ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ
«Cours, camarade, le vieux monde est derriere toi!»
«Τρέξε, σύντροφε, ο παλιός κόσμος είναι πίσω σου!»
Μαζί. Πάντα μαζί. Απιθωμένα βουνά τα σφάγια στα πόδια σου. Ενώ ήσουν πρώτης τάξεως αγωνιστής,
δυστυχώς, τα σύνορα κλείσαν.
Αλέξανδρε... βολεύτηκα στην ξενιτιά. Τι νόμισες! Η Μεσόγειος; Με τίποτα. Ο Μπαχ; Ο Μπετόβεν; Όντως. Είναι χώρες για βόλεμα. Εκεί στα ξένα δεν...
ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ
«Cours, camarade, le vieux monde est derriere toi!»
«Τρέξε, σύντροφε, ο παλιός κόσμος είναι πίσω σου!»
Μαζί. Πάντα μαζί. Απιθωμένα βουνά τα σφάγια στα πόδια σου. Ενώ ήσουν πρώτης τάξεως αγωνιστής,
δυστυχώς, τα σύνορα κλείσαν.
Αλέξανδρε... βολεύτηκα στην ξενιτιά. Τι νόμισες! Η Μεσόγειος; Με τίποτα. Ο Μπαχ; Ο Μπετόβεν; Όντως. Είναι χώρες για βόλεμα. Εκεί στα ξένα δεν...
ΦΥΓΑΣ ΘΕΟΘΕΝ...
Είμαι εδώ και επιμένω. Επιμένω να ζω, να υπάρχω
σ ένα άναρχο σύμπαν σε πλήρη ευταξία.
Λένε, η ζωή είναι μια ανέλπιδη νύχτα
μια αναλαμπή φωτός στο αψηλάφητο σκότος.
Λένε, θες δε θες, την ζωή οφείλεις να ζήσεις
ο θάνατος είναι απατηλό μέσον απόδρασης.
Παραμένω. Και περιμένω ώσπου τ αστέρια τ ουρανού
όλα μαζί να ψάλλουν τον ύμνο της χαράς στη ζωή.
Όσο κι αν...
ΦΥΓΑΣ ΘΕΟΘΕΝ...
Είμαι εδώ και επιμένω. Επιμένω να ζω, να υπάρχω
σ ένα άναρχο σύμπαν σε πλήρη ευταξία.
Λένε, η ζωή είναι μια ανέλπιδη νύχτα
μια αναλαμπή φωτός στο αψηλάφητο σκότος.
Λένε, θες δε θες, την ζωή οφείλεις να ζήσεις
ο θάνατος είναι απατηλό μέσον απόδρασης.
Παραμένω. Και περιμένω ώσπου τ αστέρια τ ουρανού
όλα μαζί να ψάλλουν τον ύμνο της χαράς στη ζωή.
Όσο κι αν...
ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΕΣ
Υπάρχουν πολλές λέξεις να περιγράψουν την κατάσταση
όπως
πρόσφυγας
μετανάστης
αιτούμενος ασύλου
παράνομος-η-ο
με
ή
χωρίς χαρτιά
επαναπροωθούμενος-η-ο
Ονοματολογίες που ορίζουν δίχως να γνωρίζουν
Στάτους ως:
άνθρωπος;
Πουθενά....
ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΕΣ
Υπάρχουν πολλές λέξεις να περιγράψουν την κατάσταση
όπως
πρόσφυγας
μετανάστης
αιτούμενος ασύλου
παράνομος-η-ο
με
ή
χωρίς χαρτιά
επαναπροωθούμενος-η-ο
Ονοματολογίες που ορίζουν δίχως να γνωρίζουν
Στάτους ως:
άνθρωπος;
Πουθενά....
Ο κύβος του Ρούμπικ
[α΄ εκδοχή]
Ήταν, εκείνο τον καιρό, το νέο παιχνίδι.
Τον έφερε και πριν προλάβω να μιλήσω
δέκα φορές τον είχε κιόλας περιστρέψει.
Το σκεπτικό της ήταν, πώς αλλιώς να παίξω ;
Έτσι θα ένιωσε ο Αδάμ...
Ο κύβος του Ρούμπικ
[α΄ εκδοχή]
Ήταν, εκείνο τον καιρό, το νέο παιχνίδι.
Τον έφερε και πριν προλάβω να μιλήσω
δέκα φορές τον είχε κιόλας περιστρέψει.
Το σκεπτικό της ήταν, πώς αλλιώς να παίξω ;
Έτσι θα ένιωσε ο Αδάμ...
ΤΗΝ ΑΥΓΗ
Να γευτώ απ? τα χείλη σου
μια απροϋπόθετη αυγή
ξέχειλη συγχορδίες σιωπής
Σ? εικονοστάσι ακάντηλο
μνήμες που ψάχνουν στόμα
να τις ξεστομίσει
ν? αποθέσω
Από τις λιόπετρές σου
τον ουρανό και τον βυθό
να δοκιμάσω
π? ανακατεύει η θάλασσα
να φτιάξει το γαλάζιο της
Τον χρόνο ν? αθωώσω
απ? τα καμώματα της νύχτας
που παραβγαίνουνε τον άνθρωπο
Για έναν κόσμο
που θα...
ΤΗΝ ΑΥΓΗ
Να γευτώ απ? τα χείλη σου
μια απροϋπόθετη αυγή
ξέχειλη συγχορδίες σιωπής
Σ? εικονοστάσι ακάντηλο
μνήμες που ψάχνουν στόμα
να τις ξεστομίσει
ν? αποθέσω
Από τις λιόπετρές σου
τον ουρανό και τον βυθό
να δοκιμάσω
π? ανακατεύει η θάλασσα
να φτιάξει το γαλάζιο της
Τον χρόνο ν? αθωώσω
απ? τα καμώματα της νύχτας
που παραβγαίνουνε τον άνθρωπο
Για έναν κόσμο
που θα...
Ιστορίες που κρύβονται πίσω από πόρτες και παράθυρα, από μάνταλα, κρικέλια και ρόπτρα…
Πόρτες. Πότε στολισμένες με λουλούδια, πότε με σκαλίσματα και ταμπλάδες. Πότε κλειστές, πότε ανοικτές και φιλόξενες. Πάντα συντονισμένες με τις εσωτερικές μου ταλαντώσεις και συχνότητα. Καιρό τώρα μετά, τις ξαναφέρνω στην μνήμη μου μέσα από μια φωτογραφία, μια διαφάνεια, μια ζωγραφιά. Τις δουλεύω και μου...
Ιστορίες που κρύβονται πίσω από πόρτες και παράθυρα, από μάνταλα, κρικέλια και ρόπτρα…
Πόρτες. Πότε στολισμένες με λουλούδια, πότε με σκαλίσματα και ταμπλάδες. Πότε κλειστές, πότε ανοικτές και φιλόξενες. Πάντα συντονισμένες με τις εσωτερικές μου ταλαντώσεις και συχνότητα. Καιρό τώρα μετά, τις ξαναφέρνω στην μνήμη μου μέσα από μια φωτογραφία, μια διαφάνεια, μια ζωγραφιά. Τις δουλεύω και μου...
Συγκεντρωτική έκδοση από τις 9 πρώτες ποιητικές Συλλογές:
Τα μελωδικά, Αθήνα, 2013
Τρολλς, Αθήνα, 2013
Φτερουγίσματα, Πειραιάς (1984-2006), 2014
Μινιατούρες, Πειραιάς, 2014
Τα μετωπικά, Πειραιάς, 2014
Του περίγυρου, Νίκαια, 2015
Εν αντιθέσει, Νίκαια, 2016
Εγχειρίδιον του καλού ερασιτέχνη, Νίκαια, 2017
Τα ερωτικά (2007-2013), Πειραιάς, 2020...
Συγκεντρωτική έκδοση από τις 9 πρώτες ποιητικές Συλλογές:
Τα μελωδικά, Αθήνα, 2013
Τρολλς, Αθήνα, 2013
Φτερουγίσματα, Πειραιάς (1984-2006), 2014
Μινιατούρες, Πειραιάς, 2014
Τα μετωπικά, Πειραιάς, 2014
Του περίγυρου, Νίκαια, 2015
Εν αντιθέσει, Νίκαια, 2016
Εγχειρίδιον του καλού ερασιτέχνη, Νίκαια, 2017
Τα ερωτικά (2007-2013), Πειραιάς, 2020...
200 χρόνια και πλέον μετά τον θάνατό του, η ποίηση του Τζων Κητς έχει τη δύναμη να γοητεύει και να συγκινεί, αφήνοντας τον αναγνώστη με την αίσθηση μιας ασυνήθιστης, πολύ δυνατής συνάντησης. Η παρούσα μετάφραση μερικών από τα πιο αντιπροσωπευτικά ποιήματά του, από τα πρώτα σονέτα ώς τα έργα της ωριμότητάς του, τις μεγάλες ωδές, επιχειρεί να μας συστήσει εκ νέου τον μεγάλο δημιουργό, να...
200 χρόνια και πλέον μετά τον θάνατό του, η ποίηση του Τζων Κητς έχει τη δύναμη να γοητεύει και να συγκινεί, αφήνοντας τον αναγνώστη με την αίσθηση μιας ασυνήθιστης, πολύ δυνατής συνάντησης. Η παρούσα μετάφραση μερικών από τα πιο αντιπροσωπευτικά ποιήματά του, από τα πρώτα σονέτα ώς τα έργα της ωριμότητάς του, τις μεγάλες ωδές, επιχειρεί να μας συστήσει εκ νέου τον μεγάλο δημιουργό, να...
Μια συνολική παρουσίαση του πολύπλευρου έργου της Sunny Μπαλτζή περιλαμβάνεται στην πρώτη ποιητική συλλογή της Ανθρωποφάγος. Πρόκειται για ένα δυνατό απόσταγμα συναισθημάτων, διαφορετικών χρονικών περιόδων, που επιχειρεί να μας παρασύρει στους δρόμους των μύθων, της σκληρής πραγματικότητας, της απώλειας, των καταραμένων ερώτων και της ματαιότητας, ενώ η φαντασιακή πηγή της λύτρωσης αναλαμβάνει...
Μια συνολική παρουσίαση του πολύπλευρου έργου της Sunny Μπαλτζή περιλαμβάνεται στην πρώτη ποιητική συλλογή της Ανθρωποφάγος. Πρόκειται για ένα δυνατό απόσταγμα συναισθημάτων, διαφορετικών χρονικών περιόδων, που επιχειρεί να μας παρασύρει στους δρόμους των μύθων, της σκληρής πραγματικότητας, της απώλειας, των καταραμένων ερώτων και της ματαιότητας, ενώ η φαντασιακή πηγή της λύτρωσης αναλαμβάνει...
Υπάρχει ένα Ρεύμα μέσα σου που, αγγίζοντάς σε,
σ’ οδηγεί στην αιώνια ζωή.
Aναζήτησε την κρύπτη του θησαυρού!
Ω, βρες γρήγορα το κλειδί για το μυστικό πέρασμα!...
Υπάρχει ένα Ρεύμα μέσα σου που, αγγίζοντάς σε,
σ’ οδηγεί στην αιώνια ζωή.
Aναζήτησε την κρύπτη του θησαυρού!
Ω, βρες γρήγορα το κλειδί για το μυστικό πέρασμα!...
«Ένα ποίηµα ποτέ δεν λέει τίποτε. Ανοίγει απλώς µια πόρτα, αθόρυβα. Άγρυπνο κι αποφασισµένο όπως ο γέρος πατέρας µου περιµένοντάς µε µια µόνη νύχτα του χειµώνα».
Τι κάνει ένα ποίηµα µεγάλο; Υπάρχει ένας συγκεκριµένος ορισµός ενός µεγάλου ποιήµατος; Έχω µια απλή απάντηση σε αυτό το ερώτηµα. Αυτό που µε συγκινεί είναι µεγάλο για εµένα. Μπορεί να είναι ένας πίνακας, ένα µουσικό κοµµάτι, µια...
«Ένα ποίηµα ποτέ δεν λέει τίποτε. Ανοίγει απλώς µια πόρτα, αθόρυβα. Άγρυπνο κι αποφασισµένο όπως ο γέρος πατέρας µου περιµένοντάς µε µια µόνη νύχτα του χειµώνα».
Τι κάνει ένα ποίηµα µεγάλο; Υπάρχει ένας συγκεκριµένος ορισµός ενός µεγάλου ποιήµατος; Έχω µια απλή απάντηση σε αυτό το ερώτηµα. Αυτό που µε συγκινεί είναι µεγάλο για εµένα. Μπορεί να είναι ένας πίνακας, ένα µουσικό κοµµάτι, µια...
«Εξομολογητικός, σπαρακτικός ενίοτε, ο λόγος του Γιάννη Ευσταθιάδη είναι εκ πεποιθήσεως απλός, παρ’ ότι μιλάει για
τα πολύ μεγάλα, τη ζωή και το θάνατο, τον έρωτα και τον πόνο.»
- Τιτίκα Δημητρούλια, Η Καθημερινή
«Λόγος πνευματώδης, παραστατικός, πυκνός και συνδηλωτικός, πλήρης συναισθήματος, ενίοτε απροσδόκητος,
πρωτίστως ρυθμικός, ενισχυμένος με την αμεσότητα της προφορικής...
«Εξομολογητικός, σπαρακτικός ενίοτε, ο λόγος του Γιάννη Ευσταθιάδη είναι εκ πεποιθήσεως απλός, παρ’ ότι μιλάει για
τα πολύ μεγάλα, τη ζωή και το θάνατο, τον έρωτα και τον πόνο.»
- Τιτίκα Δημητρούλια, Η Καθημερινή
«Λόγος πνευματώδης, παραστατικός, πυκνός και συνδηλωτικός, πλήρης συναισθήματος, ενίοτε απροσδόκητος,
πρωτίστως ρυθμικός, ενισχυμένος με την αμεσότητα της προφορικής...
«Ποτέ πια»
Ο λεπταίσθητος ποιητής
Γητευτής και γητεμένος από στοιχειά και δαίμονες του Κάτω Κόσμου
Βουτηγμένος στην απέλπιδα και σκοτεινή του θλίψη
Καθώς πενθεί τον χωρισμό με τον Θάνατο
Από την Φωτεινή Αρχετυπική Αγαπημένη
Τραγουδάει με
Το Κοράκι
Τον εγκλωβισμό της Αιώνιας στο Άχρονο Ψυχής ως ύπαρξης στο υλικό περίβλημα
Την στιγμή που συνειδητοποιεί το αμετάκλητο του αποχωρισμού από...
«Ποτέ πια»
Ο λεπταίσθητος ποιητής
Γητευτής και γητεμένος από στοιχειά και δαίμονες του Κάτω Κόσμου
Βουτηγμένος στην απέλπιδα και σκοτεινή του θλίψη
Καθώς πενθεί τον χωρισμό με τον Θάνατο
Από την Φωτεινή Αρχετυπική Αγαπημένη
Τραγουδάει με
Το Κοράκι
Τον εγκλωβισμό της Αιώνιας στο Άχρονο Ψυχής ως ύπαρξης στο υλικό περίβλημα
Την στιγμή που συνειδητοποιεί το αμετάκλητο του αποχωρισμού από...
Η δεύτερη απόπειρα… πλησιάζει τα απτά όνειρα… λόγια, στιγμές, στιχάκια, βιώματα, εμπειρίες, άνθρωποι… όνειρα πραγματικά, όνειρα ουτοπικά, όνειρα ουσιαστικά, όνειρα αδιόρατα στο χρόνο, στον νου και την καρδιά… όνειρα, όνειρα, όνειρα… καταλήγουν απτά και καταλυτικά… προσδεθείτε και καλό ταξίδι, στις λέξεις, στα χρώματα, στις μικρές ανθρώπινες ιστορίες…...
Η δεύτερη απόπειρα… πλησιάζει τα απτά όνειρα… λόγια, στιγμές, στιχάκια, βιώματα, εμπειρίες, άνθρωποι… όνειρα πραγματικά, όνειρα ουτοπικά, όνειρα ουσιαστικά, όνειρα αδιόρατα στο χρόνο, στον νου και την καρδιά… όνειρα, όνειρα, όνειρα… καταλήγουν απτά και καταλυτικά… προσδεθείτε και καλό ταξίδι, στις λέξεις, στα χρώματα, στις μικρές ανθρώπινες ιστορίες…...
ΒΙΟΛΕΤΑ Ή ΜΕΝΕΞΕΣ
Εκείνο το πρωινό ένιωσε κουρασμένη·
ένιωσε ανηφορίζοντας στα ρουθούνια
την μυρωδιά του θανάτου
Με τον ήλιο πάνω
στα θαμπωμένα βλέφαρα
μέτρησε δαχτυλίδια
χρόνια συσσωρευμένα
σε ομόκεντρους κύκλους
Ένα μπάλωμα ανάμεσα σε δυο άκρες
μια βελονιά πάνω στο κενό
Πάνω στο ματωμένο λείψανο
στάθηκαν λευκές πεταλούδες
Λευκά σημαιάκια τα φτερά τους
Η μία έμεινε για πάντα...
ΒΙΟΛΕΤΑ Ή ΜΕΝΕΞΕΣ
Εκείνο το πρωινό ένιωσε κουρασμένη·
ένιωσε ανηφορίζοντας στα ρουθούνια
την μυρωδιά του θανάτου
Με τον ήλιο πάνω
στα θαμπωμένα βλέφαρα
μέτρησε δαχτυλίδια
χρόνια συσσωρευμένα
σε ομόκεντρους κύκλους
Ένα μπάλωμα ανάμεσα σε δυο άκρες
μια βελονιά πάνω στο κενό
Πάνω στο ματωμένο λείψανο
στάθηκαν λευκές πεταλούδες
Λευκά σημαιάκια τα φτερά τους
Η μία έμεινε για πάντα...
Στα δυσθεώρητα ύψη του Καυκάσου, που μόνο λίγοι πύργοι, σκορπισμένοι εδώ κι εκεί, δεσπόζουν επιβλητικά και σπάνια τα καραβάνια περνούν από τα επικίνδυνα περάσματα, συνέβη το αναπάντεχο. Ο Δαίμων, ο έκπτωτος άγγελος, ερωτεύεται την αρχοντοπούλα ενός πύργου. Πανίσχυρος ο Δαίμων, σαρωτικός και ο έρωτάς του.
Θα μπορέσει αυτός ο έρωτας να υπερβεί την απόσταση που χωρίζει έναν αθάνατο από μία...
Στα δυσθεώρητα ύψη του Καυκάσου, που μόνο λίγοι πύργοι, σκορπισμένοι εδώ κι εκεί, δεσπόζουν επιβλητικά και σπάνια τα καραβάνια περνούν από τα επικίνδυνα περάσματα, συνέβη το αναπάντεχο. Ο Δαίμων, ο έκπτωτος άγγελος, ερωτεύεται την αρχοντοπούλα ενός πύργου. Πανίσχυρος ο Δαίμων, σαρωτικός και ο έρωτάς του.
Θα μπορέσει αυτός ο έρωτας να υπερβεί την απόσταση που χωρίζει έναν αθάνατο από μία...
Είναι που υπάρχει κάτι ακόμα πιο σμικρό κι από το θάνατο, αυτό που σβήσαμε με τη γομολάστιχα των παιδιών, στον μαυροπίνακα της Ιστορίας, η Ιστορία, η τελευταία μας ψευδαίσθηση. Όταν έκανε κρύο στα μη ζεσταμένα σπίτια μας, ζεσταινόμασταν με τη μνήμη των προγόνων μας, σκεφτόμασταν ότι οι προπάπποι μας ήταν ημίθεοι. Οπωσδήποτε. Τίποτα λιγότερο. Όμως τελικά ήρθαν, οι αλήτες, να αφανίσουν, με...
Είναι που υπάρχει κάτι ακόμα πιο σμικρό κι από το θάνατο, αυτό που σβήσαμε με τη γομολάστιχα των παιδιών, στον μαυροπίνακα της Ιστορίας, η Ιστορία, η τελευταία μας ψευδαίσθηση. Όταν έκανε κρύο στα μη ζεσταμένα σπίτια μας, ζεσταινόμασταν με τη μνήμη των προγόνων μας, σκεφτόμασταν ότι οι προπάπποι μας ήταν ημίθεοι. Οπωσδήποτε. Τίποτα λιγότερο. Όμως τελικά ήρθαν, οι αλήτες, να αφανίσουν, με...
Ελεύθερος
Έπεσε νεκρός στη μάχη για την ελευθερία. Τόλμησα,
τον πλησίασα και σιγορώτησα δειλά: Ελευθερώθηκες;
Οργίλος ο νεκρός, ακίνητος, ωχρός, κραύγασε, θαρρώ
πως σκίζει ακόμα ουρανούς απόκοσμη η φωνή του.
Πώς να απαντήσει ένας νεκρός που μία ζωή
επευφημούσε και μετάνιωνε σαν λαός εξαπατημένος;
Πώς, ένας που έφυγε εξαντλημένος απ την επιβίωση
κι όχι απ τη ζωή; Δεν είδες τάχα σου...
Ελεύθερος
Έπεσε νεκρός στη μάχη για την ελευθερία. Τόλμησα,
τον πλησίασα και σιγορώτησα δειλά: Ελευθερώθηκες;
Οργίλος ο νεκρός, ακίνητος, ωχρός, κραύγασε, θαρρώ
πως σκίζει ακόμα ουρανούς απόκοσμη η φωνή του.
Πώς να απαντήσει ένας νεκρός που μία ζωή
επευφημούσε και μετάνιωνε σαν λαός εξαπατημένος;
Πώς, ένας που έφυγε εξαντλημένος απ την επιβίωση
κι όχι απ τη ζωή; Δεν είδες τάχα σου...
Πρόταξη του Εμείς
Σκληρή πολιτικοποίηση
Συλλογικό δημοκρατικό ήθος
Αγωνιστικό φρόνημα παντός καιρού
Λεπτή κόκκινη γραμμή
Μεταπολίτευση του Λαού
Για όλα αυτά...
...ίσως περισσότερο με μανιφέστα
παρά με ποιήματα...
Μιλάω Ξύλινα...
Πρόταξη του Εμείς
Σκληρή πολιτικοποίηση
Συλλογικό δημοκρατικό ήθος
Αγωνιστικό φρόνημα παντός καιρού
Λεπτή κόκκινη γραμμή
Μεταπολίτευση του Λαού
Για όλα αυτά...
...ίσως περισσότερο με μανιφέστα
παρά με ποιήματα...
Μιλάω Ξύλινα...
Φύγε να σωθείς
Πάνω στο γραφείο ήμουνα σκυφτός,
χτύπαγα τα πλήκτρα σαν να ’ταν εχθρός.
Θέλω να ξεφύγω απ’ το τίποτα,
μια ελπίδα ψάχνω στον ορίζοντα.
«Φύγε να σωθείς» λέει μια φωνή.
«Άκου την καρδιά, πέτα τα κλειδιά.
Θάβεται η ζωή μέσα στα γραφεία,
φύγε να σωθείς απ’ τη δυστυχία».
Τρόμαξε η νύχτα με την αστραπή,
τ’ όνειρο μια λάμψη που ’χει πια σβηστεί.
Φύγε μη...
Φύγε να σωθείς
Πάνω στο γραφείο ήμουνα σκυφτός,
χτύπαγα τα πλήκτρα σαν να ’ταν εχθρός.
Θέλω να ξεφύγω απ’ το τίποτα,
μια ελπίδα ψάχνω στον ορίζοντα.
«Φύγε να σωθείς» λέει μια φωνή.
«Άκου την καρδιά, πέτα τα κλειδιά.
Θάβεται η ζωή μέσα στα γραφεία,
φύγε να σωθείς απ’ τη δυστυχία».
Τρόμαξε η νύχτα με την αστραπή,
τ’ όνειρο μια λάμψη που ’χει πια σβηστεί.
Φύγε μη...