Στο λυκαυγές Όνειρα κρύβουν τα βαγόνια τ ουρανού ρόδα του χρόνου, πόθος μην ξεθωριάσει στης θάλασσας το φέγγος. Άναρχος χρόνος, αφθάρτου νοός καρπός αγάπης ρείθρο. Στο λυκαυγές του άστρου προβάλλει η ελπίδα....

Όλη μας η ζωή αποτελείται από κόμβους. Κόμβοι οι οποίοι συνδέουν τα σημαντικά γεγονότα του βίου μας. Άλλοι κόμβοι είναι ιδιαίτερα σημαντικοί, και αποτυπώνουν μια σφραγίδα πλού- του πάνω στους ώμους μας, ενώ άλλοι λιγότερο σημαντικοί αφήνουν ένα μικρό ίχνος από τα μονοπάτια που περάσαμε. Ο κάθε κόμβος αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία, έναν κύκλο με αρχή και τέλος. Καθώς ο κύκλος αυτός προχωρεί με...

Ο Γιάννης Πλαχούρης ποιητής, δημοσιογράφος, παραμυθάς, σεμνός μάστορας του λόγου, μας παραδίδει λόγους, καθέκαστα, σκέψεις, ιστορίες, βιωμένες αλήθειες, παρακαταθήκες που πρέπει να τηρηθούν στο έπακρο. Ποιητική σύνθεση που εκτός της γλώσσας, φτάνει στην απόμακρη ιδέα το σημαίνον να λειτουργεί ως επερώτηση σημαίνοντος. Δήμητρα Παυλάκου Φιλόλογος - Ποιήτρια ...Το μάταιο της ελπίδας είναι...

Δύο φωνές. Αρθρώνουν λόγο η μία απέναντι από την άλλη, γίνονται καθρέπτες του Εαυτού και του Άλλου αντικατοπτρίζοντας παρόν, παρελθόν και μέλλον. Από τις αμμουδιές του Ομήρου έως τις μάγισσες των παραμυθιών. Από το μέσα στο έξω κι αντίστροφα.Δώσε στίχο να γυρίσει, παραμύθι ν αρχινήσει!...

ΔΕΥΤΕΡΗ ποιητική συλλογή για τον Αριστείδη Τσαλδάρη, που αυτή τη φορά επανέρχεται με εξομολογητική διάθεση, αντλώντας ευθέως από το βιωματικό υλικό, αλλά από την απόσταση του αναστοχασμού και δίχως να συναισθηματολογεί. Μια ποιητική ανάπλαση συμβάντων, με ημερολογιακή διάρθρωση και ευρηματικά περάσματα, διανθισμένη με διακειμενικές ή πραγματολογικές αναφορές....

«Δε μιλούσε πια, ούτ’ έγραφε. (Το ξανάπες.) Και πριν και μετά ’ταν όλα ταχτοποιημένα. Μετά ’μως δεν είχε θέση γι’ αυτόν. (Στον Μπαρτ το διάβασε.) Στενοχωριόταν που τό ’βλεπε, και δεν ημπορούσε. Βόγκαγε. Απ’ όταν το κατάλαβε, δεν ξανα’ρωτεύτηκε. (Γέλια.) Ήταν ήδη πολύ αργά. Το κουβαλάει ακόμα, φαίνεται.» Μια ηθελημένα ασταθής ισορροπία μεταξύ θεατρικής πρόζας, πεζού λόγου, ακόμη και πεζολογίας,...

Στην πολύχρονη πορεία του, κατά μήκος των ποταμών της ποντιακής διαλέκτου που χύνονται στη θάλασσα της Ελληνικής Γλώσσας, ο Κώστας Διαμαντίδης, πολύτιμος γνώστης της ποντιακής, μάζεψε σωρό τα λεκτικά χαλίκια, τις ψηφίδες με τα χρώματα και τις αποχρώσεις, και σε ώρες νοσταλγίας, πόνου, ελεγειακής διάθεσης και οίστρου, μας έδωσε το δικό του ποιητικό ψηφιδωτό, τη δική του νωπογραφία, απλωμένη στις...

Την Ανδρομέδα τη διακρίνει κανείς εύκολα, από τους τρεις αστέρες που τη συνδέουν με το τόξο του Περσέα, στον ουράνιο θόλο. Τις νύχτες, καμιά φορά, το βλέμμα σχηματίζει μόνο του τη διαδρομή που οδηγεί εκεί.Ό,τι θελήσεις να χάσεις ή και να βρεις, η Ανδρομέδα το προσφέρει απλόχερα, αρκεί να αφήσεις τα παπούτσια σου στη γη, μαζί με ό,τι άλλο σου φόρεσαν με τα χρόνια.Η Ανδρομέδα είναι η πατρίδα των...

Αποφάσισα!Τελικά σε λυπάμαι. Το άδειο σου βλέμμα προδίδει την άδεια από συναισθήματα ζωή σου. Είσαι κούφιος και κενός....

Αναλαμπή πελώρια από μακριά που έρχεται, σημάδι πως κοντεύει ένα τέλος, που για τέλος νομίζουμε, σημάδι πως κοντεύει μια αρχή, που για αρχή δεν θα μοιάζει, το πρώτο ψέμα της ζωής μας εμείς σε εμάς το είπαμε. Δεν άκουσα ποτέ μια ορμήνια να μου λέει: «Μη γελαστείς! Σε γέλασαν!» «Μην τους γελάς! Γελάστηκαν!» «Μην οπλιστείς! Σε σκότωσαν!». Άφωνος και αόρατος να...

Αν ήξερα την ανηφόρα μου κι αν γνώριζα πως στην καρδιά σου δεν υπάρχω, τόσο χειμώνα δεν θα ξόδευα, για να σε πείσω πως ο κοκκινολαίμης τις νύχτες δεν κοιμάται....

Στην Οπλή του αίματος (Ισλανδικό Λογοτεχνικό Βραβείο 2010), η σημαντική Ισλανδή ποιήτρια Γκέρντουρ Κρίστνι δανείζεται το υλικό της από τη σκανδιναβική παράδοση, ενώ ανατρέπει το παλαιό ποιητικό αλλά και κοινωνικό πλαίσιο του μύθου, καθώς παρακολουθούμε για πρώτη φορά την ίδια τη γιγάντισσα Γκερντ να διηγείται τα γεγονότα της βίαιης αρπαγής της. Κι όμως το σώμα αντέχει ν’ αντιστέκεται Το σώμα...

...

...

Ένα επτάχρονο κορίτσι ονειρεύεται μια πατρίδα που ξέρει πως υπάρχει κι ας μην τη βλέπει κανείς άλλος. Ένα χωριό κοντά στα σύνορα που είναι όλα τα χωριά όπου κάποτε είδαμε για πρώτη φορά τη θάλασσα κι ας μην είχε θάλασσα. Ένα σχολικό βιβλίο της ιστορίας γεμάτο ζωτικά ψεύδη. Μια χώρα που επιζητεί το δράμα και παρακαλά να αφανιστεί. Παιδιά θαύματα που καίγονται για να βρούνε τους χρησμούς τους οι...

Προσωπική διαδρομή, το ταξίδι στην ύπαρξη. Όπου όλοι μας περνάμε από δρόμους μοιράσματος, αγάπης, διδαγμάτων, πνευματικών αναζητήσεων… Μέσα από στιγμές που ευδοκιμούν την κατάλληλη στιγμή, στη δική τους συναστρία, όταν όλα γύρω μας συνωμοτούν και εναρμονίζονται κατά τη σωστή συγκυρία, για να μας οδηγήσουν στην όλοδικό μας προορισμό. 31 τέτοιες στιγμές ιχνηλατεί η ποιήτρια Μαρία Πολυμήλη στο νέο...

Ο Όμηρος, ο σπουδαίος επικός ποιητής της αρχαιότητας, έζησε τον 8ο αιώνα π.Χ. αιώνα. Υπάρχει αβεβαιότητα σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο της γέννησής του. Θωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές όλων των αιώνων, κορυφαίος και ταλαντούχος, τόσο στη σύνθεση του έπους, όσο και στον όγκο των πληροφοριών που διαχειρίζεται. Τα έπη του μπορούν ακόμη και σήμερα να μας μιλήσουν για τον ρόλο της...

...

Για κάθε (απ)αλλαγή ένας ήλιος που ανατέλλει κι ένας που δύει. Απαλλάσσω την Τέχνη μου από φορτία που βαραίνουν εαυτόν. Για κάθε (απ)αλλαγή ένας στίχος πυρωμένο σίδερο. Τούτη η (απ)αλλαγή συμβαίνει, ευτυχώς, με τα δεσμά φιλίας. Μία ποιητική συλλογή της Κωνσταντίνας Πορφυρού και του Απρόσωπου Ποιητή....

Η ποιητική συλλογή "Ένα Χειμώνα ακόμα και φτάσαμε" μας ταξιδεύει μέσα από τους δρόμους της ανθρώπινης ψυχής, αποκαλύπτοντας τις σκιές και τα φώτα που κατοικούν μέσα μας. Με στίχους που αγγίζουν το βάθος των συναισθημάτων και την πολυπλοκότητα της ύπαρξης, ο ποιητής υφαίνει έναν ιστό από λέξεις που μιλούν για την αγάπη, τον πόνο, την ελπίδα και την αναγέννηση....

Και μένα μου χρωστούσε η ζωή μα ζω με δανεικά θανάτου φωτιά αναποδογυρισμένη στο καντήλι της να εκπαιδεύω φόβους πώς να φτιάχνουν πληγές....

...