Μετά τη διαδικασία εξέλιξης του ανθρώπου, οι μετακινήσεις υπήρξαν το σημαντικότερο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία. Εξ αιτίας αυτών οι άνθρωποι κατέκλυσαν όλη τη γη. Σε ένα δεύτερο επίπεδο το σταμάτημα της μετακίνησης και η εγκατάσταση του νομάδα σε καταυλισμούς δημιούργησε τους πρώτους οικισμούς, κοινότητες και μετέπειτα πόλεις και κράτη. Τόσο για ζωτικούς λόγους όσο και για κοινωνικούς οι...
Μετά τη διαδικασία εξέλιξης του ανθρώπου, οι μετακινήσεις υπήρξαν το σημαντικότερο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία. Εξ αιτίας αυτών οι άνθρωποι κατέκλυσαν όλη τη γη. Σε ένα δεύτερο επίπεδο το σταμάτημα της μετακίνησης και η εγκατάσταση του νομάδα σε καταυλισμούς δημιούργησε τους πρώτους οικισμούς, κοινότητες και μετέπειτα πόλεις και κράτη. Τόσο για ζωτικούς λόγους όσο και για κοινωνικούς οι...
Περιλαμβάνονται τα θεατρικά έργα:
ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΗ I · ΟΣΔΙΠΟΥΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ · ΕΛΕΝΗ
ΕΙΜΑΙ Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ · ΜΑΡΙΑ, ΟΠΩΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ
ΠΟΛΥΞΕΝΗ» ΠΟΛΛΟΙ ΞΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΠΟ (ΑΝΡΟΜΑΧΗ - ΠΟΛΥΞΕΝΗ - ΗΛΕΚΤΡΑ ΚΑΙ ΚΑΡΜΕΝ - ΦΡΥΝΗ)
Η ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΗ ΣΤΟ STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ (ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ - ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ - ΕΤΑΙΡΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ)
Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ · Ο ΑΛΒΑΝΟΣ
Η ΣΕΝΙΟΡΙΤΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΛΕΩ...
Περιλαμβάνονται τα θεατρικά έργα:
ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΗ I · ΟΣΔΙΠΟΥΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ · ΕΛΕΝΗ
ΕΙΜΑΙ Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ · ΜΑΡΙΑ, ΟΠΩΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ
ΠΟΛΥΞΕΝΗ» ΠΟΛΛΟΙ ΞΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΠΟ (ΑΝΡΟΜΑΧΗ - ΠΟΛΥΞΕΝΗ - ΗΛΕΚΤΡΑ ΚΑΙ ΚΑΡΜΕΝ - ΦΡΥΝΗ)
Η ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΗ ΣΤΟ STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ (ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ - ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ - ΕΤΑΙΡΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ)
Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ · Ο ΑΛΒΑΝΟΣ
Η ΣΕΝΙΟΡΙΤΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΛΕΩ...
Η συνένωση των ανθρώπων σε κοινότητες και μετέπειτα σε πόλεις δημιούργησε δομές, οι οποίες διέφεραν από εκείνες που είχαν όταν οργανώνονταν σε φυλές. Η οικονομική οργάνωση και οι μέθοδοι παραγωγής, που προέκυψαν κατά τη σύσταση των πολιτειών, παρήγαγαν αναπόφευκτα συγκεκριμένες κοινωνικές στρωματώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους, αμφίδρομα, επηρέασαν την οικονομική συγκρότηση. Συχνά, προς...
Η συνένωση των ανθρώπων σε κοινότητες και μετέπειτα σε πόλεις δημιούργησε δομές, οι οποίες διέφεραν από εκείνες που είχαν όταν οργανώνονταν σε φυλές. Η οικονομική οργάνωση και οι μέθοδοι παραγωγής, που προέκυψαν κατά τη σύσταση των πολιτειών, παρήγαγαν αναπόφευκτα συγκεκριμένες κοινωνικές στρωματώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους, αμφίδρομα, επηρέασαν την οικονομική συγκρότηση. Συχνά, προς...
Θερµός υποστηρικτής του γυναικείου ζητήµατος και ιδιαίτερα διεισδυτικός στην παρατήρηση της γυναικείας προσωπικότητας, ο Ίψεν δηµιούργησε µια πινακοθήκη αρχετυπικών ηρωίδων, των οποίων η ερµηνεία αποτελεί συνεχές αντικείµενο σκηνικής έρευνας µέχρι σήµερα. Η Μαντάµ Μποβαρύ του αστικού δράµατος, όπως έχει χαρακτηριστεί η µοιραία, εκδικητική, δέσµια ενός άκαµπτου ιδεαλισµού Έντα Γκάµπλερ είναι...
Θερµός υποστηρικτής του γυναικείου ζητήµατος και ιδιαίτερα διεισδυτικός στην παρατήρηση της γυναικείας προσωπικότητας, ο Ίψεν δηµιούργησε µια πινακοθήκη αρχετυπικών ηρωίδων, των οποίων η ερµηνεία αποτελεί συνεχές αντικείµενο σκηνικής έρευνας µέχρι σήµερα. Η Μαντάµ Μποβαρύ του αστικού δράµατος, όπως έχει χαρακτηριστεί η µοιραία, εκδικητική, δέσµια ενός άκαµπτου ιδεαλισµού Έντα Γκάµπλερ είναι...
Ο Μωρίς Μαίτερλινκ, Βέλγος θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και δοκιμιογράφος των αρχών του εικοστού αιώνα, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1911, είναι ο κύριος εκπρόσωπος του Συμβολισμού στην πατρίδα του. Αρέσκεται στο να παίζει με παράλληλους κόσμους, τους οποίους επινοεί η ποίησή του, και μπορεί και ζωντανεύει το θέατρό του για να παρουσιάσει με τον τρόπο του το αθέατο της ψυχής του...
Ο Μωρίς Μαίτερλινκ, Βέλγος θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και δοκιμιογράφος των αρχών του εικοστού αιώνα, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1911, είναι ο κύριος εκπρόσωπος του Συμβολισμού στην πατρίδα του. Αρέσκεται στο να παίζει με παράλληλους κόσμους, τους οποίους επινοεί η ποίησή του, και μπορεί και ζωντανεύει το θέατρό του για να παρουσιάσει με τον τρόπο του το αθέατο της ψυχής του...
"Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της" θεωρείται το πιο σημαντικό θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Το έργο αυτό δεν είναι ένα απλό αντιπολεμικό δράμα, αλλά ένα αντικαπιταλιστικό δίδαγμα, καθώς έχει σκοπό να δείξει ότι οι μεγάλες δουλειές στους πολέμους δεν γίνονται από τους μικρούς ανθρώπους. Η Άννα Φήρλινγκ, όπως είναι το πραγματικό όνομα της ηρωίδας του έργου, ως πλανόδια πραγματευτίνα, οδηγεί...
"Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της" θεωρείται το πιο σημαντικό θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Το έργο αυτό δεν είναι ένα απλό αντιπολεμικό δράμα, αλλά ένα αντικαπιταλιστικό δίδαγμα, καθώς έχει σκοπό να δείξει ότι οι μεγάλες δουλειές στους πολέμους δεν γίνονται από τους μικρούς ανθρώπους. Η Άννα Φήρλινγκ, όπως είναι το πραγματικό όνομα της ηρωίδας του έργου, ως πλανόδια πραγματευτίνα, οδηγεί...
Ο "Κουρέας της Σεβίλλης" είναι το πρώτο κωμικό έργο του Πιερ-Ωγκυστέν Καρόν ντε Μπωμαρσαί και το πρώτο επιτυχημένο θεατρικό έργο του. Η βασική ιστορία του έχει ως εξής: Ο Κόμης Αλμαβίβα από τη Μαδρίτη επιθυμεί να παντρευτεί μια όμορφη νεαρή και πλούσια ευγενή που ονομάζεται Ροζίνα. Η νεαρή αυτή κρατείται έγκλειστη από τον ζηλιάρη γέρο κηδεμόνα της, τον Μπαρτόλο, ο οποίος την προορίζει για...
Ο "Κουρέας της Σεβίλλης" είναι το πρώτο κωμικό έργο του Πιερ-Ωγκυστέν Καρόν ντε Μπωμαρσαί και το πρώτο επιτυχημένο θεατρικό έργο του. Η βασική ιστορία του έχει ως εξής: Ο Κόμης Αλμαβίβα από τη Μαδρίτη επιθυμεί να παντρευτεί μια όμορφη νεαρή και πλούσια ευγενή που ονομάζεται Ροζίνα. Η νεαρή αυτή κρατείται έγκλειστη από τον ζηλιάρη γέρο κηδεμόνα της, τον Μπαρτόλο, ο οποίος την προορίζει για...
Η χάρη που ’χει το έλεος δεν επιβάλλεται,
στάζει σαν την γλυκιά βροχή απ’ τον ουρανό
πάνω στο χώμα: είναι διπλά ευλογημένο·
βλογάει κι αυτόν που δίνει κι αυτόν που παίρνει:
είναι των κραταιών το κραταιότερο· ταιριάζει
του θρονιασμένου ρήγα πιο καλά απ’ το στέμμα του·
το σκήπτρο του έχει δύναμη εξουσίας πρόσκαιρης,
[…]
αλλά το έλεος είναι πάνω απ’ το σκηπτρούχο κύρος,
[…]
είναι ιδιότητα του...
Η χάρη που ’χει το έλεος δεν επιβάλλεται,
στάζει σαν την γλυκιά βροχή απ’ τον ουρανό
πάνω στο χώμα: είναι διπλά ευλογημένο·
βλογάει κι αυτόν που δίνει κι αυτόν που παίρνει:
είναι των κραταιών το κραταιότερο· ταιριάζει
του θρονιασμένου ρήγα πιο καλά απ’ το στέμμα του·
το σκήπτρο του έχει δύναμη εξουσίας πρόσκαιρης,
[…]
αλλά το έλεος είναι πάνω απ’ το σκηπτρούχο κύρος,
[…]
είναι ιδιότητα του...
Παρθένα μου, την έχεις βάλει σε τέτοιο χορό που είναι να θαμάξεις: oι καλύτεροι αυλικοί, τότε που η αυλή αυλιζότανε στο Ουίνζορ, δεν μπόρεσαν να την μπάσουν σε τέτοιο χορό· κι όμως εκεί ’τανε ιππότες, ήτανε λόρδοι, ήταν αρχόντοι με τ’ αμάξια τους, σου ορκίζομαι, αμάξι στ’ αμάξι, γράμμα στο γράμμα, δώρο στο δώρο· και να μοσκοβολάν τόσο γλυκά –όλο μόσκο– κι όλο φρου-φρου, σου ορκίζομαι, μες στο...
Παρθένα μου, την έχεις βάλει σε τέτοιο χορό που είναι να θαμάξεις: oι καλύτεροι αυλικοί, τότε που η αυλή αυλιζότανε στο Ουίνζορ, δεν μπόρεσαν να την μπάσουν σε τέτοιο χορό· κι όμως εκεί ’τανε ιππότες, ήτανε λόρδοι, ήταν αρχόντοι με τ’ αμάξια τους, σου ορκίζομαι, αμάξι στ’ αμάξι, γράμμα στο γράμμα, δώρο στο δώρο· και να μοσκοβολάν τόσο γλυκά –όλο μόσκο– κι όλο φρου-φρου, σου ορκίζομαι, μες στο...
Μα να πεθάνεις και να πας άγνωστο πού·
να κείτεσαι ένα κρύο κουφάρι και να λιώνεις·
τούτη η αισθαντικιά όλο θέρμη ορμή να γίνει
ζυμάρι από πηλό· και το μακάριο πνεύμα
να λούζεται από πύρινα ύδατα, ή να μένει
σε περιοχή φριχτή, πυκνοπερίπλεχτη από πάγους,
ή να φυλακιστείς μες σε άφαντους ανέμους,
να σε φυσάν με βία ασύχαστη ολοτρόγυρα
στον μετέωρον κόσμο· ή να ’σαι το χειρότερο
απ’ τα χειρότερα,...
Μα να πεθάνεις και να πας άγνωστο πού·
να κείτεσαι ένα κρύο κουφάρι και να λιώνεις·
τούτη η αισθαντικιά όλο θέρμη ορμή να γίνει
ζυμάρι από πηλό· και το μακάριο πνεύμα
να λούζεται από πύρινα ύδατα, ή να μένει
σε περιοχή φριχτή, πυκνοπερίπλεχτη από πάγους,
ή να φυλακιστείς μες σε άφαντους ανέμους,
να σε φυσάν με βία ασύχαστη ολοτρόγυρα
στον μετέωρον κόσμο· ή να ’σαι το χειρότερο
απ’ τα χειρότερα,...
Έλα να πάμε στα δεσμά μας:
οι δυο μας μόνοι σαν πουλάκια στο κλουβί,
θα κελαηδούμε. Όταν μου λες να σε βλογώ,
θα γονατίζω να σου λέω συχώρεσέ με.
Έτσι θα ζούμε και θα λέμε προσευχές,
και τραγουδάκια και παλιά παραμυθάκια
[…]
και τους καημένους ανθρωπάκηδες θ’ ακούμε
να κουβεντιάζουμε κι εμείς μαζί τους
?ποιος χάνει, ποιος κερδίζει, ποιος είναι στα πράματα,
ποιος είν’ απέξω? και μονάχα εμείς θα...
Έλα να πάμε στα δεσμά μας:
οι δυο μας μόνοι σαν πουλάκια στο κλουβί,
θα κελαηδούμε. Όταν μου λες να σε βλογώ,
θα γονατίζω να σου λέω συχώρεσέ με.
Έτσι θα ζούμε και θα λέμε προσευχές,
και τραγουδάκια και παλιά παραμυθάκια
[…]
και τους καημένους ανθρωπάκηδες θ’ ακούμε
να κουβεντιάζουμε κι εμείς μαζί τους
?ποιος χάνει, ποιος κερδίζει, ποιος είναι στα πράματα,
ποιος είν’ απέξω? και μονάχα εμείς θα...
Αν η χάρη που σου ζητάμε
ήταν να σώσεις τους Ρωμαίους,
με χαλασμό των Βόλσκων όπου υπηρετείς,
ε, τότε να καταδικάσεις πρέπει εμάς,
που θέλουμε να σ’ ατιμάσουμε: όχι η αίτησή μας
είναι να τους φιλιώσεις: να μπορούν να ειπούν οι Βόλσκοι
«εμείς εδείξαμε έλεος». Κι οι Ρωμαίοι «εμείς
δεχτήκαμε το έλεος». Και από τα δύο τα μέρη
να ’ναι για σένα δόξα και να σου φωνάζουν ζήτω
«ευλογημένος να ’σαι που...
Αν η χάρη που σου ζητάμε
ήταν να σώσεις τους Ρωμαίους,
με χαλασμό των Βόλσκων όπου υπηρετείς,
ε, τότε να καταδικάσεις πρέπει εμάς,
που θέλουμε να σ’ ατιμάσουμε: όχι η αίτησή μας
είναι να τους φιλιώσεις: να μπορούν να ειπούν οι Βόλσκοι
«εμείς εδείξαμε έλεος». Κι οι Ρωμαίοι «εμείς
δεχτήκαμε το έλεος». Και από τα δύο τα μέρη
να ’ναι για σένα δόξα και να σου φωνάζουν ζήτω
«ευλογημένος να ’σαι που...
Κοίτα τον τόπο σου, κοίτα την εύφορη Γαλλία
και ιδές τις πολιτείες και τα χωριά πώς τα ’χει
ρημάξει και παραμορφώσει ο σκληρός εχθρός.
Καθώς κοιτάει η μάνα το μωρό της, όταν θάνατος
του κλει τ’ αβρά ετοιμοθάνατά του μάτια,
δες, δες την καταλύτρα αρρώστια της Γαλλίας·
δες τις πληγές, τις πιο αφύσικες πληγές,
που ’δωσες ο ίδιος συ στο πονεμένο στήθος της.
Ω, γύρισε αλλού την κόψη του σπαθιού...
Κοίτα τον τόπο σου, κοίτα την εύφορη Γαλλία
και ιδές τις πολιτείες και τα χωριά πώς τα ’χει
ρημάξει και παραμορφώσει ο σκληρός εχθρός.
Καθώς κοιτάει η μάνα το μωρό της, όταν θάνατος
του κλει τ’ αβρά ετοιμοθάνατά του μάτια,
δες, δες την καταλύτρα αρρώστια της Γαλλίας·
δες τις πληγές, τις πιο αφύσικες πληγές,
που ’δωσες ο ίδιος συ στο πονεμένο στήθος της.
Ω, γύρισε αλλού την κόψη του σπαθιού...
[...] Μπορώ να
χαμογελάω και να σκοτώνω ενώ χαμογελάω,
να λέω «ευχαριστώ» σ’ ό,τι μου θλίβει την καρδιά,
να βρέχω τα μάγουλά μου με δάκρυα τεχνητά,
το πρόσωπό μου να το προσαρμόζω σ’ όλες τις
περιστάσεις, θα πνίξω ναύτες πιο πολλούς
απ’ τη γοργόνα, πιο πολλούς θα θανατώσω
που με κοιτάζουν κι απ’ τον βασιλίσκο, θα
παίξω τον ρήτορα τόσο καλά όσο κι ο Νέστορας,
θα εξαπατώ με πανουργία πιο πολλή...
[...] Μπορώ να
χαμογελάω και να σκοτώνω ενώ χαμογελάω,
να λέω «ευχαριστώ» σ’ ό,τι μου θλίβει την καρδιά,
να βρέχω τα μάγουλά μου με δάκρυα τεχνητά,
το πρόσωπό μου να το προσαρμόζω σ’ όλες τις
περιστάσεις, θα πνίξω ναύτες πιο πολλούς
απ’ τη γοργόνα, πιο πολλούς θα θανατώσω
που με κοιτάζουν κι απ’ τον βασιλίσκο, θα
παίξω τον ρήτορα τόσο καλά όσο κι ο Νέστορας,
θα εξαπατώ με πανουργία πιο πολλή...
Σε μένα ’χει προσπέσει, όπως σε σένα τώρα εγώ,
κι ο άγριος πολεμόθεος που ποτέ ?ω φόβος, τρόμος!–
δεν έχει σκύψει ο σβέρκος του ο νευρώδης σε ομαλό
και βγαίνει πάντα νικητής σ’ όποιον αγώνα· κι όμως
αιχμάλωτος και σκλάβος μου με ικέτευε γι’ αυτό
που δίχως συ να το ζητάς σου το προσφέρω εγώ.
Κρέμασε δόρυ, κράνος του αδάμαστο κι ασπίδα
χωράτευε και χλεύαζε με σκέρτσα λιγωμένα.
Το άγριο ταμπούρλο...
Σε μένα ’χει προσπέσει, όπως σε σένα τώρα εγώ,
κι ο άγριος πολεμόθεος που ποτέ ?ω φόβος, τρόμος!–
δεν έχει σκύψει ο σβέρκος του ο νευρώδης σε ομαλό
και βγαίνει πάντα νικητής σ’ όποιον αγώνα· κι όμως
αιχμάλωτος και σκλάβος μου με ικέτευε γι’ αυτό
που δίχως συ να το ζητάς σου το προσφέρω εγώ.
Κρέμασε δόρυ, κράνος του αδάμαστο κι ασπίδα
χωράτευε και χλεύαζε με σκέρτσα λιγωμένα.
Το άγριο ταμπούρλο...
Μ’ όλα αυτά απόκαμα, ζητάω ν’ αναπαυτώ στο μνήμα:
να βλέπω, λέω, την αρετή ζητιάνα γεννημένη,
το κούφιο Τίποτα φαιδρό με κορδωμένο βήμα,
την Πίστη την αγνότερη χυδαία απαρνημένη,
την τιμημένη Υπεροχήν αισχρά παραρριγμένη,
τη χάρη την παρθενική ωμά ξεπορνεμένη
την τέλειαν Ωραιότητα κακά εξευτελισμένη,
την Αξίαν από ανάπηρην κυβέρνια αχρηστεμένη,
την Τέχνη από την κρατική εξουσία γλωσσοδεμένη,...
Μ’ όλα αυτά απόκαμα, ζητάω ν’ αναπαυτώ στο μνήμα:
να βλέπω, λέω, την αρετή ζητιάνα γεννημένη,
το κούφιο Τίποτα φαιδρό με κορδωμένο βήμα,
την Πίστη την αγνότερη χυδαία απαρνημένη,
την τιμημένη Υπεροχήν αισχρά παραρριγμένη,
τη χάρη την παρθενική ωμά ξεπορνεμένη
την τέλειαν Ωραιότητα κακά εξευτελισμένη,
την Αξίαν από ανάπηρην κυβέρνια αχρηστεμένη,
την Τέχνη από την κρατική εξουσία γλωσσοδεμένη,...
«ΦΩΝΗ: Λίγο ακόμα και σε φτάνω! Άντε, λίγο ακόμα... Τι ωραία που μυρίζει το άρωμά σου, καλύτερο απ οποιοδήποτε λουλούδι! Τα κατακόκκινα χείλη σου... Έλα δω! Έλα να σε φιλήσω, έλα να σ αγκαλιάσ...! Γεράσαμε λοιπόν. Τι να τα κάνης τα λεφτά, όταν δεν μπορής να τ απολαύσης... Ποιός θα σε φροντίση στα γεράματα αν όχι το παιδί σου; - Δεν είναι καθήκον, είναι αγάπη... - Το ίδιο λέμε.» (Από την...
«ΦΩΝΗ: Λίγο ακόμα και σε φτάνω! Άντε, λίγο ακόμα... Τι ωραία που μυρίζει το άρωμά σου, καλύτερο απ οποιοδήποτε λουλούδι! Τα κατακόκκινα χείλη σου... Έλα δω! Έλα να σε φιλήσω, έλα να σ αγκαλιάσ...! Γεράσαμε λοιπόν. Τι να τα κάνης τα λεφτά, όταν δεν μπορής να τ απολαύσης... Ποιός θα σε φροντίση στα γεράματα αν όχι το παιδί σου; - Δεν είναι καθήκον, είναι αγάπη... - Το ίδιο λέμε.» (Από την...
Μια εφιαλτική φαρσοκωμωδία για τα προβλήματα της ελληνικής σκληροπυρηνικής οικογένειας και τη «διεστραμμένη» ενηλικίωση της Γενιάς των millennials. Της γενιάς που, μεγαλώνοντας με το όνειρο μιας αβέβαιης «συνταγής επιτυχίας» κοιτά με αμηχανία την ιστορία να την προσπερνά, σ έναν κόσμο που φαντάζει όλος ένα λάθος. Τα γεγονότα αλλά και τα πρόσωπα του βιβλίου είναι προϊόν τηλεοπτικής...
Μια εφιαλτική φαρσοκωμωδία για τα προβλήματα της ελληνικής σκληροπυρηνικής οικογένειας και τη «διεστραμμένη» ενηλικίωση της Γενιάς των millennials. Της γενιάς που, μεγαλώνοντας με το όνειρο μιας αβέβαιης «συνταγής επιτυχίας» κοιτά με αμηχανία την ιστορία να την προσπερνά, σ έναν κόσμο που φαντάζει όλος ένα λάθος. Τα γεγονότα αλλά και τα πρόσωπα του βιβλίου είναι προϊόν τηλεοπτικής...
Σ ένα νυχτερινό κέντρο δύο φίλοι συζητάνε. Οι εμπειρίες της ζωής, οι μεγάλοι έρωτες, οι καβγάδες, ο φόβος του θανάτου. Όλα απλώνονται στο τραπέζι ανάμεσα σε ποτά, γαρδένιες και τσιγάρα. Σε κάποιες σχέσεις δεν υπάρχουν μυστικά. Σκοτάδια όμως; Υπάρχουν σκοτάδια στις αντρικές φιλίες; Η αναζήτηση της ευτυχίας, η γελοιότητά μας και όσα μας φορτώνει η ελληνική μας οικογένεια. Το ΠΑΣΟΚ, το έπος του...
Σ ένα νυχτερινό κέντρο δύο φίλοι συζητάνε. Οι εμπειρίες της ζωής, οι μεγάλοι έρωτες, οι καβγάδες, ο φόβος του θανάτου. Όλα απλώνονται στο τραπέζι ανάμεσα σε ποτά, γαρδένιες και τσιγάρα. Σε κάποιες σχέσεις δεν υπάρχουν μυστικά. Σκοτάδια όμως; Υπάρχουν σκοτάδια στις αντρικές φιλίες; Η αναζήτηση της ευτυχίας, η γελοιότητά μας και όσα μας φορτώνει η ελληνική μας οικογένεια. Το ΠΑΣΟΚ, το έπος του...
Η πλοκή ακολουθεί την ανάσταση του Λάζαρου από τη Βηθανία. Ο Λάζαρος επιστρέφει από τον κόσμο των νεκρών και ο κόσμος τον αντιμετωπίζει με δυσπιστία. Εκείνος διαβεβαιώνει ξανά και ξανά ότι δεν υπάρχει θάνατος – μόνο το αιώνιο γέλιο του Θεού. Όσο περισσότερο γελά ο Λάζαρος, τόσο νεότερος και πιο δυνατός γίνεται. Στο έργο «Ο Λάζαρος Γέλασε», ωστόσο, τονίζεται σε όλο το μεγαλείο της η θέληση για...
Η πλοκή ακολουθεί την ανάσταση του Λάζαρου από τη Βηθανία. Ο Λάζαρος επιστρέφει από τον κόσμο των νεκρών και ο κόσμος τον αντιμετωπίζει με δυσπιστία. Εκείνος διαβεβαιώνει ξανά και ξανά ότι δεν υπάρχει θάνατος – μόνο το αιώνιο γέλιο του Θεού. Όσο περισσότερο γελά ο Λάζαρος, τόσο νεότερος και πιο δυνατός γίνεται. Στο έργο «Ο Λάζαρος Γέλασε», ωστόσο, τονίζεται σε όλο το μεγαλείο της η θέληση για...
Ο Τζων Λόβινγκ είναι δύο άντρες ταυτόχρονα: από τη μία, ένας εαυτός γενναιόδωρος και ιδεαλιστής, και, από την άλλη πλευρά, ένας άλλος ποταπός εαυτός. Πικραμένος από τη ζωή, αποκηρύσσει τελικά τη θρησκεία του και κάνει θεό του την αγάπη. Όμως, δεν αφοσιώνεται αληθινά ούτε στον νέο του θεό. Ο Λόβινγκ αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο και να διηγηθεί την ιστορία του σε έναν ιερέα και στη σύζυγό του,...
Ο Τζων Λόβινγκ είναι δύο άντρες ταυτόχρονα: από τη μία, ένας εαυτός γενναιόδωρος και ιδεαλιστής, και, από την άλλη πλευρά, ένας άλλος ποταπός εαυτός. Πικραμένος από τη ζωή, αποκηρύσσει τελικά τη θρησκεία του και κάνει θεό του την αγάπη. Όμως, δεν αφοσιώνεται αληθινά ούτε στον νέο του θεό. Ο Λόβινγκ αποφασίζει να γράψει ένα βιβλίο και να διηγηθεί την ιστορία του σε έναν ιερέα και στη σύζυγό του,...
Στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Αμερικανο-Ινδιάνος Λούι Λέιν, τελευταίος εκπρόσωπος μιας καταδικασμένης φυλής, που το κάλεσμα του ορίζοντα και του θανάτου λίγο-λίγο γίνεται πιο επιτακτικό, πήγε να αναζητήσει και να παντρευτεί στην άλλη άκρη του ωκεανού μια μοναδική ύπαρξη, τη Μάρθα, την υποτακτική Γαλλίδα που έχει τη δύναμη αλλά και τη διάθεση να τον ξεριζώσει από τον περιβάλλον...
Στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Αμερικανο-Ινδιάνος Λούι Λέιν, τελευταίος εκπρόσωπος μιας καταδικασμένης φυλής, που το κάλεσμα του ορίζοντα και του θανάτου λίγο-λίγο γίνεται πιο επιτακτικό, πήγε να αναζητήσει και να παντρευτεί στην άλλη άκρη του ωκεανού μια μοναδική ύπαρξη, τη Μάρθα, την υποτακτική Γαλλίδα που έχει τη δύναμη αλλά και τη διάθεση να τον ξεριζώσει από τον περιβάλλον...
Το έργο βασίζεται σ’ ένα πασίγνωστο γεγονός στην κατοχική Αθήνα του 1941, όταν μια νύχτα εξαφανίστηκε η ναζιστική σημαία που κυμάτιζε πάνω στην Ακρόπολη.
Η πρώτη αντιστασιακή πράξη σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη, την ώρα που ο Χίτλερ έμοιαζε ανίκητος, από δύο απλούς νέους που έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα γράμματα.
Ευκαιρία, λοιπόν, να ξανακατέβουμε στα αμπάρια αυτού του πλοίου που λέγεται...
Το έργο βασίζεται σ’ ένα πασίγνωστο γεγονός στην κατοχική Αθήνα του 1941, όταν μια νύχτα εξαφανίστηκε η ναζιστική σημαία που κυμάτιζε πάνω στην Ακρόπολη.
Η πρώτη αντιστασιακή πράξη σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη, την ώρα που ο Χίτλερ έμοιαζε ανίκητος, από δύο απλούς νέους που έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα γράμματα.
Ευκαιρία, λοιπόν, να ξανακατέβουμε στα αμπάρια αυτού του πλοίου που λέγεται...