With the fourth collection, the creator, more mature now, surrenders all the obstacles so as to redeem and complete an important circle, calling upon all of us (simple observers) to pass into the deeper and liberated expression of the Being.
Andreas C. Dritsas
Head of Megas Seirios Publications
In the forests of unsurety I was lost
a hostage of intersecting circles
Centres of silence...
With the fourth collection, the creator, more mature now, surrenders all the obstacles so as to redeem and complete an important circle, calling upon all of us (simple observers) to pass into the deeper and liberated expression of the Being.
Andreas C. Dritsas
Head of Megas Seirios Publications
In the forests of unsurety I was lost
a hostage of intersecting circles
Centres of silence...
“Hiding in places heavily curtained
This is my mind’s palace
Slipping into fissures down the memory lane
This is my grave and solace”
Purgatory II: Sythemelos is the second and final chapter of the Purgatory tales, the aftermath of Purgatory’s conclusive battle between good and evil. Heavily inspired by Jungian psychology and the journey of individuation, it is a symbolic adventure in the...
“Hiding in places heavily curtained
This is my mind’s palace
Slipping into fissures down the memory lane
This is my grave and solace”
Purgatory II: Sythemelos is the second and final chapter of the Purgatory tales, the aftermath of Purgatory’s conclusive battle between good and evil. Heavily inspired by Jungian psychology and the journey of individuation, it is a symbolic adventure in the...
O Μάριος Φιλομανιώτης, με σπουδές στη σχολή Σταυράκου και διακρίσεις σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, παρουσιάζει τη δεύτερη ποιητική του συλλογή σε αγγλικό στίχο, δημιουργώντας μία σύνθεση 24 ποιημάτων – όσα και τα χρόνια της ηλικίας του, άλλοτε με ελεύθερο στίχο και άλλοτε με ρυθμό και ομοιοκαταληξία σαν τραγούδια που ακούς από κάπου μακριά…
Με τη δύναμη του συναισθήματος και τη ροή της...
O Μάριος Φιλομανιώτης, με σπουδές στη σχολή Σταυράκου και διακρίσεις σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, παρουσιάζει τη δεύτερη ποιητική του συλλογή σε αγγλικό στίχο, δημιουργώντας μία σύνθεση 24 ποιημάτων – όσα και τα χρόνια της ηλικίας του, άλλοτε με ελεύθερο στίχο και άλλοτε με ρυθμό και ομοιοκαταληξία σαν τραγούδια που ακούς από κάπου μακριά…
Με τη δύναμη του συναισθήματος και τη ροή της...
Λοιπόν, σατράπη, πάμε γιά τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, με διηπειρωτικούς πυραύλους, πυρηνικά μανιτάρια και πόλεμο των άστρων; Οι αναλυτές του ΝΑΤΟ λένε, πως δεν θα τολμήσει ο Πούτιν να ρίξει πηρηνικές βόμβες.Το μυαλό τους και μιά λίρα και του μπογιατζή ο κόπανος. Στην αρχή ίσως. Αλλά, αν νοιώσει ότι χάνει τον πόλεμο στην Ουκρανία, ή ότι απειλούνται σοβαρά τα σύνορά του από τη Δύση και το...
Λοιπόν, σατράπη, πάμε γιά τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, με διηπειρωτικούς πυραύλους, πυρηνικά μανιτάρια και πόλεμο των άστρων; Οι αναλυτές του ΝΑΤΟ λένε, πως δεν θα τολμήσει ο Πούτιν να ρίξει πηρηνικές βόμβες.Το μυαλό τους και μιά λίρα και του μπογιατζή ο κόπανος. Στην αρχή ίσως. Αλλά, αν νοιώσει ότι χάνει τον πόλεμο στην Ουκρανία, ή ότι απειλούνται σοβαρά τα σύνορά του από τη Δύση και το...
Στο χάραμα της μέρας, χωρίς ν’ ακουστεί, ξανοίχτηκε ένα σκαρί Όσο μάκραινε από το βράχο τόσο πιο πλούσιο το φως ακοντιζόταν έτσι που δεν καταλάβαμε πώς φεύγει η αυγή κι έρχεται η δύση Το πέλαγο κατέβαινε σα φωτεινό ποτάμι Ο αγέρας γινόταν μουσική από αρμονία κι απ’ όνειρο πλασμένος Ήταν γλυκό το πρωινό πάνω από της Γης τον ξύπνο...
Στο χάραμα της μέρας, χωρίς ν’ ακουστεί, ξανοίχτηκε ένα σκαρί Όσο μάκραινε από το βράχο τόσο πιο πλούσιο το φως ακοντιζόταν έτσι που δεν καταλάβαμε πώς φεύγει η αυγή κι έρχεται η δύση Το πέλαγο κατέβαινε σα φωτεινό ποτάμι Ο αγέρας γινόταν μουσική από αρμονία κι απ’ όνειρο πλασμένος Ήταν γλυκό το πρωινό πάνω από της Γης τον ξύπνο...
Ο κόσμος είναι μια αιώνια περιστροφή. Μας κρατά, μας γυρίζει από τη μια και από την άλλη πλευρά, σε κάποια στροφή μάς πετά έξω και γυρίζουμε στο απόγειο του κύκλου. Και αφού πάντα γυρίζουμε σε τούτον τον αιώνιο κύκλο είμαστε πάντα παρόντες....
Ο κόσμος είναι μια αιώνια περιστροφή. Μας κρατά, μας γυρίζει από τη μια και από την άλλη πλευρά, σε κάποια στροφή μάς πετά έξω και γυρίζουμε στο απόγειο του κύκλου. Και αφού πάντα γυρίζουμε σε τούτον τον αιώνιο κύκλο είμαστε πάντα παρόντες....
Είμαι άλογο
σ’ ένα παλιό λιθάρι σφιχτά δεμένο
μ’ ένα σκοινί παλιό και ξεσκισμένο.
Είμαι ήρωας των παραμυθιών
και κρεμασμένο σύμβολο
στο στέρνο των παιδιών
που παίζουν τη γλύκα των χωραφιών.
Είμαι ένα άλογο
σ’ έναν κρίκο παμπάλαιο, κοιμισμένο
μ’ ένα σκοινί κομμένο και άυλο....
Είμαι άλογο
σ’ ένα παλιό λιθάρι σφιχτά δεμένο
μ’ ένα σκοινί παλιό και ξεσκισμένο.
Είμαι ήρωας των παραμυθιών
και κρεμασμένο σύμβολο
στο στέρνο των παιδιών
που παίζουν τη γλύκα των χωραφιών.
Είμαι ένα άλογο
σ’ έναν κρίκο παμπάλαιο, κοιμισμένο
μ’ ένα σκοινί κομμένο και άυλο....
Να ταξιδεύεις στην πλανεύτρα θάλασσα
για τόπους αλαργινούς κι ωραίους
και να εύχεσαι γαλήνια να ’ναι, καταδεκτική
και φιλόξενη, να σου χαμογελάει
και να σε προσέχει, όλοι θέλουμε αγάπη. Ο τυχερός εσύ ανάμεσα στους άλλους
τα χέρια σου ν’ ανοίγεις και να σηκώνεις
στον ουρανό τα μάτια, ευχαριστώντας το Θεό
για το γαλήνιο ταξίδι που σου χάρισε,
δεν είναι δα και λίγο ένα τέτοιο δώρο!...
Να ταξιδεύεις στην πλανεύτρα θάλασσα
για τόπους αλαργινούς κι ωραίους
και να εύχεσαι γαλήνια να ’ναι, καταδεκτική
και φιλόξενη, να σου χαμογελάει
και να σε προσέχει, όλοι θέλουμε αγάπη. Ο τυχερός εσύ ανάμεσα στους άλλους
τα χέρια σου ν’ ανοίγεις και να σηκώνεις
στον ουρανό τα μάτια, ευχαριστώντας το Θεό
για το γαλήνιο ταξίδι που σου χάρισε,
δεν είναι δα και λίγο ένα τέτοιο δώρο!...
ΜΙΣΕΣ ΔΟYΛΕΙΕΣ
Ξημέρωσε η μέρα και ποζάρει
Σαν ακέφαλη κούκλα σε βιτρίνα.
Την υποδέχομαι όπως έχω μάθει,
Μ’ έναν λυγμό και μ’ ένα καφεδάκι.
Έτσι κι αλλιώς τα καταστήματα θ’ ανοίξουν
Αργότερα, όταν θα ’χει πια στεγνώσει
Το αίμα αυτού του αποκεφαλισμού.
Μακριά, σ’ έναν άλλο γαλαξία,
Ακόμη τα πουλιά χουζουρεύουν
Χωμένα σ’ ανάλαφρα σύννεφα.
Μόνον ο κύκνος στην ουράνια λίμνη...
ΜΙΣΕΣ ΔΟYΛΕΙΕΣ
Ξημέρωσε η μέρα και ποζάρει
Σαν ακέφαλη κούκλα σε βιτρίνα.
Την υποδέχομαι όπως έχω μάθει,
Μ’ έναν λυγμό και μ’ ένα καφεδάκι.
Έτσι κι αλλιώς τα καταστήματα θ’ ανοίξουν
Αργότερα, όταν θα ’χει πια στεγνώσει
Το αίμα αυτού του αποκεφαλισμού.
Μακριά, σ’ έναν άλλο γαλαξία,
Ακόμη τα πουλιά χουζουρεύουν
Χωμένα σ’ ανάλαφρα σύννεφα.
Μόνον ο κύκνος στην ουράνια λίμνη...
Και υπνοβατώ
στις όχθες του ουρανού
Και ακόμα τραγουδώ
τα στοιχειωμένα όνειρα
Παρόλο που με ζώνει
Της λύπης η τρομερή παρουσία
Είναι πάντοτε εδώ
Και σφίγγει ολοένα την παράφορη ψυχή μου...
Και υπνοβατώ
στις όχθες του ουρανού
Και ακόμα τραγουδώ
τα στοιχειωμένα όνειρα
Παρόλο που με ζώνει
Της λύπης η τρομερή παρουσία
Είναι πάντοτε εδώ
Και σφίγγει ολοένα την παράφορη ψυχή μου...
Ζαλάδα
Ενώ έρπεις προς τον εξωτερικό κόσμο, στίλβει η ίδια πάντα
εικόνα του εαυτού
Η ηλικία γυρίζει στο νερό
Στην ίδια πάντα καρέκλα ο γέρος προεκτείνει τον δείκτη του
να εισχωρήσει στη μνήμη
Λίγο κενό αντιγράφει τα πάντα
Ο χρόνος μονίμως χαλάει, πισωγυρίζει, ίσως να ’ναι αναπηρία
ίσως μια γνώση
ίσως μέρος για να σταθείς και να φτιάξεις....
Ζαλάδα
Ενώ έρπεις προς τον εξωτερικό κόσμο, στίλβει η ίδια πάντα
εικόνα του εαυτού
Η ηλικία γυρίζει στο νερό
Στην ίδια πάντα καρέκλα ο γέρος προεκτείνει τον δείκτη του
να εισχωρήσει στη μνήμη
Λίγο κενό αντιγράφει τα πάντα
Ο χρόνος μονίμως χαλάει, πισωγυρίζει, ίσως να ’ναι αναπηρία
ίσως μια γνώση
ίσως μέρος για να σταθείς και να φτιάξεις....
Η ποίηση για τη δημιουργό Νατάσα Νικ. Οικονομοπούλου, που έχει φύγει από τη ζωή, ήταν πάντα η όασή της, το πνευματικό και συναισθηματικό της καταφύγιο, ο τρόπος να επικοινωνήσει συναισθήματα, ιδέες, σκέψεις.
Και αυτή η διεργασία συνεχίζεται με την ποιητική συλλογή Ανάμνηση, που εκδίδεται με την επιμέλεια του αδελφού της Τίμου Οικονομόπουλου....
Η ποίηση για τη δημιουργό Νατάσα Νικ. Οικονομοπούλου, που έχει φύγει από τη ζωή, ήταν πάντα η όασή της, το πνευματικό και συναισθηματικό της καταφύγιο, ο τρόπος να επικοινωνήσει συναισθήματα, ιδέες, σκέψεις.
Και αυτή η διεργασία συνεχίζεται με την ποιητική συλλογή Ανάμνηση, που εκδίδεται με την επιμέλεια του αδελφού της Τίμου Οικονομόπουλου....
Yπάρχει μια λέξη που χάθηκε μέσα σε κάθε λέξη. Η λέξη των μονολόγων μας που δεν γράφτηκε για τις ερωτήσεις των άλλων και που τη σκέπασαν σε στρώματα τα τι και τα πόσο των ερωτήσεων. Όπως εγώ λέω περιμένω σαν να λέω χρόνος. Χρόνος ανάμεσα στο γιατί που ρωτά και το γιατί που γνωρίζει και χρόνος κερδισμένος. Αυτή η ιδιωτική μας διάλεκτος που όπως κάθε...
Yπάρχει μια λέξη που χάθηκε μέσα σε κάθε λέξη. Η λέξη των μονολόγων μας που δεν γράφτηκε για τις ερωτήσεις των άλλων και που τη σκέπασαν σε στρώματα τα τι και τα πόσο των ερωτήσεων. Όπως εγώ λέω περιμένω σαν να λέω χρόνος. Χρόνος ανάμεσα στο γιατί που ρωτά και το γιατί που γνωρίζει και χρόνος κερδισμένος. Αυτή η ιδιωτική μας διάλεκτος που όπως κάθε...
Είμαι ένα ποτήρι γι’ απόψε. Ένα ποτήρι ξεχειλισμένο. Από πίκρα. Κάποιος με γέμισε απόψε. Με δυο λέξεις. Πτώσης: γενικής Βαθμού: συγκριτικού Με γάμησε. Θέλω να σπάσω. Ευτυχώς για μένα γράφω ποίηση. Δώσε μου κι άλλες πικρές λέξεις, καριόλη. Γράφω καλά. Χαράζω τη μνήμη στο χαρτί και σε περιμένω....
Είμαι ένα ποτήρι γι’ απόψε. Ένα ποτήρι ξεχειλισμένο. Από πίκρα. Κάποιος με γέμισε απόψε. Με δυο λέξεις. Πτώσης: γενικής Βαθμού: συγκριτικού Με γάμησε. Θέλω να σπάσω. Ευτυχώς για μένα γράφω ποίηση. Δώσε μου κι άλλες πικρές λέξεις, καριόλη. Γράφω καλά. Χαράζω τη μνήμη στο χαρτί και σε περιμένω....
Τόπος επόμενος Μια δυναμική γραφή, μια θετική ματιά, και μια κυρίαρχη ζωή γεμάτη από έναν έρωτα μεταμορφωτή των πάντων (πώς αλλιώς!). Τέλος (μα όχι τέλος) ένας ονειρικός διάλογος με τον Τάσο Λειβαδίτη και με τις σκέψεις του από Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου (1990), που εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του, και παράλληλα οι σκέψεις κι οι απαντήσεις από την ίδια την… Ευτυχία! <br...
Τόπος επόμενος Μια δυναμική γραφή, μια θετική ματιά, και μια κυρίαρχη ζωή γεμάτη από έναν έρωτα μεταμορφωτή των πάντων (πώς αλλιώς!). Τέλος (μα όχι τέλος) ένας ονειρικός διάλογος με τον Τάσο Λειβαδίτη και με τις σκέψεις του από Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου (1990), που εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του, και παράλληλα οι σκέψεις κι οι απαντήσεις από την ίδια την… Ευτυχία! <br...
Τότε Που θα τολμήσουμε να κάνουμε Τα ξύσματα Τρόπο να ζούμε... Η ποίηση του Απόστολου Γουγουλάκη βγαίνει από τις αιχμηρές εγκοπές μιας αλλιώτικης ξύστρας, μιας εσωτερικής και επώδυνης αναζήτησης στον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης. Για τον συγγραφέα τα «Ξύσματα» είναι ένας μονόδρομος προς την επίγνωση, μία συνεχής πάλη που μόνο η δύναμη της θέλησης σε οδηγεί σε αυτήν....
Τότε Που θα τολμήσουμε να κάνουμε Τα ξύσματα Τρόπο να ζούμε... Η ποίηση του Απόστολου Γουγουλάκη βγαίνει από τις αιχμηρές εγκοπές μιας αλλιώτικης ξύστρας, μιας εσωτερικής και επώδυνης αναζήτησης στον πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης. Για τον συγγραφέα τα «Ξύσματα» είναι ένας μονόδρομος προς την επίγνωση, μία συνεχής πάλη που μόνο η δύναμη της θέλησης σε οδηγεί σε αυτήν....