Τι σχέση μπορεί να έχει το Τόκιο με τον μπακαλιάρο σκορδαλιά; Πώς συνδυάζεται η Νέα Υόρκη με τις ενδορφίνες; Ποιο είναι το κοινό στοιχείο ανάμεσα σε έναν μαραθώνιο και ένα burger; Τι μπορεί να συνδέει ένα αθλητικό podcast με έξι διεθνείς μεγαλουπόλεις; Σε αυτά και πολλά άλλα δίνεται απάντηση στο βιβλίο «Όλα είναι δρόμος» του Γιώργου Σαββίδη, ο οποίος, με μια αφήγηση ζωντανή και πηγαία,...

Ο Μαξ Μπλέχερ έζησε μια ζωή φρικτή: ξεκινώντας τις σπουδές του στην Ιατρική στο Παρίσι, αρρώστησε από τη φοβερή νόσο του Ποτ (φυματίωση των οστών). Στα δεκαεννιά του πολιτογραφήθηκε αμετακλήτως άρρωστος, κάτοικος σανατορίων, και πέρασε το υπόλοιπο του βίου του σχεδόν αποκλειστικά σε οριζόντια στάση, με μακρές περιόδους θεραπείας σε ιαματικά κέντρα στη Γαλλία, την Ελβετία και τη Ρουμανία. Η...

Μπορεί ένας άστεγος να είναι ευτυχισμένος; Ναι απαντά ο Μιχάλης Σαμόλης, ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που ένα πρωί την εποχή της κρίσης έβαλε όλη τη ζωή του σε μια βαλίτσα, βρέθηκε στον δρόμο, αλλά βρήκε τη δύναμη να σταθεί στα πόδια του. Σκοπός της ζωής του πλέον είναι να βοηθάει τους ανθρώπους να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους, να πετύχουν ότι επιθυμούν και να βρουν τη δική τους...

Στο Παράδοξο με τον Ηθοποιό ο Ντιντερό εξετάζει γενικότερα το θέατρο, θέτοντας στο μικροσκόπιο την αινιγματική φιγούρα του ηθοποιού. Ο ηθοποιός καταδιώκεται διαρκώς από την απώλεια ταυτότητας, καθώς υποχρεώνεται να αναγνωρίζεται μέσα από άλλες φιγούρες. Για τον γάλλο φιλόσοφο, αυτή η γνώση του ηθοποιού, βάσει της οποίας αποποιείται τον εαυτό του, σχετίζεται με την παράδοξη ικανότητα του...

Η μεταπολεμική λογοτεχνία στάθηκε μάρτυρας του παράλογου και του απάνθρωπου που ελλοχεύει στον άνθρωπο. Σημάδι του απάνθρωπου της ύπαρξης δεν είναι μόνον η επιθυμία της εξόντωσης του διαφορετικού. Είναι και η απώλεια της μνήμης. Η λήθη είναι μια ατμόσφαιρα αξιοζήλευτης άνεσης. Αλλά η απώλεια της μνήμης είναι θάνατος. Η ποίηση είναι ένα σύμπαν με παρελθόν και μέλλον. Όλες οι ποιητικές φωνές...

Τα στιγμιότυπα της ζωής ενός πρόσφυγα από την παιδική ηλικία και τα χρόνια της σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν ως τη φοιτητική ζωή στα χρόνια του εμφύλιου πολέμου, τον διωγμό από τους Ταλιμπάν και τη φυγή στην Ευρώπη....

Ο Φίλιπ Γκλας διαμόρφωσε, σχεδόν μόνος του, τον ήχο που κυριάρχησε στην κλασική μουσική στο τέλη του 20ού αιώνα. Ωστόσο, στην αυτοβιογραφία του "Λέξεις χωρίς μουσική", που έλαβε εξαιρετικές κριτικές, δημιουργεί μια τελείως καινούργια και απρόσμενη φωνή. Είναι η φωνή ενός γεννημένου αφηγητή που διατυπώνει τις αναμνήσεις του με τέτοια γλαφυρότητα ώστε επιτρέπει στους αναγνώστες να βιώσουν στιγμές...

Η περίφημη αυτή βιογραφία του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες οφείλει την ύπαρξή της σε είκοσι χρόνια κοπιαστικής εργασίας. Στο διάστημα αυτό, ο Ντάσο Σαλντίβαρ ερεύνησε, ταξίδεψε σε σημαίνοντες τόπους, πήρε εκατοντάδες συνεντεύξεις και σκάλισε αρχεία σε διάφορες χώρες προκειμένου να δώσει απάντηση στα επίμονα ερωτήματα: «Ποιος ήταν ο άνθρωπος που έγραψε το Εκατό χρόνια μοναξιά; Ποια είναι η ιστορική,...

Το 1972 ο σπουδαίος Κύπριος ζωγράφος Αδαμάντιος Διαμαντής (1900-1994) ολοκλήρωσε έναν μνημειώδη πίνακα με μήκος 17,5 μέτρα! Λέγεται Ο Κόσμος της Κύπρου και εικονίζονται εκεί δεκάδες πρόσωπα. Είναι ένα πανόραμα, μια κιβωτός όπου ο ζωγράφος χώρεσε όλη την αγάπη του για το νησί, διέσωσε την ιστορία του, τη μνήμη ενός κόσμου που αλλοιώνεται και χάνεται καθώς αλλάζουν οι εποχές. Εμείς θα μπούμε στο...

Ο τόμος «ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ. Αφιέρωμα στον καθηγητή Πάνο Βαλαβάνη από τους μαθητές του», αποτελεί προσφορά στον καθηγητή από ένα μέρος του μεγάλου συνόλου των φοιτητών του, μετά την αφυπηρέτησή του από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ως ελάχιστο αντίδωρο ευγνωμοσύνης για την ανιδιοτελή και πολυετή προσφορά του στον ακαδημαϊκό χώρο. Πρόκειται για...

«Η μεταφράστρια και επιμελήτρια Ιωάννα Βαρβαλούκα εξέλιξε σε ανάγνωσμα συναρπαστικό και άκρως διδακτικό ένα κείμενο σχετικώς περιορισμένου ενδιαφέροντος, καθώς το ανοίγει στον ευρύτερο κόσμο κατά τρόπο που ο αναγνώστης να παρακολουθεί την πορεία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην Ελλάδα. Δίνει, ταυτόχρονα, κατά το δυνατό εξονυχιστικές βιογραφικές...

Πέντε χρόνια μετά το Μια φυσιολογική ζωή, ο Βασίλης Παλαιοκώστας επανέρχεται. Αυτή τη φορά με ένα βιβλίο που μιλάει για τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια – χρόνια που τον σημάδεψαν και σχημάτισαν, εν πολλοίς, τον χαρακτήρα του. Ο ρομαντισμός, που ως στοιχείο διαπερνούσε τον θυελλώδη κόσμο της Φυσιολογικής Ζωής, βρίσκεται εδώ στον φυσικό του χώρο, στον τόπο που γεννήθηκε. Τα μέρη που στο...

Η ζωή μου βασίστηκε σε ένα ψέμα. Βούτηξα στο χάος και την αβεβαιότητα. Το μόνο που γνώριζα και αισθανόμουν ήταν η εγκατάλειψη και η ψυχοφθόρα αναξιότητα. Ακολούθησα άπειρους λάθος δρόμους αλλά και μερικούς σωστούς. Συνολικά, ωστόσο, η ζωή μου οδηγήθηκε αναπόφευκτα προς πεφωτισμένα πνεύματα που υποδείκνυαν μια βαθιά ανθρωπιά, η οποία και σμίλεψε το πεπρωμένο μου....

Ο δι­ά­λο­γος του Χρό­νη Μπό­τσο­γλου με τον έρω­τα και τον θά­να­το, δι­α­κρι­τός στο σύ­νο­λο της ερ­γο­γρα­φί­ας του, εντο­πί­ζε­ται κυ­ρί­ως στην Προ­σω­πι­κή Νέ­κυ­ια, τα Ερω­τι­κά, τις Ανα­φο­ρές και σε πολ­λές αυτο­προ­σω­πο­γρα­φί­ες του. Η ζω­γρα­φι­κή ανά­κλη­ση των οικεί­ων και γνω­στών του νε­κρών, ο έρω­τας ως ενερ­γο­ποί­η­ση του σω­μα­τι­κού ορ­μέμ­φυ­του, οι καλ­λι­τέ­χνες που...

...

Ποιος είναι ο λόγος που μας συνεπαίρνει σήμερα η ζωγραφική του Ματίς; Ποια αλήθεια μάς ενώνει με το έργο του και ποια η ψυχική συγγένειά μας σήμερα; Βλέποντας τα έργα του Ματίς είναι σχεδόν αδύνατο να πω το πώς και για ποιον λόγο η τέχνη του μας γεμίζει με συναισθήματα. Είναι μήπως η ισορροπία των χρωμάτων που ικανοποιεί βασικές χορδές της δικής μας ισορροπίας στον κόσμο; Είναι το σχέδιο, απλό...

...

«Το να γράφεις για τον εαυτό σου είναι μια βρομοδουλειά. Αλλά σε ένα έργο σαν κι αυτό, ο συγγραφέας έχει δώσει μια υπόσχεση – να μοιραστεί με τον αναγνώστη όσα έχει στο μυαλό του. Αυτό προσπάθησα να κάνω στις σελίδες που ακολουθούν». Bruce Springsteen, από τις σελίδες του Born to Run. Ο Bruce Springsteen αφοσιώθηκε για επτά χρόνια στη συγγραφή της ιστορίας της ζωής του και...

Μολονότι η ρεπουμπλικανική πολιτική θεωρία της Hannah Arendt διέπεται από μία έντονη οντο-θεολογική ενατένιση, με αφετηρία τον Αυγουστίνο, ουσιαστικά αφορά σε ένα είδος μίας εγκόσμιας πολιτικής φαινομενολογίας, που φθάνει στις ρίζες του δυτικού φιλοσοφικού κανόνα: στον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη ή στην αρχαία πόλη. Υπό μίαν έννοια, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η αρεντιανή πολιτική...

Ήταν εκπληκτική γυναίκα η γιαγιά μου. Το όνομά της ήταν Φλώρα Τριστάν. Ο Προυντόν έλεγε πως ήταν ιδιοφυΐα. Εγώ, που δεν ξέρω τίποτα απ’ αυτά, εμπιστεύομαι τον Προυντόν. Ανακατεύτηκε σ’ ένα σωρό σοσιαλιστικές ιστορίες, ανάμεσα σ’ άλλες και στην Εργατική Ένωση. Οι εργάτες της το αναγνώρισαν, και της έφτιαξαν μνημείο στο κοιμητήριο του Μπορντώ. Πιθανότατα δεν ήξερε καν να μαγειρεύει. Βαμμένη...

Αν κάνεις το καθήκον σου στη ζωή, κάνεις τη δουλειά σου με ευχαρίστηση, αφήσεις απογόνους κι ένα καλό όνομα στην κοινωνία, τότε έχεις κερδίσει την αθανασία. Δεν υπάρχει θάνατος. Από το Έπος του Γκιλγκαμές...

Τα κείμενα που περιέχονται σε αυτό το βιβλίο γράφτηκαν σαν απόηχος τριών ταξιδιών του συγγραφέα στη Μόσχα, στο Λένινγκραντ, στο Κίεβο και στο Λβοφ, αλλά και στο Ταλίν της Εσθονίας το 1980, 1982 και ακόμα μια φορά το 1983, σε μια ολιγοήμερη στάση στη Μόσχα, πηγαίνοντας και γυρίζοντας από τη Νικαράγουα. Πέρα από τις γενικές διαπιστώσεις που περιέχουν και τις περιγραφές των ανθρώπων και του...

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει αληθινές ιστορίες, που έχουν μείνει ζωντανά χαραγμένες στη μνήμη του συγγραφέα. Μια συναρπαστική αφήγηση µε έντονα δραματικά στοιχεία που καθηλώνουν τον αναγνώστη, προσφέροντάς του μια πανοραμική απεικόνιση του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Οι μνήμες φτιάχνουν το ημερολόγιο της ζωής μας και την ιστορία της. Οι στίχοι που ακολουθούν αποτυπώνουν ανάγλυφα την πορεία...

«Την πρώτη φορά που είδα τον Λούτσο, δεν εντυπωσιάστηκα. Ψηλός, αδύνατος, με βλέμμα διαισθητικό που παρατηρούσε τα πάντα, είχε έρθει παρέα με τον μεγάλο μου αδελφό. Εγώ καθόμουν στο ολοκαίνουργιο γραφείο μου, δώρο γενεθλίων από τους γονείς μου, και τακτοποιούσα τα χαρτάκια μου, τους πρώτους στίχους που ξεπηδούσαν από την ανυποψίαστη εφηβεία μου. Ο αδελφός μου με χαιρέτησε με τρυφερότητα και μου...