Την εποχή των μεγάλων κρίσεων, η βαθύτερη κρίση δεν καταγράφεται στην οικονομία ή την πολιτική, αλλά στις σχέσεις των ανθρώπων με τον εαυτό τους — και κατ’ επέκταση, με τους άλλους. Η σημασία της επαφής με το συναίσθημά μας και με εκείνο το βαθύ, ανεξερεύνητο σημείο της ύπαρξής μας που μας ορίζει, σταδιακά υποβαθμίζεται. Κάπως έτσι, για μένα, ο έρωτας κατέληξε να είναι κάτι που χρειάζεται...