Σκάνδαλο! Την επομένη μιας ξέφρενης νύχτας στο Μαξίμ, η Πιτσιρίκα-Γαριδούλα, χορεύτρια στο Μουλέν-Ρουζ, βρίσκεται στο κρεβάτι του αξιοσέβαστου δόκτορα Πετιπόν, άμαθου στα δυνατά ποτά. Όταν φτάνει απρόοπτα σπίτι του ο θείος του, τον συλλαμβάνει με μια τόσο γοητευτική συντροφιά. Ο Πετιπόν δεν έχει άλλη επιλογή παρά μόνο να παρουσιάσει την Πιτσιρίκα ως γυναίκα του. Αλλά πώς θα αντιδράσει η νόμιμη...
Σκάνδαλο! Την επομένη μιας ξέφρενης νύχτας στο Μαξίμ, η Πιτσιρίκα-Γαριδούλα, χορεύτρια στο Μουλέν-Ρουζ, βρίσκεται στο κρεβάτι του αξιοσέβαστου δόκτορα Πετιπόν, άμαθου στα δυνατά ποτά. Όταν φτάνει απρόοπτα σπίτι του ο θείος του, τον συλλαμβάνει με μια τόσο γοητευτική συντροφιά. Ο Πετιπόν δεν έχει άλλη επιλογή παρά μόνο να παρουσιάσει την Πιτσιρίκα ως γυναίκα του. Αλλά πώς θα αντιδράσει η νόμιμη...
Σε ένα από τα πιο μακάβρια έργα του, ο Ευριπίδης αριστοτεχνικά δραματοποιεί τον τρόπο με τον οποίο κάποιος εξοντώνει τον αντίπαλό του με τις τεχνικές της χειραγώγησης, τη στρατηγική νοημοσύνης και τις ύπουλες διαστροφικές επιθέσεις: συκοφαντία, αποσταθεροποίηση, παγίδες, στρέβλωση της πραγματικότητας, και κάθε συμπεριφορά που σήμερα συνιστά ηθική παρενόχληση. Ο Διόνυσος είναι και θεός της...
Σε ένα από τα πιο μακάβρια έργα του, ο Ευριπίδης αριστοτεχνικά δραματοποιεί τον τρόπο με τον οποίο κάποιος εξοντώνει τον αντίπαλό του με τις τεχνικές της χειραγώγησης, τη στρατηγική νοημοσύνης και τις ύπουλες διαστροφικές επιθέσεις: συκοφαντία, αποσταθεροποίηση, παγίδες, στρέβλωση της πραγματικότητας, και κάθε συμπεριφορά που σήμερα συνιστά ηθική παρενόχληση. Ο Διόνυσος είναι και θεός της...
[…] ο Χριστοφής είναι ένας φιλόσοφος-ψυχολόγος που ταξιδεύει µε χρονοµηχανή και µελετά τους αξιόλογους ανθρώπους της Ιστορίας και τον περίγυρό τους, προσπαθώντας να κατανοήσει τις µεγαλειώδεις αντιφάσεις τους, την δύναµη και τις αδυναµίες τους, τα πάθη και την δηµιουργία, την επίδραση και την λησµονιά.
?ρ Φώτης Παπαθανασίου
Ιδιάζων φάρος στα Ελληνικά Γράµµατα. Ιδιοφυής, πρωτότυπος,...
[…] ο Χριστοφής είναι ένας φιλόσοφος-ψυχολόγος που ταξιδεύει µε χρονοµηχανή και µελετά τους αξιόλογους ανθρώπους της Ιστορίας και τον περίγυρό τους, προσπαθώντας να κατανοήσει τις µεγαλειώδεις αντιφάσεις τους, την δύναµη και τις αδυναµίες τους, τα πάθη και την δηµιουργία, την επίδραση και την λησµονιά.
?ρ Φώτης Παπαθανασίου
Ιδιάζων φάρος στα Ελληνικά Γράµµατα. Ιδιοφυής, πρωτότυπος,...
Στο θεατρικό έργο «Ο Βυσσινόκηπος» παρουσιάζονται δραματουργικά οι κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις στη Ρωσία, στο γύρισμα του 20ού αιώνα, συμπεριλαμβανομένης της ανόδου της μεσαίας τάξης μετά την κατάργηση της δουλοπαροικίας στα μέσα του 19ου αιώνα και της πτώσης της εξουσίας της αριστοκρατίας....
Στο θεατρικό έργο «Ο Βυσσινόκηπος» παρουσιάζονται δραματουργικά οι κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις στη Ρωσία, στο γύρισμα του 20ού αιώνα, συμπεριλαμβανομένης της ανόδου της μεσαίας τάξης μετά την κατάργηση της δουλοπαροικίας στα μέσα του 19ου αιώνα και της πτώσης της εξουσίας της αριστοκρατίας....
Ο Ανδρέας και η Δήμητρα είναι παντρεμένοι με παιδιά και διατηρούν ένα επιτυχημένο αρχιτεκτονικό γραφείο. Με αφορμή μια σημαντική επαγγελματική συνάντηση, περνούν ένα σαββατόβραδο σε πολυτελές θέρετρο του Αιγαίου. Εκεί, συζητώντας για τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τη μεταξύ τους διαφωνία για τον τρόπο υλοποίησής τους, ο Ανδρέας ζητά από τη Δήμητρα να χωρίσουν και ξεσπά άγρια μεταξύ τους διαμάχη....
Ο Ανδρέας και η Δήμητρα είναι παντρεμένοι με παιδιά και διατηρούν ένα επιτυχημένο αρχιτεκτονικό γραφείο. Με αφορμή μια σημαντική επαγγελματική συνάντηση, περνούν ένα σαββατόβραδο σε πολυτελές θέρετρο του Αιγαίου. Εκεί, συζητώντας για τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τη μεταξύ τους διαφωνία για τον τρόπο υλοποίησής τους, ο Ανδρέας ζητά από τη Δήμητρα να χωρίσουν και ξεσπά άγρια μεταξύ τους διαμάχη....
Ο Κέννυ κι ο Φενού είναι στρατιώτες σε έναν περίεργο πόλεμο, που κρατάει για μέρες, μήνες, ή και χρόνια. Η αλήθεια είναι πως κανείς πια δεν ξέρει με βεβαιότητα. Ο Κέννυ και ο Φενού φυλάν σκοπιά στη μέση του πουθενά. Ξεχασμένοι σε μια δυστοπία, μοιάζουν τα μόνα ζωντανά πλάσματα που έχουν απομείνει στον κόσμο. Ανήκουν σε αντίπαλες παρατάξεις. Ο Κέννυ είναι Κόκκινος και ο Φενού Μπλε, και όλοι...
Ο Κέννυ κι ο Φενού είναι στρατιώτες σε έναν περίεργο πόλεμο, που κρατάει για μέρες, μήνες, ή και χρόνια. Η αλήθεια είναι πως κανείς πια δεν ξέρει με βεβαιότητα. Ο Κέννυ και ο Φενού φυλάν σκοπιά στη μέση του πουθενά. Ξεχασμένοι σε μια δυστοπία, μοιάζουν τα μόνα ζωντανά πλάσματα που έχουν απομείνει στον κόσμο. Ανήκουν σε αντίπαλες παρατάξεις. Ο Κέννυ είναι Κόκκινος και ο Φενού Μπλε, και όλοι...
Ένα Τζιώτικο ραβαΐσι σε παραδοσιακή μορφή.
Πενήντα χρόνια μετά τη θεατρική επιτυχία της δεκαετίας του 1910, ξαναγράφεται μια ερωτική ιστορία στον ίδιο τόπο, το νησί της Κέας ή Τζιας, σε συνθήκες πλέον της δεκαετίας του 1950.
Από το Μικρό Παρίσι, τις καντάδες και τα κλου Παγώνα Κλου, περνάμε στην καθοικιά του Κωσταντή με τα παραδοσιακά έθιμα της εποχής, τους νησιώτικους σκοπούς και τα...
Ένα Τζιώτικο ραβαΐσι σε παραδοσιακή μορφή.
Πενήντα χρόνια μετά τη θεατρική επιτυχία της δεκαετίας του 1910, ξαναγράφεται μια ερωτική ιστορία στον ίδιο τόπο, το νησί της Κέας ή Τζιας, σε συνθήκες πλέον της δεκαετίας του 1950.
Από το Μικρό Παρίσι, τις καντάδες και τα κλου Παγώνα Κλου, περνάμε στην καθοικιά του Κωσταντή με τα παραδοσιακά έθιμα της εποχής, τους νησιώτικους σκοπούς και τα...
Η Σιμόν ντε Μπωβουάρ για τη Σοφίτα:
«Μ΄αρέσει η έμπνευση του έργου σας και του βρίσκω αρετές: ένα δραματικό βάδισμα, αγωνία…
Είναι βέβαιο ότι έχετε ταλέντο…
Θα γράψετε θέατρο πραγματικά ωραίο…
Θα είμαι ευτυχής αν με ενημερώνετε για την πρόοδο των εργασιών σας.»
Ανάμεσα στις σελίδες του ‘Σοφίτα’, ένα αερόμετρο γίνεται το κεντρικό σύμβολο μιας αγωνίας που διαπερνά την κοινωνία: το δικαίωμα...
Η Σιμόν ντε Μπωβουάρ για τη Σοφίτα:
«Μ΄αρέσει η έμπνευση του έργου σας και του βρίσκω αρετές: ένα δραματικό βάδισμα, αγωνία…
Είναι βέβαιο ότι έχετε ταλέντο…
Θα γράψετε θέατρο πραγματικά ωραίο…
Θα είμαι ευτυχής αν με ενημερώνετε για την πρόοδο των εργασιών σας.»
Ανάμεσα στις σελίδες του ‘Σοφίτα’, ένα αερόμετρο γίνεται το κεντρικό σύμβολο μιας αγωνίας που διαπερνά την κοινωνία: το δικαίωμα...
Ο Τίμων είναι ο στενότερος συγγενής του βασιλιά Ληρ. Και με τον έναν και με τον άλλον ο ποιητής μάς παρουσιάζει τον άνθρωπο που πίστεψε σε ιδανικό κι ο θεός αυτής της πίστης απάτησε την εμπιστοσύνη του! [...] Με τον Τίμωνα, το ιδανικό δεν περιορίζεται στη στοργή την οικογενειακή, παρ’ απλώνεται πλατιά, γενικά στην ανθρώπινη αγάπη, στη φιλία. Γι’ αυτό και μοιράζει τα πλούτη του αλογάριαστα:...
Ο Τίμων είναι ο στενότερος συγγενής του βασιλιά Ληρ. Και με τον έναν και με τον άλλον ο ποιητής μάς παρουσιάζει τον άνθρωπο που πίστεψε σε ιδανικό κι ο θεός αυτής της πίστης απάτησε την εμπιστοσύνη του! [...] Με τον Τίμωνα, το ιδανικό δεν περιορίζεται στη στοργή την οικογενειακή, παρ’ απλώνεται πλατιά, γενικά στην ανθρώπινη αγάπη, στη φιλία. Γι’ αυτό και μοιράζει τα πλούτη του αλογάριαστα:...
Εμπρός για το τσιμπούσι, γλεντήστε, ξεφαντώστε,
τσουγκρίστε τα γεμάτα για την παρθενιά της,
ευθυμήστε τρελά, ή πάτε κρεμαστείτε:
μα η καλή μου Καίτη, αυτή θα ’ρθει με μένα.
Μην προκαλείτε, μην τσινάτε, μην αγριεύετε·
θέλω να ’μαι κύριος σ’ ό,τι είναι δικό μου.
Τούτη είναι το έχει μου, το βιο μου, είναι το σπίτι μου,
τ’ αναχρικά μου, το χωράφι μου, το αμπάρι μου,
τ’ άλογό μου, το βόιδι μου, ο...
Εμπρός για το τσιμπούσι, γλεντήστε, ξεφαντώστε,
τσουγκρίστε τα γεμάτα για την παρθενιά της,
ευθυμήστε τρελά, ή πάτε κρεμαστείτε:
μα η καλή μου Καίτη, αυτή θα ’ρθει με μένα.
Μην προκαλείτε, μην τσινάτε, μην αγριεύετε·
θέλω να ’μαι κύριος σ’ ό,τι είναι δικό μου.
Τούτη είναι το έχει μου, το βιο μου, είναι το σπίτι μου,
τ’ αναχρικά μου, το χωράφι μου, το αμπάρι μου,
τ’ άλογό μου, το βόιδι μου, ο...
Σαν ήμουν ήμουν κούτσικο μωρό,
με χάι χάι χάι, μ’ αγέρα και βροχή,
μα ήμουν τρελό κι ανήξερο
κι έβρεχε η βροχή, βροχή καθημερνά.
Μα κι όταν εμεγάλωσα καλά,
με χάι χάι χάι, μ’ αγέρα και βροχή,
κλέφτες και μάγκες ποιος βοηθά
κι έβρεχε η βροχή, βροχή καθημερνά.
[…]
Πάει ένας καιρός που πιάστη η πλάση αυτή,
με χάι χάι χάι, μ’ αγέρα και βροχή,
κι ας πάει, το δράμα τέλειωσε,
πρόθυμοι για σας εδώ...
Σαν ήμουν ήμουν κούτσικο μωρό,
με χάι χάι χάι, μ’ αγέρα και βροχή,
μα ήμουν τρελό κι ανήξερο
κι έβρεχε η βροχή, βροχή καθημερνά.
Μα κι όταν εμεγάλωσα καλά,
με χάι χάι χάι, μ’ αγέρα και βροχή,
κλέφτες και μάγκες ποιος βοηθά
κι έβρεχε η βροχή, βροχή καθημερνά.
[…]
Πάει ένας καιρός που πιάστη η πλάση αυτή,
με χάι χάι χάι, μ’ αγέρα και βροχή,
κι ας πάει, το δράμα τέλειωσε,
πρόθυμοι για σας εδώ...
Και σε τούτη την πρώτη του τραγωδία και σ’ όλο το έργο του Σαίξπηρ, κυρίαρχο είναι το θέμα της εξουσίας. Η χτυπητή διαφορά ανάμεσα στην αιχμάλωτη Ταμόρα, που την έχει αρπάξει η συμφορά, και στην Ταμόρα παντοδύναμη ρήγισσα της Ρώμης φανερώνει πόσο αλλιώτικοι αποδεικνύονται οι άνθρωποι κάτω από διαφορετικές συνθήκες και καταστάσεις. Εδώ η υποκρισία, η πανουργία, η ραδιουργία, η λαγνεία κι η...
Και σε τούτη την πρώτη του τραγωδία και σ’ όλο το έργο του Σαίξπηρ, κυρίαρχο είναι το θέμα της εξουσίας. Η χτυπητή διαφορά ανάμεσα στην αιχμάλωτη Ταμόρα, που την έχει αρπάξει η συμφορά, και στην Ταμόρα παντοδύναμη ρήγισσα της Ρώμης φανερώνει πόσο αλλιώτικοι αποδεικνύονται οι άνθρωποι κάτω από διαφορετικές συνθήκες και καταστάσεις. Εδώ η υποκρισία, η πανουργία, η ραδιουργία, η λαγνεία κι η...
Τώρα ’ναι τα μάγια μου όλα σκόρπια χάμου
και δεν έχω δύναμη άλλη απ’ τη δικιά μου,
που είναι λίγη. Τώρα αλήθεια εσείς ορίζετε,
[…]
να μη μείνω σ’ τούτο το έρημο νησί,
παρ’ απ’ τα δεσμά μου βάλτε ευθύς σ’ ενέργεια
να με λύσετε με τα καλά σας χέρια.
Η γενναία πνοή σας πρέπει να γεμίσει
τα πανιά μου, ειδέ ο σκοπός μου θ’ αστοχήσει
που ήταν να σας αρέσω. Τώρα πια δεν έχω
πνέματα να βιάζω, τέχνη να...
Τώρα ’ναι τα μάγια μου όλα σκόρπια χάμου
και δεν έχω δύναμη άλλη απ’ τη δικιά μου,
που είναι λίγη. Τώρα αλήθεια εσείς ορίζετε,
[…]
να μη μείνω σ’ τούτο το έρημο νησί,
παρ’ απ’ τα δεσμά μου βάλτε ευθύς σ’ ενέργεια
να με λύσετε με τα καλά σας χέρια.
Η γενναία πνοή σας πρέπει να γεμίσει
τα πανιά μου, ειδέ ο σκοπός μου θ’ αστοχήσει
που ήταν να σας αρέσω. Τώρα πια δεν έχω
πνέματα να βιάζω, τέχνη να...
Θα τη λατρεύουν και θα τη φοβούνται· οι δικοί της
θα την ευλογούν· οι εχθροί της θα τρέμουν
σαν στάρι στο χωράφι που το δέρνει μπόρα
και θα κρεμάνε τα κεφάλια τους με θλίψη·
μαζί της το καλό θ’ αυξαίνει. Στις ημέρες της
κάθε άνθρωπος θα τρώει με ασφάλεια το ψωμί του
κάτω απ’ το κλήμα του που φύτεψε ο ίδιος και
θα τραγουδάει χαρούμενα τραγούδια της ειρήνης
σ’ όλη τη γειτονιά του. Θα γνωρίσουν...
Θα τη λατρεύουν και θα τη φοβούνται· οι δικοί της
θα την ευλογούν· οι εχθροί της θα τρέμουν
σαν στάρι στο χωράφι που το δέρνει μπόρα
και θα κρεμάνε τα κεφάλια τους με θλίψη·
μαζί της το καλό θ’ αυξαίνει. Στις ημέρες της
κάθε άνθρωπος θα τρώει με ασφάλεια το ψωμί του
κάτω απ’ το κλήμα του που φύτεψε ο ίδιος και
θα τραγουδάει χαρούμενα τραγούδια της ειρήνης
σ’ όλη τη γειτονιά του. Θα γνωρίσουν...
Του κόσμου το στεφάνι λιώνει. – Κύριέ μου:
Μαράθηκε το στέμμα του πολέμου, του στρατιώτη
έπεσε τ’ άστρο: αγόρια τώρα και κοπέλες
έγιναν ίσα με άντρες: έφυγε η εξαίρεση
και τίποτα σπουδαίο δεν έμεινε εδώ κάτω
για να το ιδεί η σελήνη […]
η ερμιά μου πάει να κάνει τη ζωή καλύτερη:
πρόστυχο να ’σαι Καίσαρας· μην όντας ο ίδιος
η Τύχη, είναι κοπέλι της, θεληματάρης της.
Είναι μεγάλο εγώ να κάνω αυτή...
Του κόσμου το στεφάνι λιώνει. – Κύριέ μου:
Μαράθηκε το στέμμα του πολέμου, του στρατιώτη
έπεσε τ’ άστρο: αγόρια τώρα και κοπέλες
έγιναν ίσα με άντρες: έφυγε η εξαίρεση
και τίποτα σπουδαίο δεν έμεινε εδώ κάτω
για να το ιδεί η σελήνη […]
η ερμιά μου πάει να κάνει τη ζωή καλύτερη:
πρόστυχο να ’σαι Καίσαρας· μην όντας ο ίδιος
η Τύχη, είναι κοπέλι της, θεληματάρης της.
Είναι μεγάλο εγώ να κάνω αυτή...
Που σκότωσε το ’λάφι τι,
τι θα ’χει αυτός για πλερωμή;
Το δέρμα και τα κέρατα
να τα φορεί λεβέντικα
και θα τον πάμε συνοδειά
όλοι μαζί τραγουδιστά.
Τα κέρατα να τα φορείς,
ήταν λοφία πριν γεννηθείς.
Τα κέρατα δεν είν’ ντροπή,
πολλοί τα βάλαν με τιμή
κι ακόμα απ’ τους δικούς σου
πατέρας και παππούς σου.
Τα κέρατα, τα κέρατα, τα κέρατα,
δεν είν’ ντροπή μόν’ φόρα τα....
Που σκότωσε το ’λάφι τι,
τι θα ’χει αυτός για πλερωμή;
Το δέρμα και τα κέρατα
να τα φορεί λεβέντικα
και θα τον πάμε συνοδειά
όλοι μαζί τραγουδιστά.
Τα κέρατα να τα φορείς,
ήταν λοφία πριν γεννηθείς.
Τα κέρατα δεν είν’ ντροπή,
πολλοί τα βάλαν με τιμή
κι ακόμα απ’ τους δικούς σου
πατέρας και παππούς σου.
Τα κέρατα, τα κέρατα, τα κέρατα,
δεν είν’ ντροπή μόν’ φόρα τα....
Το φαρμάκι απ’ την γκρίνια ζηλιαρογυναίκας
πιο ’ναι θανατερό από σκύλου λυσσασμένου δόντι.
Η κρεβατομουρμούρα σου του χάλαγε τον ύπνο,
κι αυτή ’ν’ η αιτία που πήρε αέρα το μυαλό του.
[…]
Λες πως του εμπόδιζες τα γλέντια με τις γκρίνιες σου:
άμα η γλυκιά η αναψυχή χαθεί, τι άλλο μένει
παρά βαρυθυμιά και μαύρη μελαγχολία,
συγγένισσα της άγριας κι απαρηγόρητης
απελπισιάς, κι απόκοντα λεφούσια...
Το φαρμάκι απ’ την γκρίνια ζηλιαρογυναίκας
πιο ’ναι θανατερό από σκύλου λυσσασμένου δόντι.
Η κρεβατομουρμούρα σου του χάλαγε τον ύπνο,
κι αυτή ’ν’ η αιτία που πήρε αέρα το μυαλό του.
[…]
Λες πως του εμπόδιζες τα γλέντια με τις γκρίνιες σου:
άμα η γλυκιά η αναψυχή χαθεί, τι άλλο μένει
παρά βαρυθυμιά και μαύρη μελαγχολία,
συγγένισσα της άγριας κι απαρηγόρητης
απελπισιάς, κι απόκοντα λεφούσια...
Εδώ έχουμε ωραίον και πλούσιον πίνακα, καλοσχεδιασμένον και ζωηρόχρωμον, που μας δίνει σε βάθος και πλάτος τον φεουδαρχικό τρόπο βίου, με την αρπαγή και τον φόνο, μαζί με τον ιπποτισμό, την πίστη, την τιμή, αξίες που έχουν αρκετά φθαρεί και καταντήσει τυπικές. Συνάμα φανερώνεται κιόλας το νέο πνεύμα που φυσάει στον μουχλιασμένον μεσαιωνικόν κόσμο για να φέρει αλλαγή. Ο φιλόδοξος άρπαγας της...
Εδώ έχουμε ωραίον και πλούσιον πίνακα, καλοσχεδιασμένον και ζωηρόχρωμον, που μας δίνει σε βάθος και πλάτος τον φεουδαρχικό τρόπο βίου, με την αρπαγή και τον φόνο, μαζί με τον ιπποτισμό, την πίστη, την τιμή, αξίες που έχουν αρκετά φθαρεί και καταντήσει τυπικές. Συνάμα φανερώνεται κιόλας το νέο πνεύμα που φυσάει στον μουχλιασμένον μεσαιωνικόν κόσμο για να φέρει αλλαγή. Ο φιλόδοξος άρπαγας της...
Ε, μαστόροι μου! Αν είχα πρόθεση να ξεσηκώσω
καρδιές σας και ψυχές σας γι’ ανταρσία κι οργή,
θ’ αδικούσα τον Βρούτο, θ’ αδικούσα και τον Κάσσιο,
που, καθώς ξέρετε όλοι, είν’ αξιότιμοι άνθρωποι.
Δε θα τους αδικήσω· προτιμάω ν’ αδικήσω
τον νεκρό, ν’ αδικήσω τον εαυτό μου και
σας, παρά ν’ αδικήσω τέτοιους αξιότιμους
ανθρώπους. Μα έχω δω ένα έγγραφο με τη σφραγίδα
του Καίσαρα· το βρήκα στο γραφείο...
Ε, μαστόροι μου! Αν είχα πρόθεση να ξεσηκώσω
καρδιές σας και ψυχές σας γι’ ανταρσία κι οργή,
θ’ αδικούσα τον Βρούτο, θ’ αδικούσα και τον Κάσσιο,
που, καθώς ξέρετε όλοι, είν’ αξιότιμοι άνθρωποι.
Δε θα τους αδικήσω· προτιμάω ν’ αδικήσω
τον νεκρό, ν’ αδικήσω τον εαυτό μου και
σας, παρά ν’ αδικήσω τέτοιους αξιότιμους
ανθρώπους. Μα έχω δω ένα έγγραφο με τη σφραγίδα
του Καίσαρα· το βρήκα στο γραφείο...
Όταν ενού ανθρώπου ο υπηρέτης πρέπει να παίξει μαζί
του τον σκύλο, το πράμα, βλέπεις, δεν πάει καλά […]
Του ’μαθα ό,τι ακριβώς θα ’λεγε κανείς:
«έτσι θα ’θελα να διδάξω ένα σκύλο».
Πόσοι αφέντες θα το ’καναν αυτό για τον υπηρέτη τους;
Όχι, παίρνω όρκο πως έχω κάτσει στον φάλαγγα για πουτίγγες
που έκλεψε, αλλιώς θα τον είχαν εχτελέσει· έχω κάτσει
στον σκύφουνα για χήνες που έπνιξε, αλλιώς θα...
Όταν ενού ανθρώπου ο υπηρέτης πρέπει να παίξει μαζί
του τον σκύλο, το πράμα, βλέπεις, δεν πάει καλά […]
Του ’μαθα ό,τι ακριβώς θα ’λεγε κανείς:
«έτσι θα ’θελα να διδάξω ένα σκύλο».
Πόσοι αφέντες θα το ’καναν αυτό για τον υπηρέτη τους;
Όχι, παίρνω όρκο πως έχω κάτσει στον φάλαγγα για πουτίγγες
που έκλεψε, αλλιώς θα τον είχαν εχτελέσει· έχω κάτσει
στον σκύφουνα για χήνες που έπνιξε, αλλιώς θα...
Στο βιβλίο παρουσιάζονται θεμελιακά και ουσιώδη στοιχεία της αρχαιοελληνικής τραγικής θέασης του κόσμου και του ανθρώπινου βίου: η σχέση του ανθρώπου και της ζωής του με δυνάμεις που βρίσκονται πέρα από τα όρια ελέγχου του, αυτές που ονομάζονται υπερφυσικές ή υπέρλογες? η ευθύνη και η συμβολή του ανθρώπου στη διαμόρφωση του πεπρωμένου του? οι αξίες που ορίζουν τα πρότυπα συμπεριφοράς στην...
Στο βιβλίο παρουσιάζονται θεμελιακά και ουσιώδη στοιχεία της αρχαιοελληνικής τραγικής θέασης του κόσμου και του ανθρώπινου βίου: η σχέση του ανθρώπου και της ζωής του με δυνάμεις που βρίσκονται πέρα από τα όρια ελέγχου του, αυτές που ονομάζονται υπερφυσικές ή υπέρλογες? η ευθύνη και η συμβολή του ανθρώπου στη διαμόρφωση του πεπρωμένου του? οι αξίες που ορίζουν τα πρότυπα συμπεριφοράς στην...
"Έργο μπροστά από την εποχή του", "ένα μικρό αριστούργημα", "ένα από τα αρτιότερα -αν όχι το αρτιότερο- μονόπρακτο που γράφτηκε ποτέ από Αμερικανό συγγραφέα", είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που αποδίδουν οι μελετητές στο Χιούι τού Ευγένιου ΟΝηλ. Γραμμένο το 1941, είναι το τελευταίο έργο του νομπελίστα Αμερικανού συγγραφέα, καρπός της ωριμότητάς του, πρωτοπόρο στη σύλληψη και τη δομή του....
"Έργο μπροστά από την εποχή του", "ένα μικρό αριστούργημα", "ένα από τα αρτιότερα -αν όχι το αρτιότερο- μονόπρακτο που γράφτηκε ποτέ από Αμερικανό συγγραφέα", είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που αποδίδουν οι μελετητές στο Χιούι τού Ευγένιου ΟΝηλ. Γραμμένο το 1941, είναι το τελευταίο έργο του νομπελίστα Αμερικανού συγγραφέα, καρπός της ωριμότητάς του, πρωτοπόρο στη σύλληψη και τη δομή του....
Η δράση διαδραματίζεται σε ένα μικρό ψαράδικο σπίτι σε ένα μικρό ψαροχώρι της Ανδαλουσίας κοντά στη Μάλαγα στην Ισπανία, όπου ζουν η Τερέζα Καρράρ και οι δύο γιοι της. Ο 20χρονος γιος της Χουάν ψαρεύει στη θάλασσα ενώ ο 15χρονος αδερφός του Χοσέ παρακολουθεί στο παράθυρο για να δει αν η λάμπα του Χουάν είναι ακόμα αναμμένη. Ο πατέρας Κάρλο πέθανε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου από...
Η δράση διαδραματίζεται σε ένα μικρό ψαράδικο σπίτι σε ένα μικρό ψαροχώρι της Ανδαλουσίας κοντά στη Μάλαγα στην Ισπανία, όπου ζουν η Τερέζα Καρράρ και οι δύο γιοι της. Ο 20χρονος γιος της Χουάν ψαρεύει στη θάλασσα ενώ ο 15χρονος αδερφός του Χοσέ παρακολουθεί στο παράθυρο για να δει αν η λάμπα του Χουάν είναι ακόμα αναμμένη. Ο πατέρας Κάρλο πέθανε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου από...