Γιατί τα ταξίδια είναι τόσο σημαντικά;
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους τα ταξίδια είναι τόσο σημαντικά. Μας επιτρέπουν να ανακαλύψουμε νέους πολιτισμούς και να βιώσουμε άλλους τρόπους ζωής. Μας βοηθούν να αναπτυχθούμε ως άτομα και μας διδάσκουν κάτι για τις δικές μας δυνάμεις και αδυναμίες. Τα ταξίδια μας επιτρέπουν επίσης να εξερευνήσουμε νέα μέρη και να δούμε φυσικά θαύματα που δεν...
Γιατί τα ταξίδια είναι τόσο σημαντικά;
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους τα ταξίδια είναι τόσο σημαντικά. Μας επιτρέπουν να ανακαλύψουμε νέους πολιτισμούς και να βιώσουμε άλλους τρόπους ζωής. Μας βοηθούν να αναπτυχθούμε ως άτομα και μας διδάσκουν κάτι για τις δικές μας δυνάμεις και αδυναμίες. Τα ταξίδια μας επιτρέπουν επίσης να εξερευνήσουμε νέα μέρη και να δούμε φυσικά θαύματα που δεν...
Ένα ταξίδι επιστροφής στη γενέθλια γη που ακροβατεί ανάμεσα στην ποίηση και τη μυθιστορία. Ο μονόλογος μιας γυναίκας που αποφασίζει να αφήσει πίσω της το παρελθόν και να ζήσει στο παρόν. Έπειτα από τριάντα χρόνια απουσίας από την πατρίδα της, ακολουθεί τον δρόμο του νόστου και της μνήμης, έρχεται αντιμέτωπη με τα στοιχειωμένα πάθη της και επαναπροσδιορίζει τη ζωή της....
Ένα ταξίδι επιστροφής στη γενέθλια γη που ακροβατεί ανάμεσα στην ποίηση και τη μυθιστορία. Ο μονόλογος μιας γυναίκας που αποφασίζει να αφήσει πίσω της το παρελθόν και να ζήσει στο παρόν. Έπειτα από τριάντα χρόνια απουσίας από την πατρίδα της, ακολουθεί τον δρόμο του νόστου και της μνήμης, έρχεται αντιμέτωπη με τα στοιχειωμένα πάθη της και επαναπροσδιορίζει τη ζωή της....
Μια συλλογή με ποιήματα αυτογνωσίας που δε μπορεί να σου περάσει απαρατήρητη!
Σημειώνω αστερίσκους στο πρόσωπό σου,
για ν’ ανατρέξω στις αγαπημένες μου εκφράσεις.
Τα ποτήρια άδειασαν.
Μίλα μου, δε θα σε διακόψω ποτέ.
Οι αποστάσεις μεγαλώνουν και μένει πίσω
από κάθε κλειστή πόρτα,
μια παράκληση για παραμονή, μια έκφραση ανάγκης
και μια εγκάρδια ομολογία στοργής.
Όσοι μένουν...
Μια συλλογή με ποιήματα αυτογνωσίας που δε μπορεί να σου περάσει απαρατήρητη!
Σημειώνω αστερίσκους στο πρόσωπό σου,
για ν’ ανατρέξω στις αγαπημένες μου εκφράσεις.
Τα ποτήρια άδειασαν.
Μίλα μου, δε θα σε διακόψω ποτέ.
Οι αποστάσεις μεγαλώνουν και μένει πίσω
από κάθε κλειστή πόρτα,
μια παράκληση για παραμονή, μια έκφραση ανάγκης
και μια εγκάρδια ομολογία στοργής.
Όσοι μένουν...
Η σύγχρονη ελληνική ποίηση μέσα από τις βαθιές ρίζες των συναισθημάτων.
Λόγια δημιουργικά, γύρω από τον αγώνα και την εξέλιξη της συνείδησης, ως αναζήτηση του καλού που ομορφαίνει τη ζωή. Πρόκειται για πνευματικότητα που δεν ορίζεται από θρησκευτικά δόγματα, μήτε ανήκει σε κάποια εκκλησία. Τη διαπνέει μια βαθιά πίστη πως η Θεία Παρουσία προνοεί για το καλό και πως αυτό, τελικά, πραγματώνεται...
Η σύγχρονη ελληνική ποίηση μέσα από τις βαθιές ρίζες των συναισθημάτων.
Λόγια δημιουργικά, γύρω από τον αγώνα και την εξέλιξη της συνείδησης, ως αναζήτηση του καλού που ομορφαίνει τη ζωή. Πρόκειται για πνευματικότητα που δεν ορίζεται από θρησκευτικά δόγματα, μήτε ανήκει σε κάποια εκκλησία. Τη διαπνέει μια βαθιά πίστη πως η Θεία Παρουσία προνοεί για το καλό και πως αυτό, τελικά, πραγματώνεται...
Το πάθος και ο έρωτας πρωταγωνιστούν σε μια ποιητική συλλογή εκ βαθέων!
«Μέσα στο δάσος για μια ακόμα φορά,
λευκό φόρεμα και λουλούδια στα μαλλιά.
Απέναντί της θα δώσει υπόσχεση δυνατή
για εκείνον που σήμαινε τα πάντα για αυτήν.
Με μάρτυρες τα πνεύματα τα ιερά,
όρκο δίνει στο έδαφος που πατά
στον αέρα που αναπνέει και στο φεγγάρι
που κρυφοκοιτάζει.
Ο ύμνος της φύσης την καθοδηγεί...
Το πάθος και ο έρωτας πρωταγωνιστούν σε μια ποιητική συλλογή εκ βαθέων!
«Μέσα στο δάσος για μια ακόμα φορά,
λευκό φόρεμα και λουλούδια στα μαλλιά.
Απέναντί της θα δώσει υπόσχεση δυνατή
για εκείνον που σήμαινε τα πάντα για αυτήν.
Με μάρτυρες τα πνεύματα τα ιερά,
όρκο δίνει στο έδαφος που πατά
στον αέρα που αναπνέει και στο φεγγάρι
που κρυφοκοιτάζει.
Ο ύμνος της φύσης την καθοδηγεί...
Μια ποιητική συλλογή γεµάτη κοινωνικές και υπαρξιακές αναζητήσεις, που λειτουργεί ως το καλύτερο «όχηµα» για την πολυπόθητη λύτρωση και απελευθέρωση του εαυτού µας.
Μήπως δεν είναι η προσωπική παρακµή µια πρόκληση;
Μια πρόσκληση σε ανάπαυλα απ’ τα βαρίδια της ακµής;
Τόσα σύνορα, τόσοι εγκλωβισµοί, τόσες άγκυρες
στον στίβο των αµφιέσεων.
Όχι.
Θα µε αγαπήσω κι άλλο.
Ψηλαφώ την...
Μια ποιητική συλλογή γεµάτη κοινωνικές και υπαρξιακές αναζητήσεις, που λειτουργεί ως το καλύτερο «όχηµα» για την πολυπόθητη λύτρωση και απελευθέρωση του εαυτού µας.
Μήπως δεν είναι η προσωπική παρακµή µια πρόκληση;
Μια πρόσκληση σε ανάπαυλα απ’ τα βαρίδια της ακµής;
Τόσα σύνορα, τόσοι εγκλωβισµοί, τόσες άγκυρες
στον στίβο των αµφιέσεων.
Όχι.
Θα µε αγαπήσω κι άλλο.
Ψηλαφώ την...
Με απληστία ο άνθρωπος
Καλλιτέχνης ο Πλάστης κι ο Δημιουργός
έπλασε φύση κόσμημα, ήλιο, σελήνη, φως.
Πλάσμα τέλειο ο άνθρωπος θέλησε να γενεί
και λευτεριά του έδωσε να ’χει πάνω στη γη.
Κορμιά, σώμα, θαυμάσια, με χάρη γελαστά,
σύντροφο να ’χουν ταίρι τους, να ’ναι αγαπητά,
στον κόσμο, γη και θάλασσα να ’ναι αφεντικά
κι αιώνια αγάπη να ’χουνε, παντοτινή χαρά.
Με απληστία ο...
Με απληστία ο άνθρωπος
Καλλιτέχνης ο Πλάστης κι ο Δημιουργός
έπλασε φύση κόσμημα, ήλιο, σελήνη, φως.
Πλάσμα τέλειο ο άνθρωπος θέλησε να γενεί
και λευτεριά του έδωσε να ’χει πάνω στη γη.
Κορμιά, σώμα, θαυμάσια, με χάρη γελαστά,
σύντροφο να ’χουν ταίρι τους, να ’ναι αγαπητά,
στον κόσμο, γη και θάλασσα να ’ναι αφεντικά
κι αιώνια αγάπη να ’χουνε, παντοτινή χαρά.
Με απληστία ο...
Επιστροφή από την επαρχιακή οδό
Είναι αλήθεια·
δεν υπάρχει αρκετή ομορφιά στον κόσμο.
Ξεκινήσαμε αργά.
Το φως γλιστρά στις άκρες
των δαχτύλων με μια ακαριαία κίνηση
που την ονομάζεις γελώντας το πέταγμα της σερπαντίνας.
Η νύχτα στην εξοχή έχει την ποιότητα
των πρώτων λεπτών στο σκοτάδι
όταν τα μάτια ανοιγοκλείνουν
αναμένοντας μια οικειότητα που αναβάλλεται.
Όταν το φεγγάρι δεν...
Επιστροφή από την επαρχιακή οδό
Είναι αλήθεια·
δεν υπάρχει αρκετή ομορφιά στον κόσμο.
Ξεκινήσαμε αργά.
Το φως γλιστρά στις άκρες
των δαχτύλων με μια ακαριαία κίνηση
που την ονομάζεις γελώντας το πέταγμα της σερπαντίνας.
Η νύχτα στην εξοχή έχει την ποιότητα
των πρώτων λεπτών στο σκοτάδι
όταν τα μάτια ανοιγοκλείνουν
αναμένοντας μια οικειότητα που αναβάλλεται.
Όταν το φεγγάρι δεν...
Μέδουσα
Όσο και να το θελήσεις μην με κοιτάξεις.
Δεν θα δεις τίποτα παρά ένα πρόσωπο σημαδεμένο.
Κάποτε οι φίλοι μου με φώναζαν Γοργώ
τώρα κι αυτοί φύγανε, μου άλλαξαν το όνομα και φύγανε,
σαν τα πουλιά που πετούν πολύ βαριά μες στον χειμώνα,
με ξέχασαν· μου συνέβη βλέπεις το χάος ο απόλυτος τρόμος.
Κάθε γυναίκα μεγαλώνει δίπλα σε άντρες μαθαίνει
να τους ερωτεύεται μαθαίνει να τους...
Μέδουσα
Όσο και να το θελήσεις μην με κοιτάξεις.
Δεν θα δεις τίποτα παρά ένα πρόσωπο σημαδεμένο.
Κάποτε οι φίλοι μου με φώναζαν Γοργώ
τώρα κι αυτοί φύγανε, μου άλλαξαν το όνομα και φύγανε,
σαν τα πουλιά που πετούν πολύ βαριά μες στον χειμώνα,
με ξέχασαν· μου συνέβη βλέπεις το χάος ο απόλυτος τρόμος.
Κάθε γυναίκα μεγαλώνει δίπλα σε άντρες μαθαίνει
να τους ερωτεύεται μαθαίνει να τους...
ΑΝ ΖΟΥΣΕ ΣΗΜΕΡΑ Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Θα έδειχνε την τέχνη του
να ανοίγεις το στόμα
εκτοξεύοντας πέτρες,
αναρχία, εξέγερση
Αν ζούσε, θα έκανε
πάνω-κάτω την Πατησίων
μ’ ένα γαλάζιο νυχτικό και
ξεπλυμένο πρόσωπο
από τα δάκρυα για την κατάντια μας
Θα έσπαγαν οι βιτρίνες
με κάθε της στίχο
Θα φιμώνονταν οι φασίστες,
με κάθε νεύμα
Τα κατακάθια θα βολεύονταν
μια χαρά
στον υπόνομο αντί για
τα...
ΑΝ ΖΟΥΣΕ ΣΗΜΕΡΑ Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ
Θα έδειχνε την τέχνη του
να ανοίγεις το στόμα
εκτοξεύοντας πέτρες,
αναρχία, εξέγερση
Αν ζούσε, θα έκανε
πάνω-κάτω την Πατησίων
μ’ ένα γαλάζιο νυχτικό και
ξεπλυμένο πρόσωπο
από τα δάκρυα για την κατάντια μας
Θα έσπαγαν οι βιτρίνες
με κάθε της στίχο
Θα φιμώνονταν οι φασίστες,
με κάθε νεύμα
Τα κατακάθια θα βολεύονταν
μια χαρά
στον υπόνομο αντί για
τα...
Το πρόσωπο
Μου έδωσε όνομα πρόσωπο
ανακάλυψα τότε ποιο ήταν το πρόσωπό μου
άγγιξα τις γραμμές το περίγραμμά του
το είδα το αντίκρυσα πρώτη φορά στον καθρέφτη
με φώναξα με το όνομά μου
επιτέλους είχε πια σάρκα και οστά
δεν ήταν κάτι άγνωστο
μια αφηρημένη έννοια ή λέξη
άφηνε πίσω ένα ανθρώπινο αποτύπωμα
μια φυσική παρουσία που έπαιρνε σχήμα και μορφή
από τον νόμο της βαρύτητας....
Το πρόσωπο
Μου έδωσε όνομα πρόσωπο
ανακάλυψα τότε ποιο ήταν το πρόσωπό μου
άγγιξα τις γραμμές το περίγραμμά του
το είδα το αντίκρυσα πρώτη φορά στον καθρέφτη
με φώναξα με το όνομά μου
επιτέλους είχε πια σάρκα και οστά
δεν ήταν κάτι άγνωστο
μια αφηρημένη έννοια ή λέξη
άφηνε πίσω ένα ανθρώπινο αποτύπωμα
μια φυσική παρουσία που έπαιρνε σχήμα και μορφή
από τον νόμο της βαρύτητας....
Έρχομαι τώρα ο αυτουργός της μνήμης
με μία βέργα από κρανιά και τον σουγιά
να χώνεται στη μαλακή της φλούδα,
μια χαρακιά εδώ, μια άλλη εκεί,
να δέσει σχήμα ο μαίανδρος που οδηγεί τον νόστο
σ έναν ορίζοντα που πια δεν έχει ηλικία,
να δέσει σχήμα ο καπνός - χνώτο παιδιού
στο τέρμα της οδού Μοναστηρίου,
με τις τσιγγάνες να φουμέρνουνε τα άφιλτρα,
τους ελιγμοδηγούς ν αλλάζουν βάρδια,
με τ άλογα...
Έρχομαι τώρα ο αυτουργός της μνήμης
με μία βέργα από κρανιά και τον σουγιά
να χώνεται στη μαλακή της φλούδα,
μια χαρακιά εδώ, μια άλλη εκεί,
να δέσει σχήμα ο μαίανδρος που οδηγεί τον νόστο
σ έναν ορίζοντα που πια δεν έχει ηλικία,
να δέσει σχήμα ο καπνός - χνώτο παιδιού
στο τέρμα της οδού Μοναστηρίου,
με τις τσιγγάνες να φουμέρνουνε τα άφιλτρα,
τους ελιγμοδηγούς ν αλλάζουν βάρδια,
με τ άλογα...
Στη συλλογή Meadowlands η Λουίζ Γκλικ συνυφαίνει την ιστορία ενός σύγχρονου διαζυγίου με την επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη, με μια επανεγγραφή του μύθου που δίνει τον λόγο, πρωτίστως, στους δευτερεύοντες χαρακτήρες. Συναντάμε, εδώ, μια Πηνελόπη που πεισματικά υφαίνει, εξυψώνοντας έτσι την αναμονή σε θέληση, μια ρεαλίστρια μάγισσα μα τελείως ανθρώπινη Κίρκη, έναν εύστροφο Τηλέμαχο κι έναν...
Στη συλλογή Meadowlands η Λουίζ Γκλικ συνυφαίνει την ιστορία ενός σύγχρονου διαζυγίου με την επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη, με μια επανεγγραφή του μύθου που δίνει τον λόγο, πρωτίστως, στους δευτερεύοντες χαρακτήρες. Συναντάμε, εδώ, μια Πηνελόπη που πεισματικά υφαίνει, εξυψώνοντας έτσι την αναμονή σε θέληση, μια ρεαλίστρια μάγισσα μα τελείως ανθρώπινη Κίρκη, έναν εύστροφο Τηλέμαχο κι έναν...