Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό σε έρημα σπίτια του νομού Δράμας. Σπίτια, κυρίως της παραμεθορίου, κτισμένα κατά την οθωμανική περίοδο. Σπίτια, που κυρίως κατοικήθηκαν από πρόσφυγες του ’22, κι έπειτα εγκαταλείφθηκαν λες και σε μια στιγμή. Ο χρόνος παγωμένος και ο φακός τυμβωρύχος διεισδύει σε κενοτάφια παραδομένα στη φθορά, στη φύση, στο φως. Ένα μνημονικό οδοιπορικό σε μια «νεκρή ζώνη» όλο...

Ο Ρομαντισμός είναι ένα πνευματικό και καλλιτεχνικό κίνημα που ξεκίνησε στα τέλη του 18° αιώνα από την Ευρώπη. Ειδικότερα στην ποίηση, εκφράζει τα προσωπικά συναισθήματα του ποιητή ή του ήρωα, όπου κυριαρχεί στους στίχους η μελαγχολία και η θλίψη για ανεκπλήρωτους ή μοιραίους έρωτες, η νοσταλγία για το παρελθόν, η απαισιοδοξία για το παρόν και το μέλλον. Στην εποχή μας, εξακολουθεί να...

Μια ποιητική συλλογή που απεικονίζει τον έρωτα μέσα από τα σημεία στίξης. Ο κάθε άνθρωπος θα μπορούσε να παίρνει τη μορφή ενός σημείου στίξης ανάλογα με τη χημεία που έχουμε μαζί του, με τις συνθήκες, με την αρχή και το τέλος μας. Ο έρωτας δεν εκφράζεται πάντοτε με λόγια, καθώς είναι ένα συναίσθημα. Έτσι και τα σημεία στίξης δεν είναι λέξεις, όμως είναι ένας κώδικας επικοινωνίας που καθοδηγεί...

Κύκλοι ανοίγουν, κύκλοι κλείνουν. Οι ιστοριογράφοι στο έργο τους. Ένα γεγονός και οµόκεντροι κύκλοι οι συνέπειες. Προς όλες τις κατευθύνσεις. Φτάνουν στη µεγάλη διάρκεια και χάνονται. Ή σκάνε κύµατα στα βράχια και λούζουν αφρούς την πέτρα. Φτάνουν µαντατοφόροι στις αµµουδιές µε παφλασµούς, αφηγούνται αθιβολές. Στις όχθες της µνήµης γυρίζουν πίσω, διασταυρώνονται µε τα ερχόµενα, φτάνουν πάλι στο...

Μια ποιητική συλλογή που εξερευνά τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής μέσα από τον πόνο, τη μοναξιά και τη θύμηση. Ο Αδαμάντιος Δημητριάδης, με πρωτοπρόσωπη αφήγηση και δυναμικούς στίχους, αναπλάθει τις εμπειρίες της απώλειας, της νοσταλγίας και της συμφιλίωσης με τον εαυτό....

Γδύθηκαν. Βούτηξαν στα βαθιά. Οι κύκλοι διευρύνθηκαν. Πέταξαν και τα πουλιά. Μαζεύτηκαν περαστικοί. Κανένα σκάνδαλο εκεί. Μόνο δύο πνιγμένοι δίχως ίχνη. «Η νεότερη και σύγχρονη αιγυπτιακή ποίηση υπήρξε πρωτοπόρος και υποδειγματική για τους υπόλοιπους αραβικούς λαούς. Τα ποιήματα της εν λόγω ανθολογίας απηχούν σε μεγάλο βαθμό τις μεταμορφώσεις, τις μεταβολές, τις τάσεις και τις προσλαμβάνουσες...

Είμαι από τη Δρόπολη κι εγώ... Απ τον διψασμένο κάμπο της που δροσίζει το αγέρι από τη βουή του Δρίνου που σηκώνει ρεματιές κι απ τα χαράματα λάμπει ηλιόλουστο τ αγέρι της φτωχογειτονιάς Δρόπολης, με αγκαλιές ζεστές! Είμαι από τη Δρόπολη κι εγώ... στον κάμπο ξεροστάλιασα κι άκουσα μοιρολόι και της ξενιτιάς τα ντέρτια γεμίζουν το σερτό με δάκρυα καυτά πόνου, μας λύγισε το μπόι πού είναι τα...

VI. Ούτε κοτσύφι ούτε αμπελουργός ούτε το ποικιλόφωνο αηδόνι που φώλιαζε στο φύλλωμα των δέντρων και πιο βαθιά στα φύλλα της καρδιάς: κανένα δεν θ? ακούγεται, κανένα δεν θα ?χει τόπο εδώ ανάμεσά μας, κι όλες οι τελετές θα ?χουν τελειώσει....

Σε αυτή τη συλλογή, οι λέξεις γίνονται γέφυρες προς τα πιο εσωτερικά μας συναισθήματα. Η αγάπη, η νοσταλγία, η ανησυχία και η αμφιβολία πλέκονται μεταξύ τους, δημιουργώντας έναν καμβά από εικόνες και σκέψεις που μας συντροφεύουν καθημερινά. Με ευαισθησία και ειλικρίνεια, τα ποιήματα αυτά εξερευνούν τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στην προσμονή και την απογοήτευση, τη χαρά και την αγωνία. Κάθε στίχος...

«Καλώς ήρθες όμορφη νεότης, της ύπαρξής μας πλάσμα χαρωπό». Κάπως έτσι ίσως να καλωσόριζε ο Friedrich Schiller τη λυρική έμπνευση σε κάποια από τις πνευματικές νύχτες της Βαϊμάρης. Αλήθεια όμως, είναι ο γερμανικός λυρισμός μια αμιγώς αισθητική απόλαυση ή αποτελεί την ενοποιό ουσία της ύπαρξής μας; Στις σελίδες αυτού του μικρού ανθολόγιου γερμανικής ποίησης, οι λέξεις πασχίζουν να αποβάλλουν...

...

Η ποιητική συλλογή «Και ξέρω πως μπορώ» είναι μια συλλογική προσπάθεια των ωφελούμενων του Κ.Η.Φ.Η. Κορυδαλλού. Το βιβλίο αυτό είναι η ξεκάθαρη απόδειξη, για το τι μπορούν να κατορθώσουν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας (οι ηλικίες των συμμετεχόντων είναι από 64 έως 84 ετών), με μόνο μια μικρή ώθηση και κάτω απ’ τις κατάλληλες συνθήκες –που θα επιτρέψουν την ελεύθερη έκφρασή τους. Για τη...

ΠΡΟΜΝΗΣΙΑ Στραγγίζει το φως μου αυτή η νεκρόπολη δειλοί, με ποδοπάτησαν, φέρουν όλοι στο ύβωμα ένα κατάρτι σκουληκιασμένο ψωμί με ταΐζουν και μουσική από τρίξιμο οδόντων σε κάθε βήμα ιδρώνω αίμα μα σαν φτάσω μπρος στο άβατο ?σταμαι κα? ?ξίσταμαι καθώς γελώντας ανακλίνεις τον λαιμό σου...

...

...

Εκατόν πέντε κομψά στιχουργήματα. Εκατόν πέντε κοφτές, αιχμηρές, μεστές εξομολογήσεις, πυγολαμπίδες στο νυχτερινό ουρανό του νου, πυροτεχνήματα στον απέραντο ωκεανό του στοχασμού. Εκατόν πέντε υπομνήσεις σαν συνθήματα γραμμένα στον τοίχο. Χωρίς τελείες. Γιατί κάθε στίχος συνεχίζει μια ορμητική αλληλουχία συλλογισμών. Αλλά και γιατί ζητούμενο είναι ο διάλογος με τον αναγνώστη κι όχι η προσφορά...

Μια ποιητική συλλογή για τις θαλασσοδαρμένες ψυχές που ψάχνουν να βρουν τη γαλήνη. Σιδερε?νια σκαρια?-γυρολο?γοι, στα πε?ρατα ριχτη?καν κα?βοι. Ζωε?ς και σι?δερα δεμε?να, λιμα?νια ε?ρωτες γεμα?τα, σοκολατια? κορμια? πυρωμε?να. Σαν τελευται?α η κα?θε με?ρα, χωρι?ς ο?ρια, σ’ ατε?λειωτη γυ?ρα. Δι?χως αυ?ριο ο?λα στα ζα?ρια, ισορροπω?ντας πε?ρα στ’ α?κρα. Στην κο?ψη απο? τα κυ?ματα, γαλα?ζια τα...

...

Μια απίστευτη ιστορία, που μόνο σε έναν εξωπραγματικό πλανήτη θα μπορούσε να συμβεί, γιατί όσα μας αφηγείται ο συγγραφέας δεν μπορούν να χωρέσουν στον κοινό νου, όσο και αν οι γνώσεις και οι εμπειρίες του το επιτρέπουν. Πρόκειται για τον βίο και την πολιτεία του ήρωά του, του Κόσμιου Μέγιου, που ξετυλίγεται από τα χρόνια της αθωότητας, με την προσδοκία να κατακτήσει το όνειρό του και να...

Η ποιητική συλλογή αντλεί έμπνευση από τη μακρά μάχη της μητέρας της ποιήτριας με τον καρκίνο, μια μάχη που τελικά δεν είχε νικητή. Ο τίτλος «Μικροχιμαιρικό» αναφέρεται σε μια σπάνια φυσική διαδικασία που ονομάζεται εμβρυομητρικός μικροχιμαιρισμός, κατά την οποία κύτταρα από το έμβρυο μπορούν να εισέλθουν στο σώμα της μητέρας και να παραμείνουν εκεί για πολλά χρόνια μετά τη...

Όταν η ζωή σ’ έχει μάθει να παλεύεις μόνος σου, εκτιμάς διαφορετικά την αγκαλιά εκείνη, που παίρνει ένα μέρος απ’ το βάρος σου. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό απ’ το να μοιράζεσαι πτυχές της ζωής σου μαζί μ’ έναν άνθρωπο, που θέλει το καλύτερο για εσένα, όπως κι εσύ για εκείνον. Οι άνθρωποι άλλωστε ανθίζουν καλύτερα μαζί, όταν ο ένας υποστηρίζει κι ανεβάζει τον άλλον. Ίσως τελικά αυτό...

O Κώστας Γουλιάμος με την ποιητική του συλλογή Το Μάτι της Λέξης καταδεικνύει πως όσα αγγίζουν οι λέξεις γίνονται αίμα στη ρίζα των νεκρών. Τις σελίδες της συλλογής του διατρέχουν ο πόνος, η θυσία, ο θάνατος για το δίκιο. Μέσα σε αυτές, το αίμα ποτίζει τα βρεγμένα χόρτα και οι σύντροφοι στις κόκκινες νύχτες γίνονται αστέρια που το φως τους σκίζει στα δύο το σκοτάδι. Η συλλογή αποτελείται από...