Παύση Κι αν ’ρθει η ώρα εκείνη, –απ’ τα θεία– που θα πρέπει, ξέρετε, να αποθάνω, θα συμβιβαστώ σε μια καρέκλα πάνω, καθισμένη, σίγουρα δίπλα στο παραθύρι. Κι ύστερα, με τα μάτια του θανάτου, θα αγναντεύω την ακροθαλασσιά, που μόνο αυτό θα μου λείψει, απ’ την ασχήμια αυτή τούτου του κόσμου, που με καταδίκασε η μάνα, έναν...
Παύση Κι αν ’ρθει η ώρα εκείνη, –απ’ τα θεία– που θα πρέπει, ξέρετε, να αποθάνω, θα συμβιβαστώ σε μια καρέκλα πάνω, καθισμένη, σίγουρα δίπλα στο παραθύρι. Κι ύστερα, με τα μάτια του θανάτου, θα αγναντεύω την ακροθαλασσιά, που μόνο αυτό θα μου λείψει, απ’ την ασχήμια αυτή τούτου του κόσμου, που με καταδίκασε η μάνα, έναν...
Είναι άραγε εύκολη η μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση; Μπορούμε να δώσουμε απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που μας απασχολούν μέχρι εκείνη την ηλικία; Οι σκέψεις και οι προβληματισμοί της –για λίγο ακόμα– έφηβης Κατερίνας Καμπά αποτυπώνονται, μέσα από την πρώτη της ποιητική συλλογή, με τίτλο “Aging Clouds”. Για την παιδική ηλικία, η οποία φαίνεται να βρίσκεται πλέον...
Είναι άραγε εύκολη η μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση; Μπορούμε να δώσουμε απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που μας απασχολούν μέχρι εκείνη την ηλικία; Οι σκέψεις και οι προβληματισμοί της –για λίγο ακόμα– έφηβης Κατερίνας Καμπά αποτυπώνονται, μέσα από την πρώτη της ποιητική συλλογή, με τίτλο “Aging Clouds”. Για την παιδική ηλικία, η οποία φαίνεται να βρίσκεται πλέον...
Είναι η ποίηση αδυναμία να συλλάβουμε –εγκαίρως– το νόημα της ζωής και ποιητής όποιος την αναγνωρίζει και την αποδέχεται. Είναι δε τα ποιήματα αποδείξεις της αδυναμίας, απόπειρες συγκάλυψης της αμηχανίας, οι σιωπηρές κραυγές των ποιητών.
Κ. Γιαννάκος
Ο Χρόνος, η Φύση, Εμείς
Νεανίας πλάνης στην αυλή του χρόνου. Αγνοεί, θαυμάζει, χαμογελά. Ονειρεύεται. Σε ανοιχτό παραθυρόφυλλο προβάλει...
Είναι η ποίηση αδυναμία να συλλάβουμε –εγκαίρως– το νόημα της ζωής και ποιητής όποιος την αναγνωρίζει και την αποδέχεται. Είναι δε τα ποιήματα αποδείξεις της αδυναμίας, απόπειρες συγκάλυψης της αμηχανίας, οι σιωπηρές κραυγές των ποιητών.
Κ. Γιαννάκος
Ο Χρόνος, η Φύση, Εμείς
Νεανίας πλάνης στην αυλή του χρόνου. Αγνοεί, θαυμάζει, χαμογελά. Ονειρεύεται. Σε ανοιχτό παραθυρόφυλλο προβάλει...
Ποια είναι η ιδιαιτερότητα εκείνη της μουσικής που κάνει έναν ποιητή να συνθέσει μια ολόκληρη ποιητική από την τέχνη των ήχων; Η παρούσα ανθολογία προσπαθεί να σκιαγραφήσει μια ενδεχόμενη απάντηση. Ο Ρίλκε, στις αρχές του 20ού αιώνα, έρχεται αντιμέτωπος με έναν ενθουσιασμό για τη μουσική που έχει πια παγιωθεί στη σύγχρονη συνείδηση, ως ύστερος εκπρόσωπος μιας γενιάς ρομαντικών ποιητών και...
Ποια είναι η ιδιαιτερότητα εκείνη της μουσικής που κάνει έναν ποιητή να συνθέσει μια ολόκληρη ποιητική από την τέχνη των ήχων; Η παρούσα ανθολογία προσπαθεί να σκιαγραφήσει μια ενδεχόμενη απάντηση. Ο Ρίλκε, στις αρχές του 20ού αιώνα, έρχεται αντιμέτωπος με έναν ενθουσιασμό για τη μουσική που έχει πια παγιωθεί στη σύγχρονη συνείδηση, ως ύστερος εκπρόσωπος μιας γενιάς ρομαντικών ποιητών και...
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ II
Ο έρωτάς τους ήταν
δυο ζεύγη παπουτσιών έξω από το δωμάτιο
σιωπές σε συμφωνία
Ο έρωτάς τους ήταν
αχνιστό πιάτο πλάι στο τζάκι
παυσίπονη βραδινή αγκαλιά
Ο έρωτάς τους ήταν
δε ζητώ από σένα
ζω με σένα
Ο έρωτάς τους ήταν
πήγαινε όσο θέλεις στο εκεί
εγώ θα είμαι εδώ
Ο έρωτάς τους ήταν
αλληλογραφία
όχι τηλέφωνο
Ο έρωτάς τους ήταν
δυο δέντρα στεριωμένα...
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ II
Ο έρωτάς τους ήταν
δυο ζεύγη παπουτσιών έξω από το δωμάτιο
σιωπές σε συμφωνία
Ο έρωτάς τους ήταν
αχνιστό πιάτο πλάι στο τζάκι
παυσίπονη βραδινή αγκαλιά
Ο έρωτάς τους ήταν
δε ζητώ από σένα
ζω με σένα
Ο έρωτάς τους ήταν
πήγαινε όσο θέλεις στο εκεί
εγώ θα είμαι εδώ
Ο έρωτάς τους ήταν
αλληλογραφία
όχι τηλέφωνο
Ο έρωτάς τους ήταν
δυο δέντρα στεριωμένα...
Πανάρχαιο δέρμα που γεννήθηκες μαζί με τα άλλα που πορεύονταν σωστά και σπιλώθηκες και εξορίστηκες. Πανάρχαιο δέρμα που ζαρώθηκες από το φόβο του αίματος και που πόνεσες με τη γέννα της ύπαρξης κι αναρίγησες σε τρυφερά βελούδινα κρεβάτια.
Πανάρχαιο δέρμα που άνοιξες όλους τους πόρους σου για να μυρίσεις την άνοιξη σε ένα ολάνθιστο λιβάδι.
Πανάρχαιο δέρμα που μνημόνευσες τη λύπη, τη χαρά...
Πανάρχαιο δέρμα που γεννήθηκες μαζί με τα άλλα που πορεύονταν σωστά και σπιλώθηκες και εξορίστηκες. Πανάρχαιο δέρμα που ζαρώθηκες από το φόβο του αίματος και που πόνεσες με τη γέννα της ύπαρξης κι αναρίγησες σε τρυφερά βελούδινα κρεβάτια.
Πανάρχαιο δέρμα που άνοιξες όλους τους πόρους σου για να μυρίσεις την άνοιξη σε ένα ολάνθιστο λιβάδι.
Πανάρχαιο δέρμα που μνημόνευσες τη λύπη, τη χαρά...
Με τη μετάφραση του ποιήµατος "The Waste Land" του T.S. Eliot που καταθέτει εδώ, ο Χάρης Βλαβιανός θέτει εαυτόν ενώπιον μιας διπλής και εξαιρετικά δύσκολης πρόκλησης. Γιατί το ποίηµα αυτό αποτελεί ένα από τα καταστατικά κείµενα του µοντερνισμού του 20ου αιώνα κι ένα µείζον έργο της παγκόσµιας λογοτεχνίας, ενώ η απόδοσή του στα ελληνικά, ως "Έρημη χώρα", εδώ και 85 χρόνια, έχει καθαγιασθεί από...
Με τη μετάφραση του ποιήµατος "The Waste Land" του T.S. Eliot που καταθέτει εδώ, ο Χάρης Βλαβιανός θέτει εαυτόν ενώπιον μιας διπλής και εξαιρετικά δύσκολης πρόκλησης. Γιατί το ποίηµα αυτό αποτελεί ένα από τα καταστατικά κείµενα του µοντερνισμού του 20ου αιώνα κι ένα µείζον έργο της παγκόσµιας λογοτεχνίας, ενώ η απόδοσή του στα ελληνικά, ως "Έρημη χώρα", εδώ και 85 χρόνια, έχει καθαγιασθεί από...
Πυξίδα και δρόμος. Δύο λέξεις που πυροδοτούν την περιπέτεια, την αναζήτηση, τον προσανατολισμό. Βήματα που ξεκουράζονται και συνεχίζουν. Εικόνες που παγώνουν και χάνονται στον χώρο, τον χρόνο, το όνειρο. Μια διαδρομή που δεν έχει τέλος μπροστά στην έλξη για το άγνωστο.Η νέα ποιητική συλλογή της Μίκας Ντάκα με τίτλο Η πυξίδα έδειχνε στον δρόμο απαρτίζεται από 44 ποιήματα που αποτυπώνουν την...
Πυξίδα και δρόμος. Δύο λέξεις που πυροδοτούν την περιπέτεια, την αναζήτηση, τον προσανατολισμό. Βήματα που ξεκουράζονται και συνεχίζουν. Εικόνες που παγώνουν και χάνονται στον χώρο, τον χρόνο, το όνειρο. Μια διαδρομή που δεν έχει τέλος μπροστά στην έλξη για το άγνωστο.Η νέα ποιητική συλλογή της Μίκας Ντάκα με τίτλο Η πυξίδα έδειχνε στον δρόμο απαρτίζεται από 44 ποιήματα που αποτυπώνουν την...
Στον κύκλο κάθε παρέας υπάρχει ένα κέντρο κρυφό υπάρχει αόρατος ιστός που συνδέει τα επιμέρους. Τα κύματα που εκπέμπει σαν φτάσουν στην περιφέρεια γυρίζουν από εκεί ομόκεντρα σε όλη την εμβέλεια. Το ψυχικό του εκτόπισμα καλύπτει όλο το εμβαδόν συμπεριλαμβάνει τα τμήματα τα δένει σε ανθοταξία. Υπάρχουν αγάλματα μέσα μας από ιδέες με λίγο χώμα από αγάπη που αγγίζει από κίνηση που συγκινεί. Στο...
Στον κύκλο κάθε παρέας υπάρχει ένα κέντρο κρυφό υπάρχει αόρατος ιστός που συνδέει τα επιμέρους. Τα κύματα που εκπέμπει σαν φτάσουν στην περιφέρεια γυρίζουν από εκεί ομόκεντρα σε όλη την εμβέλεια. Το ψυχικό του εκτόπισμα καλύπτει όλο το εμβαδόν συμπεριλαμβάνει τα τμήματα τα δένει σε ανθοταξία. Υπάρχουν αγάλματα μέσα μας από ιδέες με λίγο χώμα από αγάπη που αγγίζει από κίνηση που συγκινεί. Στο...
Ποιήματα 1999-2020 Ο Χρήστος Μαρκίδης γεννήθηκε στη Δράμα το 1954. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1974-1979). Παρουσίασε έως τώρα τη δουλειά του σε δεκατέσσερις ατομικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε σε περισσότερες από εβδομήντα ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Παράλληλα κυκλοφόρησαν έξι συλλογές ποιημάτων του, Μονόζυγο-Τέσσερα Σχεδιάσματα, Διάττων, 1999 (εκτός...
Ποιήματα 1999-2020 Ο Χρήστος Μαρκίδης γεννήθηκε στη Δράμα το 1954. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1974-1979). Παρουσίασε έως τώρα τη δουλειά του σε δεκατέσσερις ατομικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε σε περισσότερες από εβδομήντα ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Παράλληλα κυκλοφόρησαν έξι συλλογές ποιημάτων του, Μονόζυγο-Τέσσερα Σχεδιάσματα, Διάττων, 1999 (εκτός...
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δε θα πάψεις ούτε στιγμή ν αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ τις φωνές το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων κάθε χειρονομία σου σα...
ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δε θα πάψεις ούτε στιγμή ν αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ τις φωνές το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων κάθε χειρονομία σου σα...
Η Ιωάννα Θεοχάρη, με καταγωγή από τη Ζάκυνθο, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο, όπου και έλαβε το πρώτο της ποιητικό βραβείο στην αγγλική σε ηλικία 17 ετών. Σπούδασε Ιατρική στην Μπρέσια της Ιταλίας, με την εκπόνηση της πτυχιακής της εργασίας στην Παιδοψυχιατρική. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως Ιατρός επειγόντων στην κλινική Υγείας Μέλαθρον, και μεγαλώνει με...
Η Ιωάννα Θεοχάρη, με καταγωγή από τη Ζάκυνθο, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο, όπου και έλαβε το πρώτο της ποιητικό βραβείο στην αγγλική σε ηλικία 17 ετών. Σπούδασε Ιατρική στην Μπρέσια της Ιταλίας, με την εκπόνηση της πτυχιακής της εργασίας στην Παιδοψυχιατρική. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως Ιατρός επειγόντων στην κλινική Υγείας Μέλαθρον, και μεγαλώνει με...