...

Άνευ ΣυνΩδείας ο τίτλος της ποιητικής συλλογής του Νικηφόρου Γ. Μπλεμένου, με την (αν)ορθογραφία του να παραπέμπει στο διττό του νόημα· αφενός στην απογύμνωση του στίχου από μουσική (επ)ένδυση (παρά τη μουσικότητά του), αφετέρου στη μετά έρωτα απόρριψη, που αποτελεί τον κεντρικό θεματικό άξονα του έργου. Και επεξηγείται στον πλαγιότιτλο.Μετ’ ερωτική γιατί το σύνολο των στίχων είναι απόσταγμα...

O Σεπούλβεδα έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ποίηση. Ξεκίνησε τη λογοτεχνική του καριέρα ως ποιητής, και ως τέτοιος παρουσιαζόταν δημόσια. Αν και πολύ σύντομα θ’ άρχιζε να εναλλάσσει αυτή τη δραστηριότητα με την πεζογραφία, η ποίηση ήταν παρούσα στο συγγραφικό του έργο για μια πολύ μεγάλη περίοδο της ζωής του. Ο παππούς μου είχε φωνή ιτιάς και πολύ λευκά κι αραιά γένια σαν τα βουνά τον...

...

Στην πρώτη του ποιητική συλλογή, αποτελούμενη από τριάντα πέντε αυτοτελή ποιήματα, ο Περικλής Β. Κατσαούνης περιδιαβαίνει, με ασκημένο λυρικό βήμα και ιδιαίτερη εικονοπλαστική δύναμη, όλο το φάσμα της συνείδησης, αναζητώντας την προέλευση, τις διαστάσεις και τις συνέπειες των ιδεών και των αισθημάτων. Ξεκινά από προσωπικά βιώματα, περνά από ιστορικά γεγονότα και εξικνείται μέχρι τα όρια...

(Σατιρική ποίηση) Άπ(ό)λυτα Αχ να ’μουν ανεξάρτητη δυναμική μοιραία να μη σε χρειαζόμουνα πρόστυχα και χυδαία. Υπήρξε λύση, πράγματι –η τύχη θα ενεπλάκη– και βρήκα κάπως κάποτε ένα σου μποξεράκι! Μύριζε έντονα πολύ ήτανε φορεμένο άχου μυαλό μου ανώμαλο μοιάζεις ερωτευμένο… (συνεχίζεται… στο βιβλίο…)...

...

Ποιήματα επηρεασμένα από κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις, με απώτερο σκοπό να επιστέψουν τροφή για σκέψη και στοχασμό σε (αν)ήσυχα μυαλά....

Η αντωνυμία «σου», αν η διαπιστωτική φράση του τίτλου απευθυνθεί κάποτε στον ίδιο τον εαυτό της/του γράφουσας/-οντος, μπορεί να εκληφθεί και ως «μου». Κάποιες φορές, μία τόση δα ρωγμή σε ένα βλέμμα, είτε στο βλέμμα του άλλου είτε στο δικό μας, στο οποίο αυτό καθρεφτίζεται, έχει τη δύναμη να ανατρέψει τα πάντα, φέρνοντας στην επιφάνεια όσα πιεζόντουσαν στον βυθό του ματιού, ο οποίος δεν είναι...

(Τραύλισμα) Είναι μια φράση που μέσα μου λιώνει ο κόσμος ένα αδέσποτο σκυλί που δεν αγαπήθηκε και τώρα βάλθηκε να δαγκώνει. (Διαζύγιο) Πατέρας, εκείνος που ’χει πάντα τρεις ζωές εκείνη που προλογίζει η μητέρα εκείνη που θυμάται το σινάφι του κι εκείνη που συναντάω μέσα στα παλιά βιβλία. Πατερά ! Το ήξερες πως ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, όταν δεν έπαιρνε κεφάλια έπαιζε λαούτο κι...

Απρίλιος του 1973. Μια μετανάστρια περνά με πλοίο τη Μάγχη. Eπιβιβάζεται στο Direct Orient και διασχίζει με το τρένο την Ευρώπη για να φτάσει στην Αθήνα, όπου συναντά τις δίδυμες κόρες της, πριν συνεχίσει το ταξίδι. Ποια η σχέση της με την αινιγματική γυναίκα που ψάχνει σε ένα άλλο τρένο, μια άλλη στιγμή, κάποιον που συνδέεται με τον θάνατο της μάνας της και με τον μυστηριώδη άντρα που έρχεται...

Η ανθολογία αυτή είναι το απόσταγμα από το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Νάουσας, που το 2022 υποδέχτηκε για πρώτη φορά 22 ποιητές από 13 χώρες και 5 ηπείρους. Υπό την Αιγίδα του Δήμου Νάουσας και κάτω από τον τίτλο «Ο Αριστοτέλης και ο κόσμος», ένωσαν τις φωνές τους οι ποιητές από όλον τον κόσμο για τρεις ημέρες, στην φιλόξενη σκηνή του πολυχώρου πολιτισμού ΒΕΤΛΑΝΣ. Το φεστιβάλ είχε ως στόχο τη...

«Περίγραμμα ονειρικό, θαύμα αξεπέραστο, άνθιση Σε φως και σε σκιά κρυμμένη, κραυγή στο βράχο ριζωμένη Ύψος υγρό, αιθέρια γυναίκα, ζάλη χορευτική, Εσύ! Τα υγρά τα μάτια είναι των θεών Και όσοι σ’ αυτά θα κοινωνούν Μπορούν και επιστρέφουν Υγρή ψυχή Η άλλη σου όψη έγινε λίμνη Λίμνη Ψυχρή.»...

Η τελευταία γυναίκα του σπιτιού είναι μια ταυτότητα δανεική, που αντιπροσωπεύει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα αισθήματα των ανθρώπων που ολάκερα δίνονται. Η Πηνελόπη, μια άλλη τελευταία γυναίκα του σπιτιού, υφαίνει το σάβανό της. Το σάβανο που θα τυλίξει τη ζωή μιας γυναίκας, που έγινε σύμβολο της ιδανικής συντρόφου, ενώ θα έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν. 20 ποιήματα σε δύο...

...

Τα ολιγόστιχα λιτά ποιήματα, με την αμεσότητα της ασυνήθιστης ενέργειας που εκπέμπουν, έχοντας σχεδόν όλα ρήματα ως τίτλο, καταχωρούνται σε τρεις οικουμενικές ενότητες –«Τι έλεγε ο άνθρωπος μέσα στο ποίημα», «Τι έλεγε το παιδί μέσα στον άνθρωπο» και «Τι έλεγε ο άνεμος»–, δίνοντας μια οικουμενική διάσταση στις πρωτοπρόσωπες ατομοκεντρικές σκέψεις και αφηγήσεις. Το leitmotiv εγώ, ο άνθρωπος, που...

Η πρώτη ποιητική συλλογή, Αντί αδράνειας, της Δώρας Λαϊνά, αποτελείται από τριάντα εννέα ποιήματα βιωματικού χαρακτήρα, στην οποία προβάλλεται η δράση της ψυχής έναντι της αδράνειας του νου. Ένα ταξίδι ανακάλυψης, όπου τα συναισθήματα σαν άλλα στοιχεία της φύσης συντροφεύουν τους στίχους και τους μετουσιώνουν σε δυναμικές εικόνες, τις οποίες καλούμαστε να εξερευνήσουμε, να ταυτιστούμε ίσως, και...

Τιμή και δόξα γεννά τους ανθρώπους Μέχρι που εκείνοι καταλήγουν άφθαρτοι Λευκοί από ευθύνες Το μόνο που δεν υπολόγισε ο κόσμος Είναι τα ατμόπλοια που έφυγαν Δίχως ελπίδα Μόνος στόχος το ταξίδι Και η φυγή Χωρίς καμιά δικαιολογία Μόνο ο σκοπός έχει αξία Ποιος άλλωστε θα μάθει τα παρακάτω Μόνο ο καιρός και ο χρόνος Και αυτά είναι σύμβολα που ξεχάστηκαν Από ανθρώπους Ξέχασαν τη στιγμή Το λεπτό Το...

…πάνω στη γέφυρα της ποίησης Η ποίηση είναι για όλους. Ή τουλάχιστον, όπως νομίζω εγώ, έτσι θα έπρεπε να είναι. Κι εγώ μία απ’ όλους είμαι. Γράφω για όσα με άγγιξαν, σαν να ’μαι ένας από σας. Τη θάλασσα, τον έρωτα, τον θάνατο, τον χρόνο που περνάει, την κοινωνία… και την ποίηση: «της ψυχής κύηση, μαζί και λευτέρωμα». Έχει ανάγκη από τέχνη η ζωή μας μπόλικη, και κάπου να ξεδώσουμε με όλα αυτά,...

Έρωτας ή εντροπία (;): Μια συλλογή ποιημάτων και πεζοποιημάτων, έμπλεη συναισθημάτων και σκέψεων. Κάθε χρονική στιγμή, κάθε συλλογισμός, κάθε συμβάν, κάθε φαντασία, όλα αυτά έχουν αποτελέσει τη βάση για ανάλυση και έχουν αναχθεί και ενταχθεί σε έναν άλλο κόσμο, τον κόσμο της συγγραφέως. Ό,τι προκαλούσε ρωγμή στην καθημερινότητά της, ό,τι παραβίαζε τη μοναχικότητά της στάθηκε αφορμή για να δοθεί...

Η νέα ποιητική συλλογή του Νίκου Καψιάνη με τίτλο «Η Ασπασία ήταν τσούλα, λεσβία ή τσατσά;» από τις εκδόσεις Υψικάμινος περιστρέφεται γύρω από την έννοια του έρωτα με επίκεντρο το σώμα. Το σώμα είναι αυτό που βιώνει εμπειρικά τις μορφές τις οποίες η επιθυμία αποκτά σε ένα σχήμα εξάρτησης και εκμετάλλευσης. Ο άνθρωπος συμμετέχει σε προκαθορισμένους ρόλους, τέτοιους ώστε ιεραρχικά να αναπαράγουν...

Η αγάπη, η συγχώρεση και το “κλειδί” για τα βάθη της ψυχής μέσα σε μια ποιητική συλλογή που διαβάζεται απνευστί. Υπάρχει ένας αγώνας όλος δικός σου, που όμως σε αυτόν δεν είσαι μόνος. Ο αγώνας να αγαπήσεις σωστά τον εαυτό σου και τους άλλους με ό,τι η «μοίρα» και «οι αμαρτίες γονέων» έχουν δώσει και στερήσει. Καθώς εκτυλίσσεται, μια κάποια θυσία είναι αναπόφευκτη, και τίποτα δεν είναι το ίδιο...