Στο «Ρησπέκτ» ο Άρις Γεωργίου αποδίδει φόρο τιμής σε έργα ομοτέχνων της φωτογραφίας ή της ζωγραφικής. Επίσης, εξηγεί με ποιόν τρόπο ορισμένα βιβλία τον κινητοποίησαν και αναφέρεται σε φωτεινές περιπτώσεις προσώπων που διαδραμάτισαν δημοσίως ένα ρόλο αξιοσημείωτο ή και κομβικό για τον ίδιο. Ο συγγραφέας, εν είδει ελάχιστης οφειλής, συγκεντρώνει λέξεις που για αρκετά χρόνια συνωστίζονται...

Θεωρώ ότι κάθε άνθρωπος πρέπει να έρχεται καθημερινά σε επαφή με τη φύση. Εγώ μεγάλωσα και ζω στην επαρχία. Είμαι φυσιολάτρης και καθημερινά περιπλανιέμαι στη Λίμνη Πλαστήρα παρέα με τη φωτογραφική μου μηχανή. Ποτέ δεν σχεδιάζω τη λήψη, επειδή οι φωτογραφίες τοπίου έρχονται αυθόρμητα. Συνεχώς περπατάω ή οδηγώ και είμαι πάντα σε εγρήγορση. Εάν δω μια ενδιαφέρουσα σκηνή, σταματάω και φωτογραφίζω....

Δύο κείμενα συμπληρωματικά το ένα του άλλου, τα οποία τείνουν αφενός να αναδείξουν τη σχέση φωτογραφίας-μνήμης ως αντι-μνήμη, αφετέρου την ανάδυση του σώματος-φύλου ως εγγραφή στην εικαστική γλώσσα και αντιστρόφως....

Οι τόποι που συναντήσαμε είναι μικρές επιστροφές σ’ έναν ακριβό όσο και αλλοτινό εαυτό. Ταξιδεύουμε συχνά εκεί, μέσ’ από φωτογραφίες και αναμνήσεις, αναζητώντας την επίγευση μιας προσωπικής αλήθειας. Στα τοπία κοιμούνται οι εικόνες που ονειρευτήκαμε και τα πρόσωπα κουβαλούν τους ψιθύρους μας. Όλα μαζί γίνονται μια περίεργη σημειολογία από ένα άνοιγμα μυστικό σ’ έναν απόκρυφο, δικό μας κόσμο....

Αντί άλλου αντίδωρου… Με τον Εθνικό Κήπο, είμαστε γνώριμοι από τα παιδικά μου χρόνια. Από όταν γεννήθηκα και μέχρι σήμερα, κάπου γύρω και τριγύρω του ζούσα και ζω. Ως παιδί, δεν τον χάρηκα. Άρχισα να τον ανακαλύπτω γύρω στα τριάντα μου, όταν στις μεγάλες μου βόλτες στην Αθήνα, τον διέτρεχα. Σε παρακμή αυτός, σε καλύτερη κατάσταση εγώ. Φίλοι αρχίσαμε να γινόμαστε μετά τα σαράντα μου, όταν...

Θα μπορούσε ένα συλλογικό φωτογραφικό λεύκωμα να σκιαγραφήσει την ταυτότητα μιας ολόκληρης πόλης, όπως η Θεσσαλονίκη, στον 21ο αιώνα; Σύγχρονη γενιά καλλιτεχνών, εβδομήντα οκτώ στον αριθμό, και εννέα συγγραφείς συνεργάζονται για να «διηγηθούν» την πόλη, να φτιάξουν ένα λεύκωμα αγάπης. Μέσα από τα λόγια των συγγραφέων: Σκοπός είναι να ξεφύγουν από τον κλοιό της ασημαντότητας και της ευκολίας,...

Ένα βιβλίο για την ζωή και το έργο του Μάνου Περράκη επικεντρωμένο στα θέατρα. Ο Περράκης αφιέρωσε τη ζωή του στο θέατρο και τους ανθρώπους του, αφότου το 1970 κλήθηκε να διαμορφώσει, και το επέτυχε προτείνοντας πρωτοποριακές λύσεις, τη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Έκτοτε και μέχρι σήμερα, σε μια δημιουργική πορεία που υπερβαίνει τα πενήντα χρόνια, έχει σχεδιάσει, κατασκευάσει...

...

Μια ολοκληρωμένη έκδοση μνήμης φωτογραφιών που ζωντανεύει τον αγώνα του Πολυτεχνείου το 1973. Μέρος του τεκμηριωμένου, σπάνιου και ακυκλοφόρητου αυτού φωτογραφικού υλικού έχει εκτεθεί σε ενότητες σε κτίρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, σε αίθουσες της Βουλής των Ελλήνων, του Δήμου Αθηναίων (κτήρια ΕΑΤ-ΕΣΑ), της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, Δήμο Ιλίου και αλλού....

...

O κατάλογος της αναδρομικής έκθεσης του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου, Γιάννη Ψυχοπαίδη, αποκλειστικά με artist’s books, που φιλοτέχνησε στη διάρκεια της καριέρας του (1979-2023), σε επιμέλεια της Λουΐζας Καραπιδάκη, μόλις κυκλοφόρησε. Το συγκεκριμένο έργο συνιστά την δια χειρός του ίδιου του δημιουργού προσπάθεια να εκτεθούν με τη μορφή καλλιτεχνικών αρχείων και ημερολογίων, οι καλλιτεχνικές σκέψεις...

...

Η φωτογραφία και ο κινηματογράφος, πέρα από τις πρακτικές τους συνέπειες, θα ανοίξουν ένα νέο πεδίο αντιληπτικότητας για την ανθρώπινη συνείδηση. Ο τόμος αυτός συγκεντρώνει τα σχετικά, διάσπαρτα σε διάφορα έργα, κείμενα του Μπένγιαμιν, καθώς και ανέκδοτα κείμενά του. Οι ιδιοσυγκρασιακές ερμηνείες δεν εμποδίζονται από την οπτική του διαλεκτικού υλισμού που υιοθετεί ο συγγραφέας. Κάτι που τονίζει...

Φωτογραφικό λεύκωμα από ταξίδια στην Ινδία....

Φωτογραφίες και κείμενα πλαισιώνουν εικαστικά την αφήγηση της επώδυνης διαδρομής της απώλειας των μελών της οικογένειας της Ρενέ Ρεβάχ από τη Θεσσαλονίκη στο Άουσβιτς. Μοναδικός επιζών ήταν ο παππούς της Αλβέρτος Ρεβάχ ο οποίος είχε διαφύγει στην Αθήνα και μέχρι το τέλος του πολέμου τους περίμενε προετοίμαζοντας την επιστροφή τους. Η Ρενέ Ρεβάχ τον συναντά τη στιγμή της συντριβής του όταν...

Φωτογραφίες και κείμενα πλαισιώνουν εικαστικά την αφήγηση της επώδυνης διαδρομής της απώλειας των μελών της οικογένειας της Ρενέ Ρεβάχ από τη Θεσσαλονίκη στο Άουσβιτς. Μοναδικός επιζών ήταν ο παππούς της Αλβέρτος Ρεβάχ ο οποίος είχε διαφύγει στην Αθήνα και μέχρι το τέλος του πολέμου τους περίμενε προετοίμαζοντας την επιστροφή τους. Η Ρενέ Ρεβάχ τον συναντά τη στιγμή της συντριβής του όταν...

Κάτω από τα σμαραγδένια νερά της Ανατολικής Μεσογείου κρύβεται ένας υπέροχος κόσμος γεμάτος θαυμαστούς, παράξενους, αλλά και γοητευτικούς οργανισμούς. Ανάμεσα στους πολυάριθμους και πολύχρωμους κατοίκους του υποβρύχιου κόσμου ξεχωρίζει ένα μυθικό ψάρι που όμοιό του δεν υπάρχει στο ζωικό βασίλειο. Έχει κεφάλι με χαρακτηριστικά ίππου, με γλυκά μάτια και χαριτωμένο στόμα, σώμα σε όρθια στάση και...

Το πρώτο μεγάλο καλλιτεχνικό λεύκωμα για τη Λευκάδα. Μέσα από την εξαίσια φωτογραφική δουλειά του Θάνου Παπαδόπουλου αποκαλύπτεται η μεταφυσική γοητεία του νησιού των ποιητών....

...

...

...

...

The Parkinson’s Faces Project showcases captivating black-and-white portraits of individuals who have bravely faced a diagnosis of Parkinson’s disease. These portraits capture a range of time, from just one year to as long as twenty years after the diagnosis. The youngest participant was in his early 20s when he received the diagnosis. These photographs offer a glimpse into the subjects’...

On photography Συλλέγοντας φωτογραφίες, συλλέγουμε τον κόσμο. Όταν φωτογραφίζουμε, οικειοποιούμαστε εκείνο που φωτογραφίζουμε. Διότι θέτουμε εαυτούς σε μια τέτοια σχέση με τον κόσμο, ώστε μας δημιουργείται η εντύπωση πως διαθέτουμε γνώση – και συνεπώς εξουσία. Οι φωτογραφικές εικόνες, περισσότερο από μαρτυρίες του κόσμου, δείχνουν να αποτελούν κομμάτια του, μικρογραφίες της...