...Η ποίηση των αράβων που κάποτε χαρακτηριζόταν κατά κύριο λόγο από τον ρομαντισμό, με την εξύμνηση του έρωτα, της φύσης και των άνυδρων τοπίων της Ανατολής.
Mετά τη Νάκμπα μεταστρέφεται άρδην και στο μεγαλύτερο μέρος της γίνεται πλέον ρεαλιστική, σύντομη, καταγγελτική, ορμητική, επαναστατική...
Συγγραφείς: Ιμπραήμ Τουκάν, Φάντουα Τουκάν, Ταουφικ Ζιάντ, Σαμίχ αλ Κάσεμ, Μαχνούντ Νταρουίς,...
...Η ποίηση των αράβων που κάποτε χαρακτηριζόταν κατά κύριο λόγο από τον ρομαντισμό, με την εξύμνηση του έρωτα, της φύσης και των άνυδρων τοπίων της Ανατολής.
Mετά τη Νάκμπα μεταστρέφεται άρδην και στο μεγαλύτερο μέρος της γίνεται πλέον ρεαλιστική, σύντομη, καταγγελτική, ορμητική, επαναστατική...
Συγγραφείς: Ιμπραήμ Τουκάν, Φάντουα Τουκάν, Ταουφικ Ζιάντ, Σαμίχ αλ Κάσεμ, Μαχνούντ Νταρουίς,...
Ζητείται πατρίδα
Αυτόχθονες
με ελληνικό λοφίο
περιλαίμιο φοινικικό
ουρά ασσυριακή
πόδια γεμάτα πληγές.
Αποσύρονται
διακριτικά στις αθόρυβες
στιγμές της πατρίδας.
Κάτοικοι χρόνια πολλά
στο νησί των τραυματιοφορέων
αναζητούν ταυτότητες
με σφραγίδες και σύμβολα.
Αιγύπτιοι, Πέρσες
Ρωμαίοι, Ναΐτες
Λουζινιανοί, Ενετοί
Οθωμανοί, Άγγλοι
με ομοιοκατάληκτες φωνές
στις κτήσεις.
Από...
Ζητείται πατρίδα
Αυτόχθονες
με ελληνικό λοφίο
περιλαίμιο φοινικικό
ουρά ασσυριακή
πόδια γεμάτα πληγές.
Αποσύρονται
διακριτικά στις αθόρυβες
στιγμές της πατρίδας.
Κάτοικοι χρόνια πολλά
στο νησί των τραυματιοφορέων
αναζητούν ταυτότητες
με σφραγίδες και σύμβολα.
Αιγύπτιοι, Πέρσες
Ρωμαίοι, Ναΐτες
Λουζινιανοί, Ενετοί
Οθωμανοί, Άγγλοι
με ομοιοκατάληκτες φωνές
στις κτήσεις.
Από...
ΒΡΕΧΕΤΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΣΑΜΟΥΡΑΪ
στον Άκη Παραφέλα
Πέφτει βροχή.
Βρέχεται ο κόσμος,
βρέχονται τα ρούχα του Σαμουράι,
βρέχεται το δέρμα του,
βρέχεται η καρδιά του,
βρέχεται κι ο νους του.
Αλλά για την καρδιά του τον νοιάζει πιο πολύ....
ΒΡΕΧΕΤΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΣΑΜΟΥΡΑΪ
στον Άκη Παραφέλα
Πέφτει βροχή.
Βρέχεται ο κόσμος,
βρέχονται τα ρούχα του Σαμουράι,
βρέχεται το δέρμα του,
βρέχεται η καρδιά του,
βρέχεται κι ο νους του.
Αλλά για την καρδιά του τον νοιάζει πιο πολύ....
Ένα τοπίο που το περπατάνε μυρμήγκια
Είμαι απλά ένα τοπίο
που το περπατάνε
μυρμήγκια·
και βρέχει
(έξω απ’ το σπίτι
στα σανίδια του κόσμου
βροχή)
πάνω απ’ τα σύννεφα
μόνο βροχή
βροχή
από διαμάντια
από θειάφι βροχή
κομμάτια ολάκερα του πάγου
που σκάζουν
χωρίς να τα ακούσει κανείς
ένα ποτάμι
που πάλλεται αφρίζοντας
χρόνο
και σάλια απ’ το άρρητο αφρίζοντας
απ’ τα...
Ένα τοπίο που το περπατάνε μυρμήγκια
Είμαι απλά ένα τοπίο
που το περπατάνε
μυρμήγκια·
και βρέχει
(έξω απ’ το σπίτι
στα σανίδια του κόσμου
βροχή)
πάνω απ’ τα σύννεφα
μόνο βροχή
βροχή
από διαμάντια
από θειάφι βροχή
κομμάτια ολάκερα του πάγου
που σκάζουν
χωρίς να τα ακούσει κανείς
ένα ποτάμι
που πάλλεται αφρίζοντας
χρόνο
και σάλια απ’ το άρρητο αφρίζοντας
απ’ τα...
Το "Σκούρο μωβ" είναι το πρώτο βιβλίο ποίησης της Φωτεινής Γκιλίρη. Χρησιμοποιώντας ως τίτλο της συλλογής της το χρώμα του ουρανού πριν την αυγή, η ποιήτρια μιλά για τον έρωτα, την πανδημία, τους αστέγους, για "μικρές" και "μεγάλες" στιγμές, μέσα από ένα πλήθος εικόνων, χρωμάτων κι αρωμάτων....
Το "Σκούρο μωβ" είναι το πρώτο βιβλίο ποίησης της Φωτεινής Γκιλίρη. Χρησιμοποιώντας ως τίτλο της συλλογής της το χρώμα του ουρανού πριν την αυγή, η ποιήτρια μιλά για τον έρωτα, την πανδημία, τους αστέγους, για "μικρές" και "μεγάλες" στιγμές, μέσα από ένα πλήθος εικόνων, χρωμάτων κι αρωμάτων....
Η ΙΩΑΝΝΑ ΖΕΡΒΟΥ έκανε εντυπωσιακή πρώτη εμφάνιση στα ελληνικά γράμματα με τα Ίχνη (1978), όπου «ο δυναμικός και υπαινικτικός της λόγος πήγαινε κατευθείαν στο μυστήριο της ύπαρξης και μ έναν εκρηκτικό σπαραγμό αποκάλυπτε τα έγκατα του φύλου και της λειτουργίας του». Με τη νέα ποιητική της συλλογή Τάλαινες, όπου περιλαμβάνονται καινούργια αλλά και παλαιότερα ποιήματα, συνεχίζει την ποιητική της...
Η ΙΩΑΝΝΑ ΖΕΡΒΟΥ έκανε εντυπωσιακή πρώτη εμφάνιση στα ελληνικά γράμματα με τα Ίχνη (1978), όπου «ο δυναμικός και υπαινικτικός της λόγος πήγαινε κατευθείαν στο μυστήριο της ύπαρξης και μ έναν εκρηκτικό σπαραγμό αποκάλυπτε τα έγκατα του φύλου και της λειτουργίας του». Με τη νέα ποιητική της συλλογή Τάλαινες, όπου περιλαμβάνονται καινούργια αλλά και παλαιότερα ποιήματα, συνεχίζει την ποιητική της...
Η ποίηση της Ισαβέλλας Πετράκη κινείται μέσα σε έναν δικό της χωροχρόνο. Με εφόδια την περιέργεια και τη συγκίνηση, συμπυκνώνει μια διαδρομή από μια άγνωστη αφετηρία προς μια κατεύθυνση που είναι η αναζήτηση της αληθινής ζωής. Μιας ζωής που συνηθίζει να διολισθαίνει στην ανυπαρξία τη στιγμή που φαίνεται να γίνεται πραγματική. Είναι μια σπαρακτική επίκληση στην ανυπαρξία να δώσει σημάδια μιας...
Η ποίηση της Ισαβέλλας Πετράκη κινείται μέσα σε έναν δικό της χωροχρόνο. Με εφόδια την περιέργεια και τη συγκίνηση, συμπυκνώνει μια διαδρομή από μια άγνωστη αφετηρία προς μια κατεύθυνση που είναι η αναζήτηση της αληθινής ζωής. Μιας ζωής που συνηθίζει να διολισθαίνει στην ανυπαρξία τη στιγμή που φαίνεται να γίνεται πραγματική. Είναι μια σπαρακτική επίκληση στην ανυπαρξία να δώσει σημάδια μιας...
«Ήρθε ο καιρός των ηττημένων
και των άλλων, των αμετανόητων.
‘’Ώρα να γυρίσεις σελίδα’’,
τους είπαν κάποτε,
μα κείνοι πετάξαν το βιβλίο μακριά
κι έσκισαν τη σελίδα
για να τυλίξουν την καρδιά τους.
Έτσι απόμειναν,
γυμνοί, με το τσαλακωμένο χαρτί
πάνω στο στήθος,
φυλαχτό και καταδίκη τους».
(απόσπασμα από το σπονδυλωτό ποίημα
«Βρόχος ισόβιος, ερωτικός-VII: Αμνηστία»)
Όταν η νύχτα απλώνει...
«Ήρθε ο καιρός των ηττημένων
και των άλλων, των αμετανόητων.
‘’Ώρα να γυρίσεις σελίδα’’,
τους είπαν κάποτε,
μα κείνοι πετάξαν το βιβλίο μακριά
κι έσκισαν τη σελίδα
για να τυλίξουν την καρδιά τους.
Έτσι απόμειναν,
γυμνοί, με το τσαλακωμένο χαρτί
πάνω στο στήθος,
φυλαχτό και καταδίκη τους».
(απόσπασμα από το σπονδυλωτό ποίημα
«Βρόχος ισόβιος, ερωτικός-VII: Αμνηστία»)
Όταν η νύχτα απλώνει...
Με το δεύτερο ποιητικό του βιβλίο, ο Γιάννης Κοτσιφός επιχειρεί ένα οδοιπορικό «ανθρώπινων δεσμών», όπως γράφει χαρακτηριστικά σε έναν στίχο του. Αναλαμβάνει τον ρόλο του παρατηρητή και συναντά «τη σιωπηρή αγωνία των ταξιδιωτών / που πάντα θα διαλέγουν να δειπνούνε μόνοι». Τα ίχνη της συνθέτουν ένα μυθιστόρημα των μυθιστορημάτων: το γράφουν όλοι, και κανένας δεν θα μπορεί να το διαβάσει ακέραιο...
Με το δεύτερο ποιητικό του βιβλίο, ο Γιάννης Κοτσιφός επιχειρεί ένα οδοιπορικό «ανθρώπινων δεσμών», όπως γράφει χαρακτηριστικά σε έναν στίχο του. Αναλαμβάνει τον ρόλο του παρατηρητή και συναντά «τη σιωπηρή αγωνία των ταξιδιωτών / που πάντα θα διαλέγουν να δειπνούνε μόνοι». Τα ίχνη της συνθέτουν ένα μυθιστόρημα των μυθιστορημάτων: το γράφουν όλοι, και κανένας δεν θα μπορεί να το διαβάσει ακέραιο...
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
Τίποτε δεν είναι πραγματικά καινούργιο.
Μήπως από παλιά δεν συνέλεγαν οι άνθρωποι τον Χρόνο
σε ξύλινα βαρέλια που είχαν μια τρύπα στον πάτο,
κι όταν έσμιγαν στο δάσος
οι φλέβες τους δεν σχημάτιζαν
πεταλούδες στους καρπούς;
Και, όταν έθαβαν τα παιδιά τους,
δεν έβαφαν μαύρο το χώμα
κι έσπαζαν το νερό μες στο πηγάδι
για να μην αντανακλά το πρόσωπο του Καβαλάρη;
Και, όταν...
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
Τίποτε δεν είναι πραγματικά καινούργιο.
Μήπως από παλιά δεν συνέλεγαν οι άνθρωποι τον Χρόνο
σε ξύλινα βαρέλια που είχαν μια τρύπα στον πάτο,
κι όταν έσμιγαν στο δάσος
οι φλέβες τους δεν σχημάτιζαν
πεταλούδες στους καρπούς;
Και, όταν έθαβαν τα παιδιά τους,
δεν έβαφαν μαύρο το χώμα
κι έσπαζαν το νερό μες στο πηγάδι
για να μην αντανακλά το πρόσωπο του Καβαλάρη;
Και, όταν...
Μια διαδρομή από τη χαρά και την οίηση στη συντριβη? και τελικα? ξανα? στην ελπι?δα. Η με?ρα φωταγωγει? ισο?τιμα ο?λων των ανθρω?πων τις πρα?ξεις χωρι?ς να σε?βεται κανε?να μυστικο?. Αναπολου?με τη διαυ?γεια? της μο?νο ο?ταν ο η?λιος μα?ς αποχαιρετα?, σε μια καταληκτικη? παρα?σταση πορφυρη?ς μεγαλοπρε?πειας. Παραδινο?μαστε ε?κπτωτοι στη σαγη?νη του λυκο?φωτος,...
Μια διαδρομή από τη χαρά και την οίηση στη συντριβη? και τελικα? ξανα? στην ελπι?δα. Η με?ρα φωταγωγει? ισο?τιμα ο?λων των ανθρω?πων τις πρα?ξεις χωρι?ς να σε?βεται κανε?να μυστικο?. Αναπολου?με τη διαυ?γεια? της μο?νο ο?ταν ο η?λιος μα?ς αποχαιρετα?, σε μια καταληκτικη? παρα?σταση πορφυρη?ς μεγαλοπρε?πειας. Παραδινο?μαστε ε?κπτωτοι στη σαγη?νη του λυκο?φωτος,...
Τον Δεκέμβριο του 1969 ο Βέλγος καλλιτέχνης Μαρσέλ Μπρουνταέρς παρουσιάζει στη Wide White Space Gallery μια λογοτεχνική έκθεση όπου προτείνει τη δική του ανάγνωση του ποιήματος «Μια ζαριά ποτέ δεν θα καταργήσει το τυχαίο» του Στεφάν Μαλλαρμέ. Ο Μπρουνταέρς παρουσιάζει δώδεκα πλάκες, όσες και οι διπλές σελίδες του ποιήματος του Μαλλαρμέ. Σε αυτές τις πλάκες το κείμενο αντικαθίσταται από μαύρες...
Τον Δεκέμβριο του 1969 ο Βέλγος καλλιτέχνης Μαρσέλ Μπρουνταέρς παρουσιάζει στη Wide White Space Gallery μια λογοτεχνική έκθεση όπου προτείνει τη δική του ανάγνωση του ποιήματος «Μια ζαριά ποτέ δεν θα καταργήσει το τυχαίο» του Στεφάν Μαλλαρμέ. Ο Μπρουνταέρς παρουσιάζει δώδεκα πλάκες, όσες και οι διπλές σελίδες του ποιήματος του Μαλλαρμέ. Σε αυτές τις πλάκες το κείμενο αντικαθίσταται από μαύρες...
«Καλώς ήρθες όμορφη νεότης, της ύπαρξής μας πλάσμα χαρωπό». Κάπως έτσι ίσως να καλωσόριζε ο Friedrich Schiller τη λυρική έμπνευση σε κάποια από τις πνευματικές νύχτες της Βαϊμάρης. Αλήθεια όμως, είναι ο γερμανικός λυρισμός μια αμιγώς αισθητική απόλαυση ή αποτελεί την ενοποιό ουσία της ύπαρξής μας; Στις σελίδες αυτού του μικρού ανθολόγιου γερμανικής ποίησης, οι λέξεις πασχίζουν να αποβάλλουν...
«Καλώς ήρθες όμορφη νεότης, της ύπαρξής μας πλάσμα χαρωπό». Κάπως έτσι ίσως να καλωσόριζε ο Friedrich Schiller τη λυρική έμπνευση σε κάποια από τις πνευματικές νύχτες της Βαϊμάρης. Αλήθεια όμως, είναι ο γερμανικός λυρισμός μια αμιγώς αισθητική απόλαυση ή αποτελεί την ενοποιό ουσία της ύπαρξής μας; Στις σελίδες αυτού του μικρού ανθολόγιου γερμανικής ποίησης, οι λέξεις πασχίζουν να αποβάλλουν...
Ο Αρµάντο Ροµέρο, όπως πριν από αυτόν ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Γκάτσος, τείνει ευήκοον ους στους ήχους και τους ρυθµούς ενός πολιτισµού, ο οποίος συνολικά εξέφρασε τον ίδιο τον ερωτικό Λόγο, την αέναη δηµιουργική πνοή του Ενός. Κι έτσι, βαθιά ερωτευµένος ο ίδιος (µε µια χώρα, µε µια φύση, µε µια πνευµατική παράδοση, µε ένα όραµα – που σωµατοποιείται και σε µια συγκεκριµένη γυναίκα), µπορεί να...
Ο Αρµάντο Ροµέρο, όπως πριν από αυτόν ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Γκάτσος, τείνει ευήκοον ους στους ήχους και τους ρυθµούς ενός πολιτισµού, ο οποίος συνολικά εξέφρασε τον ίδιο τον ερωτικό Λόγο, την αέναη δηµιουργική πνοή του Ενός. Κι έτσι, βαθιά ερωτευµένος ο ίδιος (µε µια χώρα, µε µια φύση, µε µια πνευµατική παράδοση, µε ένα όραµα – που σωµατοποιείται και σε µια συγκεκριµένη γυναίκα), µπορεί να...
Μια ποιητική συλλογή εξερευνά τα σκοτάδια της κατάθλιψης.
Πολλοι? πιστευ?ουν πως ο μαυροφορεμε?νος κυ?ριος, γνωστο?ς ως Θα?νατος, ε?ρχεται μια φορα? στη ζωη? μας, ο?ταν ει?ναι η ω?ρα να αλλα?ξουμε κο?σμους. Εγω?, ο?μως, ξε?ρω πως, ο?σο αναπνε?ουμε, εκει?νος κα?θεται στη μεγα?λη πολυθρο?να του και αφη?νει τη γυναι?κα του να μας επισκε?πτεται πο?τε – πο?τε. Πω?ς το ξε?ρω; Η?ρθε στο σπι?τι μου....
Μια ποιητική συλλογή εξερευνά τα σκοτάδια της κατάθλιψης.
Πολλοι? πιστευ?ουν πως ο μαυροφορεμε?νος κυ?ριος, γνωστο?ς ως Θα?νατος, ε?ρχεται μια φορα? στη ζωη? μας, ο?ταν ει?ναι η ω?ρα να αλλα?ξουμε κο?σμους. Εγω?, ο?μως, ξε?ρω πως, ο?σο αναπνε?ουμε, εκει?νος κα?θεται στη μεγα?λη πολυθρο?να του και αφη?νει τη γυναι?κα του να μας επισκε?πτεται πο?τε – πο?τε. Πω?ς το ξε?ρω; Η?ρθε στο σπι?τι μου....
Το βιβλίο αυτό, είναι ένα ταξίδι στο όνειρο...
με συντροφιά ένα πρόσωπο που ήρθε στη ζωή μου
και σαν βότσαλο έπεσε στη λίμνη της ψυχής μου
και τάραξε το ήρεμα νερά της...
Σήκωσε κύματα, ήρθαν φουρτούνες, μα τι κι αν κόντεψα να πνιγώ,
δεν ήθελα ποτέ να τελειώσει αυτή η τρικυμία...
Αφιερωμένο λοιπόν σ’ εσένα...
Στην πιο γλυκιά τρικυμία της ζωής μου......
Το βιβλίο αυτό, είναι ένα ταξίδι στο όνειρο...
με συντροφιά ένα πρόσωπο που ήρθε στη ζωή μου
και σαν βότσαλο έπεσε στη λίμνη της ψυχής μου
και τάραξε το ήρεμα νερά της...
Σήκωσε κύματα, ήρθαν φουρτούνες, μα τι κι αν κόντεψα να πνιγώ,
δεν ήθελα ποτέ να τελειώσει αυτή η τρικυμία...
Αφιερωμένο λοιπόν σ’ εσένα...
Στην πιο γλυκιά τρικυμία της ζωής μου......
Ο ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ
Όταν σε αποχωρίζομαι,
δεν αποχωρίζομαι εσένα,
απλά την πιθανότητα
να μη σε ξαναδώ.
Όταν σε αποχωρίζομαι,
δεν αποχωρίζομαι εσένα,
αλλά εκείνα που με κάνεις
κι εκείνα που με κάνεις να νιώθω.
Όταν σε αποχωρίζομαι,
δεν αποχωρίζομαι εσένα,
μόνο αναστέλλω την ύπαρξή σου
δίπλα μου.
Όταν σε αποχωρίζομαι,
δεν αποχωρίζομαι εσένα,
καρφώνω στη γη τοπία να...
Ο ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ
Όταν σε αποχωρίζομαι,
δεν αποχωρίζομαι εσένα,
απλά την πιθανότητα
να μη σε ξαναδώ.
Όταν σε αποχωρίζομαι,
δεν αποχωρίζομαι εσένα,
αλλά εκείνα που με κάνεις
κι εκείνα που με κάνεις να νιώθω.
Όταν σε αποχωρίζομαι,
δεν αποχωρίζομαι εσένα,
μόνο αναστέλλω την ύπαρξή σου
δίπλα μου.
Όταν σε αποχωρίζομαι,
δεν αποχωρίζομαι εσένα,
καρφώνω στη γη τοπία να...