Η Οίτη, ένα ζωηρό σκυλάκι με άφθονη φαντασία, ζούσε μια ξεχωριστή ζωή με την αφάνταστα φανταστική οικογένειά της, τους τέσσερις πολυαγαπημένους της ανθρώπους. Η μεγαλύτερη επιθυμία της ήταν να εξερευνήσει κάθε γωνιά του απέραντου τούτου κόσμου. Όμως, υπεραγαπούσε την οικογένειά της και της φαινόταν αδύνατον να την αφήσει....

...

Τόσα χρόνια, τόσα πολλά χρόνια μακριά απ τον τόπο του! Αλλιώς τα λογάριαζε φεύγοντας, νεαρός στην ηλικία, αλλιώς τα λογάριασε η ζωή για κείνον. Πίσω και πάλι, ξανά εδώ, να φυλλομετρήσει εκ του σύνεγγυς τη μνήμη του, να την ψάξει και να της ρίξει μια άλλη ματιά, πιο σοφή, πιο έμπειρη. Και πάνω σ όσα εκεί θα έβρισκε θα στοίβαζε κι άλλα, όσα έφερνε επιστρέφοντας. Κι ήταν πολλά, θαυμαστά,...

Το όνειρο της επανασύνδεσης είναι πλέον πραγματικότητα, αφού η Κλαιρ και ο Τζέιμι βρίσκονται ξανά με την κόρη τους στο Φρέιζερς Ριτζ. Όμως, ο πόλεμος πλησιάζει τις άλλοτε ειρηνικές αποικίες, επισκιάζοντας την ελπίδα μιας νέας αρχής για την οικογένειά τους. Η Μπριάννα και ο σύζυγός της αντιμετωπίζουν το δικό τους κρίσιμο δίλημμα. Κάπου πιο μακριά, ο Γουίλιαμ Ράνσομ προσπαθεί ακόμη να αποδεχτεί...

Βρισκόμαστε στο 2097, σ’ έναν κόσμο όπου η τηλεμεταφορά αποτελεί πια καθημερινότητα. Τα γεωγραφικά σύνορα έχουν οριστικά καταργηθεί κι η ανθρωπότητα απολαμβάνει την ασύλληπτη ελευθερία της μετακίνησης σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη, ανά πάσα στιγμή, χάρη σ’ έναν πανίσχυρο αλγόριθμο ονόματι ΠΑΓΓΑΙΑ. Για τον εορτασμό των εκατό χρόνων από την πρώτη τηλεμεταφορά στην ιστορία, ο Γκαλιλέο Νεμρόδ, ο...

Στο βιβλίο αυτό έντεκα πεζά διηγήματα εναλλάσσονται άτακτα με έξι - δομημένα σε στίχους - κείμενα. Τα διηγήματα έχουν κάτι κοινό μεταξύ τους: Είναι ιστορίες μεταμορφώσεων, «γεννημένες» από τη ζωή• όσες κατάφερα να κρυφακούσω τουλάχιστον, ακουμπώντας το αυτί μου πάνω στους τοίχους της Αθήνας. **** [...]«?εν ξέρω τι με έπιασε σήμερα. Το ένιωσα μόλις βγήκα από το μετρό. Σαν να με άρπαξε η θλίψη...

...

...

?Δεν έχουμε εαυτό αν δεν μιλήσουμε για όσους μάς αγάπησαν. Οι εφήμερες μέριμνες μας ωθούν να μη θυμόμαστε ποιος μας βάφτισε στον απέραντο ωκεανό της γλώσσας, στη μουσική και το ρυθμό των λέξεων. Τα ιστορήματα που ακολουθούν συνι­στούν κομμάτια μιας αφήγησης για όσα ζήσαμε μαζί με τη γιαγιά μου Διο­νυσία, στην Κρέστενα του νομού Ηλείας. Προσπάθησα να αποκαταστήσω τη ρευστή εκείνη εποχή από το...

...

Αγώνας, αγαπημένε μου,για όλα, μα να...,τώρα, μετά τα μεσάνυχτα ,θ αφήναμε τα όπλα,για να μυρίσουμε τη γαρδένια,που έκοψες το πρωί, κι έπειτα......

Η πόλη αλλάζει δίχως να κοιτάζει τα μονοπάτια της δικής σου ζωής. Βόλτες με χάρτες, χωρίς GPS, εκεί που τα φιλιά, τα χάδια και τα χαστούκια της μοίρας έμοιαζαν με μυστικούς σελιδοδείκτες - κάτω από την ταμπέλα με το όνομα της οδού.Αφού δεν υπάρχει κινητό, καμιά αλλαγή στο πρόγραμμα της ημέρας ή στο ξεφάντωμα της νύχτας.Οχτώ μικρά διηγήματα, σαν σκόρπιες, κλεμμένες σημειώσεις από τα ημερολόγια...

Σε προδίδει ο έρωτας όταν σκοτώνει τη ζωή! Σε προδίδει ο έρωτας όταν ξεχνάς τα παιδιά σου και όταν τον ονομάζεις ελευθερία! Σε προδίδει ο έρωτας όταν ξεχνάς τη ζωή και όταν τη μεταμφιέζεις σε γιορτή αποκριάς! Σε προδίδει ο έρωτας όταν δε γνωρίζεις τη Μαρίζα και όταν συναντάς τον θεραπευτή που αγνοεί το όνομά σου....

Το μόνο που άκουγα μεγαλώνοντας και για όλη μου τη ζωή ήταν πως η διαφορετικότητα πρέπει με κάθε τρόπο να κρύβεται, να χάνεται, να πεθαίνει. «Ορφέα, δεν ανήκεις. Δεν μπορείς να ανήκεις. Δεν αξίζει να ανήκεις. Θα μείνεις μόνος». Η σχέση μου με τους γονείς μου ήταν καταστροφική. Όσο μεγάλωνα, τόσο πιο πολύ βυθιζόμουν στο σκοτάδι, στο σκοτάδι που με έσπρωχναν οι άνθρωποι που αγαπούσα. Δεν είχα...

Ήξερε πώς στις αστραπές να ντύνεται το φως μιας άγριας χίμαιρας ήξερε και στη σκοτεινιά άναβε τις πυγολαμπίδες και ξεμάκραινε στην άκρη άκρη του γκρεμού φορούσε πάντα τα φτερά του Ίκαρου....

Υπάρχω στον κόσμο εδώ και πάρα πολύ καιρό.Πιο πολύ από τα παιχνίδια, τους σκύλουςΕίμαι παντού....

Ο νους κινείται αδιάκοπα εκτός αν τον παρατηρήσεις και τον υποτάξεις.Συνείδηση και βούληση είναι ο εαυτός, τα άλλα είναι κοινωνικά συστήματα που παίζουν λούπα στο μυαλό, αναζητώντας την αποδοχή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)...

Τον φιλόσοφο που οραματίσθηκε την ιδανική πολιτεία Μπορεί να υπάρξει μια ιδανική πολιτεία, ένα σύγχρονο κράτος δικαίου; Έχει αξία να μελετήσει κανείς την πολιτική σκέψη του Πλάτωνος σήμερα; Μπορούμε διαβάζοντας τον Πλάτωνα να γίνουμε δικαιότεροι σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο; Στο βιβλίο αυτό –το δεύτερο της σειράς μετά τον Σωκράτη– συναντούμε τον...

Με το παρόν πόνημα ικανοποιώντας την αποθυμία του μακαριστού μέντορα μου, επιχείρησα να ανοίξω ένα παράθυρο στα Λαογραφικά Στοιχεία της μεγάλης πολιτιστικής κληρονομιάς των προσφύγων προγόνων μας, που έφεραν από την πατρώα γη τους: τα δυτικά Μικρασιατικά Παράλια.Το Γλωσσάρι των Δυτικών Μικρασιατικών Παραλίων δεν διεκδικεί δάφνες καταξίωσης, Στις σελίδες που ακολουθούν δεν έγινε προσπάθεια...

«Ο βρόχος και το δηλητήριο»: ένας παράξενος τίτλος, σχεδόν ερμητικός· και ο υπότιτλος αφήνει νεφελώδες το θέμα. Για ποια γυναίκα πρόκειται και ποιο ήταν το «Τρομερό Συμβάν»; Ο συγγραφέας μεταφέρει τον αναγνώστη στο μακρινό 1452, όταν η χήρα του φλωρεντινού δούκα της Αθήνας, Κιάρα Τζόρτζι Ατσαγιόλι, κυβερνούσε το δουκάτο. Με αυτόν τον τρόπο εισάγει τον αναγνώστη στο πολιτικό κλίμα της Αθήνας του...

...

...

...

...