...

...

...

Άπαντες απόντες... μια σιωπή που η ψυχή μας βγάζει σε κάθε απουσία που προσθέτει στην μνήμη της. Παρουσίες, διαδρομές, αναμνήσεις και κύκλοι σιωπής σε κάθε στίχο. Ένα σεργιάνι στις ζωές μας το ταξίδι αυτό. Αγκαλιά με τις απουσίες που μας ακολουθούν και ζούμε μαζί τους. Στέλιος Κοντοθανάσης...

Η πρώτη ποιητική απόπειρα της Βάγιας Χατζηγιάννη αποτελεί μια επιστροφή στους χώρους αναμονής, σε εκείνο το διαρκές «περίμενε» ανάμεσα στο κάποτε, στο τώρα και στο αύριο, όταν πια δεν είναι αρκετό ό,τι έχει δοθεί και ό,τι έχει κατακτηθεί. Μια επιστροφή στον πυρήνα της ύπαρξης. Με αφετηρία την «ανατροπή που έρχεται χωρίς να σε ρωτήσει» οι Χώροι αναμονής αποτελούν μια ποιητική προσπάθεια...

Είκοσι τέσσερα ποιήματα, με θέματα αντλημένα κυρίως από τη φύση και αντικείμενο την ιδιότητά της να καθρεφτίζει συναισθήματα από τον βαθύτερο ψυχισμό του ανθρώπου. Η επαναφορά και συστηματική χρήση αρχέγονων συμβόλων της φύσης για την έκφραση σύγχρονων συναισθημάτων είναι ίσως το κύριο χαρακτηριστικό της ποίησης της Άλις Όσβαλντ....

Ψάχνω πάλι να βρω τη μορφή μου...

Ο αφηγηματικός χάρτης «Πού έκαναν SEX στην Αθήνα του Μεσοπολέμου;» είναι ένας αυθεντικός χάρτης της μεσοπολεμικής πρωτεύουσας που σας ξεναγεί σε μια κρυφή όψη της παλιάς Αθήνας. Σε μια εποχή που οι εξωσυζυγικές συνευρέσεις ήταν απαγορευμένες και διώκονταν από το Τμήμα Ηθών, ιχνηλατούμε τα παράνομα ζευγαράκια και ανακαλύπτουμε τα κρησφύγετα όπου στέγαζαν τον έρωτά τους. Τα σχετικά σημεία έχουν...

Έρωτας ή εντροπία (;): Μια συλλογή ποιημάτων και πεζοποιημάτων, έμπλεη συναισθημάτων και σκέψεων. Κάθε χρονική στιγμή, κάθε συλλογισμός, κάθε συμβάν, κάθε φαντασία, όλα αυτά έχουν αποτελέσει τη βάση για ανάλυση και έχουν αναχθεί και ενταχθεί σε έναν άλλο κόσμο, τον κόσμο της συγγραφέως. Ό,τι προκαλούσε ρωγμή στην καθημερινότητά της, ό,τι παραβίαζε τη μοναχικότητά της στάθηκε αφορμή για να δοθεί...

Η νέα ποιητική συλλογή του Νίκου Καψιάνη με τίτλο «Η Ασπασία ήταν τσούλα, λεσβία ή τσατσά;» από τις εκδόσεις Υψικάμινος περιστρέφεται γύρω από την έννοια του έρωτα με επίκεντρο το σώμα. Το σώμα είναι αυτό που βιώνει εμπειρικά τις μορφές τις οποίες η επιθυμία αποκτά σε ένα σχήμα εξάρτησης και εκμετάλλευσης. Ο άνθρωπος συμμετέχει σε προκαθορισμένους ρόλους, τέτοιους ώστε ιεραρχικά να αναπαράγουν...

Η αγάπη, η συγχώρεση και το “κλειδί” για τα βάθη της ψυχής μέσα σε μια ποιητική συλλογή που διαβάζεται απνευστί. Υπάρχει ένας αγώνας όλος δικός σου, που όμως σε αυτόν δεν είσαι μόνος. Ο αγώνας να αγαπήσεις σωστά τον εαυτό σου και τους άλλους με ό,τι η «μοίρα» και «οι αμαρτίες γονέων» έχουν δώσει και στερήσει. Καθώς εκτυλίσσεται, μια κάποια θυσία είναι αναπόφευκτη, και τίποτα δεν είναι το ίδιο...

...

…πάνω στη γέφυρα της ποίησης Η ποίηση είναι για όλους. Ή τουλάχιστον, όπως νομίζω εγώ, έτσι θα έπρεπε να είναι. Κι εγώ μία απ’ όλους είμαι. Γράφω για όσα με άγγιξαν, σαν να ’μαι ένας από σας. Τη θάλασσα, τον έρωτα, τον θάνατο, τον χρόνο που περνάει, την κοινωνία… και την ποίηση: «της ψυχής κύηση, μαζί και λευτέρωμα». Έχει ανάγκη από τέχνη η ζωή μας μπόλικη, και κάπου να ξεδώσουμε με όλα αυτά,...

Η επιστροφή του Κώστα Κρυστάλλη. Αγαπήθηκε αλλά και αμφισβητήθηκε. Συνέχισε όμως να εμπνέει τους δημιουργούς. Κυρίως, να θερμαίνει τις καρδιές των αναγνωστών και αναγνωστριών του. Διάβαζαν τα ποιήματα και τα πεζογραφήματά του. Ήταν ο δημιουργός που έδωσε φωνή στη δική τους ζωή. Τον έκαναν λαϊκό μύθο, έγινε ο δικός τους Σταυραετός. Ο Κρυστάλλης, όμως, συνεχίζει να συγκινεί. Το μαρτυρούν οι...

Στις λέξεις που θα επιλέξεις μπορείς να περικλείσεις,...

Χορτόζουμο.Όταν βράζαμε χόρτα στο σπίτι, ο πατέρας μου πάντα ζητούσε από τη μάνα μου να κρατήσει αρκετό από το πικρό ζουμί του βρασίματος.Το ζέσταινε αργότερα –ειδικά τα κρύα βράδια– το έβαζε σε ποτήρι, έστυβε μισό λεμόνι, αλάτι και δυο σταγόνες λάδι.Έτσι έμαθα και ’γω κοντά του και είναι ως σήμερα ένα από τ’ αγαπημένα μου ροφήματα.Θυμάμαι το συνωμοτικό του χαμόγελο κάθε φορά που το...

...

Αναλαμπή πελώρια από μακριά που έρχεται, σημάδι πως κοντεύει ένα τέλος, που για τέλος νομίζουμε, σημάδι πως κοντεύει μια αρχή, που για αρχή δεν θα μοιάζει, το πρώτο ψέμα της ζωής μας εμείς σε εμάς το είπαμε. Δεν άκουσα ποτέ μια ορμήνια να μου λέει: «Μη γελαστείς! Σε γέλασαν!» «Μην τους γελάς! Γελάστηκαν!» «Μην οπλιστείς! Σε σκότωσαν!». Άφωνος και αόρατος να...

«Δε μιλούσε πια, ούτ’ έγραφε. (Το ξανάπες.) Και πριν και μετά ’ταν όλα ταχτοποιημένα. Μετά ’μως δεν είχε θέση γι’ αυτόν. (Στον Μπαρτ το διάβασε.) Στενοχωριόταν που τό ’βλεπε, και δεν ημπορούσε. Βόγκαγε. Απ’ όταν το κατάλαβε, δεν ξανα’ρωτεύτηκε. (Γέλια.) Ήταν ήδη πολύ αργά. Το κουβαλάει ακόμα, φαίνεται.» Μια ηθελημένα ασταθής ισορροπία μεταξύ θεατρικής πρόζας, πεζού λόγου, ακόμη και πεζολογίας,...

Στην πολύχρονη πορεία του, κατά μήκος των ποταμών της ποντιακής διαλέκτου που χύνονται στη θάλασσα της Ελληνικής Γλώσσας, ο Κώστας Διαμαντίδης, πολύτιμος γνώστης της ποντιακής, μάζεψε σωρό τα λεκτικά χαλίκια, τις ψηφίδες με τα χρώματα και τις αποχρώσεις, και σε ώρες νοσταλγίας, πόνου, ελεγειακής διάθεσης και οίστρου, μας έδωσε το δικό του ποιητικό ψηφιδωτό, τη δική του νωπογραφία, απλωμένη στις...

Την Ανδρομέδα τη διακρίνει κανείς εύκολα, από τους τρεις αστέρες που τη συνδέουν με το τόξο του Περσέα, στον ουράνιο θόλο. Τις νύχτες, καμιά φορά, το βλέμμα σχηματίζει μόνο του τη διαδρομή που οδηγεί εκεί.Ό,τι θελήσεις να χάσεις ή και να βρεις, η Ανδρομέδα το προσφέρει απλόχερα, αρκεί να αφήσεις τα παπούτσια σου στη γη, μαζί με ό,τι άλλο σου φόρεσαν με τα χρόνια.Η Ανδρομέδα είναι η πατρίδα των...

Αποφάσισα!Τελικά σε λυπάμαι. Το άδειο σου βλέμμα προδίδει την άδεια από συναισθήματα ζωή σου. Είσαι κούφιος και κενός....

Στην Οπλή του αίματος (Ισλανδικό Λογοτεχνικό Βραβείο 2010), η σημαντική Ισλανδή ποιήτρια Γκέρντουρ Κρίστνι δανείζεται το υλικό της από τη σκανδιναβική παράδοση, ενώ ανατρέπει το παλαιό ποιητικό αλλά και κοινωνικό πλαίσιο του μύθου, καθώς παρακολουθούμε για πρώτη φορά την ίδια τη γιγάντισσα Γκερντ να διηγείται τα γεγονότα της βίαιης αρπαγής της. Κι όμως το σώμα αντέχει ν’ αντιστέκεται Το σώμα...

...