Αυτό το χρέος πηγάζει από πολύ παλιά από ανθρώπους σκυμμένους από ανθρώπους ηττημένους από ιστορίες ξεχασμένες, παροπλισμένες απ’ τη γλυκιά κουβέντα της μάνας απ’ το γλυκό χαμόγελο του πρώτου κοριτσιού απ’ όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ. Κάποιοι πάλεψαν να μας τα πουν κι είτε δεν μπόρεσαν είτε δεν τους ακούσαμε....

Από τα έγκατα της γης κι από τις θάλασσες, από τον μόχθο των ανθρώπων κι από τη θλίψη τους, από τους νοτιάδες που μας πέτυχαν κατάστηθα, αυτή η ποιητική συλλογή συλλέγει από παντού το αλάτι. Αψύ το αποτέλεσμα κάποιες φορές, μα είναι πάντα η αλμύρα που συντηρεί το νόστο....

...

Μια ποιητική συλλογή που σε γυρνάει στον Πόντο και τη συγκινητική ιστορία του! Yπήρξε ένας τόπος, που ο Πόντος αντάμωσε την αιωνιότητα, την άγγιξε δειλά, τη γλυκοφίλησε τη νύχτα. Κι απάνω σ’ έναν στίχο, ίσως τη γραμμή του ορίζοντα, ανταμώσαν μαγικά οι Αργοναύτες της Κολχίδας με τις Αμαζόνες της Παφλαγονίας, οι Ακρίτες των βυζαντινών συνόρων με τις ξακουστές για την ομορφιά τους πριγκίπισσες...

Στιγμιότυπα της ζωής μου με ελλειπτικό τρόπο γραμμένα, που μπορεί να έχουν μικρή ή μεγάλη σημασία....

Αναζητώντας την ποίηση αναζητούμε τον εαυτό μας. Μέσα στην κομματιασμένη ζωή ο ποιητής μονομαχεί με τον εαυτό του, ωσάν να είναι ναυαγός σε έρημο νησί ενώ τα νερά να ανεβαίνουν, ωσάν το χάος να μένει άναυδο μπροστά στο αχανές. Ας πούμε όμως πως η ποίηση δεν είναι ναυαγός αλλά ένα ξενοδοχείο που δέχεται όλους τους ποιητές, κακούς, μέτριους, καλούς και σπουδαίους. Το ξενοδοχείο δεν είναι...

Σπόνδυλο τον σπόνδυλο, ο Χρήστος Κινάνι με το πρώτο του βιβλίο συνθέτει μια ποιητική σπονδυλική στήλη που μπορεί να κρατήσει ένα σώμα ορθό, μα και αιώνια φυλακισμένο σε ένα δωμάτιο γεμάτο καίριες και καλά ακονισμένες στιγμές. Η ανάγκη απελευθέρωσης μοιάζει το ίδιο δυνατή με τον πόθο να μην κουνηθεί ρούπι από την κατάσταση αυτή. Με?σα απο? το ασπρο?μαυρο φι?λτρο που μου ασκει?ς, ει?μαι ο...

...

LA NOIA Mi sono annoiato tutta la vita finche ho scritto La noia e poi dopo La noia ho continuato ad annoiarmi. Η ΠΛΗΞΗ Έπληττα όλη μου τη ζωή μέχρι που έγραψα την Πλήξη και έπειτα μετά την Πλήξη συνέχισα να πλήττω....

Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο της Έλενας Γιασεμάκη μετά από μερικά χρόνια εύλογης σιωπής. Το βιβλίο αποτελείται από 40 ποιήματα, αποτελεί δηλαδή μία ποιητική συλλογή, που συσχετίζονται μεταξύ τους, αφού τα διαπερνά το ίδιο πνεύμα και η ίδια αισθητική ατμόσφαιρα. Είναι η ποίηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων γύρω από την πόλη, η ποίηση των αδέσποτων σκύλων, των ανθρώπων που προσπαθούν να...

Στη σιωπή της ψυχής μου, όπου η λέξη συναντά το συναίσθημα, ξετυλίγεται η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή. Είναι ένα ταξίδι μέσα από τις σκέψεις και τα όνειρά μου, όπου η γραφή γίνεται φως στον χαμένο λαβύρινθο της ψυχής. Σε κάθε στίχο, σε κάθε συλλαβή, υπάρχει η ομορφιά, η αγωνία, ο πόνος και η αναγέννηση. Συναισθήματα που μπορούν να υπάρχουν ξεχωριστά το καθένα, αλλά που μπορεί και να...

Τότε εκεί, στην πύκνωση του χρόνου Τότε, το χέρι μου ύψωσα Το χέρι μου που έτρεμε Κρατώντας την καρδιά μου Σαν χειρομάντηλο, σαν χειρομάντηλο γαμπριάτικο Και την ανέμισα Την ανέμισα ψηλά και την ανέμισα… Κι ύστερα την άφησα να πετάξει στον ορίζονται Σε όλον τον ορίζοντα, ολόγυρα Βάφοντάς τον, με το αίμα της, κόκκινο!...

Αγαπήσαμε σαν πυρπολημένα κάστρα και σαν το στομωμένο σπαθί, πάλι και πάλι στον τροχό των βράχων τα ονόματά μας, αναλωθήκαμε για πάντα. Τώρα που στέρεψε η κοίτη της απόγνωσης κι ο δρόμος μακρύς, τώρα που η αθωότητά μας έσπασε απ’ το τέντωμα σαν τη χορδή, τώρα που σώπασαν οι κρότοι των γενηθήτω, ας μας αριθμούν με τους πρακτικούς αυτού του κόσμου....

ΣΚΙΕΣ Σκιές η ζωή μου ένα παιχνίδι με σκιές κατάντησε να είναι φόβοι και φαντάσματα δειλά κι άδηλα. Σκιές, μοναχά σκιές εμένα συντροφεύουν. Σκαιότερη η μια της άλλης δείχνει θαμπή αυτή κι έκθαμβη μονόστηλο θα γίνει. Γέμισε η ζωή μου με σκιές με τις απατηλές τους λάμψεις απ’ το χθες. Μια σκιά να ’σαι κι εσύ, μια απάτη πάντα απέναντί μου εαυτέ. * Η ΕΚΠΑΓΛΟΣ...

Εσάνθημα (το) ουσ. [<αρχ. ?σάνθημα < ?σανθ? < ?σω + ?νθ?] εσωτερική αλλοίωση ψυχικής φύσεως που προκαλείται από εξωγενείς νοσογόνους παράγοντες | (μτφ.) εσωτερικό άνθισμα. Ο τίτλος της παρούσας συλλογής είναι μια λέξη που δεν υπάρχει και δεν έχει τη θέση της σε κανένα λεξικό εκτός από εκείνο της φαντασίας. Τα εσανθήματα - όπως τα εξανθήματα - αν αγνοηθούν εξαπλώνονται. Απαιτούν...

...

Και στο κλειστό παράθυρο μπροστά, λαχτάρισε. Έριξε βλέμμα πέτρινο κλεφτά τη γυάλινη σιωπή να σπάσει? να μπει στο σώμα του σπιτιού να ξαποστάσει. Και στο κλειστό παράθυρο μπροστά, θυμήθηκε. Έριξε πέτρα πίσω του κι αλάτι τον γυρισμό του να ξεχάσει? να βγει απ’ το σώμα του σπιτιού να ξαποστάσει....

Κράθιε την σκάλα ν΄ ανεβώ, στον ουρανό απάνω, να κλέψω τον αυγερινό δώρο να σου τον κάνω....

Μια ποιητική συλλογή γεµάτη κοινωνικές και υπαρξιακές αναζητήσεις, που λειτουργεί ως το καλύτερο «όχηµα» για την πολυπόθητη λύτρωση και απελευθέρωση του εαυτού µας. Μήπως δεν είναι η προσωπική παρακµή µια πρόκληση; Μια πρόσκληση σε ανάπαυλα απ’ τα βαρίδια της ακµής; Τόσα σύνορα, τόσοι εγκλωβισµοί, τόσες άγκυρες στον στίβο των αµφιέσεων. Όχι. Θα µε αγαπήσω κι άλλο. Ψηλαφώ την...

...

...

Με απληστία ο άνθρωπος Καλλιτέχνης ο Πλάστης κι ο Δημιουργός έπλασε φύση κόσμημα, ήλιο, σελήνη, φως. Πλάσμα τέλειο ο άνθρωπος θέλησε να γενεί και λευτεριά του έδωσε να ’χει πάνω στη γη. Κορμιά, σώμα, θαυμάσια, με χάρη γελαστά, σύντροφο να ’χουν ταίρι τους, να ’ναι αγαπητά, στον κόσμο, γη και θάλασσα να ’ναι αφεντικά κι αιώνια αγάπη να ’χουνε, παντοτινή χαρά. Με απληστία ο...

...

Το πάθος και ο έρωτας πρωταγωνιστούν σε μια ποιητική συλλογή εκ βαθέων! «Μέσα στο δάσος για μια ακόμα φορά, λευκό φόρεμα και λουλούδια στα μαλλιά. Απέναντί της θα δώσει υπόσχεση δυνατή για εκείνον που σήμαινε τα πάντα για αυτήν. Με μάρτυρες τα πνεύματα τα ιερά, όρκο δίνει στο έδαφος που πατά στον αέρα που αναπνέει και στο φεγγάρι που κρυφοκοιτάζει. Ο ύμνος της φύσης την καθοδηγεί...