Ένας περι-ποιητής φυτών κρατώντας το ημερολόγιο (απόπειρας) επαναπατρισμού του. H χλωρίδα ως πρόσχημα, ανεξαρτήτως γεωγραφίας. Μια απέριττη φωτο-σύνθεση που μετασχηματίζει ανεπαίσθητα το φυτικό σε ανθρώπινο. Ερωτικές ταξιανθίες που ανασαίνουν, διψούν, (γεω)πονούν, φυλλορροούν και αναμετρώνται με τις ρίζες τους....

Στη σύγχρονη εβραϊκή ποίηση αντικρούεται συχνά η ρήση του Τζορτζ Σανταγιάνα ότι «ένας ποιητής δεν μπορεί να είναι μεγαλειώδης παρά μόνο αν γράφει στη γλώσσα του νανουρίσματος της μάνας του». Ο Γεουντά Αμιχάι ανήκει σε όσους έγραψαν μεγαλειώδη ποίηση σε μια γλώσσα που δεν ήταν η μητρική τους. Ο Αμιχάι, όπως και αρκετοί συγγραφείς και ποιητές της γενιάς του, εγκατέλειψε την πρώτη του γλώσσα για...

Η Παλαιστίνη πλασμένη από την αρχή με λέξεις, αυτή είναι η ποίηση του Μαχμούντ Νταρουίς. Η ατομική του ιστορία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το συλλογικό πεπρωμένο κι ένας ολόκληρος λαός αναγνωρίζει τον εαυτό του στη φωνή του ποιητή. Πλην όμως, ο Νταρουίς είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα αυτό, ένας σπουδαίος ποιητής, κι ύστερα Παλαιστίνιος, κι ύστερα Άραβας, κι ύστερα όνομα, καταγωγή, ρίζα. Και...

Ποίημα διάσημο στη γειτονιά του αφηγείται Το Διάσημο ποίημα δεν γράφτηκε αδιάλειπτα, αλλά σε ασυνεχείς, εναλλασσόμενες, διακοπτόμενες δόσεις, από τον Απρίλιο του 2023 έως τον Απρίλιο του 2024, στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική, τη Βό­ρειο Αμερική και σε μέρη όπως καφενεία, εστιατόρια, αεροδρόμια, λιμάνια, ξενοδοχεία, ταξί, λεωφορεία, βαπόρια, σε βεράντες και αυ­λές, στο διαμέρισμά μου στην...

38 ?δωσα π?ρα – ?δωσα π?ρα τί λίγος πο? μο? στάθηκεν ? βίος 49 Τί κέρδισε; ?λη τ? μέρα χασομέρισε πλένοντας ? βροχ? τ? σκιάχτρο 55 ?νεβαίνω στ? κλαδ? – «κι ?σ? πο? π?ς ?νάνθιστος» μ? κοροϊδεύει μι? μανόλια...

...

«Όλα μου τα ταξίδια γίναν χωρίς πυξίδα χωρίς αποσκευές χωρίς συνταξιδιώτη με μια επιθυμία βαριά στους ώμους μου ριγμένη.» «Ο Ταξιδευτής» δεν αναζητά προορισμούς αλλά αλήθειες, είναι ένας προσκυνητής των συναισθημάτων που άλλοτε πονά κι άλλοτε χαμογελά αμυδρά με μια «σχεδόν ελπίδα». Περπατά σε τόπους της ψυχής όπου η θλίψη βάφεται κόκκινη, η μοναξιά σμιλεύει τη σιωπή και η ελπίδα ανθίζει...

...

Η ποιητική συλλογή που κρατάτε στα χέρια σας περιλαμβάνει 87 ποιήματα κοινωνικού, στοχαστικού, ερωτικού, νοσταλγικού και φυσιολατρικού περιεχομένου. Ο Νίκος Ζώρης αμφισβητεί αδιάκοπα τις σκέψεις και τους στοχασμούς του, ώστε να παραμένουν ζωντανοί και ελεύθεροι από τη στασιμότητα και την αλλοτρίωση. Με μια λέξη ως σπίθα, το μολύβι του φλέγεται, εξερευνά ψυχές και στο τέλος γεννιέται το...

...

Η Ζωή, όπως η Ποίηση και η Τέχνη, είναι ένα πολυδιάστατο ταξίδι συναισθημάτων, χροιών και τόνων σε διαλεκτική σχέση μεταξύ τους κατά την αέναη πορεία τους από το σκοτάδι στο Φως και την αναπόδραστη εντελέχεια του καταλύτη Χρόνου. Με αφετηρία αυτές τις επαλλάσσουσες χροιές η συλλογή ποιημάτων Μετατονισμοί είναι το ένατο ποιητικό βιβλίο του Παντελή Τσιμπισκάκη, μέσω του οποίου ο ποιητής από τη...

Η ποίηση του Παύλου Ρούφα μας καλεί να σηκώσουμε τον ήλιο. Η ποίησή του αποτυπώνει το φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας που ξεπροβάλλει ως διέξοδο από τη σημερινή κοινωνία, που δημιουργεί πολέμους και πνίγει τα παιδιά της. Με τα ποιήματά του, προσπαθεί να συνδιαλλαγεί με τις κορυφαίες στιγμές του επαναστατικού κινήματος. Θύμηση και αναστοχασμός στα ποιήματα του Ρούφα σμίγουν με την επίγνωση της...

‘Κλείσε τα μάτια. Βρίσκεσαι στο αμπάρι ενός πλοίου, ο ένας κολλάει πάνω στον άλλον, δεν χωράς. Στην αγκαλιά κρατάς το νηστικό και διψασμένο παιδί σου. Τα χείλη του ξερά. Κλαίει ασταμάτητα. Κάποια στιγμή αποκαμωμένο κλείνει τα βλέφαρά του. Πουθενά φρέσκος αέρας, μονάχα μυρωδιές από σκουριά, λάδια, πετρέλαιο, περιττώματα, ούρα και σκοτάδι. Σε μια στιγμή το πλοίο γέρνει απότομα και μπαίνει από...

...

Έχουμε μάθει να λέμε ότι τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, υπάρχουν όμως και παραμύθια που απευθύνονται σε μεγάλους κι ίσως αυτά να είναι περισσότερα. Και ένας λογικός άνθρωπος μένει έκπληκτος μπροστά στα όσα παραμύθια πιστεύουν οι μεγάλοι. Εδώ όμως μιλάμε για πραγματικά παραμύθια. Παραμύθια γραμμένα από μεγάλους και πασίγνωστους Γερμανούς συγγραφείς. Πασίγνωστους στη χώρα τους, εδώ σε μας...

Έχουμε μάθει να λέμε ότι τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, υπάρχουν όμως και παραμύθια που απευθύνονται σε μεγάλους κι ίσως αυτά να είναι περισσότερα. Και ένας λογικός άνθρωπος μένει έκπληκτος μπροστά στα όσα παραμύθια πιστεύουν οι μεγάλοι. Εδώ όμως μιλάμε για πραγματικά παραμύθια. Παραμύθια γραμμένα από μεγάλους και πασίγνωστους Γερμανούς συγγραφείς. Πασίγνωστους στη χώρα τους, εδώ σε μας...

Γράφω, κόντρα στον χρόνο! Κομμάτια της ψυχής σημάδια της ύπαρξής μου. Στη νύχτα που έρχεται, δείγμα της πορείας μου απ’ όταν το φως μεσουρανούσε....

Γεννήθηκα στην εποχή που ο σπόρος του φυτρώνει, μ’ ακόμα κρύβεται στη γη, μη βγει και πέσει χιόνι. Ήμουν το πρώτο τους παιδί, το πρώτο τους εγγόνι. Μου τα ’πανε με τα πουλιά στην άκρη στο χωράφι. Μου τα ’πανε μες στη νυχτιά, με μόνο φως τ’ αστέρια. Μου τα ’πανε στην τσικουδιά, στον ίσκιο μες στ’ αλώνι. Μου τα ’πανε στη σιγαλιά των τζιτζικιών οι βόμβοι. Μου τα ’πανε στην κούραση, με λιγοστές...

Τα Ανθρώπινα Τοπία, το σημαντικότερο έργο του Ναζίμ Χικμέτ, παρουσιάζουν μια πρωτοτυπία στα όρια του παραδόξου. Aντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει συνήθως, πρώτα δημοσιεύθηκαν οι μεταφράσεις τους, γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία και πολύ αργότερα, όταν o ποιητής είχε πια πεθάνει, τα Ανθρώπινα τοπία είδαν το φως στη γλώσσα που γράφτηκαν. Έτσι, ο Ναζίμ Χικμέτ δεν είδε ποτέ τα Ανθρώπινα...

Όσοι γνωρίζουν την ποίησή του (και γνωρίζουν από πραγματική ποίηση) τον θεωρούν τον μεγαλύτερο εν ζωή Έλληνα ποιητή. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι το ποιος είναι ποιητής μόνον ο χρόνος μπορεί να το δείξει και αποφεύγει επίμονα την προβολή του έργου του, τόσο του δικού του ποιητικού λόγου όσο και του εκτεταμένου μεταφραστικού του έργου από την παγκόσμια ποίηση. Μοναδική ευκαιρία γνωριμίας του...

Η ποίηση του Γκαμπριέλε Ντ’ Αννούντσιο είναι λυρική, διδακτική, ιστορική, όχι πολύ ρομαντική και είναι επί παντός του επιστητού κατά που είχαν τα ιταλικά πράγματα στον καιρό του: ο έρωτας, η ζωή, ο πόλεμος, η τέχνη, η ιστορία, η θρησκεία, ο ιπποτισμός, η φύση, κ.ό.κ. Γι’ αυτό και για όλα όσα εισάγει στην ποίησή του, ο Ντ’ Αννούντσιο, συν ο τρόπος γραφής του, με την οικειοποίηση των Βάρβαρων...

«Συνέβη» την 3η Σεπτεμβρίου του 2009, όταν δείχνοντας στον συνάδελφο Κώστα Θεολόγου κάτι που είχα γράψει εκείνο το πρωί, μου είπε: «Άρη, αυτό είναι ποίημα». Και η συνέχεια, βεβαίως, ήτο καταιγιστική. Αυτό που είχα γράψει εκείνο το πρωί, ήταν κάτι σαν προέκταση του επιλόγου στο τελευταίο κεφάλαιο του τελευταίου (4ου) φιλοσοφικού μου βιβλίου – είχε έκταση 100 σελίδες και χρειάστηκαν τρία χρόνια...

Τα Ανθρώπινα Τοπία, το σημαντικότερο έργο του Ναζίμ Χικμέτ, παρουσιάζουν μια πρωτοτυπία στα όρια του παραδόξου. Aντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει συνήθως, πρώτα δημοσιεύθηκαν οι μεταφράσεις τους, γνώρισαν παγκόσμια επιτυχία και πολύ αργότερα, όταν o ποιητής είχε πια πεθάνει, τα Ανθρώπινα τοπία είδαν το φως στη γλώσσα που γράφτηκαν. Έτσι, ο Ναζίμ Χικμέτ δεν είδε ποτέ τα Ανθρώπινα...

Το χάικου, όπως αναλύθηκε σε παλαιότερα εισαγωγικά, επεξηγηματικά μου κείμενα, δεν παρουσιάζει ή περιγράφει μία αντίθεση, αλλά τουναντίον, δημιουργεί μια ακρότατη αντίθεση ανάμεσα σε παράλληλα, παρόμοια ή ανόμοια πράγματα. Ωστόσο, η αντίθεση αυτή αποτελεί τεκμήριο αδιαιρετότητας, δηλαδή, ενότητα. Εδώ παρουσιάζονται διακόσια εξήντα επτά επιλεγμένα ποιήματα, μεταφρασμένα (την...