Σε αυτήν τη δεύτερη ποιητική του σύνθεση, ο ποιητής ενορχηστρώνει μια «χορεία» λέξεων και συναισθημάτων σε μια σπονδυλωτή αφήγηση ποιητικού οίστρου και πένθους. Με την ευαισθησία ενός μαέστρου του πνεύματος, ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται την αναπάντεχη τραγωδία των Τεμπών, χτίζοντας μια γέφυρα ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, τη μνήμη και το χρέος μιας γενιάς νέας και ρέκτειρας. Μέσα από τους...
Σε αυτήν τη δεύτερη ποιητική του σύνθεση, ο ποιητής ενορχηστρώνει μια «χορεία» λέξεων και συναισθημάτων σε μια σπονδυλωτή αφήγηση ποιητικού οίστρου και πένθους. Με την ευαισθησία ενός μαέστρου του πνεύματος, ο συγγραφέας αντιλαμβάνεται την αναπάντεχη τραγωδία των Τεμπών, χτίζοντας μια γέφυρα ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, τη μνήμη και το χρέος μιας γενιάς νέας και ρέκτειρας. Μέσα από τους...
Πώς να το γράψω να το δεις και πώς να σου το πω,
στους τέσσερις σκορπίζουνε ανέμους τα χαρτιά μου,
μπροστά μου μίλια απλώνεται νερό θαλασσινό,
κι αν το φωνάξω πνίγεται στο κύμα η λαλιά μου.
Μια αρχαία ξέρω προσευχή που κάνουν στο Περού,
με δίχως θυμιάματα, κεριά και μανουάλια,
αυτήν κι εσένα μυστικά έχω ξανά στον νου,
απόψε που σφυρίζουνε τρελοί καιροί στα στράλια.
Βαθιά η πλώρη...
Πώς να το γράψω να το δεις και πώς να σου το πω,
στους τέσσερις σκορπίζουνε ανέμους τα χαρτιά μου,
μπροστά μου μίλια απλώνεται νερό θαλασσινό,
κι αν το φωνάξω πνίγεται στο κύμα η λαλιά μου.
Μια αρχαία ξέρω προσευχή που κάνουν στο Περού,
με δίχως θυμιάματα, κεριά και μανουάλια,
αυτήν κι εσένα μυστικά έχω ξανά στον νου,
απόψε που σφυρίζουνε τρελοί καιροί στα στράλια.
Βαθιά η πλώρη...
Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «ARS POETICA» –σειρά αφιερωμένη στην παγκόσμια ποίηση– έρχεται
για να γνωρίσει στο ελληνικό κοινό τη μεγάλη περουβιανή ποιήτρια Blanca Varela, μια από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές της Λατινικής Αμερικής και παντελώς άγνωστη στην Ελλάδα (μοναδική εξαίρεση έξι ποιήματά της που μετέφρασε και δημοσίευσε στο ιστολόγιό του ο ποιητής και μεταφραστής Στέλιος...
Το δεύτερο βιβλίο της σειράς «ARS POETICA» –σειρά αφιερωμένη στην παγκόσμια ποίηση– έρχεται
για να γνωρίσει στο ελληνικό κοινό τη μεγάλη περουβιανή ποιήτρια Blanca Varela, μια από τις σημαντικότερες ποιητικές φωνές της Λατινικής Αμερικής και παντελώς άγνωστη στην Ελλάδα (μοναδική εξαίρεση έξι ποιήματά της που μετέφρασε και δημοσίευσε στο ιστολόγιό του ο ποιητής και μεταφραστής Στέλιος...
Στον σιωπηλό κόσμο της παρούσας ποιητικής συλλογής, κατακερματισμένες σκέψεις χορεύουν με τα απωθημένα, ανοίγοντας παράθυρα στο παρελθόν. Μνήμες ξυπνούν, αφήνοντας αναπόδραστες σκέψεις να τρυπώσουν στο παραθυράκι του νου. Στον χορό των λέξεων, ανθίζει η ελπίδα, σαν φως που οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στον κόσμο της ανθρώπινης ψυχής....
Στον σιωπηλό κόσμο της παρούσας ποιητικής συλλογής, κατακερματισμένες σκέψεις χορεύουν με τα απωθημένα, ανοίγοντας παράθυρα στο παρελθόν. Μνήμες ξυπνούν, αφήνοντας αναπόδραστες σκέψεις να τρυπώσουν στο παραθυράκι του νου. Στον χορό των λέξεων, ανθίζει η ελπίδα, σαν φως που οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στον κόσμο της ανθρώπινης ψυχής....
ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ
Σε πολλά πράγματα
βάζουμε ερωτηματικό
μένουν μετέωρες οι έννοιες μας
πρέπει να κάνουμε τάμα στις ιδέες μας.
Στους δρόμους της ζωής
σε προσμονή σπόρων
σφίγγουμε μια δύναμη βαθιά
ήρεμα ν’ αναπτυχθούν στο χώμα και στον άνεμο....
ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ
Σε πολλά πράγματα
βάζουμε ερωτηματικό
μένουν μετέωρες οι έννοιες μας
πρέπει να κάνουμε τάμα στις ιδέες μας.
Στους δρόμους της ζωής
σε προσμονή σπόρων
σφίγγουμε μια δύναμη βαθιά
ήρεμα ν’ αναπτυχθούν στο χώμα και στον άνεμο....
Μετά την εκθέωσή της η Ψυχή επανέρχεται στο υλικό πεδίο ως θνητή για να της δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία στην Αγάπη. Μετά από ατελείωτες δοκιμασίες η Ψυχή ξεκινάει στον δεύτερο κύκλο της μετουσίωσής της ως Μία, ταξίδι για να ανακαλύψει την εντελέχειά της. Μέσα στο αείζωον θα αμφισβητήσουμε τον Χρόνο και τον Θάνατο ως έννοιες του Τώρα, θα περιηγηθούμε στην ουσία της Ψυχής αναζητώντας την...
Μετά την εκθέωσή της η Ψυχή επανέρχεται στο υλικό πεδίο ως θνητή για να της δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία στην Αγάπη. Μετά από ατελείωτες δοκιμασίες η Ψυχή ξεκινάει στον δεύτερο κύκλο της μετουσίωσής της ως Μία, ταξίδι για να ανακαλύψει την εντελέχειά της. Μέσα στο αείζωον θα αμφισβητήσουμε τον Χρόνο και τον Θάνατο ως έννοιες του Τώρα, θα περιηγηθούμε στην ουσία της Ψυχής αναζητώντας την...
Την φύση, την ζωή, το ανθρώπινο ον ως άγγελο και τέρας, την νιότη υμνεί η ποίηση τού Ηλία Τσέχου, με την 14η συλλογή, κλείνοντας μισό αιώνα δημιουργίας.
Ο Λωτός δεν Ξεχνά συναντά την νεανική γραφή τού δημιουργού, ευτυχές, δονώντας το σύμπαν, άλλα πικρά, άλλα γλυκά! Καταγγέλλει πλήθος το άδικο, κρίνει το αλόγιστο, απορεί με τις πτώσεις τού νου, θωπεύει, συμβουλεύει το άπειρο, συγκινείται να...
Την φύση, την ζωή, το ανθρώπινο ον ως άγγελο και τέρας, την νιότη υμνεί η ποίηση τού Ηλία Τσέχου, με την 14η συλλογή, κλείνοντας μισό αιώνα δημιουργίας.
Ο Λωτός δεν Ξεχνά συναντά την νεανική γραφή τού δημιουργού, ευτυχές, δονώντας το σύμπαν, άλλα πικρά, άλλα γλυκά! Καταγγέλλει πλήθος το άδικο, κρίνει το αλόγιστο, απορεί με τις πτώσεις τού νου, θωπεύει, συμβουλεύει το άπειρο, συγκινείται να...
Από τα έγκατα της γης κι από τις θάλασσες,
από τον μόχθο των ανθρώπων κι
από τη θλίψη τους,
από τους νοτιάδες που μας πέτυχαν κατάστηθα,
αυτή η ποιητική συλλογή συλλέγει από παντού
το αλάτι.
Αψύ το αποτέλεσμα κάποιες φορές,
μα είναι πάντα η αλμύρα που
συντηρεί το νόστο....
Από τα έγκατα της γης κι από τις θάλασσες,
από τον μόχθο των ανθρώπων κι
από τη θλίψη τους,
από τους νοτιάδες που μας πέτυχαν κατάστηθα,
αυτή η ποιητική συλλογή συλλέγει από παντού
το αλάτι.
Αψύ το αποτέλεσμα κάποιες φορές,
μα είναι πάντα η αλμύρα που
συντηρεί το νόστο....
Μια ποιητική συλλογή που σε γυρνάει στον Πόντο και τη συγκινητική ιστορία του!
Yπήρξε ένας τόπος, που ο Πόντος αντάμωσε την αιωνιότητα, την άγγιξε δειλά, τη γλυκοφίλησε τη νύχτα. Κι απάνω σ’ έναν στίχο, ίσως τη γραμμή του ορίζοντα, ανταμώσαν μαγικά οι Αργοναύτες της Κολχίδας με τις Αμαζόνες της Παφλαγονίας, οι Ακρίτες των βυζαντινών συνόρων με τις ξακουστές για την ομορφιά τους πριγκίπισσες...
Μια ποιητική συλλογή που σε γυρνάει στον Πόντο και τη συγκινητική ιστορία του!
Yπήρξε ένας τόπος, που ο Πόντος αντάμωσε την αιωνιότητα, την άγγιξε δειλά, τη γλυκοφίλησε τη νύχτα. Κι απάνω σ’ έναν στίχο, ίσως τη γραμμή του ορίζοντα, ανταμώσαν μαγικά οι Αργοναύτες της Κολχίδας με τις Αμαζόνες της Παφλαγονίας, οι Ακρίτες των βυζαντινών συνόρων με τις ξακουστές για την ομορφιά τους πριγκίπισσες...
Αναζητώντας την ποίηση αναζητούμε τον εαυτό μας.
Μέσα στην κομματιασμένη ζωή ο ποιητής μονομαχεί με τον εαυτό του, ωσάν να είναι ναυαγός σε έρημο νησί ενώ τα νερά να ανεβαίνουν, ωσάν το χάος να μένει άναυδο μπροστά στο αχανές.
Ας πούμε όμως πως η ποίηση δεν είναι ναυαγός αλλά ένα ξενοδοχείο που δέχεται όλους τους ποιητές, κακούς, μέτριους, καλούς και σπουδαίους. Το ξενοδοχείο δεν είναι...
Αναζητώντας την ποίηση αναζητούμε τον εαυτό μας.
Μέσα στην κομματιασμένη ζωή ο ποιητής μονομαχεί με τον εαυτό του, ωσάν να είναι ναυαγός σε έρημο νησί ενώ τα νερά να ανεβαίνουν, ωσάν το χάος να μένει άναυδο μπροστά στο αχανές.
Ας πούμε όμως πως η ποίηση δεν είναι ναυαγός αλλά ένα ξενοδοχείο που δέχεται όλους τους ποιητές, κακούς, μέτριους, καλούς και σπουδαίους. Το ξενοδοχείο δεν είναι...
Σπόνδυλο τον σπόνδυλο, ο Χρήστος Κινάνι με το πρώτο του βιβλίο συνθέτει μια ποιητική σπονδυλική στήλη που μπορεί να κρατήσει ένα σώμα ορθό, μα και αιώνια φυλακισμένο σε ένα δωμάτιο γεμάτο καίριες και καλά ακονισμένες στιγμές. Η ανάγκη απελευθέρωσης μοιάζει το ίδιο δυνατή με τον πόθο να μην κουνηθεί ρούπι από την κατάσταση αυτή.
Με?σα απο? το ασπρο?μαυρο φι?λτρο
που μου ασκει?ς,
ει?μαι ο...
Σπόνδυλο τον σπόνδυλο, ο Χρήστος Κινάνι με το πρώτο του βιβλίο συνθέτει μια ποιητική σπονδυλική στήλη που μπορεί να κρατήσει ένα σώμα ορθό, μα και αιώνια φυλακισμένο σε ένα δωμάτιο γεμάτο καίριες και καλά ακονισμένες στιγμές. Η ανάγκη απελευθέρωσης μοιάζει το ίδιο δυνατή με τον πόθο να μην κουνηθεί ρούπι από την κατάσταση αυτή.
Με?σα απο? το ασπρο?μαυρο φι?λτρο
που μου ασκει?ς,
ει?μαι ο...
LA NOIA
Mi sono annoiato
tutta la vita
finche ho scritto La noia
e poi
dopo La noia
ho continuato
ad annoiarmi.
Η ΠΛΗΞΗ
Έπληττα
όλη μου τη ζωή
μέχρι που έγραψα την Πλήξη
και έπειτα
μετά την Πλήξη
συνέχισα
να πλήττω....
LA NOIA
Mi sono annoiato
tutta la vita
finche ho scritto La noia
e poi
dopo La noia
ho continuato
ad annoiarmi.
Η ΠΛΗΞΗ
Έπληττα
όλη μου τη ζωή
μέχρι που έγραψα την Πλήξη
και έπειτα
μετά την Πλήξη
συνέχισα
να πλήττω....
Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο της Έλενας Γιασεμάκη μετά από μερικά χρόνια εύλογης σιωπής. Το βιβλίο αποτελείται από 40 ποιήματα, αποτελεί δηλαδή μία ποιητική συλλογή, που συσχετίζονται μεταξύ τους, αφού τα διαπερνά το ίδιο πνεύμα και η ίδια αισθητική ατμόσφαιρα.
Είναι η ποίηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων γύρω από την πόλη, η ποίηση των αδέσποτων σκύλων, των ανθρώπων που προσπαθούν να...
Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο της Έλενας Γιασεμάκη μετά από μερικά χρόνια εύλογης σιωπής. Το βιβλίο αποτελείται από 40 ποιήματα, αποτελεί δηλαδή μία ποιητική συλλογή, που συσχετίζονται μεταξύ τους, αφού τα διαπερνά το ίδιο πνεύμα και η ίδια αισθητική ατμόσφαιρα.
Είναι η ποίηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων γύρω από την πόλη, η ποίηση των αδέσποτων σκύλων, των ανθρώπων που προσπαθούν να...
Στη σιωπή της ψυχής μου, όπου η λέξη συναντά το συναίσθημα, ξετυλίγεται η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή. Είναι ένα ταξίδι μέσα από τις σκέψεις και τα όνειρά μου, όπου η γραφή γίνεται φως στον χαμένο λαβύρινθο της ψυχής.
Σε κάθε στίχο, σε κάθε συλλαβή, υπάρχει η ομορφιά, η αγωνία, ο πόνος και η αναγέννηση. Συναισθήματα που μπορούν να υπάρχουν ξεχωριστά το καθένα, αλλά που μπορεί και να...
Στη σιωπή της ψυχής μου, όπου η λέξη συναντά το συναίσθημα, ξετυλίγεται η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή. Είναι ένα ταξίδι μέσα από τις σκέψεις και τα όνειρά μου, όπου η γραφή γίνεται φως στον χαμένο λαβύρινθο της ψυχής.
Σε κάθε στίχο, σε κάθε συλλαβή, υπάρχει η ομορφιά, η αγωνία, ο πόνος και η αναγέννηση. Συναισθήματα που μπορούν να υπάρχουν ξεχωριστά το καθένα, αλλά που μπορεί και να...
Τότε εκεί, στην πύκνωση του χρόνου
Τότε, το χέρι μου ύψωσα
Το χέρι μου που έτρεμε
Κρατώντας την καρδιά μου
Σαν χειρομάντηλο, σαν χειρομάντηλο γαμπριάτικο
Και την ανέμισα Την ανέμισα ψηλά και την ανέμισα…
Κι ύστερα την άφησα να πετάξει στον ορίζονται
Σε όλον τον ορίζοντα, ολόγυρα
Βάφοντάς τον, με το αίμα της, κόκκινο!...
Τότε εκεί, στην πύκνωση του χρόνου
Τότε, το χέρι μου ύψωσα
Το χέρι μου που έτρεμε
Κρατώντας την καρδιά μου
Σαν χειρομάντηλο, σαν χειρομάντηλο γαμπριάτικο
Και την ανέμισα Την ανέμισα ψηλά και την ανέμισα…
Κι ύστερα την άφησα να πετάξει στον ορίζονται
Σε όλον τον ορίζοντα, ολόγυρα
Βάφοντάς τον, με το αίμα της, κόκκινο!...
Αγαπήσαμε σαν πυρπολημένα κάστρα και σαν το στομωμένο σπαθί, πάλι και πάλι στον τροχό των βράχων τα ονόματά μας, αναλωθήκαμε για πάντα. Τώρα που στέρεψε η κοίτη της απόγνωσης κι ο δρόμος μακρύς, τώρα που η αθωότητά μας έσπασε απ’ το τέντωμα σαν τη χορδή, τώρα που σώπασαν οι κρότοι των γενηθήτω, ας μας αριθμούν με τους πρακτικούς αυτού του κόσμου....
Αγαπήσαμε σαν πυρπολημένα κάστρα και σαν το στομωμένο σπαθί, πάλι και πάλι στον τροχό των βράχων τα ονόματά μας, αναλωθήκαμε για πάντα. Τώρα που στέρεψε η κοίτη της απόγνωσης κι ο δρόμος μακρύς, τώρα που η αθωότητά μας έσπασε απ’ το τέντωμα σαν τη χορδή, τώρα που σώπασαν οι κρότοι των γενηθήτω, ας μας αριθμούν με τους πρακτικούς αυτού του κόσμου....