«Τα βράδια πετάνε σαν βράδια. Μυρίζουν τη βροχή όλων των αιώνων κι ανασηκώνουν τους ώμους. Αναρωτιέμαι αν θα την ξαναδώ κι αν θα είμαι αναγνωρίσιμος. Δεν φοβάμαι το σκοτάδι. Το επαναλαμβάνω εκατό φορές. Κάνω τον σταυρό μου καλλιτεχνικά, όπως άλλοι σφαγιάζονται για πολύ πιο ασήμαντες αφορμές. Απ’ το βράδυ ως το πρωί παίζω το παλιό μας παιχνίδι “Ονειρεύομαι-με-την-κοιλιά-γεμάτη”.
Καταστρώνω...
«Τα βράδια πετάνε σαν βράδια. Μυρίζουν τη βροχή όλων των αιώνων κι ανασηκώνουν τους ώμους. Αναρωτιέμαι αν θα την ξαναδώ κι αν θα είμαι αναγνωρίσιμος. Δεν φοβάμαι το σκοτάδι. Το επαναλαμβάνω εκατό φορές. Κάνω τον σταυρό μου καλλιτεχνικά, όπως άλλοι σφαγιάζονται για πολύ πιο ασήμαντες αφορμές. Απ’ το βράδυ ως το πρωί παίζω το παλιό μας παιχνίδι “Ονειρεύομαι-με-την-κοιλιά-γεμάτη”.
Καταστρώνω...
Αν καταμεσής μιας παθιασμένης αφοσίωσης ή αναμονής μας εξαπατήσει αναπάντεχα το αναμενόμενο, γίνει ο κόσμος μονομιάς «άλλος», ώστε εντελώς ξεριζωμένοι να χάσουμε το έρεισμά μας σ’ αυτόν, τότε θα πούμε αργότερα, αναστοχαζόμενοι από την ανακτημένη σταθερή θέση μας, ότι αυτό που βιώσαμε ήταν σαν να «είχαμε πέσει από τα σύννεφα». Με τέτοιες λέξεις ντύνουμε αυτή την εμπειρία της μεγάλης...
Αν καταμεσής μιας παθιασμένης αφοσίωσης ή αναμονής μας εξαπατήσει αναπάντεχα το αναμενόμενο, γίνει ο κόσμος μονομιάς «άλλος», ώστε εντελώς ξεριζωμένοι να χάσουμε το έρεισμά μας σ’ αυτόν, τότε θα πούμε αργότερα, αναστοχαζόμενοι από την ανακτημένη σταθερή θέση μας, ότι αυτό που βιώσαμε ήταν σαν να «είχαμε πέσει από τα σύννεφα». Με τέτοιες λέξεις ντύνουμε αυτή την εμπειρία της μεγάλης...
«Έχεις ονειρευτεί ποτέ σου κάτι τόσο δυνατό που ενώ πυροδοτεί το κοιµώµενο σώµα σου µε ενέργεια, εσύ στέκεσαι ανήµπορος να ξυπνήσεις; Να νιώθεις πως o νους αδυνατεί να ξαποστάσει γιατί όλη αυτή η φασαρία, που µατώνει τους νευρώνες σου υπόσχεται έναν «ατέρµονα βασανιστικό» ύπνο…ένα σιωπηλό µαρτύριο; Όχι; Δεν ξέρεις…Τότε είσαι αφάνταστα τυχερός, γιατί το να ονειρεύεσαι θεωρείται ασθένεια στον...
«Έχεις ονειρευτεί ποτέ σου κάτι τόσο δυνατό που ενώ πυροδοτεί το κοιµώµενο σώµα σου µε ενέργεια, εσύ στέκεσαι ανήµπορος να ξυπνήσεις; Να νιώθεις πως o νους αδυνατεί να ξαποστάσει γιατί όλη αυτή η φασαρία, που µατώνει τους νευρώνες σου υπόσχεται έναν «ατέρµονα βασανιστικό» ύπνο…ένα σιωπηλό µαρτύριο; Όχι; Δεν ξέρεις…Τότε είσαι αφάνταστα τυχερός, γιατί το να ονειρεύεσαι θεωρείται ασθένεια στον...
Τι θα συνέβαινε αν μπορούσες να ταξιδέψεις με μια βάρκα ανάμεσα στ αστέρια; Δύο φίλοι, ο Αντρέ και η Σιμόν, βγαίνουν στ’ ανοιχτά του ουρανού, για να ακολουθήσουν τα πιο αστεία, τα πιο διασκεδαστικά, τα πιο μαγικά και τα πιο θαρραλέα όνειρά τους! Κι αν αναρωτιέσαι πώς μπορείς να βρεθείς κι εσύ στον κόσμο των ονείρων, την απάντηση θα σου δώσει μια πολύχρωμη, μαγική βάρκα: η Ονειρόβαρκα! Μια...
Τι θα συνέβαινε αν μπορούσες να ταξιδέψεις με μια βάρκα ανάμεσα στ αστέρια; Δύο φίλοι, ο Αντρέ και η Σιμόν, βγαίνουν στ’ ανοιχτά του ουρανού, για να ακολουθήσουν τα πιο αστεία, τα πιο διασκεδαστικά, τα πιο μαγικά και τα πιο θαρραλέα όνειρά τους! Κι αν αναρωτιέσαι πώς μπορείς να βρεθείς κι εσύ στον κόσμο των ονείρων, την απάντηση θα σου δώσει μια πολύχρωμη, μαγική βάρκα: η Ονειρόβαρκα! Μια...
Τέλος Οκτωβρίου,
βραδιάζει νωρίς τα τελευταία χρόνια
και η πραγματικότητα
αμείλικτη
μας ωθεί να βαδίσουμε σε δρόμους
που ποτέ δε θελήσαμε.
Έχω ανακαλύψει μια χαραμάδα
μικρή
μέσα σε ένα στίχο που οδηγεί
σε κόσμο μακρινό.
Έλα πριν βραδιάσει
ξανά
μας έχω κρατήσει στη βροχή
έναν ακόμα χορό.
Θυμάσαι;...
Τέλος Οκτωβρίου,
βραδιάζει νωρίς τα τελευταία χρόνια
και η πραγματικότητα
αμείλικτη
μας ωθεί να βαδίσουμε σε δρόμους
που ποτέ δε θελήσαμε.
Έχω ανακαλύψει μια χαραμάδα
μικρή
μέσα σε ένα στίχο που οδηγεί
σε κόσμο μακρινό.
Έλα πριν βραδιάσει
ξανά
μας έχω κρατήσει στη βροχή
έναν ακόμα χορό.
Θυμάσαι;...
Στην πολύχρονη πορεία του, κατά μήκος των ποταμών της ποντιακής διαλέκτου που χύνονται στη θάλασσα της Ελληνικής Γλώσσας, ο Κώστας Διαμαντίδης, πολύτιμος γνώστης της ποντιακής, μάζεψε σωρό τα λεκτικά χαλίκια, τις ψηφίδες με τα χρώματα και τις αποχρώσεις, και σε ώρες νοσταλγίας, πόνου, ελεγειακής διάθεσης και οίστρου, μας έδωσε το δικό του ποιητικό ψηφιδωτό, τη δική του νωπογραφία, απλωμένη στις...
Στην πολύχρονη πορεία του, κατά μήκος των ποταμών της ποντιακής διαλέκτου που χύνονται στη θάλασσα της Ελληνικής Γλώσσας, ο Κώστας Διαμαντίδης, πολύτιμος γνώστης της ποντιακής, μάζεψε σωρό τα λεκτικά χαλίκια, τις ψηφίδες με τα χρώματα και τις αποχρώσεις, και σε ώρες νοσταλγίας, πόνου, ελεγειακής διάθεσης και οίστρου, μας έδωσε το δικό του ποιητικό ψηφιδωτό, τη δική του νωπογραφία, απλωμένη στις...
Από τα προεπαναστατικά χρόνια ένα κύμα ρομαντικού κλασικισμού τροφοδότησε τη σκέψη της ελληνικής και φιλελληνικής διανόησης για απελευθέρωση και συγκρότηση ενός ελληνικού εθνικού κράτους κέντρου και τροφού του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Κύριο μέσο επίτευξης του σκοπού η χρήση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Εξαρχής εκδηλώθηκε και η τάση αντικατάστασης κυρίως ξενικών τοπωνυμίων με αρχαία ελληνικά. Το...
Από τα προεπαναστατικά χρόνια ένα κύμα ρομαντικού κλασικισμού τροφοδότησε τη σκέψη της ελληνικής και φιλελληνικής διανόησης για απελευθέρωση και συγκρότηση ενός ελληνικού εθνικού κράτους κέντρου και τροφού του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Κύριο μέσο επίτευξης του σκοπού η χρήση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Εξαρχής εκδηλώθηκε και η τάση αντικατάστασης κυρίως ξενικών τοπωνυμίων με αρχαία ελληνικά. Το...
Δοκίμια για τη μετάφραση Δέκα δοκίμια για τη μετάφραση και σαράντα χρόνια μιας πρακτικής στη μετάφραση, κυρίως ποιημάτων και κειμένων ψυχανάλυσης αλλά και πεζού λόγου, δοκιμιακού και άλλου. Αυτά τα δοκίμια δεν προέρχονται τόσο από το εργαστήρι του μεταφραστή, αν και μοιραία κάποτε συνδέονται με αυτό, όσο από τον αναστοχασμό επάνω στη μεταφραστική διαδικασία και στη γλώσσα,...
Δοκίμια για τη μετάφραση Δέκα δοκίμια για τη μετάφραση και σαράντα χρόνια μιας πρακτικής στη μετάφραση, κυρίως ποιημάτων και κειμένων ψυχανάλυσης αλλά και πεζού λόγου, δοκιμιακού και άλλου. Αυτά τα δοκίμια δεν προέρχονται τόσο από το εργαστήρι του μεταφραστή, αν και μοιραία κάποτε συνδέονται με αυτό, όσο από τον αναστοχασμό επάνω στη μεταφραστική διαδικασία και στη γλώσσα,...
Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, αναμειγνύονται όλα σχεδόν τα είδη του λόγου, καταργώντας τα μεταξύ τους όρια. Το παραμύθι σμίγει με το δοκίμιο, το δοκίμιο με την ποίηση, η ποίηση με τη φυσική ιστορία... Πραγματικά όντα γίνονται φανταστικά, αφηρημένες έννοιες, αντικείμενα και φυσικά φαινόμενα αποκτούν ιδιότητες όντων, τέρατα εξανθρωπίζονται, άνθρωποι τερατοποιούνται, το ζωικό και το φυτικό...
Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, αναμειγνύονται όλα σχεδόν τα είδη του λόγου, καταργώντας τα μεταξύ τους όρια. Το παραμύθι σμίγει με το δοκίμιο, το δοκίμιο με την ποίηση, η ποίηση με τη φυσική ιστορία... Πραγματικά όντα γίνονται φανταστικά, αφηρημένες έννοιες, αντικείμενα και φυσικά φαινόμενα αποκτούν ιδιότητες όντων, τέρατα εξανθρωπίζονται, άνθρωποι τερατοποιούνται, το ζωικό και το φυτικό...
Μπαίνω στην αίθουσα, τραβάω κατευθείαν στη γωνιά μου, διπλώνομαι στα δυο και γλιστράω αμέσως κάτω απ’ το θρανίο. Τι
να ?χουμε πρώτη ώρα;
– Οδυσσέα; Πάλι τα ίδια; Βγες σε παρακαλώ!
Κλείνω τα μάτια μου. Η μπαλακλάβα μου θα με σώσει. Σκεπάζω και την τελευταία χαραμάδα. Εξαφανίζομαι. Δεν πάω πουθενά. Θα
μείνω εδώ.
– Οδυσσέα! Μίλησα! Βγες από το θρανίο, είπα. Είναι νύχτα. Η ίδια απόλυτη νύχτα της...
Μπαίνω στην αίθουσα, τραβάω κατευθείαν στη γωνιά μου, διπλώνομαι στα δυο και γλιστράω αμέσως κάτω απ’ το θρανίο. Τι
να ?χουμε πρώτη ώρα;
– Οδυσσέα; Πάλι τα ίδια; Βγες σε παρακαλώ!
Κλείνω τα μάτια μου. Η μπαλακλάβα μου θα με σώσει. Σκεπάζω και την τελευταία χαραμάδα. Εξαφανίζομαι. Δεν πάω πουθενά. Θα
μείνω εδώ.
– Οδυσσέα! Μίλησα! Βγες από το θρανίο, είπα. Είναι νύχτα. Η ίδια απόλυτη νύχτα της...
KNCΠOPOA Το Οξυγόνο, έργο-μανιφέστο της γενιάς των 00s, γράφτηκε ως θεατρική πρόζα ειπωμένη από δύο πρόσωπα – ένα κορίτσι κι ένα αγόρι. Η παράσταση, δομημένη σε δέκα κεφάλαια, σαν μια μεταγραφή των Δέκα Εντολών, σαν μια νέα Καινή Διαθήκη, εκκινεί από το ανάποδο του «Ου φονεύσεις» και καταλήγει σε μια βιβλική Αποκάλυψη. «Γράφω για μια γενιά μορφωμένων νέων που δεν...
KNCΠOPOA Το Οξυγόνο, έργο-μανιφέστο της γενιάς των 00s, γράφτηκε ως θεατρική πρόζα ειπωμένη από δύο πρόσωπα – ένα κορίτσι κι ένα αγόρι. Η παράσταση, δομημένη σε δέκα κεφάλαια, σαν μια μεταγραφή των Δέκα Εντολών, σαν μια νέα Καινή Διαθήκη, εκκινεί από το ανάποδο του «Ου φονεύσεις» και καταλήγει σε μια βιβλική Αποκάλυψη. «Γράφω για μια γενιά μορφωμένων νέων που δεν...
«Ξέρω πως μια μέρα θα φτιάξεις κάτι υπέροχο…» Αξίζει να ξαναπροσπαθείς όταν όλα γκρεμίζονται. ?εν χρειάζεται να γίνεις αμέσως καλός σε κάτι. Να εκτιμάς τις μικρές, τις ήσυχες στιγμές. Ένα μικρό βιβλίο σοφίας για να φυλάξεις παντοτινά στην καρδιά σου. Μια συλλογή από οχτώ μαθήματα ζωής, οχτώ ιστορίες γεμάτες ζεστασιά και αγάπη....
«Ξέρω πως μια μέρα θα φτιάξεις κάτι υπέροχο…» Αξίζει να ξαναπροσπαθείς όταν όλα γκρεμίζονται. ?εν χρειάζεται να γίνεις αμέσως καλός σε κάτι. Να εκτιμάς τις μικρές, τις ήσυχες στιγμές. Ένα μικρό βιβλίο σοφίας για να φυλάξεις παντοτινά στην καρδιά σου. Μια συλλογή από οχτώ μαθήματα ζωής, οχτώ ιστορίες γεμάτες ζεστασιά και αγάπη....
Πήρε τον δρόμο για τη θάλασσα με το κορίτσι στα χέρια του. Πότε από το μονοπάτι με τ’ αγκάθια, πότε απ’ τον αυτοσχέδιο δρόμο, και έφτασε τελικά ροβολώντας εκεί που κατέβαιναν για ούζα. Η Μακρόνησος απέναντι φαινόταν σκοτεινή. Έδεσε πάνω του το κορμί της μ ένα σκοινί από τα πεταμένα για τις βαρκούλες της παραλίας κι έβαλε μέσα απ το ματωμένο του πουκάμισο δύο κοτρόνες. Μπήκε...
Πήρε τον δρόμο για τη θάλασσα με το κορίτσι στα χέρια του. Πότε από το μονοπάτι με τ’ αγκάθια, πότε απ’ τον αυτοσχέδιο δρόμο, και έφτασε τελικά ροβολώντας εκεί που κατέβαιναν για ούζα. Η Μακρόνησος απέναντι φαινόταν σκοτεινή. Έδεσε πάνω του το κορμί της μ ένα σκοινί από τα πεταμένα για τις βαρκούλες της παραλίας κι έβαλε μέσα απ το ματωμένο του πουκάμισο δύο κοτρόνες. Μπήκε...
Με το μαύρο κεφάλι γερμένο μπροστά βρίσκεται αυτή η μεσήλικη ωραία γυναίκα, γονυπετής, και ένας Χριστός ψυχομαχώντας απ’ το άτεγκτο ξύλο του την κοιτά με συμπόνια. Στα μάτια της το φορτίο μιας λύπης απέραντης, στα σπλάχνα το βάρος του τέκνου που είναι να γεννηθεί, στου ματωμένου λευκού Χριστού τα πόδια, η προσευχή της: – Κύριε, το δικό μου παιδί, να μη...
Με το μαύρο κεφάλι γερμένο μπροστά βρίσκεται αυτή η μεσήλικη ωραία γυναίκα, γονυπετής, και ένας Χριστός ψυχομαχώντας απ’ το άτεγκτο ξύλο του την κοιτά με συμπόνια. Στα μάτια της το φορτίο μιας λύπης απέραντης, στα σπλάχνα το βάρος του τέκνου που είναι να γεννηθεί, στου ματωμένου λευκού Χριστού τα πόδια, η προσευχή της: – Κύριε, το δικό μου παιδί, να μη...
Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται δύο ιστορίες του Γκυ Φλωμπέρ, πραγματικά θρίλερ, που κυκλοφορούν για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα. Στο Όπως θέλετε (Quidquid Volueris) ο Ντζαλιόχ, ένα υβριδικό πλάσμα, γέννημα ενός απάνθρωπου πειράματος έχει μια τρυφερή καρδιά που πάλλεται από έρωτα και υποφέρει από τη σκληρή απόρριψη όχι μόνο από τη γυναίκα που αγαπά, αλλά και απ όλο το περιβάλλον στο οποίο...
Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται δύο ιστορίες του Γκυ Φλωμπέρ, πραγματικά θρίλερ, που κυκλοφορούν για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα. Στο Όπως θέλετε (Quidquid Volueris) ο Ντζαλιόχ, ένα υβριδικό πλάσμα, γέννημα ενός απάνθρωπου πειράματος έχει μια τρυφερή καρδιά που πάλλεται από έρωτα και υποφέρει από τη σκληρή απόρριψη όχι μόνο από τη γυναίκα που αγαπά, αλλά και απ όλο το περιβάλλον στο οποίο...
Όπως ακριβώς κάνουν οι αρχαιολόγοι, εγώ και ο Γιάννης, βρεθήκαμε να έχουμε στα χέρια μας έναν απίθανο, καλοζωγραφισμένο και απαράμιλλης τεχνοτροπίας αμφορέα. Το μόνο πρόβλημα μας όμως ήταν, ότι αυτός ο αμφορέας βρέθηκε, όπως και τα περισσότερα που ανακαλύπτουν οι αρχαιολόγοι, σπασμένος σε πάρα πολλά κομμάτια. Τώρα μπορώ να καταλάβω τι κάνει τους αρχαιολόγους ενθουσιασμένους.
Η προσπάθεια...
Όπως ακριβώς κάνουν οι αρχαιολόγοι, εγώ και ο Γιάννης, βρεθήκαμε να έχουμε στα χέρια μας έναν απίθανο, καλοζωγραφισμένο και απαράμιλλης τεχνοτροπίας αμφορέα. Το μόνο πρόβλημα μας όμως ήταν, ότι αυτός ο αμφορέας βρέθηκε, όπως και τα περισσότερα που ανακαλύπτουν οι αρχαιολόγοι, σπασμένος σε πάρα πολλά κομμάτια. Τώρα μπορώ να καταλάβω τι κάνει τους αρχαιολόγους ενθουσιασμένους.
Η προσπάθεια...
Γιατί ο χρόνος τα παρασέρνει όλα στο διάβα του και τα μεταβάλλει, και όπως αλλάζει η ζωή τα φέρνει στα μέτρα της. Όμως πάντα είναι οι άνθρωποι με την ίδια λαχτάρα ν’ ανταμώσουν, να συγχωρεθούν και να συγχωρέσουν, ν’ αγαπήσουν και ν’ αγαπηθούν.
Γι’ αυτούς που έφυγαν, καιρό τώρα, με αυτούς που ζουν ακόμα στην Καλή Βρύση, είναι ο τρόπος ο δικός μας για ν’ ανταμώνουμε μέσα απ’ τα κοινά βιώματα...
Γιατί ο χρόνος τα παρασέρνει όλα στο διάβα του και τα μεταβάλλει, και όπως αλλάζει η ζωή τα φέρνει στα μέτρα της. Όμως πάντα είναι οι άνθρωποι με την ίδια λαχτάρα ν’ ανταμώσουν, να συγχωρεθούν και να συγχωρέσουν, ν’ αγαπήσουν και ν’ αγαπηθούν.
Γι’ αυτούς που έφυγαν, καιρό τώρα, με αυτούς που ζουν ακόμα στην Καλή Βρύση, είναι ο τρόπος ο δικός μας για ν’ ανταμώνουμε μέσα απ’ τα κοινά βιώματα...