανοίγοντας παράθυρα στο παρελθόν. Μνήμες ξυπνούν, αφήνοντας αναπόδραστες σκέψεις να τρυπώσουν στο παραθυράκι του νου. Στον χορό των λέξεων, ανθίζει η ελπίδα, σαν φως που οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στον κόσμο της ανθρώπινης ψυχής....
Στον σιωπηλό κόσμο της παρούσας ποιητικής συλλογής, κατακερματισμένες σκέψεις χορεύουν με τα απωθημένα, ανοίγοντας παράθυρα στο παρελθόν. Μνήμες ξυπνούν, αφήνοντας αναπόδραστες σκέψεις να τρυπώσουν στο παραθυράκι του νου. Στον χορό των λέξεων, ανθίζει η ελπίδα, σαν φως που οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στον κόσμο της ανθρώπινης ψυχής....
ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ
Σε πολλά πράγματα
βάζουμε ερωτηματικό
μένουν μετέωρες οι έννοιες μας
πρέπει να κάνουμε τάμα στις ιδέες μας.
Στους δρόμους της ζωής
σε προσμονή σπόρων
σφίγγουμε μια δύναμη βαθιά
ήρεμα ν’ αναπτυχθούν στο χώμα και στον άνεμο....
ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ
Σε πολλά πράγματα
βάζουμε ερωτηματικό
μένουν μετέωρες οι έννοιες μας
πρέπει να κάνουμε τάμα στις ιδέες μας.
Στους δρόμους της ζωής
σε προσμονή σπόρων
σφίγγουμε μια δύναμη βαθιά
ήρεμα ν’ αναπτυχθούν στο χώμα και στον άνεμο....
Μετά την εκθέωσή της η Ψυχή επανέρχεται στο υλικό πεδίο ως θνητή για να της δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία στην Αγάπη. Μετά από ατελείωτες δοκιμασίες η Ψυχή ξεκινάει στον δεύτερο κύκλο της μετουσίωσής της ως Μία, ταξίδι για να ανακαλύψει την εντελέχειά της. Μέσα στο αείζωον θα αμφισβητήσουμε τον Χρόνο και τον Θάνατο ως έννοιες του Τώρα, θα περιηγηθούμε στην ουσία της Ψυχής αναζητώντας την...
Μετά την εκθέωσή της η Ψυχή επανέρχεται στο υλικό πεδίο ως θνητή για να της δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία στην Αγάπη. Μετά από ατελείωτες δοκιμασίες η Ψυχή ξεκινάει στον δεύτερο κύκλο της μετουσίωσής της ως Μία, ταξίδι για να ανακαλύψει την εντελέχειά της. Μέσα στο αείζωον θα αμφισβητήσουμε τον Χρόνο και τον Θάνατο ως έννοιες του Τώρα, θα περιηγηθούμε στην ουσία της Ψυχής αναζητώντας την...
Την φύση, την ζωή, το ανθρώπινο ον ως άγγελο και τέρας, την νιότη υμνεί η ποίηση τού Ηλία Τσέχου, με την 14η συλλογή, κλείνοντας μισό αιώνα δημιουργίας.
Ο Λωτός δεν Ξεχνά συναντά την νεανική γραφή τού δημιουργού, ευτυχές, δονώντας το σύμπαν, άλλα πικρά, άλλα γλυκά! Καταγγέλλει πλήθος το άδικο, κρίνει το αλόγιστο, απορεί με τις πτώσεις τού νου, θωπεύει, συμβουλεύει το άπειρο, συγκινείται να...
Την φύση, την ζωή, το ανθρώπινο ον ως άγγελο και τέρας, την νιότη υμνεί η ποίηση τού Ηλία Τσέχου, με την 14η συλλογή, κλείνοντας μισό αιώνα δημιουργίας.
Ο Λωτός δεν Ξεχνά συναντά την νεανική γραφή τού δημιουργού, ευτυχές, δονώντας το σύμπαν, άλλα πικρά, άλλα γλυκά! Καταγγέλλει πλήθος το άδικο, κρίνει το αλόγιστο, απορεί με τις πτώσεις τού νου, θωπεύει, συμβουλεύει το άπειρο, συγκινείται να...
Από τα έγκατα της γης κι από τις θάλασσες,
από τον μόχθο των ανθρώπων κι
από τη θλίψη τους,
από τους νοτιάδες που μας πέτυχαν κατάστηθα,
αυτή η ποιητική συλλογή συλλέγει από παντού
το αλάτι.
Αψύ το αποτέλεσμα κάποιες φορές,
μα είναι πάντα η αλμύρα που
συντηρεί το νόστο....
Από τα έγκατα της γης κι από τις θάλασσες,
από τον μόχθο των ανθρώπων κι
από τη θλίψη τους,
από τους νοτιάδες που μας πέτυχαν κατάστηθα,
αυτή η ποιητική συλλογή συλλέγει από παντού
το αλάτι.
Αψύ το αποτέλεσμα κάποιες φορές,
μα είναι πάντα η αλμύρα που
συντηρεί το νόστο....
Μια ποιητική συλλογή που σε γυρνάει στον Πόντο και τη συγκινητική ιστορία του!
Yπήρξε ένας τόπος, που ο Πόντος αντάμωσε την αιωνιότητα, την άγγιξε δειλά, τη γλυκοφίλησε τη νύχτα. Κι απάνω σ’ έναν στίχο, ίσως τη γραμμή του ορίζοντα, ανταμώσαν μαγικά οι Αργοναύτες της Κολχίδας με τις Αμαζόνες της Παφλαγονίας, οι Ακρίτες των βυζαντινών συνόρων με τις ξακουστές για την ομορφιά τους πριγκίπισσες...
Μια ποιητική συλλογή που σε γυρνάει στον Πόντο και τη συγκινητική ιστορία του!
Yπήρξε ένας τόπος, που ο Πόντος αντάμωσε την αιωνιότητα, την άγγιξε δειλά, τη γλυκοφίλησε τη νύχτα. Κι απάνω σ’ έναν στίχο, ίσως τη γραμμή του ορίζοντα, ανταμώσαν μαγικά οι Αργοναύτες της Κολχίδας με τις Αμαζόνες της Παφλαγονίας, οι Ακρίτες των βυζαντινών συνόρων με τις ξακουστές για την ομορφιά τους πριγκίπισσες...