Θα μπορούσε να είναι μια πανέμορφη μυθοπλασία, μα δεν είναι. Θα μπορούσε να μοιάζει με ταινία στο σινεμά, μα δεν είναι. Είναι μια αληθινή ιστορία που δεν έχει τελειώσει, που συνεχίζεται μέχρι αυτή τη στιγμή. «Πετάξτε τον στα σκουπίδια...» Πώς γίνεται μια τόσο σκληρή φράση να αναφέρεται σ’ ένα βρέφος, που μόλις έχει γεννηθεί; Ανθρώπινο ιατρικό λάθος ή μήπως ατυχία; Μοίρα ή κάτι πολύ...

Όταν ένας άνθρωπος επιχειρεί να γράψει ένα βιβλίο, φορά το προσωπείο ενός ρόλου, έτσι κι εγώ προσπάθησα να καταδυθώ στη σκοτεινή ψυχή ενός δολοφόνου τρομοκράτη με φωτεινή συνείδηση και κοφτερό νου. Ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου, που δανείστηκα την ψυχοσύνθεσή του, κυνηγημένος πανταχόθεν, προσπάθησε να ρίξει τον προβολέα της αναγνώρισης σε πρόσωπα σημαντικά, τα οποία με τις συμπεριφορές τους,...

Μια φάρμα, στη μέση ενός καταπράσινου λιβαδιού της νοτιοδυτικής Ουαλίας. Παντού γύρω πράσινο, ησυχία και ξεγνοιασιά. Δεν υπάρχουν δρόμοι, αυτοκίνητα, πολυκατοικίες, τεχνολογία. Ούτε καν άνθρωποι. Εκτός από έναν… Κάθεται στη βεράντα της φάρμας και απολαμβάνει αυτό που αναζητά ο καθένας. Την απόλυτη ηρεμία. Όταν ήταν μικρός είχε ένα όνειρο. Να γίνει βιβλιοθηκάριος....

Ο δεύτερος τόμος της σειράς «ΣΤΙΓΜΕΣ», μας συστήνει τον Αλέξανδρο Ραζή και την Εύα Μακρή. Δύο αντίθετοι και ταυτόχρονα όμοιοι χαρακτήρες που συγκρούονται μετωπικά από την πρώτη στιγμή. Όταν το Σκοτάδι ενώνεται με το Σκοτάδι, το Φως χάνεται! Όμως τα πράγματα δεν θα είναι όπως τα περιμένεις. Οι ισορροπίες αλλάζουν… Η φιλία δοκιμάζεται… Όλα κρέμονται από μια κλωστή. Η ιστορία και τα δεδομένα...

...

Μια φορά και έναν καιρό… όχι τόσο καλό, όχι τόσο αγνό… μα σκοτεινό, ανατριχιαστικό, ήταν άνθρωποι, φαντάσματα, άγγελοι, ζόμπι και πολλά πλάσματα που συνήθως κρύβονται στις σκιές. Εκτός από μερικές μέρες, σε όποιον τόπο ή χρόνο, που το παραπέτασμα λεπταίνει, η επαφή στενεύει και οι ισορροπίες αλλάζουν. Άραγε τι καθορίζει το καλό και το κακό, όταν οι επιλογές λιγοστεύουν; Εσύ πώς θα αντιδρούσες;...

Τι γίνεται όταν ένα αθώο παιχνίδι καταλήγει να γίνει εφιάλτης; Με ποιον τρόπο μπορείς να προστατεύσεις την ψυχή ενός μικρού παιδιού για να μη γίνει θρύψαλα; Ένα ολόκληρο χωριό καταλήγει να πενθεί ένα κορίτσι που έχασε τη ζωή του παίζοντας κρυφτό. Ένας παππούς που τον προδίδει η καρδιά του, όμως καταφέρνει να επιβιώσει χάρη στα δύο διακοσμητικά κερασάκια που του δίνουν δύναμη. Ένας έφηβος...

Η Ιστορία –σοβαρή και επίσημη από την φύση της– ενίοτε παρεκτρέπεται. Σε στιγμές μεταξύ τυρού και αχλαδιού, κρεμάει την τήβεννό της στον καλόγερο. Απεκδύεται τον διδακτικό της ρόλο, σαρκάζει και αυτοσαρκάζεται, αστειεύεται, ανακατεύει τους ασήμαντους με τους σπουδαίους, εξομολογείται, και ίσως την συλλάβετε να χαμογελά. Πάντα μ’ ένα διφορούμενο νόημα, γιατί στην ουσία της ποτέ δεν παύει να...

Τρεις φόνοι στη σειρά δεν είναι κάτι συνηθισμένο για τον αστυνόμο Νίκο Αξιώτη. Πολύ περισσότερο το γεγονός πως τα στοιχεία οδηγούν σε έναν αυτουργό. Ένας κατά συρροή δολοφόνος; Εγκλήματα εκδίκησης; Ξέπλυμα λογαριασμών; Σκοτεινά μυστικά που ενώνουν το παρελθόν του εκτελεστή με τα θύματά του; Μία ακόμη υπόθεση;Ώσπου ένα νέο στοιχείο ανατρέπει τα πάντα.Μια φωτογραφία. Τα τρία θύματα δίπλα στον...

«Έζησαν με την Περσεφόνη εκεί λίγο παραπάνω από έναν χρόνο. Είχαν αφήσει πίσω τους τα λαθραία φιλιά, αλλά ξέγνοιαστοι δεν ήταν. Σχολή και λάντζα καθημερινά. Εύκολα χάνεται έτσι ο έρωτας. Όμως, γι’ αυτούς η φλόγα της αγάπης δεν έσβησε απ’ αυτό. Η Περσεφόνη ήξερε να αφαιρεί τη σκόνη της κάθε μέρας με μικρά αγγίγματα που τον ηρεμούσαν. Θυμάται τώρα τα ‘‘μεθύσια’’ τα γλυκά του έρωτα, του φεγγαριού...

Δύσκολες οικογενειακές σχέσεις, παράτολμες κινήσεις, εθισμοί κι ένας αστερισμός εφήμερων γνωριμιών συνθέτουν τον καμβά της περιπέτειας όπου οι ήρωες δοκιμάζουν τα όριά τους. Ένα αφήγημα για τα πάθη του σώματος και τις ανάγκες της ψυχής....

Ένα παραμύθι για τον κύριο Τίποτα στη χώρα του «Πουθενά»! Ένας τρόπος να μεγαλώσει το «λίγο» της ζωής μας από το «πολύ» της φαντασίας μας! Ένα παραμύθι που μας οδηγεί στην καρδιά της Τέχνης, εκεί που το χτυποκάρδι και η αγωνία της ζωής μας μετατρέπεται σε αεράκι, σε ανανεώσιμη μορφή ενέργειας, και μας παρασύρει σε αυτό που «υπάρχει» αλλά δεν το «ξέρουμε», σε μια νέα διάσταση που επανακαθορίζει...

Έντεκα διηγήματα για έντεκα διαφορετικά σημεία επαφής.Σημεία όπου δύο άνθρωποι αγγίχτηκαν, προκάλεσαν, ενόχλησαν, θεράπευσαν, ανακούφισαν. Σημεία όπου η ανάγκη για εγγύτητα νίκησε οποιαδήποτε άλλη ανάγκη και ανέδειξε την επαφή ως πρώτο και τελευταίο καταφύγιο της ανθρώπινης φύσης. Το αριστερό της χέρι τον αγκάλιαζε. Για λίγο δεν ήξερε αν έχει παιδί ή άντρα στην αγκαλιά της, αλλά δεν είχε...

Πάλεψα σκληρά να ζήσω μια ζωή χωρίς τελείες. Για πολύ καιρό πάλεψα με το ακατόρθωτο. Έζησα το μαρτύριο του Σίσυφου… Να σπρώχνεις τη ζωή σου μπροστά σε έναν βαρύ ανήφορο, πορεία φορτωμένων φαντάρων στο λιοπύρι μιας ξερακιανής φύσης. Κι όταν αποκαμωμένος από την προσπάθεια αφηνόσουν, παραδινόσουν, μια τελεία-ογκόλιθος γλιστρούσε από τα χέρια σου, περνούσε από πάνω σου και άρχιζε τον ξέφρενό της...

Ο κολοφώνας έχει μακρά ιστορία, που πάει πίσω ως τα μέσα του 15ου αιώνα. Την εποχή που η τυπογραφία ήταν τέχνη αποτελούσε την αποφασιστική ακροτελεύτια πινελιά του αρχιμάστορα τυπογράφου. Εκεί, στην τελευταία σελίδα του βιβλίου, αναφέρονταν τα τεχνικά χαρακτηριστικά της έκδοσης και όλοι όσοι συνεργάστηκαν για να πραγματοποιηθεί. Οι κολοφώνες τυπώνονταν σχηματίζοντας διάφορα εντυπωσιακά και...

Το βιβλίο “Η στοά & άλλες υπερρεαλιστικές ιστορίες” του Νίκου Βασιλάκου αποτελείται από 10 υπερρεαλιστικά αφηγήματα, από τα οποία ξεχωρίζουν οι εκτενέστερες ιστορίες “Η στοά” και η “Οδός Νιόβης”, που συναπαρτίζουν και τον πυρήνα του αφηγηματικού ιστού όλου του βιβλίου. Ενός ιστού που συνυφαίνει το υπερρεαλιστικό ιδίωμα με μια υβριδική μυστηριακή ατμόσφαιρα, όπου μέσα σε ένα μετουσιωμένο χώρο...

Αυτό το βιβλίο ας διαβαστεί όπως ένα σύμπτωμα. Δίνοντας σημασία όχι στο ίδιο το σύμπτωμα όσο στη δημιουργία και την επαναληπτικότητα του. Στα σπλάχνα κάθε συμπτώματος συναντάμε μια αλήθεια, ένα τραύμα. Κάτι δυνατό να ειπωθεί σε λέξεις και κάτι που πρέπει να διαβαστεί ανάμεσα σε αυτές. Η ιστορία των ηρώων του μυθιστορήματος είναι μια ιστορία καθημερινή που μπορεί να τη...

...

...

Πο?σο δι?κιο ει?χαν! Πο?σα πρα?γματα δεν η?ξεραν για εμε?να! Πω?ς να ζη?σω, αν ξε?ρω τι θα γι?νει παρακα?τω; Ποιος θε?λει να δει μια ταινι?α που ξε?ρει το τε?λος της; Για εμε?να, ε?τσι ει?ναι ο?λη μου η ζωη?. Τι ζωη? ει?ναι αυτη?; Ζωη? χωρι?ς ζωη?. Πο?σους θανα?τους μετρω? με?χρι τω?ρα! Δεν φτα?νουν πια τα δα?χτυλα? μου για να στοιβα?ξω α?λλους νεκρου?ς.» Το χα?ρισμα της Κασταλι?ας να...