Στο σύντομο πέρασμά της από τούτον εδώ τον κόσμο η Αλεξία Τούλιου πρόλαβε και έκανε το εξής απλό: πήρε μια πλαστική άσπρη καρέκλα και άρχισε να την τραβά, άλλες φορές προσεκτικά και άλλες απρόσεκτα, και να χαράζει τα ίχνη της πορείας της στην άμμο. Τα πόδια της καρέκλας έγραφαν ιστορίες και η πλάτη της, που η ίδια στο κείμενο της παρομοίωσε σαν αρχαία λύρα, σκορπούσε στον αέρα νότες και...
Στο σύντομο πέρασμά της από τούτον εδώ τον κόσμο η Αλεξία Τούλιου πρόλαβε και έκανε το εξής απλό: πήρε μια πλαστική άσπρη καρέκλα και άρχισε να την τραβά, άλλες φορές προσεκτικά και άλλες απρόσεκτα, και να χαράζει τα ίχνη της πορείας της στην άμμο. Τα πόδια της καρέκλας έγραφαν ιστορίες και η πλάτη της, που η ίδια στο κείμενο της παρομοίωσε σαν αρχαία λύρα, σκορπούσε στον αέρα νότες και...
Σπουδή στον Harold Pinter
Εκτός από αυτό,
αυτό που κρύβεται
στην καρδιά του κυκλάμινου,
που ξενυχτάει
στα μάτια του ξένου,
που δραπετεύει
στο δρολάπι,
που κουρνιάζει
στα έρημα καρνάγια,
που αφουγκράζεται
τα έγκατα της απόγνωσης,
εκτός από αυτό,
ουδόλως συντρέχει
λόγος ανησυχίας, μαμά....
Σπουδή στον Harold Pinter
Εκτός από αυτό,
αυτό που κρύβεται
στην καρδιά του κυκλάμινου,
που ξενυχτάει
στα μάτια του ξένου,
που δραπετεύει
στο δρολάπι,
που κουρνιάζει
στα έρημα καρνάγια,
που αφουγκράζεται
τα έγκατα της απόγνωσης,
εκτός από αυτό,
ουδόλως συντρέχει
λόγος ανησυχίας, μαμά....
Η ποιητική συλλογή αφορά τα ταξίδια του συναισθήματος στο νερό, στη μνήμη και στην ίδια την ύπαρξη. Περιέχει είκοσι ποιητικούς προορισμούς, όμως ο ποιητής, θέλει να πιστεύει ότι η αλήθεια βιώνεται στις ενδιάμεσες στάσεις. Όταν ο ταξιδιώτης φτάσει στο τέλος της συλλογής, είναι ήδη αργά. Μόνο εκείνος έχει τη δύναμη να χαράξει εκ νέου την πορεία. Ακολουθώντας τη διαδρομή των στίχων που τον έκαναν...
Η ποιητική συλλογή αφορά τα ταξίδια του συναισθήματος στο νερό, στη μνήμη και στην ίδια την ύπαρξη. Περιέχει είκοσι ποιητικούς προορισμούς, όμως ο ποιητής, θέλει να πιστεύει ότι η αλήθεια βιώνεται στις ενδιάμεσες στάσεις. Όταν ο ταξιδιώτης φτάσει στο τέλος της συλλογής, είναι ήδη αργά. Μόνο εκείνος έχει τη δύναμη να χαράξει εκ νέου την πορεία. Ακολουθώντας τη διαδρομή των στίχων που τον έκαναν...
Ο έρωτας και ο θάνατος σε πολλαπλές αποχρώσεις, η ομορφιά και η δημιουργία, η μοναξιά και οι κοφτερές δαγκάνες της νοσταλγίας, η φθορά, η απειλή και ο κύκλος του χρόνου που τείνει να κλείσει δίνουν το στίγμα της νέας, 8ης κατά σειρά, ποιητικής συλλογής του Στάθη Κουτσούνη.
Το αιφνίδιο, οι μεταπτώσεις και το διαφεύγον, καθώς και το παιχνίδι ανάμεσα στον κόσμο και το είδωλό του στον καθρέφτη,...
Ο έρωτας και ο θάνατος σε πολλαπλές αποχρώσεις, η ομορφιά και η δημιουργία, η μοναξιά και οι κοφτερές δαγκάνες της νοσταλγίας, η φθορά, η απειλή και ο κύκλος του χρόνου που τείνει να κλείσει δίνουν το στίγμα της νέας, 8ης κατά σειρά, ποιητικής συλλογής του Στάθη Κουτσούνη.
Το αιφνίδιο, οι μεταπτώσεις και το διαφεύγον, καθώς και το παιχνίδι ανάμεσα στον κόσμο και το είδωλό του στον καθρέφτη,...
Ο Τουμανίδης συμπεριλαμβάνεται στη χορεία των ποιητών που «έφτασαν διαδοχικά στην πρωτεύουσα ως τη δεκαετία του ’70».24 Στην πρώτη ποιητική συλλογή του εκφράζονται αισθήματα δυσκολίας προσαρμογής στην πόλη:
Όλη μέρα στην άσφαλτο.
Επαφή ακατόρθωτη,
δίχως κατάληξη χειρονομίες.
Γυρίζει ο τροχός – και η πόλη
υψώνεται. Πού πάει;
Ψηλά τα ηλεκτροφόρα καλώδια συνεχίζουν-
«Ποια η γνώση...
Ο Τουμανίδης συμπεριλαμβάνεται στη χορεία των ποιητών που «έφτασαν διαδοχικά στην πρωτεύουσα ως τη δεκαετία του ’70».24 Στην πρώτη ποιητική συλλογή του εκφράζονται αισθήματα δυσκολίας προσαρμογής στην πόλη:
Όλη μέρα στην άσφαλτο.
Επαφή ακατόρθωτη,
δίχως κατάληξη χειρονομίες.
Γυρίζει ο τροχός – και η πόλη
υψώνεται. Πού πάει;
Ψηλά τα ηλεκτροφόρα καλώδια συνεχίζουν-
«Ποια η γνώση...
Η ΠΕΜΠΤΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ του Τάκη Π. Πιερράκου ανιχνεύει ζητήματα πίστης, εμπιστοσύνης, αφοσίωσης, εσωτερικής πληρότητας, διαχείρισης της καθημερινότητας, φυσικής παρακμής, αυθεντικότητας της ύπαρξης κ.α. μέσα από τριάντα τρεις στοχαστικές ποιητικές διαδρομές.
Μέγας πιστός είναι κάθε άνθρωπος που αγωνίζεται επί ματαίω να εκπληρώσει όλες του τις επιθυμίες στα χρονικά πλαίσια της παρούσας...
Η ΠΕΜΠΤΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ του Τάκη Π. Πιερράκου ανιχνεύει ζητήματα πίστης, εμπιστοσύνης, αφοσίωσης, εσωτερικής πληρότητας, διαχείρισης της καθημερινότητας, φυσικής παρακμής, αυθεντικότητας της ύπαρξης κ.α. μέσα από τριάντα τρεις στοχαστικές ποιητικές διαδρομές.
Μέγας πιστός είναι κάθε άνθρωπος που αγωνίζεται επί ματαίω να εκπληρώσει όλες του τις επιθυμίες στα χρονικά πλαίσια της παρούσας...
Παραπονιόταν σ’ όποιον συναντούσε στον δρόμο
πως είχε αλλάξει ο καιρός
και οι Χειμώνες είχαν εκλείψει.
Κι αυτή που χρόνια τώρα έραβε το χοντρό της παλτό
βάζοντας όσα χρώματα και σχέδια γνώριζε
μ’ εκείνο το κάτασπρο γιακαδάκι, κεντημένο όλο στο χέρι,
για να το βάλει μια μέρα με χιόνι και κρύο πολύ
πότε θα το φορούσε;
Το φόρεσε Ιούλη μήνα
με το θερμόμετρο στο κόκκινο.
Το καμάρωσε πάνω...
Παραπονιόταν σ’ όποιον συναντούσε στον δρόμο
πως είχε αλλάξει ο καιρός
και οι Χειμώνες είχαν εκλείψει.
Κι αυτή που χρόνια τώρα έραβε το χοντρό της παλτό
βάζοντας όσα χρώματα και σχέδια γνώριζε
μ’ εκείνο το κάτασπρο γιακαδάκι, κεντημένο όλο στο χέρι,
για να το βάλει μια μέρα με χιόνι και κρύο πολύ
πότε θα το φορούσε;
Το φόρεσε Ιούλη μήνα
με το θερμόμετρο στο κόκκινο.
Το καμάρωσε πάνω...
Περιμένοντας να πέσουν όλα τα τείχη (ανάμεσα στα έθνη ή αυτά που υψώνονται γύρω απ’ τις ανθρώπινες αλλοτριωμένες σχέσεις), γιγάντιοι αγώνες εξελίσσονται εντός των χωρών μας, στα σωθικά της κοινωνίας μας, στο εσωτερικό των οικογενειών μας, μέσα μας. Εκεί λοιπόν κάθεται κι ο ποιητής-στοχαστής και μετρά τα κτυπήματα των συγκρούσεων, αξιολογεί την ιστορία του κόσμου, αφουγκράζεται τους λαβωμένους...
Περιμένοντας να πέσουν όλα τα τείχη (ανάμεσα στα έθνη ή αυτά που υψώνονται γύρω απ’ τις ανθρώπινες αλλοτριωμένες σχέσεις), γιγάντιοι αγώνες εξελίσσονται εντός των χωρών μας, στα σωθικά της κοινωνίας μας, στο εσωτερικό των οικογενειών μας, μέσα μας. Εκεί λοιπόν κάθεται κι ο ποιητής-στοχαστής και μετρά τα κτυπήματα των συγκρούσεων, αξιολογεί την ιστορία του κόσμου, αφουγκράζεται τους λαβωμένους...
"ΜΟΝΟΒΑΣΙΑ": Ο βράχος. Τίποτ άλλο. Η αγριοσυκιά κι η σιδερόπετρα. Πάνοπλη θάλασσα. Καθόλου χώρος για γονυκλισία. Έξω απ την πύλη του Ελκομένου πορφυρό πορφυρό μέσα στο μαύρο. Οι γριές με τα καζάνια τους λευκαίνοντας το πιο μακρύ φαντό της ιστορίας περασμένο σε κρίκους απ τίς σαράντα τέσσερις βυζαντινές καμάρες. Ο ήλιος αμείλιχτος φίλος με το δόρυ του κατάντικρυ στα...
"ΜΟΝΟΒΑΣΙΑ": Ο βράχος. Τίποτ άλλο. Η αγριοσυκιά κι η σιδερόπετρα. Πάνοπλη θάλασσα. Καθόλου χώρος για γονυκλισία. Έξω απ την πύλη του Ελκομένου πορφυρό πορφυρό μέσα στο μαύρο. Οι γριές με τα καζάνια τους λευκαίνοντας το πιο μακρύ φαντό της ιστορίας περασμένο σε κρίκους απ τίς σαράντα τέσσερις βυζαντινές καμάρες. Ο ήλιος αμείλιχτος φίλος με το δόρυ του κατάντικρυ στα...
Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από συναισθήματα. Όλη η ζωή μας κινείται μέσω αυτών. Υπάρχει όμως και ένα, το οποίο άλλες φορές μας ανυψώνει, άλλες φορές μας γκρεμίζει και άλλες μας κρατάει σε μια ισορροπία διαφορετική από τα συνηθισμένα. «Εν αρχή ην ο έρως» και ό,τι τον ορίζει ή τον καθορίζει, από την απολυτή ευτυχία ή τη μέγιστη απογοήτευση, ένα είναι σίγουρο. Αξίζει να τον ζήσει κανείς!....
Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από συναισθήματα. Όλη η ζωή μας κινείται μέσω αυτών. Υπάρχει όμως και ένα, το οποίο άλλες φορές μας ανυψώνει, άλλες φορές μας γκρεμίζει και άλλες μας κρατάει σε μια ισορροπία διαφορετική από τα συνηθισμένα. «Εν αρχή ην ο έρως» και ό,τι τον ορίζει ή τον καθορίζει, από την απολυτή ευτυχία ή τη μέγιστη απογοήτευση, ένα είναι σίγουρο. Αξίζει να τον ζήσει κανείς!....
Κατ’ αντιστοιχία με την αριθμητική όπου, αν κάποιος καταφέρει να μετρά μέχρι το εκατό, έχει κάνει το πρώτο βήμα ώστε να μπορεί πλέον να αρχίσει τις αριθμητικές πράξεις, έτσι και στον λόγο θέτω το σχηματικό όριο εκατό.
Έπειτα από αυτό το «όριο», έχει κάποιος τα εργαλεία να ξεκινήσει να εκφράζει τη σκέψη του. […]
Ακόμα θυμάμαι πώς φώναξα το «Εκατό!» όταν μέτρησα για πρώτη φορά μέχρι τόσο....
Κατ’ αντιστοιχία με την αριθμητική όπου, αν κάποιος καταφέρει να μετρά μέχρι το εκατό, έχει κάνει το πρώτο βήμα ώστε να μπορεί πλέον να αρχίσει τις αριθμητικές πράξεις, έτσι και στον λόγο θέτω το σχηματικό όριο εκατό.
Έπειτα από αυτό το «όριο», έχει κάποιος τα εργαλεία να ξεκινήσει να εκφράζει τη σκέψη του. […]
Ακόμα θυμάμαι πώς φώναξα το «Εκατό!» όταν μέτρησα για πρώτη φορά μέχρι τόσο....
Με αφορμή την Πρόσκληση λογοτεχνικού έργου που απηύθυνε η Σύγχρονη Εποχή προς τιμή των 50 χρόνων της, δημιουργήθηκε μια εξαιρετική συλλογή ποιημάτων από ποιητές που υφίστανται ήδη ή εμφανίζονται για πρώτη φορά στο λογοτεχνικό στερέωμα της χώρας. Με τα ποιήματά τους μας «ταξιδεύουν» στη ζωή, στα συναισθήματα και στις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων του καθημερινού μόχθου του σήμερα, αλλά και...
Με αφορμή την Πρόσκληση λογοτεχνικού έργου που απηύθυνε η Σύγχρονη Εποχή προς τιμή των 50 χρόνων της, δημιουργήθηκε μια εξαιρετική συλλογή ποιημάτων από ποιητές που υφίστανται ήδη ή εμφανίζονται για πρώτη φορά στο λογοτεχνικό στερέωμα της χώρας. Με τα ποιήματά τους μας «ταξιδεύουν» στη ζωή, στα συναισθήματα και στις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων του καθημερινού μόχθου του σήμερα, αλλά και...
ΝΑ ΣΟΥ ΕΞΗΓΗΘΩ ΑΣΦΑΛΩΣ για ό,τι με κάνει να αισθάνομαι την νεότητά σου στο έπακρον της προσμονής μου μιας και απαιτείται για αυτό καθαρότητα και αγνότητα σίγουρη που να επιστρέφει πίσω και σε εμένα μιας θέαινας σαν και σένα από το διπλανό χάδι που υπόκειται να ‘ναι όπως κάτι που δεν επιβάλλεται αλλά προϋπάρχει στους κανόνες της ζωής και των ερχομών στα λεπτά δάχτυλά σου με μελάνι που εγγράφεται...
ΝΑ ΣΟΥ ΕΞΗΓΗΘΩ ΑΣΦΑΛΩΣ για ό,τι με κάνει να αισθάνομαι την νεότητά σου στο έπακρον της προσμονής μου μιας και απαιτείται για αυτό καθαρότητα και αγνότητα σίγουρη που να επιστρέφει πίσω και σε εμένα μιας θέαινας σαν και σένα από το διπλανό χάδι που υπόκειται να ‘ναι όπως κάτι που δεν επιβάλλεται αλλά προϋπάρχει στους κανόνες της ζωής και των ερχομών στα λεπτά δάχτυλά σου με μελάνι που εγγράφεται...
Ψιθυριστά, ήρεμα και κατασταλαγμένα, η Βασιλική Πετράκη Αξαρλή μάς αφιερώνει τις νέες της ποιητικές δημιουργίες, οι οποίες πηγάζουν μέσα από την ψυχή της, μέσα από την επιθυμία της να κληροδοτήσει στις επόμενες γενιές τις παλιές και ουσιώδεις ηθικές αξίες, που φθίνουν, που χάνονται, που αλέθονται στις μυλόπετρες της κενής εξέλιξης. Σαν ύφαλος που στέκει περήφανος μεσοπέλαγα ο λόγος της, όχι...
Ψιθυριστά, ήρεμα και κατασταλαγμένα, η Βασιλική Πετράκη Αξαρλή μάς αφιερώνει τις νέες της ποιητικές δημιουργίες, οι οποίες πηγάζουν μέσα από την ψυχή της, μέσα από την επιθυμία της να κληροδοτήσει στις επόμενες γενιές τις παλιές και ουσιώδεις ηθικές αξίες, που φθίνουν, που χάνονται, που αλέθονται στις μυλόπετρες της κενής εξέλιξης. Σαν ύφαλος που στέκει περήφανος μεσοπέλαγα ο λόγος της, όχι...
Όταν έχασα τον πατέρα μου, συνειδητοποίησα πως δεν με ήξερε.
Όσο καλές σχέσεις και αν είχαμε, δεν του είχα μιλήσει ποτέ για τα πράγματα που με ενέπνεαν, για τους φόβους μου και τα όνειρά μου.
Αποφάσισα τότε να ξεκινήσω μια μονόπλευρη αλληλογραφία, με την οποία του επέτρεψα να με γνωρίσει. Να μάθει τις σκέψεις μου και τις επιθυμίες μου.
Η διαχείριση του πένθους είναι δύσκολη μα και...
Όταν έχασα τον πατέρα μου, συνειδητοποίησα πως δεν με ήξερε.
Όσο καλές σχέσεις και αν είχαμε, δεν του είχα μιλήσει ποτέ για τα πράγματα που με ενέπνεαν, για τους φόβους μου και τα όνειρά μου.
Αποφάσισα τότε να ξεκινήσω μια μονόπλευρη αλληλογραφία, με την οποία του επέτρεψα να με γνωρίσει. Να μάθει τις σκέψεις μου και τις επιθυμίες μου.
Η διαχείριση του πένθους είναι δύσκολη μα και...
Τότε
Τότε δεν ήξερα
πόσο ύστερα
μετά από κάθε ακριβώς
περίσσευε.
Τώρα γνωρίζω:
Όσο κρατάει μια ζωή.
Λίγο πιο λίγο.
Αυτό το λίγο,
πόσο θέριεψε
πόσους έθρεψε!
Αυτό το ελάχιστο
του έρωτα
παρόν....
Τότε
Τότε δεν ήξερα
πόσο ύστερα
μετά από κάθε ακριβώς
περίσσευε.
Τώρα γνωρίζω:
Όσο κρατάει μια ζωή.
Λίγο πιο λίγο.
Αυτό το λίγο,
πόσο θέριεψε
πόσους έθρεψε!
Αυτό το ελάχιστο
του έρωτα
παρόν....
ΓΑΛΗΝΗ
Έγινε η θάλασσα το σχολείο μου
βρήκα τη γαλήνη
όχι στον Πόρο
αλλά σε σένα
οι άνθρωποι ανάσα
πριν τους το ζητήσεις
σε αγαπούν.
ΜΗ ΓΡΑΦΕΙΣ
Με κυνηγούν μάτια
Χωρίς χρώμα
Μόνο μια λάμψη έχουν
κι ένα παράπονο
το γιατί του κόσμου....
ΓΑΛΗΝΗ
Έγινε η θάλασσα το σχολείο μου
βρήκα τη γαλήνη
όχι στον Πόρο
αλλά σε σένα
οι άνθρωποι ανάσα
πριν τους το ζητήσεις
σε αγαπούν.
ΜΗ ΓΡΑΦΕΙΣ
Με κυνηγούν μάτια
Χωρίς χρώμα
Μόνο μια λάμψη έχουν
κι ένα παράπονο
το γιατί του κόσμου....
ΤΣΙΓΓΑΝΑ
Ο ήλιος
τινάζει απότομα το χέρι,
σαν βεντάλια ανοίγει πάνω απ’ τα φρύδια των βουνών.
Σύντομα θα τελειώσει ο χορός,
η πόλη θ’ αποκοιμηθεί.
Μόνο η τσιγγάνα,
με το κόκκινο ρούχο
φορεμένο κατάσαρκα,
πριονίζει με το στιλέτο της τ’ αυτί,
το χρυσό σκουλαρίκι που την έδεσε στη νύχτα
για να κόψει.
Να φύγει ελεύθερη
με την ανατολή.
Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΑΜΑΖΟΝΑΣ
Κάθομαι πλάι...
ΤΣΙΓΓΑΝΑ
Ο ήλιος
τινάζει απότομα το χέρι,
σαν βεντάλια ανοίγει πάνω απ’ τα φρύδια των βουνών.
Σύντομα θα τελειώσει ο χορός,
η πόλη θ’ αποκοιμηθεί.
Μόνο η τσιγγάνα,
με το κόκκινο ρούχο
φορεμένο κατάσαρκα,
πριονίζει με το στιλέτο της τ’ αυτί,
το χρυσό σκουλαρίκι που την έδεσε στη νύχτα
για να κόψει.
Να φύγει ελεύθερη
με την ανατολή.
Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΑΜΑΖΟΝΑΣ
Κάθομαι πλάι...