Στη σύγχρονη εβραϊκή ποίηση αντικρούεται συχνά η ρήση του Τζορτζ Σανταγιάνα ότι «ένας ποιητής δεν μπορεί να είναι μεγαλειώδης παρά μόνο αν γράφει στη γλώσσα του νανουρίσματος της μάνας του». Ο Γεουντά Αμιχάι ανήκει σε όσους έγραψαν μεγαλειώδη ποίηση σε μια γλώσσα που δεν ήταν η μητρική τους. Ο Αμιχάι, όπως και αρκετοί συγγραφείς και ποιητές της γενιάς του, εγκατέλειψε την πρώτη του γλώσσα για...

Ένας περι-ποιητής φυτών κρατώντας το ημερολόγιο (απόπειρας) επαναπατρισμού του. H χλωρίδα ως πρόσχημα, ανεξαρτήτως γεωγραφίας. Μια απέριττη φωτο-σύνθεση που μετασχηματίζει ανεπαίσθητα το φυτικό σε ανθρώπινο. Ερωτικές ταξιανθίες που ανασαίνουν, διψούν, (γεω)πονούν, φυλλορροούν και αναμετρώνται με τις ρίζες τους....

Μια ποιητική συλλογή που ταξιδεύει τον αναγνώστη....

...

Ποιήματα...

Κι όμως ακόμα φαίνονται οι δρόμοι Τα πλακόστρωτα πεζοδρόμια ίσα-ίσα που έχουν κάποια φύλλα πεσμένα Απεργία οι οδοκαθαριστές Αναθεματισμένοι τι περισσότερο να καθαρίσετε ούτε η αξιοπρέπεια δεν έμεινε να σκοτίζει τα φανάρια που αναβοσβήνουν τρελαμένα από την έλλειψη Κι οι σκιές έχουν πιάσει ρίζες βαθιές γι’ αυτό, απελπισία, μην μου στέλνεις ραβασάκια (Απόσπασμα από την 17η μέρα)...

Έμμετρος λόγος και ζωγραφική βρίσκουν κοινό έδαφος σε μια συγκινητική ποιητική συλλογή. Και τω?ρα ακο?μη ακι?νητος ει?ναι και συλλογα?ται φουρτου?νες κι α?γριες θα?λασσες που πε?ρασαν θυμα?ται και τη φωτια? του φα?ρου του δεν λε?ει να ανα?ψει… Σα?μπως κι ο?λα αν φω?τιζαν, θα ’θελε να τ’ αλλα?ξει…; Τι γι?νεται ο?ταν παντρευ?εται η ποι?ηση τη ζωγραφικη?; Ποιος ε?χει τον ρο?λο του ε?ρωτα και ποιος...

Τα παραμύθια μου δεν έχουν δράκο, τους λείπει αυτό το κάτι. H δράκαινα πέθανε γιατί τη σκότωσα. Αν ξανάνθιζε θα ήμουν εγώ. Λείπει η παιδικότητα από τα παραμύθια μου? είναι γραμμένα για άλλον κόσμο, για έναν άλλον κόσμο. Θα ’θελα πολύ να είμαι παιδί, να αγγίζω το δέρμα μου και να νιώθω το δέρμα ενός παιδιού, με τόση αθωότητα? να μην το σιχαίνομαι, να μην ουρλιάζει το πετσί μου από αηδία, να μην...

Στην παρούσα ποιητική συλλογή η Λουλιέτα Λεσανάκου αποκαλύπτει κάθε πτυχή της ζωής της, από τα χρόνια που ήταν παιδί μέχρι και σήμερα, με έναν τρόπο προσωπικό αλλά όχι εγωιστικό. Η ποιήτρια μάς περιηγεί στις σχέσεις που τη διαμόρφωσαν μέσα στον χρόνο σχέσεις οικογενειακές, φιλικές, συντροφικές με αποτυπώσεις που μαρτυρούν πως σκοπός της δεν είναι η διαπροσωπική εξερεύνηση, αλλά η αναζήτηση...

«Η σχέση της υποτείνουσας», έρχεται ως η πέμπτη ποιητική συλλογή της Βασιλικής Εργαζάκη, μιας ποιήτριας που τριάντα χρόνια υπηρετεί με συνέπεια τον Λόγο και εργάζεται για την έκφρασή του. […] Η σχέση της υποτείνουσας επομένως… Είναι εκεί που η κάθετη γραμμή της Δύναμης συνενώνεται με την οριζόντια γραμμή της Διάχυσης. Όχι πλέον στο τρίγωνο, αλλά μέσα στον Άνθρωπο. Εκεί που Άνδρας και Γυναίκα...

Μια εξομολογητική, μα συνάμα οικουμενική αφήγηση για τον έρωτα – την ακατανίκητη δύναμη που πυροδοτεί πάθη, συγκινήσεις και εσωτερικές ανησυχίες. Ένα ταξίδι στον κόσμο των αισθήσεων, όπου ο λόγος της δημιουργού λειτουργεί ως μαγνήτης για την εσωτερική της πραγματικότητα. Μέσα από τις λέξεις της, ο έρωτας αναδεικνύεται ως μια πολυσύνθετη έκφραση, γεμάτη αντιθέσεις – φωτιά και φλόγα, αλλά και...

Η συλλογή αποτελεί ένα βαθυστόχαστο ταξίδι στη διάθεση του σύγχρονου ανθρώπου να αποδράσει από την καθημερινή ρουτίνα και να διεκδικήσει ένα όραμα ζωής πέρα από τα συνηθισμένα. Μέσα από την πλούσια θεματολογία της φυγής, η δημιουργός αγγίζει έναν ευρύ φάσμα συναισθημάτων και καταστάσεων. Οι ιστορίες που αναδύονται, οι ήρωες και οι μεταβαλλόμενες σκηνές της συλλογής αποπνέουν την αίσθηση του...

Κοινές και σπάνιες λέξεις, ταιριασμένες αρμονικά, δημιουργούν εικόνες που γεννούν συναισθήματα και θέτουν προβληματισμούς, οι οποίοι οδηγούν σε βαθύτερες σκέψεις αποκαλύπτοντας ένα σύμπαν όπου τα άψυχα αποκτούν ζωή και νόημα και τα απλά αναδεικνύονται ως σπουδαία. Ποίηση που δεν περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη κατηγορία αναγνωστών, αλλά απευθύνεται σε όλους όσοι αναζητούν την ομορφιά της...

Η συλλογή αποτελεί έναν στοχαστικό διάλογο με τη φύση και την ανθρώπινη ύπαρξη. Το «χυμοτόπιο», όρος δανεισμένος από τη βιολογία, λειτουργεί εδώ ως μεταφορά για το περιεχόμενο της ζωής, γεμάτο γλυκιά και αλμυρή ουσία, που θρέφει και διαμορφώνει τον άνθρωπο. Η δημιουργός προσεγγίζει την ανθρώπινη φύση με ευαισθησία, εξισώνοντας τον άνθρωπο με τα φυτά: από τον πλάτανο έως τον κάκτο, όλοι...

Τι είναι αυτό που οδηγεί τον ποιητή να γεμίζει τις σελίδες με στίχους και λέξεις φορτισμένες με νόημα; Ποια είναι η ανάγκη που τον κάνει να αφήσει κομμάτια της ψυχής του –συχνά ματωμένα– πάνω στο χαρτί; Η δημιουργός με το έργο της απαντά πως δεν είναι τίποτα άλλο από τη ζωή, με όλες τις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις της, που εμπνέει και συνάμα βασανίζει τον ποιητή. Μέσα από τα ποιήματά της...

ΣΤΗ ΝΕΑ συλλογή του Γιώργου Κατραούρα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, είναι άλλος ο χρόνος των ποιημάτων: αυτή τη φορά μένει να στραγγίζει πάνω από τις δυο φλέγουσες εστίες της ύπαρξης, τον έρωτα και τον θάνατο, που, αντικριστά η μία στην άλλη, δεν παύουν να καίνε σαν αρχαίες δάδες. * * * ΦΕΥΓΩ ΜΑΖΙ ΜΟΥ Δεν υπάρχει στο θάνατο παρά μόνο κάτι από γέλιο φλόγισε τα λόγια σου ήρεμα για να...

Κάποιες φορές οι ζωές μας μοιάζουν να βρίσκονται εντός παλίρροιας. Άλλοτε το νερό της θάλασσας ανεβαίνει, βυθίζοντας μέσα του τα όνειρά μας κι άλλοτε η στάθμη του πέφτει χαμηλά, αφήνοντάς μας να νιώθουμε πιο ελεύθεροι και πιο σίγουροι για τα βήματά μας. Αυτή η συλλογή θέτει κυρίως ως επίκεντρο το παιδί. Καθώς σ’ εκείνη ακριβώς την ηλικία, ό,τι μας συμβαίνει και όποια συναισθήματα νιώσουμε, μας...

Κατά τον Ηράκλειτο, «? ?ναξ, ο? τ? μαντε?όν ?στι τ? ?ν Δελφο?ς, ο?τε λέγει ο?τε κρύπτει ?λλ? σημαίνει». Στο Μαντείο του George Le Nonce, που ο ίδιος περιγράφει ως σύνθεση μικτής τεχνικής, δεν υπάρχει άναξ και δεν λατρεύεται ο Λοξίας. Στη θέση του, παρελαύνουν τριανταπέντε τεθνεώσες ποιήτριες που επικοινωνούν με τον ποιητή από τον άλλο κόσμο? αφού του παραδώσουν, εν είδει διαπιστευτηρίων, τους...

Γδύθηκαν. Βούτηξαν στα βαθιά. Οι κύκλοι διευρύνθηκαν. Πέταξαν και τα πουλιά. Μαζεύτηκαν περαστικοί. Κανένα σκάνδαλο εκεί. Μόνο δύο πνιγμένοι δίχως ίχνη. «Η νεότερη και σύγχρονη αιγυπτιακή ποίηση υπήρξε πρωτοπόρος και υποδειγματική για τους υπόλοιπους αραβικούς λαούς. Τα ποιήματα της εν λόγω ανθολογίας απηχούν σε μεγάλο βαθμό τις μεταμορφώσεις, τις μεταβολές, τις τάσεις και τις προσλαμβάνουσες...

VI. Ούτε κοτσύφι ούτε αμπελουργός ούτε το ποικιλόφωνο αηδόνι που φώλιαζε στο φύλλωμα των δέντρων και πιο βαθιά στα φύλλα της καρδιάς: κανένα δεν θ? ακούγεται, κανένα δεν θα ?χει τόπο εδώ ανάμεσά μας, κι όλες οι τελετές θα ?χουν τελειώσει....

Είμαι από τη Δρόπολη κι εγώ... Απ τον διψασμένο κάμπο της που δροσίζει το αγέρι από τη βουή του Δρίνου που σηκώνει ρεματιές κι απ τα χαράματα λάμπει ηλιόλουστο τ αγέρι της φτωχογειτονιάς Δρόπολης, με αγκαλιές ζεστές! Είμαι από τη Δρόπολη κι εγώ... στον κάμπο ξεροστάλιασα κι άκουσα μοιρολόι και της ξενιτιάς τα ντέρτια γεμίζουν το σερτό με δάκρυα καυτά πόνου, μας λύγισε το μπόι πού είναι τα...

Σε αυτή τη συλλογή, οι λέξεις γίνονται γέφυρες προς τα πιο εσωτερικά μας συναισθήματα. Η αγάπη, η νοσταλγία, η ανησυχία και η αμφιβολία πλέκονται μεταξύ τους, δημιουργώντας έναν καμβά από εικόνες και σκέψεις που μας συντροφεύουν καθημερινά. Με ευαισθησία και ειλικρίνεια, τα ποιήματα αυτά εξερευνούν τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στην προσμονή και την απογοήτευση, τη χαρά και την αγωνία. Κάθε στίχος...

Μια ποιητική συλλογή που εξερευνά τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής μέσα από τον πόνο, τη μοναξιά και τη θύμηση. Ο Αδαμάντιος Δημητριάδης, με πρωτοπρόσωπη αφήγηση και δυναμικούς στίχους, αναπλάθει τις εμπειρίες της απώλειας, της νοσταλγίας και της συμφιλίωσης με τον εαυτό....

Κύκλοι ανοίγουν, κύκλοι κλείνουν. Οι ιστοριογράφοι στο έργο τους. Ένα γεγονός και οµόκεντροι κύκλοι οι συνέπειες. Προς όλες τις κατευθύνσεις. Φτάνουν στη µεγάλη διάρκεια και χάνονται. Ή σκάνε κύµατα στα βράχια και λούζουν αφρούς την πέτρα. Φτάνουν µαντατοφόροι στις αµµουδιές µε παφλασµούς, αφηγούνται αθιβολές. Στις όχθες της µνήµης γυρίζουν πίσω, διασταυρώνονται µε τα ερχόµενα, φτάνουν πάλι στο...