Αυτή η έκδοση είναι η συλλογική, εθελοντική πράξη αλληλεγγύης και τιμής στην Ουκρανική Αντίσταση, αποδίδοντας στα ελληνικά τον λόγο ενός εμβληματικού εκπροσώπου της μέσα από τη φωτιά της μάχης. Με τους στίχους αυτού του γενναίου παιδιού φτιάξαμε μια ανοιχτή γραμμή. Είχαμε να κάνουμε με πολεμικό υλικό, «λέξεις σφαίρες», όπως είναι ο τίτλος άλλου βιβλίου στο οποίο...

Το Ποιήματα μιας γοτθικής βραδιάς είναι μια μικρή ποιητική ενότητα -γραμμένη εξ ολοκλήρου σε μια νύχτα-, με ποιήματα ερωτικά-λυρικά, με φανερή μετα-ρομαντική ατμόσφαιρα και έναν διαισθητικό συμβολισμό. Τόπος σκοτεινός, μελαγχολικός, παρακείμενος- ως παράλληλη πραγματικότητα-, μετά το τέλος του έρωτα, μετά το τέλος της λήθης, μετά το τέλος της προσωπικής μυθολογίας δυο ανθρώπων / που είναι...

ΓΙΑ ΝΑ ΓΑΛΗΝΕΥΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΝΑΡΚΙΣΣΑΣ: Αυτή η λατινική επιγραφή σε μια απόμερη γωνιά του βοτανικού κήπου της πόλης Μονπελλιέ, όπου σύχναζε ο νεαρός φοιτητής της Νομικής Πώλ Βαλερύ, υπήρξε καθοριστική για την ποιητική του ιδιοσυγκρασία. Κατά την παράδοση, η Νάρκισσα, κόρη του Άγγλου ποιητή Edward Young, είχε πεθάνει στο Μονπελλιέ προς το τέλος του 18ου αιώνα, αλλά δεν ενταφιάστηκε στο...

ΤΡΟΠΙΣΜΟΙ Ας φθαρώ λίγο λίγο στο φως λύγισέ με αλλιώς. Κι όπως χάνομαι προοδευτικά στην πάχνη απόηχος του κόσμου γίνε ή στάχτη. * * * Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ Μέσα στα τείχη άκου τη βαθιά σιωπή τα παιδιά εξασκούνται στη λήθη οι τροφοί τα φιλούν στα μαλλιά κάποιο ποίημα περιμένει την ώρα του κάποιος λέει: είναι αργά....

...

...

Γεννήθηκα στην εποχή που ο σπόρος του φυτρώνει, μ’ ακόμα κρύβεται στη γη, μη βγει και πέσει χιόνι. Ήμουν το πρώτο τους παιδί, το πρώτο τους εγγόνι. Μου τα ’πανε με τα πουλιά στην άκρη στο χωράφι. Μου τα ’πανε μες στη νυχτιά, με μόνο φως τ’ αστέρια. Μου τα ’πανε στην τσικουδιά, στον ίσκιο μες στ’ αλώνι. Μου τα ’πανε στη σιγαλιά των τζιτζικιών οι βόμβοι. Μου τα ’πανε στην κούραση, με λιγοστές...

Γράφω, κόντρα στον χρόνο! Κομμάτια της ψυχής σημάδια της ύπαρξής μου. Στη νύχτα που έρχεται, δείγμα της πορείας μου απ’ όταν το φως μεσουρανούσε....

Έχουμε μάθει να λέμε ότι τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, υπάρχουν όμως και παραμύθια που απευθύνονται σε μεγάλους κι ίσως αυτά να είναι περισσότερα. Και ένας λογικός άνθρωπος μένει έκπληκτος μπροστά στα όσα παραμύθια πιστεύουν οι μεγάλοι. Εδώ όμως μιλάμε για πραγματικά παραμύθια. Παραμύθια γραμμένα από μεγάλους και πασίγνωστους Γερμανούς συγγραφείς. Πασίγνωστους στη χώρα τους, εδώ σε μας...

Έχουμε μάθει να λέμε ότι τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, υπάρχουν όμως και παραμύθια που απευθύνονται σε μεγάλους κι ίσως αυτά να είναι περισσότερα. Και ένας λογικός άνθρωπος μένει έκπληκτος μπροστά στα όσα παραμύθια πιστεύουν οι μεγάλοι. Εδώ όμως μιλάμε για πραγματικά παραμύθια. Παραμύθια γραμμένα από μεγάλους και πασίγνωστους Γερμανούς συγγραφείς. Πασίγνωστους στη χώρα τους, εδώ σε μας...

...

‘Κλείσε τα μάτια. Βρίσκεσαι στο αμπάρι ενός πλοίου, ο ένας κολλάει πάνω στον άλλον, δεν χωράς. Στην αγκαλιά κρατάς το νηστικό και διψασμένο παιδί σου. Τα χείλη του ξερά. Κλαίει ασταμάτητα. Κάποια στιγμή αποκαμωμένο κλείνει τα βλέφαρά του. Πουθενά φρέσκος αέρας, μονάχα μυρωδιές από σκουριά, λάδια, πετρέλαιο, περιττώματα, ούρα και σκοτάδι. Σε μια στιγμή το πλοίο γέρνει απότομα και μπαίνει από...

Η ποίηση του Παύλου Ρούφα μας καλεί να σηκώσουμε τον ήλιο. Η ποίησή του αποτυπώνει το φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας που ξεπροβάλλει ως διέξοδο από τη σημερινή κοινωνία, που δημιουργεί πολέμους και πνίγει τα παιδιά της. Με τα ποιήματά του, προσπαθεί να συνδιαλλαγεί με τις κορυφαίες στιγμές του επαναστατικού κινήματος. Θύμηση και αναστοχασμός στα ποιήματα του Ρούφα σμίγουν με την επίγνωση της...

...

? ?ρχιτεκτονικ? το? ?ρέβους ε?ναι ?να πεζ? ποίημα σ? τρία μέρη. Μι? ?ποτύπωση ?ν?ς νεκρικο? τόπου. Μν?μα – ?ρως – Θάνατος. ? ποιητ?ς ?π? ?να ?ρμητικ? κλεισμένο δωμάτιο ?ναδύεται στ? ?στρα, βυθίζεται στ?ν γνόφο τ?ς θαλάσσης, κα? ?π? κε? στ? ?νειρο, στ? ποθούμενο πρόσωπο, μ? ?ναν πόθο πο? τ?ν παρασύρει στ?ν μέθη το? βυθο?... κα? μοιραία στ?ν πνιγμό. "Καταβασίες σ? νεκρικο?ς τόπους τ?ς μνήμης....

ΟΙ ΚΟΡΥΦΕΣ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ Ο ήχος των πουλιών αποκοιμιέται στις κορυφές των δέντρων, σαν την φωνή αυτών που αγνόησαν και αγνοήθηκαν. Λίγοι κοντοστάθηκαν μπρος στην κλειστή πόρτα. Λίγοι έγειραν. Ξέρω, υπάρχουν πρόσωπα αισχρά πιο αισχρά κι απ το θάνατο κι ας στρέψει αυτός τις λαβές στις θύρες. Μόνο ψηλά, στις κορυφές των δέντρων η νύχτα μοιάζει μ έρωτα. Οι θόρυβοι δεν φτάνουν ως εκεί. Φτωχά και...

Μια ποιητική συλλογή με θέματα σχετικά με τη φύση, την πατρίδα, τον έρωτα, τη φιλία, με κοινό παρονομαστή τη μέθεξη που πηγάζει από την ψυχική ένωση και επαφή. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από το ποίημα που ακολουθεί. Διαχρονική μέθεξη Κι ο Ιχνηλάτης ως Ιππότης ζωγραφίζει το χρώμα του τριαντάφυλλου στην καρδιά τους!...

ΘΡΟΝΟΣ «Περιττά ή ζυγά» μονολογείς καθώς τα μετράς «δεν έχει σημασία» βιάζεσαι να τονίσεις. Μήπως να έλεγα: «μονά;» Μονά ή ζυγά; Ουκ έστιν αριθμός συναισθημάτων. Στα σκαλιστά πόδια θρόνου ξύλινου αρετές μαζί με την αλήθεια φλυαρούν, θεά καλοσύνης αγκαλιάζει κόρες σεμνότητας, γιοι ανδρείας και θάρρους κρύβονται κάτω από λερωμένη γκρι μοκέτα. Πολλά πόδια γύρω από πόδια, πλουραλισμός...

Τρία φεγγάρια είναι η ζωή του καθενός στης αιωνιότητας το δευτερόλεπτο που σου ’λαχε να ζήσεις. Το πρώτο της αθωότητας, του ονείρου, της ανεμελιάς με τη ματιά μιας παιδικότητας, μιας ήβης· όμορφος κόσμος, φιλόξενος, ζεστός, βγαλμένος σαν απ’ του παππού το παραμύθι....

Ο Πέτρος Λυγίζος με αυτή την ποιητική συλλογή του ακροβατεί ανάμεσα στο χθες και το αύριο. Σαν να μην υπάρχει παρόν. Όσα θέλησε κι όσα φοβάται, όσα τόλμησε να ονειρευτεί, κατοικούν στο παρελθόν και το μέλλον. Ο χρόνος συστέλλεται και διαστέλλεται την ίδια στιγμή, σαν να ακυρώνεται, σαν να μην υπάρχει. Πώς, άλλωστε, μπορεί να σταθεί κανείς απέναντι στον θάνατο; Πώς να πολεμήσει την ανυπαρξία;...

Τα ποιήματα της Λάμιας δημοσιεύονται πενήντα χρόνια μετά από μια χρονιά ορόσημο για την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, τη χρονιά της μεταπολίτευσης. Ωστόσο, ως στιγμιότυπα-καταγραφές της διάδρασης μιας μητέρας με την κόρη της, στο πρώτο μέρος, και ως αναστοχασμοί του μόνου ανθρώπου, στο δεύτερο, φαίνεται να μένουν έξω από την Ιστορία.Ίσως, όμως, τα ποιήματα αυτά να γίνονται αυτόκλητα μάρτυρες...

...