...

...

...

Ο Υβ Μπονφουά είναι ένας από τους πλέον σημαντικούς Γάλλους ποιητές της μεταπολεμικής περιόδου. Η κλασικότητα της ποίησής του ριζώνει στα πιο προχωρημένα μοντερνιστικά επιτεύγματα της ευρωπαϊκής ποίησης, ενώ ο μοντερνισμός του απογειώνεται στα πιο υψηλά πεδία της κλασικής ποίησης. Μας παραδίδει ένα έργο που μιλάει με ήχο καθαρό, ενώ γνωρίζει καλά την τέχνη της υποβολής σε συνομιλία με τους...

Έχοντας πει όλα αυτά: Δεν είμαι βέβαιος πως έχω δίκιο. Δεν είμαι βέβαιος αν είναι πρόβλημα. Δεν είμαι βέβαιος για την απάντηση. Δεν είμαι βέβαιος αν το γνωρίζω. Έτσι, σας ζητώ: Να κοιτάξετε μέσα σας. Να σκεφτείτε τους φίλους σας. Να απαντήσετε στο ερώτημα. Να χρησιμοποιήσετε τις γνώσεις σας....

Έχει ο πόνος όνομα, διεύθυνση και αριθμό, αιτία, αιτιατό και πεπραγμένα μα έχει και έλεος. Όπως κτερίσματα αστραφτερά, του δεκαπεντασύλλαβου την εύφημο τη μνεία, κάτι ρεμπέτικα ρεφρέν και ακόμα πολλά σαν τις ιαχές της νέγρικης κιθάρας και ίσως να θέλει μια κάποια επιδιόρθωση πριν εκτεθεί ανεπανόρθωτος και ασχήμων στα μάτια των αθώων....

ΣΚΙΣΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ Κανένας δρόμος, καμιά πληγή δεν έχει για ’μένα κλείσει Όλες οι γιορτές μου είναι κρυφές Μυστήρια που ο κόσμος δεν θα λύσει Δεν είμαι ένα μήνυμα κλεισμένο σε μπουκάλι Με το χέρι δεν ζυγίζομαι Μόνο με το κεφάλι Πάνω μου πάντα κουβαλώ σκόνη και μελάνι Δεν γίνεται να ’σαι απ’ όλα καθαρός Ο χρόνος θα σε πιάνει Δεν έχω πίστη, δεν έχω ευχές Λίγες αράδες μόνο έχω που...

Σαράντα τέσσερα ποιήματα που αναφέρονται στην έκρηξη των καθημερινών σκέψεων και πράξεων, στην ατέλειωτη πορεία του ανθρώπου προς μια θετική ουτοπία, στην οποία ο έρωτας και ο απόηχός του, το όραμα για την ανασύνθεση ενός κόσμου που κατακερματίζεται, η αγωνία και η διάψευση σηματοδοτούν μια γενέθλια ελπίδα στις παρυφές του θαύματος και της πλήρωσης των αισθήσεων....

Περπατώ στον μακρύ, δύσκολο, τραχύ δρόμο της ζωής μου, μαζί με τους άλλους. Στο διάβα μου, με συναντούν οι λέξεις, κι ένας ΕΡΩΤΑΣ, που τον πίστεψα σημαντικό, μα ήταν ΔΙΕΞΟΔΟΣ… Στο νέο μου ταξίδι, άντρας ΨΗΛΟΣ μου φάνηκε, μα ΝΑΝΟΣ ήτανε και νάνους πολλούς εθώρησα που θεόρατοι υπήρξαν. Και εις μνήμην κάποιου άλλου άντρα έγραψα στην ΤΕΧΝΗ της ΖΩΗΣ. Κι εκτίθεμαι. Και εκδίδομαι, έκτοτε. Και...

Στην ποιητική σύνθεση Μύθοι για το τέλος του κόσμου ένα πρόσωπο συγκεντρώνει κείμενα αγνώστων από ετερόκλητες πηγές (χειρόγραφα, επιγραφές, διαδίκτυο), όλα μαρτυρίες για την επισφαλή ανθρώπινη ζωή: σύγχρονη δουλεία, έμφυλη βία, ρατσισμός, ιδεολογικές ψευδαισθήσεις, μετατραυματικές μνήμες, ναυαγισμένη τέχνη, ψυχικές εξουσίες, οικολογική καταστροφή, εμπειρίες της απώλειας. Μαρτυρίες για έναν...

Ξεχασιάρηδες Σου άρεσαν οι ξεχασιάρηδες ποιητές. Που άφηναν το τσιγάρο τους στο στόμα του λύκου, το βλέμμα στο φεγγάρι, το σώμα τους στον σταυρό. Σαν αλαφροΐσκιωτο ποιητή φανταζόσουν τον Θεό, που δεν θυμόταν γιατί έπλασε τη σελήνη, πώς επέτρεψε στον θάνατο να γεννηθεί από το τίποτα, και από πού κι ως πού άφησε την αγάπη να κακοφορμίσει σε έρωτα. Πάνε αιώνες που ο Θεός σταμάτησε...

Τα ποιήματα ξαγρυπνούν ακριβώς γιατί οι νύχτες είναι φιλόξενες στην ποιητική διάθεση. Το σκοτάδι της νύχτας και το μυστήριο της σιωπής ξυπνούν τον οίστρο που υπαγορεύει στη πένα το γραπτό. Το ρολόι συμβολίζει τον χρόνο και η ανθρώπινη φιγούρα είναι το ποίημα που αποχωρεί πριν το χάραμα. Τα ποιήματα χαρακτηρίζονται από το συναίσθημα που έχει τον πρώτο ρόλο στα περισσότερα. Τα θέματα αφορούν τη...

...

...

Κρατάς στα χέρια σου ένα βιβλίο που είναι μια πρόσκληση σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας και αυτοπραγμάτωσης. Οι στίχοι της ποιητικής συλλογής σε προσκαλούν να ανέβεις στην ανεμόσκαλα των ονείρων σου και να ακούσεις προσεκτικά τους κραδασμούς της ψυχής σου. Η ποιήτρια συνέλεξε λέξεις γεννημένες από θύελλες και τις λάξευσε προσεκτικά στο άσπρο χαρτί αυτών των σελίδων. Άγγιξε τις αρτηρίες της...

Με γλώσσα αιχμηρή και ελλειπτική, ακροβατώντας μεταξύ βεβήλωσης και ιερότητας, ο Γιάννης Στίγκας αποπειράται αυτή τη φορά όχι μια ελεύθερη πτώση, αλλά έναν οδυνηρό καταποντισμό ώς τα έσχατα βάθη της Κόλασης κι ακόμα πιο κάτω. Στην καταβύθιση αυτή δεν έχει για οδηγό του τον Βιργίλιο ή τον Δάντη· τον συνοδεύουν οι ίδιοι οι κολασμένοι. Οι Sonderkommando σε χρόνο βασανιστικά και αέναα ενεστώτα,...

ΕΥΚΟΛΗ ΠΟΙΗΣΗ Τα πρωινά της Κυριακής ό,τι καιρό κι αν κάνει έξω από το παράθυρό μου εγώ ονειρεύομαι μια ποίηση εύκολη που να μην εκθέτει τον αναγνώστη ούτε τον ποιητή σε ανυπέρβλητες δυσκολίες και σ’ αγωνίες υπεράνθρωπες. Σαν τις σκέψεις που κάνεις περιμένοντας τη σειρά σου στο μίνι μάρκετ: τι θα μαγειρέψεις το μεσημέρι, πώς θα τακτοποιήσεις μες στο συρτάρι τα μπαχαρικά, ποιο...

Η ψευδαίσθηση του ονείρου αυτή με κράτησε στην ελπίδα αυτή ήταν πάντα εκεί ακόμα κι όταν λείπαμε και οι δύο. Η έμπνευση μιας διεργασίας του μυαλού που αποκλείστηκε στη θάλασσα. Μια πίεση στην πλάτη από ένα αόρατο χέρι που ήθελε να σταθώ απέναντι στο πρέπει και στην εξαπάτηση του θέλω και μπορώ. Απέναντι κι αντικριστά αφήσαμε έναντι και δανεικά. Αυτό που κοιτάς απέναντι είναι όσα δεν...

«Τελικά θέλει μεγάλη δύναμη για να μπορέσεις να διαχειριστείς τον απόλυτο έρωτα. Για να μη χάσεις τον εαυτό σου. Για να μη γίνει η ευλογία του κατάρα»...