Δυο ξαδέρφια, φοιτητές ανώτατων σχολών, ζουν στην Αθήνα. Οι γονείς τους στη δεκαετία του 60 είχαν εγκαταλείψει το παρηκμασμένο χωριό τους στην Ήπειρο κι αναζήτησαν στην πολυάνθρωπη πόλη την καλύτερη τύχη τους διατηρώντας για μεγάλο χρονικό διάστημα χαλαρούς δεσμούς με τα πατρογονικά τους εδάφη…...

Η Κάρλα τον είχε καταστρέψει. Τη μισούσε όσο τίποτα άλλο. Ήθελε να την εκδικηθεί με κάθε τρόπο και οραματίστηκε ένα σατανικό σχέδιο. Θα της έκλεβε την πολύτιμη συλλογή κίτρινων διαμαντιών κι ο άντρας της θα τον βοηθούσε, άθελά του. Αρκεί να δεχόταν να τον απαγάγει στα ψέματα. Ήταν ο εκδότης του....

Υποτιμάμε τη μαγεία στον βαθμό που ομολογούμε, ομαδικά, την ανυπαρξία της. Και ομολογουμένως, σχεδόν εμμονικά, θεμελιώνουμε τη δική μας ύπαρξη στη «μαγική» τεχνολογία. Η μαγεία δεν γίνεται να υπάρχει. Και αν μπαίνει στον δρόμο μου το Παρελθόν της, είναι αναγκαίο, στην ανάβαση μου, να αποκαταστήσω τα πολύτιμα εδάφη που έχει σπιλώσει....

«Η πόλη, όπως ξέρεις, δεν έχει όρια. Και το ποτάμι ούτε αρχή, ούτε τέλος. Κάθε διαδρομή είναι κύκλος... Παλιά κυνηγούσε αυτά τα κτήρια, ελπίζοντας να τα βρει ξανά, να επισκεφτεί τις ίδιες προσόψεις, να παρακολουθήσει κρυμμένος στη γωνία τους ενοίκους να ξεπροβάλλουν από τους ίδιους τοίχους...» «Οι φιγούρες είχαν γίνει σκοτεινές, σαν σκιές μέσα στο εξωφρενικό φως. Τον κράταγαν μέσα, δεν τον...

Η άκρα του τάφου σιωπή των διανοούμενων δεν είναι κάτι καινούργιο, καινούργιο είναι ότι τώρα τελευταία επέρχεται κυριολεκτικά. Μπορεί να είναι συμπτωματικοί οι θάνατοι τόσων πολλών ανθρώπων των γραμμάτων; Ο Δαμιανός, ένας σχιντζής, πλην χιουμορίστας, κριτικός λογοτεχνίας, θα μπορούσε να καταλάβει τι τρέχει, αν η καινούργια του φιλενάδα τον άφηνε να δει πέρα από το, ομολογουμένως, φαντασμαγορικό...

Μεγάλη Εβδομάδα 2030. Η Ελλάδα πρόκειται να ζήσει ένα Πάσχα πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα. Ενώ οι πληγές της αιματηρής σύγκρουσης Ελλάδας-Τουρκίας τον Ιούλιο του 2029 είναι ακόμη ανοιχτές, οι συνέπειες αυτής αναδύονται μέσα από μια σειρά καταιγιστικών εξελίξεων. Ελλάδα και Τουρκία προσπαθούν να συνεννοηθούν για μια μόνιμη ειρήνη, ταυτόχρονα όμως προετοιμάζονται για τυχόν νέα ανάφλεξη. Ένα...

...

Οι δύο γυναίκες, η μικρόσωμη και η γεμάτη και δυνατή, κουβάλησαν το ντιβάνι από το παζάρι του Πειραιά –ένα Σάββατο πρωί– μέχρι το δωμάτιο. Η σκάλα όμως ήτανε στενή και δεν ανέβαινε. Επιστρατεύτηκαν δύο παιδιά από το μηχανουργείο. Το έδεσαν και το ανέβασαν από το παράθυρο. Εκείνο το παράθυρο που χρησίμευε για φως και σκοτάδι......

...

...

...

...

...

...

...

“...Ήταν δε τόσο δυνατή και όμορφη η αγάπη τους, που την ημέρα οι τρεις Ήλιοι έστελναν το χαμόγελό τους, χαρίζοντας στην μορφή της Μα-ί-ρα μία πιο έντονη πύρινη ομορφιά. Τα λουλούδια γέμιζαν με περισσότερα χρώματα. Έδιναν ακόμη πιο ξεχωριστές ευωδίες, ενώ το βράδυ τα επτά Φεγγάρια στόλιζαν με το φως τους ακόμη περισσότερο τη γαλάζια φτερωτή μορφή του Έραφελ. Ο ουρανός έστελνε και αυτός...

Λίγα λόγια... Σ’ αυτή την ταραχώδη αλλά και επική εποχή που ζούμε, μπροστά μας ανοίγονται δύο βασικά μονοπάτια. Εκείνο της ανεπάρκειας, της υποδούλωσης και του μετανθρωπισμού, στο οποίο η ψυχή συρρικνώνεται για να χωρέσει σε ξένα και αφύσικα καλούπια, και εκείνο της εμπόρεσης, της πληρότητας και της ελευθερίας, τον δρόμο που οδηγεί πάλι τον άνθρωπο στην απεραντοσύνη του και στον αληθινό του...

Ένα διαχρονικό και σκληρό μυθιστόρημα για την αιώνια σφαγή που αποκαλείται κλειτοριδεκτομή, που υφίστανται οι γυναίκες στο όνομα του έρωτα και της θρησκείας. Βασισμένο στη ζωή μιας γυναίκας, θύμα των παραδόσεων και της ψευδο-ηθικής... Ένα ρέκβιεμ εστιασμένο στη ζωή της Μαλίκα, μιας αφανούς επαναστάτριας της Αλεξάνδρειας, η οποία θα έχει την τελευταία λέξη για τη ζωή και τη χαρά της μονάκριβης...

Τριάντα χρόνια μετά, η Ιφιγένεια Θεοδώρου συναντάει πάλι τους ήρωες του πρώτου της βιβλίου Χρυσός, Λιβάνι και Σμύρνη, πιάνοντας από την αρχή το νήμα της ζωής τους. Ιωάννα, Έλσα, Ευτυχία, Μιχαήλ Άγγελος, Συμπέλ, Πολίτισσα, Ιφιγένεια της Εφέσου: εφτά γνώριμα πρόσωπα αναζητούν ακόμα εκείνη την πρωταρχική θάλασσα-πατρίδα που αγκαλιάζει και παρηγορεί σαν στοργική μητέρα. Μια συλλογή διηγημάτων που...

...