...

...

...

«Κι έτσι δεν θα χαθούνε στον αέρα τα λόγια του παππού, θα μείνουν τυπωμένα στο χαρτί και θα μιλούν στις επερχόμενες γενιές. Και θα τους πουν πως κάποτε μιλιόταν εκεί κάποια γλώσσα, που έσωζε στις ρίζες της και το συντακτικό της, περισσότερο από κάθε άλλη Ελληνική διάλεκτο, τ’ αχνάρια της αρχαίας και που στα παραμύθια της σκορπούν αντιφεγγιές, πλήθος απ’ τους αρχαίους μύθους και στα τραγούδια...

Σε αυτό το βιβλίο συνδυάζεται η ποίηση του δημοσιογράφου με διάσημους πίνακες ζωγραφικής του Βασίλη Βαγιάννη, που σε ταξιδεύουν. Σ’ αυτή τη γη ανθίζουν οι πέτρες καΐκια οργώνουν τα χωράφια τα ποτάμια ψιθυρίζουν θρύλους κι η θάλασσα γαληνεύει με προσευχές λόφους απ’ αλάτι σμιλεύουν οι γλύπτες και τα μάρμαρα μαθαίνουν να μιλούν. Σ’ αυτή τη γη τα δάκρυα γίνονται νέκταρ και οι σταγόνες της...

...

Μαλαχίδα η άγρια ή η αμελημένη. Οι μαλαχίδες έχουν θεραπευτικές και επουλωτικές ιδιότητες. Στη μεγάλη οικογένεια των μαλαχοειδών ανήκει και η μολόχα που τρίβοντας την σε μέρος που πονά από το άγγιγμα της τσουκνίδας καταλαγιάζει το τσούκνισμα. Η χρήση τους ποικίλει μπορείς να τις τρίψεις, να τις πιεις ή να τις μασήσεις. Εγώ προσπάθησα να γράψω μαλαχίδες. Κι εσείς να τις διαβάσετε! Δεν είμαι...

Ο Μελέαγρος ο Γαδαρεύς (1ος αι. π.Χ.) μάς άφησε μια παρακαταθήκη ερωτικών επιγραμμάτων που μελετήθηκαν στο πέρασμα των αιώνων και θα συνεχίσουν να μελετώνται όσο ο άνθρωπος αισθάνεται, ονειροπολεί και νοσταλγεί όλες εκείνες τις μορφές που εμπνέουν τον έρωτα, την ομορφιά, τη φύση και τη χαρά της ζωής. Στην παρούσα συλλογή περιλαμβάνονται τα σωζόμενα επιγράμματα του ποιητή από τον Στέφανο, την...

Για κάθε λάθος μου Με παρηγορεί το ότι δεν ήξερα Πώς να ξεκινήσω. Για κάθε σωστό μου Θυμάμαι πως δεν είμαι ο μόνος. Μέσα στα τόσα χρόνια, Μονάχα ένα πράγμα ήθελα Στ’ αλήθεια να σου γράψω. Τα υπόλοιπα ήταν δισταγμός. Με τον τρόπο που παλεύεις, Με αυτό τον τρόπο Σ’ αγαπώ....

Ο αγρότης ποιητής Πατρικ Κάβανα, η πιο δημοφιλής προσωπικότητα σήμερα στην Ιρλανδία, και τρεις νεώτεροι ποιητές, ο τιμημένος με Νόμπελ Σέημους Χήνυ, ο αισυμνήτης Μάικλ Λόνλυ και ο τιμημένος με το βραβείο Κάβανα, Ρόρυ Μπρέναν, οι οποίοι έζησαν στην ταραγμένη περίοδο του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα, τις ακραίες συγκρούσεις ανάμεσα σε Καθολικούς και Προτεστάντες στην Β. Ιρλανδία, αλλά και τη...

Στον Προπέρτιο ο Έζρα Πάουντ βρήκε έναν ποιητή που πάλευε, μέσα από τους ελεγειακούς ερωτικούς στίχους του, με τα καίρια ερωτήματα της επιβίωσης της ποίησης. Είναι ο ποιητής που αρνείται να αναλυθεί σε ύμνους για τις νίκες του Καίσαρα, να υιοθετήσει την κυρίαρχη επική ποίηση, το «arma virumque cano», ή να ταυτιστεί μαζί της. Όπου φαίνεται πώς ενδίδει και υμνεί ό,τι απαιτεί η αυγούστεια...

Σ αυτό το αφιερωμένο στην Αγάπη βιβλίο-υφάδι, η Παρασκευή (Βούλα) Ν. Βερώνη εξακολουθεί να κινείται στον κυκλαδίτικο χώρο και συγκεκριμένα στη Μύκονο, τη γενέτειρά της, και στη γειτονική Νάξο. Με τα νήματα-στίχους της υφαίνει περιγραφές των ευφρόσυνων κι ενίοτε επώδυνων φάσεων και εκφάνσεων της αγάπης, διανθίζοντάς τες με εικόνες που αντλούνται από το φυσικό και αρχιτεκτονικό κάλλος των δύο...

ΔΕΥΤΕΡΗ ποιητική συλλογή για τον Αριστείδη Τσαλδάρη, που αυτή τη φορά επανέρχεται με εξομολογητική διάθεση, αντλώντας ευθέως από το βιωματικό υλικό, αλλά από την απόσταση του αναστοχασμού και δίχως να συναισθηματολογεί. Μια ποιητική ανάπλαση συμβάντων, με ημερολογιακή διάρθρωση και ευρηματικά περάσματα, διανθισμένη με διακειμενικές ή πραγματολογικές αναφορές....

...

Στην Οπλή του αίματος (Ισλανδικό Λογοτεχνικό Βραβείο 2010), η σημαντική Ισλανδή ποιήτρια Γκέρντουρ Κρίστνι δανείζεται το υλικό της από τη σκανδιναβική παράδοση, ενώ ανατρέπει το παλαιό ποιητικό αλλά και κοινωνικό πλαίσιο του μύθου, καθώς παρακολουθούμε για πρώτη φορά την ίδια τη γιγάντισσα Γκερντ να διηγείται τα γεγονότα της βίαιης αρπαγής της. Κι όμως το σώμα αντέχει ν’ αντιστέκεται Το σώμα...

Αν ήξερα την ανηφόρα μου κι αν γνώριζα πως στην καρδιά σου δεν υπάρχω, τόσο χειμώνα δεν θα ξόδευα, για να σε πείσω πως ο κοκκινολαίμης τις νύχτες δεν κοιμάται....

Αναλαμπή πελώρια από μακριά που έρχεται, σημάδι πως κοντεύει ένα τέλος, που για τέλος νομίζουμε, σημάδι πως κοντεύει μια αρχή, που για αρχή δεν θα μοιάζει, το πρώτο ψέμα της ζωής μας εμείς σε εμάς το είπαμε. Δεν άκουσα ποτέ μια ορμήνια να μου λέει: «Μη γελαστείς! Σε γέλασαν!» «Μην τους γελάς! Γελάστηκαν!» «Μην οπλιστείς! Σε σκότωσαν!». Άφωνος και αόρατος να...

Αποφάσισα!Τελικά σε λυπάμαι. Το άδειο σου βλέμμα προδίδει την άδεια από συναισθήματα ζωή σου. Είσαι κούφιος και κενός....

Την Ανδρομέδα τη διακρίνει κανείς εύκολα, από τους τρεις αστέρες που τη συνδέουν με το τόξο του Περσέα, στον ουράνιο θόλο. Τις νύχτες, καμιά φορά, το βλέμμα σχηματίζει μόνο του τη διαδρομή που οδηγεί εκεί.Ό,τι θελήσεις να χάσεις ή και να βρεις, η Ανδρομέδα το προσφέρει απλόχερα, αρκεί να αφήσεις τα παπούτσια σου στη γη, μαζί με ό,τι άλλο σου φόρεσαν με τα χρόνια.Η Ανδρομέδα είναι η πατρίδα των...

Στην πολύχρονη πορεία του, κατά μήκος των ποταμών της ποντιακής διαλέκτου που χύνονται στη θάλασσα της Ελληνικής Γλώσσας, ο Κώστας Διαμαντίδης, πολύτιμος γνώστης της ποντιακής, μάζεψε σωρό τα λεκτικά χαλίκια, τις ψηφίδες με τα χρώματα και τις αποχρώσεις, και σε ώρες νοσταλγίας, πόνου, ελεγειακής διάθεσης και οίστρου, μας έδωσε το δικό του ποιητικό ψηφιδωτό, τη δική του νωπογραφία, απλωμένη στις...

«Δε μιλούσε πια, ούτ’ έγραφε. (Το ξανάπες.) Και πριν και μετά ’ταν όλα ταχτοποιημένα. Μετά ’μως δεν είχε θέση γι’ αυτόν. (Στον Μπαρτ το διάβασε.) Στενοχωριόταν που τό ’βλεπε, και δεν ημπορούσε. Βόγκαγε. Απ’ όταν το κατάλαβε, δεν ξανα’ρωτεύτηκε. (Γέλια.) Ήταν ήδη πολύ αργά. Το κουβαλάει ακόμα, φαίνεται.» Μια ηθελημένα ασταθής ισορροπία μεταξύ θεατρικής πρόζας, πεζού λόγου, ακόμη και πεζολογίας,...

...