Τι είναι ο Ουροβόρος; Είναι η σχέση μας με τον χρόνο, η θέση μας στην αδιάκοπη συνέχεια της ζωής και οι στιγμιαίες αποκαλύψεις αυτού του μεγάλου ατέρμονου κύκλου μέσα στη μικρή και φευγαλέα καθημερινότητά μας. Η κεραμίστρια και ζωγράφος Μίνα Γερασκλή εικονογραφεί ένα μικρό πεζό της Μαρίας Σκαμάγκα για τον χρόνο....

...

Είναι φορές που νιώθεις τις λέξεις να ρέουν αρμονικά μέσα στις φλέβες σου. Σαν ήσυχο ποτάμι που κυλάει ήρεμα δίπλα από αιωνόβια πλατάνια, σιγοντάρει τους ήχους του δάσους και χάνεται γλυκά, σκορπώντας στο δέλτα του. Κι έτσι ποιείς ποίηση. Ναι... Όχι, η ποίηση της Κωνσταντίνας Κυρίμη δεν είναι τέτοιο ποτάμι. Είναι μια άγρια παρέα...

Τα ποιήματα της συλλογής «Εκμαγείο» συνθέτουν έναν εσωτερικό διάλογο, όπου η ευαισθησία συναντά την ωμή αλήθεια. Μέσα από λιτές και δυνατές εικόνες αποτυπώνονται συναισθήματα τα οποία αναδύονται μέσα από τις αντιφάσεις της ζωής. Με γλώσσα γεμάτη δύναμη και λεπτότητα το ύφος κινείται ανάμεσα στο λυρισμό και την προσωπική εξομολόγηση, ενώ συχνά συνομιλεί με τον μύθο,...

Μετα-Νεωτερική Ποιητική Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΑΡΑ ΓΕ εξαρτάται πάντοτε η κάθε άποψη σε πόσα ακρογιάλια χρειάστηκε να γίνεις _Είδωλο. τα κτίσματα μιας απέραντης παιδικής ηλικίας και ακτής σημαίνουν το πώς θα αντικρίσεις τα εξήντα τετραγωνικά της ευτυχίας σου. φυσικά δεν ξεχνάς την επίσης δόκιμη ιστορία που διαπραγματεύεται την Ανατομική περασμένα...

...

…Υποβοηθούμενες ψυχές, να εκλιπαρούνε λίγες σταγόνες ευτυχίας να βρούνε. Δέκα λεπτά να ηρεμήσουν μες στην μέρα. Να αναπνεύσουν… μα μολύναν τον αέρα. Αγώνας δρόμου είναι όσα δεν θα ’πρεπε να είναι. Οι σχέσεις, η εργασία, οι ζωές μας. Και το μυαλό κατάδικο στις στείρες συσκευές μας, λέει στην σάπια καθημερινότητά σου μείνε....

Ποιητική απόδοση του ιστορικού γεγονότος της "Μυστικής Συνέλευσης της Βοστίτσας" Έμμετρη περιήγηση στην μνήμη και στην γνώση. Έκφραση της αλησμόνητης ουσίας του «Εικοσιένα» ως τοπικής πολιτισμικής ταυτότητας και φυσιογνωμίας της Επαναστατικής πόλεως του Αιγίου, διαμέσου της Τέχνης και της Ιστορίας. ...

...

Διηγήματα Περί ρόλων και ταυτοτήτων ο λόγος: ο καθένας –ο καθένας!– δικαιούται να αλλάζει πρόσωπα και προσωπεία, να διεκδικεί μια ταυτότητα ή πολλές, να είναι αυτό που μπορεί ή θέλει κάθε φορά να είναι κραδαίνοντας το πρωτοπρόσωπο είμαι, ανεξάρτητα από το ποιος ή τι στην πραγματικότητα είναι. Δεκαεννέα διηγήματα με πρωταγωνιστές αναπάντεχους: τετράχρονα, δεκαεξάχρονα,...

Από τη ζωή και τα τραγούδια του Κόρακα Ο Τεντ Χιουζ (1930-1998), ένας από τους μεγαλύτερους Βρετανούς ποιητές του 20ού αιώνα, άρχισε να γράφει το έργο αυτό το 1966, μετά την άγονη περίοδο που ακολούθησε την αυτοκτονία της πρώτης του συζύγου Σύλβια Πλαθ, το 1963, και διακόπηκε όταν το 1969 αυτοκτόνησε και η δεύτερη γυναίκα του Άσια Γουέβιλ παίρνοντας μαζί της στο θάνατο και τη...

Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή ενδιαφέρουσα στα μονοπάτια που αχνάρια ακολουθούμε καθημερινά πανομοιότυπα και τους πνευματικούς μας διορατισμούς εξετάζουμε μη και ανακαλύψουμε κάτι το αλλιώτικο που αποζητάμε στη μοίρα μας. Κάτι το κάπως συναρπαστικό, το σε ονείρου σφαίρας αδιάφανης συμπλεκόμενο, το εξαϋλώνοντα το φθαρτό παρόν, την καθημερινή ανούσια ρουτίνα...

ΕΛΕΝΗ Στα γυάλινα κλουβιά των έψιλόν σου χάνεσαι εσύ που το φεγγάρι ορμήνεψες μη φέξει και θρηνούμε. Σε αρχαίο δράμα ακροπατάς για να σκιρτήσει ο μελωδός ο ποιητής ο ραψωδός ο Μάνος. Σακατεμένα γόνατα απ’ τον καιρό της Τροίας σε προδίδουν μα από τον όλεθρο κρατιέσαι σε απόσταση. Το πεπρωμένο σε έστειλε σκλάβα σε...

Πόσες φορές ακούσει έχω «Δεν είμαι εγώ άνθρωπος τέτοιος». Κι όμως, είσαι αυτά κι άλλα τόσα Που ούτε να φανταστείς δεν έστερξες Σε υπόγειες στοές, σε μεταλλεία σφραγισμένα Που ξεχάστηκαν στον χρόνο. Του σώματος η θλίψη Της ψυχής η κούραση Είναι βουνά που πρέπει ν’ ανέβεις Βράχοι που πρέπει να σύρεις Αν θες ν’ ακούσεις Της...

Ανοίκεια οικεία Έρως άλογος, άτι Άρμενο γαλάζιο Γκρι τ’ ουρανού Και του ορίζοντα μουρμούρισμα. Έρως άλογος Κλεψύδρα που φρίττει Ανοίκεια οικεία Στου σιναπιού τη φυγή Και τ’ άνθισμα. Ανίδεος κι αθώος Καμπύλος άσπρος Και σβέλτος στη ραχοκοκαλιά Του χρόνου που δε μετρά....

Προτομή του αιώνα Στη σύγχρονη Ιρανή ηρωίδα Ahoo Daryaei· στο ελάφι της Θάλασσας 19-11-2024 Έβγαλε τα ρούχα της το στολίδι του κόσμου. Καλυμμένη ως τον λαιμό η περηφάνια· στο βουβό πλήθος μπροστά. Κομπλάρουν οι αρχές με τα νέα ήθη. Κορίτσι πράμα μόνο με τον στηθόδεσμο; Προτάσσουν τα στήθη τους τα σύμβολα·<br...

Άνθη του καλού Η κόρη αυτή έχει ματωμένη τιάρα στην κεφαλή Τα πόδια της φέρουν πληγές από σκουριασμένα καρφιά Αιώνια σκουριά, ανεξίτηλη, που δεν σβήνεται όσο κι αν προσπαθεί Τα δάκρυά της κυλούν στη γη Φτάνουν ως το βάθος, στο κέλυφός της Την ποτίζουν σιγανά με τη διάφανη θλίψη τους Την...

Στα όρια της ειρήνης Ο χειμώνας χόρευε ασταμάτητα στις πέτρινες βρύσες. Του ανέμου οι βρόχινες σκάλες κατρακυλούσαν στα κέρινα σύννεφα, άλλαζαν χρώματα και μορφές και κυλιόνταν χορεύοντας στα παλιωμένα καλντερίμια των σοκακιών της υπομονής, στις σπαθωτές πλάκες της σκεπής των άνισων ονείρων, στους πέτρινους τοίχους, στις ρίζες της...

Ποιητικοί στοχασμοί ...

...

Ζεστό πρωινό χαλίκι μπαίνει στο δροσερό γυμνό κορμί. Ο ήλιος διαπερνά το δέρμα τα κόκαλα στην ουράνια αποκάλυψη της ψυχής φτάνει....

Αίσθηση Απάνθισμα τρικυμισμένης ψυχής, παραμυθώδη ταξίδια σε τοπία μυστικά, διήγημα ιστορίας αλλόκοτης, γραφίδα λιωμένη σε επίπονες ανηφόρες, σελίδες μουτζουρωμένες, τσακισμένες στο πάτωμα οι φωνητικές μου χορδές ταλαντεύονται ανάμεσα στο όνειρο και τον αδάμαστο χρόνο....