«Τι αποσυνθέτει και συνθέτει τα Κομμάτια; Η οργανικότητα του δέντρου ενώ καρπίζει; Ή μήπως οι σηπόμενοι στη γη καρποί του; (Σαν τον υδράργυρο που σκόρπισε στο πάτωμα κι έλκονται οι μπίλιες του η μία με την άλλη;) Σαν να σου κόλλησε η βελόνα στο πικάπ. Σαν να σου κόλλησε η βελόνα στο πικάπ. Θα γράψεις, για άλλη μια φορά, το ίδιο ποίημα; Αναρωτιέσαι για ποιον έχει σημασία η αρχαιολογία της ζωής...

Το βιβλίο συμπεριλαμβάνει το σύνολο του έργου του Πάρη Βασιλειάδη, που εδώ και λίγο καιρό δεν βρίσκεται πλέον κοντά μας, και αποκαλύπτει μια ξεχωριστή προσωπικότητα που επέλεξε να μην κάνει και τόσο θόρυβο όσο βρισκόταν εν ζωή. Πρόκειται για έναν τόμο 265 σελίδων που συμπεριλαμβάνει τρεις ποιητικές συλλογές, οι δύο σε κλασική ποιητική φόρμα και την τελευταία, που αποτελεί και το κύκνειο άσμα...

Ένα τετελεσμένο γεγονός Ένα τετελεσμένο Γεγονός Ο βαρκάρης κάνει τη δουλειά του Ο ταξιδιώτης φτάνει απέναντι Χωρίζεται από αυτούς Που πίσω έμειναν. Η φυγή του Τσεκούρι Κόβει τον δεσμό Τον δεσμό όσων πίσω έμειναν Χωρίζονται και αυτοί Για πάντα....

Κοίτα πόσα χρόνια έχουν περάσει! Πόσο μυστηριώδης είναι η αίσθηση, όταν οι δείκτες του ρολογιού αρχίζουν και γυρνούνε προς τα πίσω! Και έτσι βλέπω άλλη μια φορά, τις ώρες που το ρολόι έδειξε. Και τώρα, θα έπρεπε να το κοιτάω λυπημένα. Μα όχι! Φρόντισα τη ζωή μου να την κάνω έτσι, ώστε να κοιτάω το ρολόι ολοκληρωμένα....

Λοιπόν, σατράπη, πάμε γιά τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, με διηπειρωτικούς πυραύλους, πυρηνικά μανιτάρια και πόλεμο των άστρων; Οι αναλυτές του ΝΑΤΟ λένε, πως δεν θα τολμήσει ο Πούτιν να ρίξει πηρηνικές βόμβες.Το μυαλό τους και μιά λίρα και του μπογιατζή ο κόπανος. Στην αρχή ίσως. Αλλά, αν νοιώσει ότι χάνει τον πόλεμο στην Ουκρανία, ή ότι απειλούνται σοβαρά τα σύνορά του από τη Δύση και το...

Στο χάραμα της μέρας, χωρίς ν’ ακουστεί, ξανοίχτηκε ένα σκαρί Όσο μάκραινε από το βράχο τόσο πιο πλούσιο το φως ακοντιζόταν έτσι που δεν καταλάβαμε πώς φεύγει η αυγή κι έρχεται η δύση Το πέλαγο κατέβαινε σα φωτεινό ποτάμι Ο αγέρας γινόταν μουσική από αρμονία κι απ’ όνειρο πλασμένος Ήταν γλυκό το πρωινό πάνω από της Γης τον ξύπνο...

Ο κόσμος είναι μια αιώνια περιστροφή. Μας κρατά, μας γυρίζει από τη μια και από την άλλη πλευρά, σε κάποια στροφή μάς πετά έξω και γυρίζουμε στο απόγειο του κύκλου. Και αφού πάντα γυρίζουμε σε τούτον τον αιώνιο κύκλο είμαστε πάντα παρόντες....

Πρόκειται για την πρώτη ποιητική συλλογή της εικαστικού και -έως τώρα- πεζογράφου Μαρίας Κολοβού-Ρουμελιώτη....

Είμαι άλογο σ’ ένα παλιό λιθάρι σφιχτά δεμένο μ’ ένα σκοινί παλιό και ξεσκισμένο. Είμαι ήρωας των παραμυθιών και κρεμασμένο σύμβολο στο στέρνο των παιδιών που παίζουν τη γλύκα των χωραφιών. Είμαι ένα άλογο σ’ έναν κρίκο παμπάλαιο, κοιμισμένο μ’ ένα σκοινί κομμένο και άυλο....

Να ταξιδεύεις στην πλανεύτρα θάλασσα για τόπους αλαργινούς κι ωραίους και να εύχεσαι γαλήνια να ’ναι, καταδεκτική και φιλόξενη, να σου χαμογελάει και να σε προσέχει, όλοι θέλουμε αγάπη. Ο τυχερός εσύ ανάμεσα στους άλλους τα χέρια σου ν’ ανοίγεις και να σηκώνεις στον ουρανό τα μάτια, ευχαριστώντας το Θεό για το γαλήνιο ταξίδι που σου χάρισε, δεν είναι δα και λίγο ένα τέτοιο δώρο!...

ΜΙΣΕΣ ΔΟYΛΕΙΕΣ Ξημέρωσε η μέρα και ποζάρει Σαν ακέφαλη κούκλα σε βιτρίνα. Την υποδέχομαι όπως έχω μάθει, Μ’ έναν λυγμό και μ’ ένα καφεδάκι. Έτσι κι αλλιώς τα καταστήματα θ’ ανοίξουν Αργότερα, όταν θα ’χει πια στεγνώσει Το αίμα αυτού του αποκεφαλισμού. Μακριά, σ’ έναν άλλο γαλαξία, Ακόμη τα πουλιά χουζουρεύουν Χωμένα σ’ ανάλαφρα σύννεφα. Μόνον ο κύκνος στην ουράνια λίμνη...

Ένα ταξίδι στον κόσμο της ποίησης μέσα από την ευαίσθητη ματιά της φιλολόγου Κατερίνας Καρασούλα...

Και υπνοβατώ στις όχθες του ουρανού Και ακόμα τραγουδώ τα στοιχειωμένα όνειρα Παρόλο που με ζώνει Της λύπης η τρομερή παρουσία Είναι πάντοτε εδώ Και σφίγγει ολοένα την παράφορη ψυχή μου...

Ζαλάδα Ενώ έρπεις προς τον εξωτερικό κόσμο, στίλβει η ίδια πάντα εικόνα του εαυτού Η ηλικία γυρίζει στο νερό Στην ίδια πάντα καρέκλα ο γέρος προεκτείνει τον δείκτη του να εισχωρήσει στη μνήμη Λίγο κενό αντιγράφει τα πάντα Ο χρόνος μονίμως χαλάει, πισωγυρίζει, ίσως να ’ναι αναπηρία ίσως μια γνώση ίσως μέρος για να σταθείς και να φτιάξεις....

Η ποίηση για τη δημιουργό Νατάσα Νικ. Οικονομοπούλου, που έχει φύγει από τη ζωή, ήταν πάντα η όασή της, το πνευματικό και συναισθηματικό της καταφύγιο, ο τρόπος να επικοινωνήσει συναισθήματα, ιδέες, σκέψεις. Και αυτή η διεργασία συνεχίζεται με την ποιητική συλλογή Ανάμνηση, που εκδίδεται με την επιμέλεια του αδελφού της Τίμου Οικονομόπουλου....

...

Η “Αμφιλύκη” είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της Γαβριέλλας Παναγή. Η ποιητική συλλογή χωρίζεται σε δύο μέρη, το λυκαυγές και το λυκόφως. Κάθε μέρος περιλαμβάνει 14 ποιήματα. Τα ποιήματα της συλλογής έχουν λυρικό, ερωτικό και υπαρξιακό χαρακτήρα. Οι στίχοι είναι σμιλεμένοι, πολύχρωμοι, διεισδυτικοί και χαρακτηρίζονται από μια εύθραυστη θλιμμένη ομορφιά. ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Κι όταν συνάντησα τα...

Μια συλλογή που τη χαρακτηρίζει ο σύντομος, στακάτος και περιεκτικός λόγος. Μια θέαση της σύγχρονης πραγματικότητας με υποφώσκουσα ειρωνία, γλυκόπικρη και νοσταλγική, που διασκεδάζει όμως τη σκληρή μυλόπετρα της καθημερινότητας με ανθρωπιά κι ελπίδα. Το ύφος της γραφής αγγίζει την παροιμία και το χαϊκού. Ο λυρισμός συναντά τον κυνισμό κάτω από το πέπλο της αγάπης....

With the fourth collection, the creator, more mature now, surrenders all the obstacles so as to redeem and complete an important circle, calling upon all of us (simple observers) to pass into the deeper and liberated expression of the Being. Andreas C. Dritsas Head of Megas Seirios Publications In the forests of unsurety I was lost a hostage of intersecting circles Centres of silence...

ευθεία μια βίαιη γραμμή πόσο πιο βίαιη μπορεί να είναι μια ευθεία γραμμή από τον κύκλο της ζωής η ακόμη κι από την καμπύλη της αγάπης...

O Μάριος Φιλομανιώτης, με σπουδές στη σχολή Σταυράκου και διακρίσεις σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, παρουσιάζει τη δεύτερη ποιητική του συλλογή σε αγγλικό στίχο, δημιουργώντας μία σύνθεση 24 ποιημάτων – όσα και τα χρόνια της ηλικίας του, άλλοτε με ελεύθερο στίχο και άλλοτε με ρυθμό και ομοιοκαταληξία σαν τραγούδια που ακούς από κάπου μακριά… Με τη δύναμη του συναισθήματος και τη ροή της...

“Hiding in places heavily curtained This is my mind’s palace Slipping into fissures down the memory lane This is my grave and solace” Purgatory II: Sythemelos is the second and final chapter of the Purgatory tales, the aftermath of Purgatory’s conclusive battle between good and evil. Heavily inspired by Jungian psychology and the journey of individuation, it is a symbolic adventure in the...