ΑΝΑΘΕΜΑ
Το παιδί
πρέπει να βγει από την σπηλιά
δεν είναι εκεί η θέση του
το παιδί
πρέπει να παίζει με λουλούδια
να τιτιβίζει στον άνεμο
να χαίρεται
να γελά
να ζει
Ανάθεμα στους εχθρούς του
νόμιζαν μικρό σαν είναι
πως θα το τσακίσουν
γελάστηκαν
όλοι εμείς ξάγρυπνοι
πάνω από το πνεύμα μας
θα περάσουν
όλα τα τέρατα της γης
που τολμούν
παιδιά να αγγίζουν
Χρέος μας
όχι για...
ΑΝΑΘΕΜΑ
Το παιδί
πρέπει να βγει από την σπηλιά
δεν είναι εκεί η θέση του
το παιδί
πρέπει να παίζει με λουλούδια
να τιτιβίζει στον άνεμο
να χαίρεται
να γελά
να ζει
Ανάθεμα στους εχθρούς του
νόμιζαν μικρό σαν είναι
πως θα το τσακίσουν
γελάστηκαν
όλοι εμείς ξάγρυπνοι
πάνω από το πνεύμα μας
θα περάσουν
όλα τα τέρατα της γης
που τολμούν
παιδιά να αγγίζουν
Χρέος μας
όχι για...
«Μπαίνοντας στη θάλασσα» είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της Νάντιας Σαμαρά και αποτελείται από 35 ποιήματα που γράφτηκαν σε διάστημα μιας δεκαετίας. Τα ποιήματα αντανακλούν σκέψεις, συναισθήματα και ανησυχίες που αποτυπώνονται στη μορφή της ποίησης. Η θεματολογία ποικίλει, αγγίζοντας από τις προσωπικές αναζητήσεις και τις κοινωνικές παρατηρήσεις μέχρι τις βαθύτερες...
«Μπαίνοντας στη θάλασσα» είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της Νάντιας Σαμαρά και αποτελείται από 35 ποιήματα που γράφτηκαν σε διάστημα μιας δεκαετίας. Τα ποιήματα αντανακλούν σκέψεις, συναισθήματα και ανησυχίες που αποτυπώνονται στη μορφή της ποίησης. Η θεματολογία ποικίλει, αγγίζοντας από τις προσωπικές αναζητήσεις και τις κοινωνικές παρατηρήσεις μέχρι τις βαθύτερες...
Αφιερωμένο σε αυτούς που έχουν ερωτική διάθεση και σε όσους ψάχνουν να την βρουν…
Σε όλες τις μπλοκαρισμένες λίμπιντο…
Στους φίλους που έχασα, απέρριψα, σε αυτούς που με άντεξαν και με αντέχουν ακόμα και στους καινούργιους που ίσως καταφέρω να κάνω…
Αφιερωμένο σε όλα τα μαγκάκια που προσπαθούν να μην εκφυλιστούν και στα κορίτσια που ψάχνουν ένα ταίρι να τους νοιάζεται…
Αφιερωμένο και σε μένα...
Αφιερωμένο σε αυτούς που έχουν ερωτική διάθεση και σε όσους ψάχνουν να την βρουν…
Σε όλες τις μπλοκαρισμένες λίμπιντο…
Στους φίλους που έχασα, απέρριψα, σε αυτούς που με άντεξαν και με αντέχουν ακόμα και στους καινούργιους που ίσως καταφέρω να κάνω…
Αφιερωμένο σε όλα τα μαγκάκια που προσπαθούν να μην εκφυλιστούν και στα κορίτσια που ψάχνουν ένα ταίρι να τους νοιάζεται…
Αφιερωμένο και σε μένα...
Αναπάντεχα,
απότομα,
με μιας,
χωρίς αναστολή,
χωρίς δεύτερη σκέψη,
χωρίς φρένο,
χωρίς φόβο,
άτσαλα,
απρόσεκτα,
γίνανε οι δύο ένα.
Και σε μια στιγμή που κράτησε έναν αιώνα,
με μια κίνηση οριστική,
σα τον μπαλτά που σκάει στο ξύλο,
σα τον κεραυνό που σκάει στη γη,
σα την πληγή που κακοφόρμισε,
βίαια,
το ένα έμεινε μισό.
Μια διαδρομή από το φως στο σκοτάδι.
Ένα ταξίδι από τη γέννηση ως την...
Αναπάντεχα,
απότομα,
με μιας,
χωρίς αναστολή,
χωρίς δεύτερη σκέψη,
χωρίς φρένο,
χωρίς φόβο,
άτσαλα,
απρόσεκτα,
γίνανε οι δύο ένα.
Και σε μια στιγμή που κράτησε έναν αιώνα,
με μια κίνηση οριστική,
σα τον μπαλτά που σκάει στο ξύλο,
σα τον κεραυνό που σκάει στη γη,
σα την πληγή που κακοφόρμισε,
βίαια,
το ένα έμεινε μισό.
Μια διαδρομή από το φως στο σκοτάδι.
Ένα ταξίδι από τη γέννηση ως την...
Δες, μεγάλωσα.
Η πλάτη μου αντέχει τα χτυπήματα.
Μην το ρισκάρεις, εκεί σημάδι καλό πρέπει.
Στόχευσε μπροστά, στο στέρνο.
Ευθύβολα.
Σιγά σιγά κάνε μονάχα,
μην σε βρεις και σε σκοτώσεις....
Δες, μεγάλωσα.
Η πλάτη μου αντέχει τα χτυπήματα.
Μην το ρισκάρεις, εκεί σημάδι καλό πρέπει.
Στόχευσε μπροστά, στο στέρνο.
Ευθύβολα.
Σιγά σιγά κάνε μονάχα,
μην σε βρεις και σε σκοτώσεις....
Η Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης είναι μια προσεκτικά επιμελημένη συλλογή στην οποία αρχαίοι ψίθυροι συναντούν τις σύγχρονες φωνές και οι στίχοι αποπνέουν διαχρονική ομορφιά και συγκινητική σκέψη. Μέσα στις σελίδες της ανθολογίας θα βρείτε θέματα στην ποίηση που μαρτυρούν τη στιβαρότητα του ελληνικού πνεύματος, την ουσία του πολιτισμού, το βάθος της ιστορίας και τη ζωντάνια του παρόντος....
Η Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης είναι μια προσεκτικά επιμελημένη συλλογή στην οποία αρχαίοι ψίθυροι συναντούν τις σύγχρονες φωνές και οι στίχοι αποπνέουν διαχρονική ομορφιά και συγκινητική σκέψη. Μέσα στις σελίδες της ανθολογίας θα βρείτε θέματα στην ποίηση που μαρτυρούν τη στιβαρότητα του ελληνικού πνεύματος, την ουσία του πολιτισμού, το βάθος της ιστορίας και τη ζωντάνια του παρόντος....
Η πόλη είναι πέρα από χώρος και ζωντανός οργανισμός. Τι κάνει, όμως, την πόλη πόλη; πώς κινούνται οι άνθρωποι μέσα σε αυτή; και ποιες είναι οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους; Η ποιητική συλλογή έρχεται για να θέσει αυτά και διάφορα άλλα ερωτήματα αλλά και για να προτείνει απαντήσεις. Αναπτύσσει έναν διάλογο, τόσο με την αρχαιότητα και τα σύμβολά της, όσο και με τη σύγχρονή μας εποχή...
Η πόλη είναι πέρα από χώρος και ζωντανός οργανισμός. Τι κάνει, όμως, την πόλη πόλη; πώς κινούνται οι άνθρωποι μέσα σε αυτή; και ποιες είναι οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους; Η ποιητική συλλογή έρχεται για να θέσει αυτά και διάφορα άλλα ερωτήματα αλλά και για να προτείνει απαντήσεις. Αναπτύσσει έναν διάλογο, τόσο με την αρχαιότητα και τα σύμβολά της, όσο και με τη σύγχρονή μας εποχή...
Πάντα νοσταλγώντας το παρελθόν, πάντα με φόβο του θανάτου, προορισμός και κατάληξη των παρατηρητών είναι ο χώρος της ακινησίας. Χωρίς την έξαψη των πρώιμων ανακαλύψεων, άνθρωποι και τοπία ξεφεύγουν από τα χέρια τους όταν αυτά επιχειρούν να αγγίξουν και τοποθετούνται σταθερά στην απόσταση από την οποία είναι οριακά δυνατό να φτάσει η οσμή της ουσίας τους.
Χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια επίσημη...
Πάντα νοσταλγώντας το παρελθόν, πάντα με φόβο του θανάτου, προορισμός και κατάληξη των παρατηρητών είναι ο χώρος της ακινησίας. Χωρίς την έξαψη των πρώιμων ανακαλύψεων, άνθρωποι και τοπία ξεφεύγουν από τα χέρια τους όταν αυτά επιχειρούν να αγγίξουν και τοποθετούνται σταθερά στην απόσταση από την οποία είναι οριακά δυνατό να φτάσει η οσμή της ουσίας τους.
Χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια επίσημη...
Η ποιητική συλλογή αποτελεί παιδί του Ρωσικού χειμώνα και των σκέψεων που δημιουργεί η απομόνωσις.
Η Διάβασις ενός ανθρώπου από την αδιαφορία διά τη θνητότητα εις την επίγνωσιν αυτής είναι το δομικό στοιχείο του ομώνυμου ποιήματος.
Η συναίσθησις της θνητότητας, ανθρώπων, ζώων, θεσμών και αξιών· οδηγεί σε μια διαφορετική ζωή, σκληρότερη, μα αγαθότερη από την προηγούμενη....
Η ποιητική συλλογή αποτελεί παιδί του Ρωσικού χειμώνα και των σκέψεων που δημιουργεί η απομόνωσις.
Η Διάβασις ενός ανθρώπου από την αδιαφορία διά τη θνητότητα εις την επίγνωσιν αυτής είναι το δομικό στοιχείο του ομώνυμου ποιήματος.
Η συναίσθησις της θνητότητας, ανθρώπων, ζώων, θεσμών και αξιών· οδηγεί σε μια διαφορετική ζωή, σκληρότερη, μα αγαθότερη από την προηγούμενη....
Άγνοια· η άλλη όψη της γνώσης.
Το σκοτάδι της άγνοιας φωτίζει η αναγνώρισή της. Το φως μάς δίνει δύναμη, μας καλεί να ξεφύγουμε εφησυχάζουμε στο καταφύγιο της θαλπωρής του. Με διεισδυτικό ύφος, η αφαιρετική γραφή της δημιουργού έχει ως αποτέλεσμα, η εικόνα να εισβάλλει στο μυαλό και η πραγματικότητα δημιούργημα του νου να συμβολοποιείται.
Το στοργικό φως της άγνοιας είναι η συνέχεια μιας...
Άγνοια· η άλλη όψη της γνώσης.
Το σκοτάδι της άγνοιας φωτίζει η αναγνώρισή της. Το φως μάς δίνει δύναμη, μας καλεί να ξεφύγουμε εφησυχάζουμε στο καταφύγιο της θαλπωρής του. Με διεισδυτικό ύφος, η αφαιρετική γραφή της δημιουργού έχει ως αποτέλεσμα, η εικόνα να εισβάλλει στο μυαλό και η πραγματικότητα δημιούργημα του νου να συμβολοποιείται.
Το στοργικό φως της άγνοιας είναι η συνέχεια μιας...
Κυκλοφόρησε η τρίτη ποιητική συλλογή της έμμυς μπαξοπούλου, αφιερωμένη:
σ’ όλους που αόρατοι πασχίζουνε ανάμεσά μας.
Χωρισμένη σε τρεις ενότητες: Αρόδου φορτωμένα, Ξυράφια και ποτάμια (ένα σώμα), πόσο νεράκι ακόμα να κυλήσει;
Με δυο πεζοποιήματα στην αρχή και το τέλος της.
«Αποκοιμήθηκα μέσα σ’ ένα σπίτι, γιατί είχα ένα σπίτι για ν’ αποτραβιέμαι, να ησυχάζω, να ξεχνώ. Το ‘χτισε η μαγική...
Κυκλοφόρησε η τρίτη ποιητική συλλογή της έμμυς μπαξοπούλου, αφιερωμένη:
σ’ όλους που αόρατοι πασχίζουνε ανάμεσά μας.
Χωρισμένη σε τρεις ενότητες: Αρόδου φορτωμένα, Ξυράφια και ποτάμια (ένα σώμα), πόσο νεράκι ακόμα να κυλήσει;
Με δυο πεζοποιήματα στην αρχή και το τέλος της.
«Αποκοιμήθηκα μέσα σ’ ένα σπίτι, γιατί είχα ένα σπίτι για ν’ αποτραβιέμαι, να ησυχάζω, να ξεχνώ. Το ‘χτισε η μαγική...
Κάποιες φορές
Κάποιες φορές, μια δίψα καίει μου τα στήθια
και τριγυρίζει με, κάθε βραδιά, στα κρύφια.
Κάποιες φορές, κάτι παράξενο σαν νιώθω,
μες στη σιωπή, σαν αργοσβήνω από τον πόθο.
Θέλω να γράψω με το ρεύμα της ψυχής μου,
μες στα σβησμένα, γκρίζα φύλλα της ζωής μου.
Κι αποζητώ τα φύλλα αυτά να μ’ αλαργέψουν
σε κόσμους άλλους, που μπορούν να με γιατρέψουν.
Κάποιας θωριάς να νιώσω το...
Κάποιες φορές
Κάποιες φορές, μια δίψα καίει μου τα στήθια
και τριγυρίζει με, κάθε βραδιά, στα κρύφια.
Κάποιες φορές, κάτι παράξενο σαν νιώθω,
μες στη σιωπή, σαν αργοσβήνω από τον πόθο.
Θέλω να γράψω με το ρεύμα της ψυχής μου,
μες στα σβησμένα, γκρίζα φύλλα της ζωής μου.
Κι αποζητώ τα φύλλα αυτά να μ’ αλαργέψουν
σε κόσμους άλλους, που μπορούν να με γιατρέψουν.
Κάποιας θωριάς να νιώσω το...
Μια ποιητική συλλογή που ρίχνει φως στο σκοτάδι των αναμνήσεων μας.
Αφηγου?μαι την ι?δια την ιστορι?α μου απο? το τε?λος της, για να καταλα?βω πως το τε?λος ει?ναι κι η αρχη? της. Κα?θε φορα? που τη διαβα?ζω και κα?θε φορα? που τη ζω, το σω?μα μου μεταφε?ρεται στην ι?δια α?δεια αι?θουσα, στο ι?διο ερειπωμε?νο σινεμα? της Αθη?νας, να βλε?πω μι?α ταινι?α που ε?χω δει χι?λιες φορε?ς, και χι?λιες...
Μια ποιητική συλλογή που ρίχνει φως στο σκοτάδι των αναμνήσεων μας.
Αφηγου?μαι την ι?δια την ιστορι?α μου απο? το τε?λος της, για να καταλα?βω πως το τε?λος ει?ναι κι η αρχη? της. Κα?θε φορα? που τη διαβα?ζω και κα?θε φορα? που τη ζω, το σω?μα μου μεταφε?ρεται στην ι?δια α?δεια αι?θουσα, στο ι?διο ερειπωμε?νο σινεμα? της Αθη?νας, να βλε?πω μι?α ταινι?α που ε?χω δει χι?λιες φορε?ς, και χι?λιες...
Κυκλοφόρησε η πρώτη συλλογή ποιημάτων και στίχων της Λένας Χασιώτου με περισσότερα από 50 θέματα νοσταλγικά, τρυφερά, απολογιστικά, χωρίς να λείπουν οι εύστοχες κρίσεις για την τρέχουσα καθημερινότητα.
Πάει καιρός
Πάει καιρός -πόσος; αμέτρητος-
που γέμιζα μελάνι τα χαρτιά μου.
Ποιος ο σκοπός; Για ρώτα με.
Να διώξω ό,τι βάραινε πολύ στα σωθικά μου.
Δουλειά παλιά κι επώδυνη.
Την άφησα στο πλάι...
Κυκλοφόρησε η πρώτη συλλογή ποιημάτων και στίχων της Λένας Χασιώτου με περισσότερα από 50 θέματα νοσταλγικά, τρυφερά, απολογιστικά, χωρίς να λείπουν οι εύστοχες κρίσεις για την τρέχουσα καθημερινότητα.
Πάει καιρός
Πάει καιρός -πόσος; αμέτρητος-
που γέμιζα μελάνι τα χαρτιά μου.
Ποιος ο σκοπός; Για ρώτα με.
Να διώξω ό,τι βάραινε πολύ στα σωθικά μου.
Δουλειά παλιά κι επώδυνη.
Την άφησα στο πλάι...
Το Συνέβη. είναι η τρίτη ποιητική συλλογή της Ιωάννας Καραμαλή και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Το Συνέβη. είναι δομημένο πάνω στην αποδοχή της ήττας χωρίς ωστόσο να είναι ηττοπαθές. Είναι μια ποιητική σύνθεση που προσεγγίζει την εμπειρία των κακοποιητικών σχέσεων, της ψυχολογικής βίας, των συναισθημάτων της ματαίωσης, της απώλειας του εαυτού και του συναισθήματος της απελπισίας που...
Το Συνέβη. είναι η τρίτη ποιητική συλλογή της Ιωάννας Καραμαλή και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν. Το Συνέβη. είναι δομημένο πάνω στην αποδοχή της ήττας χωρίς ωστόσο να είναι ηττοπαθές. Είναι μια ποιητική σύνθεση που προσεγγίζει την εμπειρία των κακοποιητικών σχέσεων, της ψυχολογικής βίας, των συναισθημάτων της ματαίωσης, της απώλειας του εαυτού και του συναισθήματος της απελπισίας που...
Πικρότατο φαρμάκι τ’ ουρανού σελήνη τώρα που τα βήματα με οδήγησαν καθώς εσύ το ήθελες αφήνω ελεύθερο τον διάκοσμο μιας σκέψης κηλιδωμένης αμαρτία στους επαρχιακούς δρόμους που σταυρώνουν τώρα που τα βήματα με άφησαν μπροστά στην πύλη της πιο στενόκαρδης διαβόητης μυθιστορίας η πύλη αυτή αμαυρώνει το όνειρο τώρα που τα βήματα με φυγάδευσαν όχι, όχι από κει που θέλει η καρδία όχι εκεί που θέλει...
Πικρότατο φαρμάκι τ’ ουρανού σελήνη τώρα που τα βήματα με οδήγησαν καθώς εσύ το ήθελες αφήνω ελεύθερο τον διάκοσμο μιας σκέψης κηλιδωμένης αμαρτία στους επαρχιακούς δρόμους που σταυρώνουν τώρα που τα βήματα με άφησαν μπροστά στην πύλη της πιο στενόκαρδης διαβόητης μυθιστορίας η πύλη αυτή αμαυρώνει το όνειρο τώρα που τα βήματα με φυγάδευσαν όχι, όχι από κει που θέλει η καρδία όχι εκεί που θέλει...