Ο Ντίνος, ένας δραστήριος και πνευματώδης εικοσιενάχρονος, ταξιδεύει για δουλειά στην Ουγγαρία, χωρίς να καταφέρει να αποβάλλει από μέσα του το περιβάλλον που έζησε. Τα τραύματα του ξυπνάνε με αφορμή τον έρωτα του για τον Σεργκέι, και η αντίληψη του κρέμεται από μια κλωστή. Έχει φτάσει στα όρια της τρέλας και της κατάθλιψης. Ο Σεργκέι ένας γοητευτικός φοιτητής νομικής, με μεγάλη πέραση στις...
Ο Ντίνος, ένας δραστήριος και πνευματώδης εικοσιενάχρονος, ταξιδεύει για δουλειά στην Ουγγαρία, χωρίς να καταφέρει να αποβάλλει από μέσα του το περιβάλλον που έζησε. Τα τραύματα του ξυπνάνε με αφορμή τον έρωτα του για τον Σεργκέι, και η αντίληψη του κρέμεται από μια κλωστή. Έχει φτάσει στα όρια της τρέλας και της κατάθλιψης. Ο Σεργκέι ένας γοητευτικός φοιτητής νομικής, με μεγάλη πέραση στις...
«Περγαμόντο για δύο», μια γλυκόπικρη γεύση των ανθρώπινων σχέσεων μας μεταφέρει με έντονη συγκινητική γραφή η συγγραφέας Ευαγγελία Αλιβιζάτου. Δυνατές ιστορίες ζωής, ιστορίες βίας, θυμού, δικαιοσύνης αλλά και αγάπης. Κρυμμένα μυστικά, λάθη και εξομολογήσεις ανθρώπων της διπλανής πόρτας, μας ταξιδεύουν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, στο Ιόνιο, στα Κύθηρα, στην Ιθάκη, στην Πάτρα, στην Ξάνθη...
«Περγαμόντο για δύο», μια γλυκόπικρη γεύση των ανθρώπινων σχέσεων μας μεταφέρει με έντονη συγκινητική γραφή η συγγραφέας Ευαγγελία Αλιβιζάτου. Δυνατές ιστορίες ζωής, ιστορίες βίας, θυμού, δικαιοσύνης αλλά και αγάπης. Κρυμμένα μυστικά, λάθη και εξομολογήσεις ανθρώπων της διπλανής πόρτας, μας ταξιδεύουν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, στο Ιόνιο, στα Κύθηρα, στην Ιθάκη, στην Πάτρα, στην Ξάνθη...
Είναι Κυριακή, Σεπτέμβριος του 1982, στον πολιτικό απόηχο της καθιέρωσης του πολιτικού γάμου στην Ελλάδα και της αποποινικοποίησης της μοιχείας. Η Ευδοξία, φορώντας το καλό της φουστάνι, για να παρακολουθήσει τη θεία λειτουργία στην εκκλησία τής γειτονιάς της, παραμένει μονάχη στην κουζίνα· μαγειρεύει υπό τους ήχους εκκλησιαστικής ψαλμωδίας που ακούγεται από το ραδιόφωνο. Κάτω από το άγρυπνο...
Είναι Κυριακή, Σεπτέμβριος του 1982, στον πολιτικό απόηχο της καθιέρωσης του πολιτικού γάμου στην Ελλάδα και της αποποινικοποίησης της μοιχείας. Η Ευδοξία, φορώντας το καλό της φουστάνι, για να παρακολουθήσει τη θεία λειτουργία στην εκκλησία τής γειτονιάς της, παραμένει μονάχη στην κουζίνα· μαγειρεύει υπό τους ήχους εκκλησιαστικής ψαλμωδίας που ακούγεται από το ραδιόφωνο. Κάτω από το άγρυπνο...
Η Μυρτώ είναι μαθήτρια της Γ’ λυκείου και ζει στην επαρχία. Δεν έχει μεγάλα όνειρα για το μέλλον της γιατί δεν είναι επιμελής. Το σπίτι της βρίσκεται μέσα σ’ ένα παλιό μεσαιωνικό κάστρο, σ’ ένα πανέμορφο παραθαλάσσιο ακριτικό χωριό. Οι γονείς της είναι απλοί άνθρωποι, ήσυχοι κι εργατικοί ενώ η μικρή της αδελφή πειραχτήρι.
Λίγο πριν τις τελικές εξετάσεις, όλα τα παιδιά αναλαμβάνουν κι από μια...
Η Μυρτώ είναι μαθήτρια της Γ’ λυκείου και ζει στην επαρχία. Δεν έχει μεγάλα όνειρα για το μέλλον της γιατί δεν είναι επιμελής. Το σπίτι της βρίσκεται μέσα σ’ ένα παλιό μεσαιωνικό κάστρο, σ’ ένα πανέμορφο παραθαλάσσιο ακριτικό χωριό. Οι γονείς της είναι απλοί άνθρωποι, ήσυχοι κι εργατικοί ενώ η μικρή της αδελφή πειραχτήρι.
Λίγο πριν τις τελικές εξετάσεις, όλα τα παιδιά αναλαμβάνουν κι από μια...
Ένας νεκρόφιλος παρουσιαστής ειδήσεων εμφανίστηκε ηδονισμένος και ελαφρώς ιδρωμένος. Οι κόρες των ματιών του ήταν διασταλμένες σαν να είχε πάρει διεγερτικά ναρκωτικά και η φωνή του ήταν ταραγμένη, μη μπορώνταςνα κρύψει την αγωνία του… …είχε εκστασιαστεί με την είδηση που θα παρουσίαζε και ήταν σχεδόν συνεπαρμένος από τη βίαιη ομορφιά του βίντεο που έπαιζε πίσω του… …Έχω παραλύσει και...
Ένας νεκρόφιλος παρουσιαστής ειδήσεων εμφανίστηκε ηδονισμένος και ελαφρώς ιδρωμένος. Οι κόρες των ματιών του ήταν διασταλμένες σαν να είχε πάρει διεγερτικά ναρκωτικά και η φωνή του ήταν ταραγμένη, μη μπορώνταςνα κρύψει την αγωνία του… …είχε εκστασιαστεί με την είδηση που θα παρουσίαζε και ήταν σχεδόν συνεπαρμένος από τη βίαιη ομορφιά του βίντεο που έπαιζε πίσω του… …Έχω παραλύσει και...
Η Bagatelle είναι μια μουσική φόρμα μικρή, χωρίς κάποια αυστηρή δομή, ελαφριά, ενίοτε παιγνιώδης ή ακόμη και απλοϊκή.
Οι Bagatelles της οδού Αλκαμένους είναι 60 ιστορίες γραμμένες στο κέντρο της Αθήνας, με μερικές από αυτές να απλώνονται και έξω από το λεκανοπέδιο.
Είναι φτιαγμένες από προσωπικές εικόνες, παρατηρούν τον κόσμο από πολύ κοντινές ή πολύ μακρινές οπτικές γωνίες περιέχουν...
Η Bagatelle είναι μια μουσική φόρμα μικρή, χωρίς κάποια αυστηρή δομή, ελαφριά, ενίοτε παιγνιώδης ή ακόμη και απλοϊκή.
Οι Bagatelles της οδού Αλκαμένους είναι 60 ιστορίες γραμμένες στο κέντρο της Αθήνας, με μερικές από αυτές να απλώνονται και έξω από το λεκανοπέδιο.
Είναι φτιαγμένες από προσωπικές εικόνες, παρατηρούν τον κόσμο από πολύ κοντινές ή πολύ μακρινές οπτικές γωνίες περιέχουν...
Ο πρίγκιπας Μορφέας και η πριγκίπισσα Δανάη του Αγρινίου επιχειρούν με ανίερες μεθόδους να κατακτήσουν τις πόλεις του Χάλκινου Νησιού και να τις αφομοιώσουν σε μια αυτοκρατορία σκλαβιάς, ελέγχου και υποταγής του λαού κάτω από μια απολυταρχική εξουσία. Στην προσπάθειά τους έρχονται αντιμέτωποι με τον θανάσιμο εχθρό τους, τον δίδυμο αδερφό του Μορφέα, τον προικισμένο με πνευματικές δυνάμεις...
Ο πρίγκιπας Μορφέας και η πριγκίπισσα Δανάη του Αγρινίου επιχειρούν με ανίερες μεθόδους να κατακτήσουν τις πόλεις του Χάλκινου Νησιού και να τις αφομοιώσουν σε μια αυτοκρατορία σκλαβιάς, ελέγχου και υποταγής του λαού κάτω από μια απολυταρχική εξουσία. Στην προσπάθειά τους έρχονται αντιμέτωποι με τον θανάσιμο εχθρό τους, τον δίδυμο αδερφό του Μορφέα, τον προικισμένο με πνευματικές δυνάμεις...
Όταν η ποίηση σαν μία απρόβλεπτα γερή κλωστή γαζώνει βίους, με τον έρωτα κινητήρια δύναμη να καταργεί τα όρια, τότε, μπορεί κι ένα έργο τέχνης -κακόγουστο όπως το χαρακτήριζαν τότε οι περισσότεροι- να αποκτά μία αναπάντεχη "χρησιμότητα".Ένα παράξενο γλυπτό, χωρίς καν να λογίζεται σαν τέτοιο. Ένα Αίνιγμα. Ένας μπόγος ασήκωτος, τυλιγμένος με μία στρατιωτική κουβέρτα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου και...
Όταν η ποίηση σαν μία απρόβλεπτα γερή κλωστή γαζώνει βίους, με τον έρωτα κινητήρια δύναμη να καταργεί τα όρια, τότε, μπορεί κι ένα έργο τέχνης -κακόγουστο όπως το χαρακτήριζαν τότε οι περισσότεροι- να αποκτά μία αναπάντεχη "χρησιμότητα".Ένα παράξενο γλυπτό, χωρίς καν να λογίζεται σαν τέτοιο. Ένα Αίνιγμα. Ένας μπόγος ασήκωτος, τυλιγμένος με μία στρατιωτική κουβέρτα του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου και...
Τα βράδυα της εξορίας που εμείς καθόμασταν στο τραπέζι και διαβάζαμε, η μάνα μας, απελπισμένη, πόσο θα κρατούσε αυτή η κατάσταση; Δεν έδειχνε να τελειώνη, έκλαιγε. Της συμπαραστάθηκε η γάτα μας, η ίδια γάτα που την είχε ζαλίσεσι η τρικυμία στο ταξίδι προς το μοιραίο Λεωνίδιο. Την κύτταζε καθισμένη απέναντί της και έκλαιγε κι αυτή. Με δάκρυα το ζωντανό. Το πιστεύετε; Όταν οι άνθρωποι είχαν γίνει...
Τα βράδυα της εξορίας που εμείς καθόμασταν στο τραπέζι και διαβάζαμε, η μάνα μας, απελπισμένη, πόσο θα κρατούσε αυτή η κατάσταση; Δεν έδειχνε να τελειώνη, έκλαιγε. Της συμπαραστάθηκε η γάτα μας, η ίδια γάτα που την είχε ζαλίσεσι η τρικυμία στο ταξίδι προς το μοιραίο Λεωνίδιο. Την κύτταζε καθισμένη απέναντί της και έκλαιγε κι αυτή. Με δάκρυα το ζωντανό. Το πιστεύετε; Όταν οι άνθρωποι είχαν γίνει...
Η δασκάλα Ελένη Φωκά εκεί στο ιστορικό οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας πήρε στα χέρια το ιερό σύμβολο, σταυροκοπήθηκε, το φίλησε στο σημείο του σταυρού και ξομολογήθηκε. «Λογάριασε τι ζήσαμε τούτα τα χρόνια “διά της ιδίας θελήσεως”. Μια σφαγμένη πατρίδα, τρόμο, αίμα, βιασμούς, στριγκλιές, εφιάλτες, κλάμα βουβό μακρόσυρτο ώς τον θάνατό μας…» είπε, και πολλά επικράνθη. Πήγαν κι οι μαθητές της που...
Η δασκάλα Ελένη Φωκά εκεί στο ιστορικό οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας πήρε στα χέρια το ιερό σύμβολο, σταυροκοπήθηκε, το φίλησε στο σημείο του σταυρού και ξομολογήθηκε. «Λογάριασε τι ζήσαμε τούτα τα χρόνια “διά της ιδίας θελήσεως”. Μια σφαγμένη πατρίδα, τρόμο, αίμα, βιασμούς, στριγκλιές, εφιάλτες, κλάμα βουβό μακρόσυρτο ώς τον θάνατό μας…» είπε, και πολλά επικράνθη. Πήγαν κι οι μαθητές της που...
Από την Τροία στη Μονεμβασιά και τα κάστρα όλου του κόσμου. Από τον δούρειο ίππο στον αλγόριθμο με όλες τις μάσκες του κόσμου. ? Ο Έκτορας επιστρέφει στο κάστρο της Μονεμβασιάς που το κουβαλάει από παιδί με τις ιστορίες των μεγάλων να τον συντροφεύουν. Το κάστρο με τον χρόνο αγκαλιά κι εκείνο το παιδί να κλείνεται στο καβούκι του, να γίνεται και το ίδιο κάστρο. Δεν του αρκεί όμως να σκαλίζει...
Από την Τροία στη Μονεμβασιά και τα κάστρα όλου του κόσμου. Από τον δούρειο ίππο στον αλγόριθμο με όλες τις μάσκες του κόσμου. ? Ο Έκτορας επιστρέφει στο κάστρο της Μονεμβασιάς που το κουβαλάει από παιδί με τις ιστορίες των μεγάλων να τον συντροφεύουν. Το κάστρο με τον χρόνο αγκαλιά κι εκείνο το παιδί να κλείνεται στο καβούκι του, να γίνεται και το ίδιο κάστρο. Δεν του αρκεί όμως να σκαλίζει...
Η λογοτεχνία και η metal μουσική διασταυρώνουν τους δρόμους τους δημιουργώντας ένα φαντασμαγορικό αποτέλεσμα. Ιστορίες που υπήρχαν κρυμμένες ανάμεσα σε στίχους τραγουδιών καταγράφονται στο χαρτί, ενώ διηγήματα συγγραφέων αφήνουν το αποτύπωμά τους στο πεντάγραμμο. Ο Μάριος Δημητριάδης και ο Γιώργος Δάμτσιος ήρθαν σε επαφή με δέκα γνωστά metal συγκροτήματα και, κατόπιν συνεννόησης μαζί τους,...
Η λογοτεχνία και η metal μουσική διασταυρώνουν τους δρόμους τους δημιουργώντας ένα φαντασμαγορικό αποτέλεσμα. Ιστορίες που υπήρχαν κρυμμένες ανάμεσα σε στίχους τραγουδιών καταγράφονται στο χαρτί, ενώ διηγήματα συγγραφέων αφήνουν το αποτύπωμά τους στο πεντάγραμμο. Ο Μάριος Δημητριάδης και ο Γιώργος Δάμτσιος ήρθαν σε επαφή με δέκα γνωστά metal συγκροτήματα και, κατόπιν συνεννόησης μαζί τους,...
Το ΣΤΡΟΥΝΤΕΛ είναι μυθιστόρημα με ιδιότυπη θεατρική δομή. Σκέψεις, συναισθήματα, λόγια, εικόνες, μυρωδιές διαλέγονται με τη «φωνούλα», η οποία διεκδικεί βραβείο καλύτερης camera woman ή man (γιατί σεξιστές δεν είμαστε, οικογένειες και υπολήψεις δεν θίγουμε!)Η ιστορία ξεδιπλώνεται ανάμεσα στην τροπόσφαιρα της «γήινης» καθημερινότητας και στην στρατόσφαιρα του υπερρεαλισμού! Όμως… αρκετά με τις...
Το ΣΤΡΟΥΝΤΕΛ είναι μυθιστόρημα με ιδιότυπη θεατρική δομή. Σκέψεις, συναισθήματα, λόγια, εικόνες, μυρωδιές διαλέγονται με τη «φωνούλα», η οποία διεκδικεί βραβείο καλύτερης camera woman ή man (γιατί σεξιστές δεν είμαστε, οικογένειες και υπολήψεις δεν θίγουμε!)Η ιστορία ξεδιπλώνεται ανάμεσα στην τροπόσφαιρα της «γήινης» καθημερινότητας και στην στρατόσφαιρα του υπερρεαλισμού! Όμως… αρκετά με τις...
Γεννήθηκε ένα παιδί, ένα αγόρι μικρό, με φτερά, έτοιμο να πετάξει. Γεννημένο από έναν εξωγήινο και μια γήινη μάνα. Ένας άνδρας και ένα κορίτσι, που η τύχη τούς έφερε κοντά, αγαπηθήκανε και ο έρωτας μεγάλωσε μεταξύ τους. Κανείς δε θα μπορούσε να τους σταματήσει. Μόνο ο θάνατος θα τους χώριζε. Κοίταζε ο ένας τον άλλον, τα μάτια μιλούσαν και μιλιά δε βγάζανε. Οι καρδιές ενωθήκανε, μπορεί να είναι...
Γεννήθηκε ένα παιδί, ένα αγόρι μικρό, με φτερά, έτοιμο να πετάξει. Γεννημένο από έναν εξωγήινο και μια γήινη μάνα. Ένας άνδρας και ένα κορίτσι, που η τύχη τούς έφερε κοντά, αγαπηθήκανε και ο έρωτας μεγάλωσε μεταξύ τους. Κανείς δε θα μπορούσε να τους σταματήσει. Μόνο ο θάνατος θα τους χώριζε. Κοίταζε ο ένας τον άλλον, τα μάτια μιλούσαν και μιλιά δε βγάζανε. Οι καρδιές ενωθήκανε, μπορεί να είναι...
Υπάρχουν τόσα πράγματα, πέρα από τον υλικό κόσμο, που εκλιπαρούν να εξερευνηθούν. Τόσα πράγματα που είναι ανεξήγητα, τόσα που είναι παράξενα αλλά και παρηγόρα. Όλη η τεχνολογία και ο ορθολογισμός, παρά τη φανερή τους επιτυχία στο να μετατρέψουν τη ζωή μας σε πιο άνετη και προβλέψιμη, δεν κατάφεραν να εξαλείψουν τη μαγεία ενός ουράνιου τόξου, μιας μουσικής βραδιάς ή της ανταριασμένης θάλασσας....
Υπάρχουν τόσα πράγματα, πέρα από τον υλικό κόσμο, που εκλιπαρούν να εξερευνηθούν. Τόσα πράγματα που είναι ανεξήγητα, τόσα που είναι παράξενα αλλά και παρηγόρα. Όλη η τεχνολογία και ο ορθολογισμός, παρά τη φανερή τους επιτυχία στο να μετατρέψουν τη ζωή μας σε πιο άνετη και προβλέψιμη, δεν κατάφεραν να εξαλείψουν τη μαγεία ενός ουράνιου τόξου, μιας μουσικής βραδιάς ή της ανταριασμένης θάλασσας....
κρατάνε ποτήρια που δεν αδειάζουν ποτέ
οι κοιλιές τους φουσκώνουν από περηφάνια
τα στήθη τους πέφτουν αλλά κρατιούνται
τα χείλη τους καπνίζουν τα δάχτυλα των άλλων
Μικρές ραμμένες ιστορίες, υγρές ερωτήσεις, αφίλητα ραντεβού, σαρκοφάγα φιλιά, μανάδες που οι καρδιές τους δεν απαντούν, πατεράδες που ντρέπονται για τα μαύρα ποτάμια που κυλούν κάτω από τα νύχια τους. Νεκροί. Ζωντανοί. Φαγωμένοι....
κρατάνε ποτήρια που δεν αδειάζουν ποτέ
οι κοιλιές τους φουσκώνουν από περηφάνια
τα στήθη τους πέφτουν αλλά κρατιούνται
τα χείλη τους καπνίζουν τα δάχτυλα των άλλων
Μικρές ραμμένες ιστορίες, υγρές ερωτήσεις, αφίλητα ραντεβού, σαρκοφάγα φιλιά, μανάδες που οι καρδιές τους δεν απαντούν, πατεράδες που ντρέπονται για τα μαύρα ποτάμια που κυλούν κάτω από τα νύχια τους. Νεκροί. Ζωντανοί. Φαγωμένοι....
1936. Η νέα χρονιά φέρνει κοντά τους ήρωες. Οι ζωές τους μπλέκονται σε καταστάσεις και περιπέτειες που στηρίζονται σε αληθινά γεγονότα της εποχής. Κινούνται μέσα σε γειτονιές και κτίρια που υπήρχαν πραγματικά. Το Κατσιπόδι, το Δουργούτι και το Χασάνι αποτελούν το σκηνικό για τη δράση τους. Όλα ξεκινούν και καταλήγουν στο σπίτι του Αναστάση και της Χρυσούλας, που μοιάζει με μικρό κάστρο. Τοξωτά...
1936. Η νέα χρονιά φέρνει κοντά τους ήρωες. Οι ζωές τους μπλέκονται σε καταστάσεις και περιπέτειες που στηρίζονται σε αληθινά γεγονότα της εποχής. Κινούνται μέσα σε γειτονιές και κτίρια που υπήρχαν πραγματικά. Το Κατσιπόδι, το Δουργούτι και το Χασάνι αποτελούν το σκηνικό για τη δράση τους. Όλα ξεκινούν και καταλήγουν στο σπίτι του Αναστάση και της Χρυσούλας, που μοιάζει με μικρό κάστρο. Τοξωτά...
«Είδα τυχαία έναν από τους πρώην μου μετά από χρόνια και πέρασα από δίπλα του και ενώ αυτός κάτι μουρμούριζε που εγώ κλασικά δεν το άκουγα -και καλύτερα μη σας πω- ένιωσα τόσο μα τόσο περήφανη που περπατούσα με το κεφάλι ψηλά και με αληθινό χαμόγελο»....
«Είδα τυχαία έναν από τους πρώην μου μετά από χρόνια και πέρασα από δίπλα του και ενώ αυτός κάτι μουρμούριζε που εγώ κλασικά δεν το άκουγα -και καλύτερα μη σας πω- ένιωσα τόσο μα τόσο περήφανη που περπατούσα με το κεφάλι ψηλά και με αληθινό χαμόγελο»....
Δεν έμαθα από τα λάθη των άλλων, δεν ήμουν τόσο έξυπνος. Βιαζόμουν να φτάσω στον λάθος προορισμό, δεν είχα και κάπου αλλού να πάω. Ήταν αναπόφευκτο να μην πάρω «τον κακό τον δρόμο και την άσωτη ζωή», πιστεύοντας ότι έτσι θα τιμωρούσα με το χειρότερο νόμισμα όσους από την οικογένεια δεν με αγάπησαν, δείχνοντας με το δάχτυλο πού με κατάντησε η πλάτη που μονίμως μου είχαν γυρισμένη και ας...
Δεν έμαθα από τα λάθη των άλλων, δεν ήμουν τόσο έξυπνος. Βιαζόμουν να φτάσω στον λάθος προορισμό, δεν είχα και κάπου αλλού να πάω. Ήταν αναπόφευκτο να μην πάρω «τον κακό τον δρόμο και την άσωτη ζωή», πιστεύοντας ότι έτσι θα τιμωρούσα με το χειρότερο νόμισμα όσους από την οικογένεια δεν με αγάπησαν, δείχνοντας με το δάχτυλο πού με κατάντησε η πλάτη που μονίμως μου είχαν γυρισμένη και ας...