Η συλλογή αποτελεί ένα βαθυστόχαστο ταξίδι στη διάθεση του σύγχρονου ανθρώπου να αποδράσει από την καθημερινή ρουτίνα και να διεκδικήσει ένα όραμα ζωής πέρα από τα συνηθισμένα. Μέσα από την πλούσια θεματολογία της φυγής, η δημιουργός αγγίζει έναν ευρύ φάσμα συναισθημάτων και καταστάσεων. Οι ιστορίες που αναδύονται, οι ήρωες και οι μεταβαλλόμενες σκηνές της συλλογής αποπνέουν την αίσθηση του...

Μια εξομολογητική, μα συνάμα οικουμενική αφήγηση για τον έρωτα – την ακατανίκητη δύναμη που πυροδοτεί πάθη, συγκινήσεις και εσωτερικές ανησυχίες. Ένα ταξίδι στον κόσμο των αισθήσεων, όπου ο λόγος της δημιουργού λειτουργεί ως μαγνήτης για την εσωτερική της πραγματικότητα. Μέσα από τις λέξεις της, ο έρωτας αναδεικνύεται ως μια πολυσύνθετη έκφραση, γεμάτη αντιθέσεις – φωτιά και φλόγα, αλλά και...

«Η σχέση της υποτείνουσας», έρχεται ως η πέμπτη ποιητική συλλογή της Βασιλικής Εργαζάκη, μιας ποιήτριας που τριάντα χρόνια υπηρετεί με συνέπεια τον Λόγο και εργάζεται για την έκφρασή του. […] Η σχέση της υποτείνουσας επομένως… Είναι εκεί που η κάθετη γραμμή της Δύναμης συνενώνεται με την οριζόντια γραμμή της Διάχυσης. Όχι πλέον στο τρίγωνο, αλλά μέσα στον Άνθρωπο. Εκεί που Άνδρας και Γυναίκα...

Στην παρούσα ποιητική συλλογή η Λουλιέτα Λεσανάκου αποκαλύπτει κάθε πτυχή της ζωής της, από τα χρόνια που ήταν παιδί μέχρι και σήμερα, με έναν τρόπο προσωπικό αλλά όχι εγωιστικό. Η ποιήτρια μάς περιηγεί στις σχέσεις που τη διαμόρφωσαν μέσα στον χρόνο σχέσεις οικογενειακές, φιλικές, συντροφικές με αποτυπώσεις που μαρτυρούν πως σκοπός της δεν είναι η διαπροσωπική εξερεύνηση, αλλά η αναζήτηση...

Τα παραμύθια μου δεν έχουν δράκο, τους λείπει αυτό το κάτι. H δράκαινα πέθανε γιατί τη σκότωσα. Αν ξανάνθιζε θα ήμουν εγώ. Λείπει η παιδικότητα από τα παραμύθια μου? είναι γραμμένα για άλλον κόσμο, για έναν άλλον κόσμο. Θα ’θελα πολύ να είμαι παιδί, να αγγίζω το δέρμα μου και να νιώθω το δέρμα ενός παιδιού, με τόση αθωότητα? να μην το σιχαίνομαι, να μην ουρλιάζει το πετσί μου από αηδία, να μην...

Έμμετρος λόγος και ζωγραφική βρίσκουν κοινό έδαφος σε μια συγκινητική ποιητική συλλογή. Και τω?ρα ακο?μη ακι?νητος ει?ναι και συλλογα?ται φουρτου?νες κι α?γριες θα?λασσες που πε?ρασαν θυμα?ται και τη φωτια? του φα?ρου του δεν λε?ει να ανα?ψει… Σα?μπως κι ο?λα αν φω?τιζαν, θα ’θελε να τ’ αλλα?ξει…; Τι γι?νεται ο?ταν παντρευ?εται η ποι?ηση τη ζωγραφικη?; Ποιος ε?χει τον ρο?λο του ε?ρωτα και ποιος...

Κι όμως ακόμα φαίνονται οι δρόμοι Τα πλακόστρωτα πεζοδρόμια ίσα-ίσα που έχουν κάποια φύλλα πεσμένα Απεργία οι οδοκαθαριστές Αναθεματισμένοι τι περισσότερο να καθαρίσετε ούτε η αξιοπρέπεια δεν έμεινε να σκοτίζει τα φανάρια που αναβοσβήνουν τρελαμένα από την έλλειψη Κι οι σκιές έχουν πιάσει ρίζες βαθιές γι’ αυτό, απελπισία, μην μου στέλνεις ραβασάκια (Απόσπασμα από την 17η μέρα)...

Ποιήματα...

...

Μια ποιητική συλλογή που ταξιδεύει τον αναγνώστη....

Ένας περι-ποιητής φυτών κρατώντας το ημερολόγιο (απόπειρας) επαναπατρισμού του. H χλωρίδα ως πρόσχημα, ανεξαρτήτως γεωγραφίας. Μια απέριττη φωτο-σύνθεση που μετασχηματίζει ανεπαίσθητα το φυτικό σε ανθρώπινο. Ερωτικές ταξιανθίες που ανασαίνουν, διψούν, (γεω)πονούν, φυλλορροούν και αναμετρώνται με τις ρίζες τους....

Στη σύγχρονη εβραϊκή ποίηση αντικρούεται συχνά η ρήση του Τζορτζ Σανταγιάνα ότι «ένας ποιητής δεν μπορεί να είναι μεγαλειώδης παρά μόνο αν γράφει στη γλώσσα του νανουρίσματος της μάνας του». Ο Γεουντά Αμιχάι ανήκει σε όσους έγραψαν μεγαλειώδη ποίηση σε μια γλώσσα που δεν ήταν η μητρική τους. Ο Αμιχάι, όπως και αρκετοί συγγραφείς και ποιητές της γενιάς του, εγκατέλειψε την πρώτη του γλώσσα για...

Η Παλαιστίνη πλασμένη από την αρχή με λέξεις, αυτή είναι η ποίηση του Μαχμούντ Νταρουίς. Η ατομική του ιστορία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το συλλογικό πεπρωμένο κι ένας ολόκληρος λαός αναγνωρίζει τον εαυτό του στη φωνή του ποιητή. Πλην όμως, ο Νταρουίς είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα αυτό, ένας σπουδαίος ποιητής, κι ύστερα Παλαιστίνιος, κι ύστερα Άραβας, κι ύστερα όνομα, καταγωγή, ρίζα. Και...

Ποίημα διάσημο στη γειτονιά του αφηγείται Το Διάσημο ποίημα δεν γράφτηκε αδιάλειπτα, αλλά σε ασυνεχείς, εναλλασσόμενες, διακοπτόμενες δόσεις, από τον Απρίλιο του 2023 έως τον Απρίλιο του 2024, στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική, τη Βό­ρειο Αμερική και σε μέρη όπως καφενεία, εστιατόρια, αεροδρόμια, λιμάνια, ξενοδοχεία, ταξί, λεωφορεία, βαπόρια, σε βεράντες και αυ­λές, στο διαμέρισμά μου στην...

38 ?δωσα π?ρα – ?δωσα π?ρα τί λίγος πο? μο? στάθηκεν ? βίος 49 Τί κέρδισε; ?λη τ? μέρα χασομέρισε πλένοντας ? βροχ? τ? σκιάχτρο 55 ?νεβαίνω στ? κλαδ? – «κι ?σ? πο? π?ς ?νάνθιστος» μ? κοροϊδεύει μι? μανόλια...

(πατ πατ με σόλα στο κενό) Αποκοιμιέται στην καρέκλα του μαγαζιού του Οι πελάτες γύρω του όλο πίνουν το ποτό τους –περιστέρια– Τα λιγοστά μακριά μαλλιά του γέρνουν μπροστά Γέρνει όλος σαν κουρασμένο δέντρο Το μαύρο του παλτό τον προστατεύει απ’ όλα αυτά που σκαρφαλώνουν στην πλάτη του Τα κλειδιά του πέφτουν Δεν ξυπνάει Το πέλμα του κινείται στον ρυθμό της μουσικής Ένα πατ πατ με σόλα στο...

Ένα βιβλίο με 46 «ποιήματα» (εντός εισαγωγικών) – 46 κειμενικές χειρονομίες που συνεχίζουν την πνευματική προσπάθεια του συγγραφέα τους εδώ και τρεις δεκαετίες: Την δημιουργία μιας νοητής κλωστής που να συνδέει τους ένοχους και χορτάτους ανθρώπους της Δύσης (ανάμεσά τους. φυσικά, και ο ίδιος ο συγγραφέας) με τον τρόμο και την απελπισία των πεινασμένων της γης....

Μια ποιητική συλλογή που σε ταξιδεύει στο Βερολίνο από την πρώτη σελίδα. Οι Εικο?νες απο? το Βερολι?νο ει?ναι μια τραγικη? εξομολο?γηση. Ει?ναι ε?να πολυ? προσωπικο? ημερολο?γιο, γυμνο? απο? περιττα? στολι?δια, ενο?ς νε?ου που χα?νει τη μητε?ρα του, χα?νει την πατρι?δα του, χα?νει την αθωο?τητα? του στο Βερολι?νο. Η συλλογη? διηγει?ται στο συ?νολο? της μια ιστορι?α και κα?θε ποι?ημα ει?ναι μια...

...

Έχουμε μάθει να λέμε ότι τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, υπάρχουν όμως και παραμύθια που απευθύνονται σε μεγάλους κι ίσως αυτά να είναι περισσότερα. Και ένας λογικός άνθρωπος μένει έκπληκτος μπροστά στα όσα παραμύθια πιστεύουν οι μεγάλοι. Εδώ όμως μιλάμε για πραγματικά παραμύθια. Παραμύθια γραμμένα από μεγάλους και πασίγνωστους Γερμανούς συγγραφείς. Πασίγνωστους στη χώρα τους, εδώ σε μας...

Γράφω, κόντρα στον χρόνο! Κομμάτια της ψυχής σημάδια της ύπαρξής μου. Στη νύχτα που έρχεται, δείγμα της πορείας μου απ’ όταν το φως μεσουρανούσε....

Γεννήθηκα στην εποχή που ο σπόρος του φυτρώνει, μ’ ακόμα κρύβεται στη γη, μη βγει και πέσει χιόνι. Ήμουν το πρώτο τους παιδί, το πρώτο τους εγγόνι. Μου τα ’πανε με τα πουλιά στην άκρη στο χωράφι. Μου τα ’πανε μες στη νυχτιά, με μόνο φως τ’ αστέρια. Μου τα ’πανε στην τσικουδιά, στον ίσκιο μες στ’ αλώνι. Μου τα ’πανε στη σιγαλιά των τζιτζικιών οι βόμβοι. Μου τα ’πανε στην κούραση, με λιγοστές...

Έχουμε μάθει να λέμε ότι τα παραμύθια είναι για τα παιδιά, υπάρχουν όμως και παραμύθια που απευθύνονται σε μεγάλους κι ίσως αυτά να είναι περισσότερα. Και ένας λογικός άνθρωπος μένει έκπληκτος μπροστά στα όσα παραμύθια πιστεύουν οι μεγάλοι. Εδώ όμως μιλάμε για πραγματικά παραμύθια. Παραμύθια γραμμένα από μεγάλους και πασίγνωστους Γερμανούς συγγραφείς. Πασίγνωστους στη χώρα τους, εδώ σε μας...

...