Ταξιδεύοντας Στα βάθη της στοργής διασχίζουμε το μονοπάτι του Έρωτος και εισερχόμαστε σε μια άβυσσο ξεχασμένων μαργαριταριών. Ακούμε τα λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν. Ενώ ξαναζούμε τις αναμνήσεις που χάθηκαν μέσα στην τρικυμία των καρδιών μας. Ένα τσουνάμι απογοήτευσης θα προτρέψει τα δεινά της αγάπης και την ενδόμυχη αναζήτηση. Τα Γράμματα, τα οποία παρέμειναν κρυφά, μετατρέπονται σε μια...
Ταξιδεύοντας Στα βάθη της στοργής διασχίζουμε το μονοπάτι του Έρωτος και εισερχόμαστε σε μια άβυσσο ξεχασμένων μαργαριταριών. Ακούμε τα λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν. Ενώ ξαναζούμε τις αναμνήσεις που χάθηκαν μέσα στην τρικυμία των καρδιών μας. Ένα τσουνάμι απογοήτευσης θα προτρέψει τα δεινά της αγάπης και την ενδόμυχη αναζήτηση. Τα Γράμματα, τα οποία παρέμειναν κρυφά, μετατρέπονται σε μια...
Με τη βεβαιότητα της συνέχειας και της επανάληψης έρχονται και φεύγουν οι εποχές, οι τέσσερις, ή όσες δεχόμαστε πως είναι. Από αυτή την ακολουθία των εποχών, που χρονικά και τοπικά έχει διαστάσεις και όρια, δημιουργείται μια άλλη εποχή. Ας την πούμε «Πέμπτη Εποχή». Η μόνη χωρίς όρια, έχει τη δυνατότητα του ταυτόχρονου και του ταυτότοπου στην άχρονη και άτοπη διάσταση της ανθρώπινης συνείδησης...
Με τη βεβαιότητα της συνέχειας και της επανάληψης έρχονται και φεύγουν οι εποχές, οι τέσσερις, ή όσες δεχόμαστε πως είναι. Από αυτή την ακολουθία των εποχών, που χρονικά και τοπικά έχει διαστάσεις και όρια, δημιουργείται μια άλλη εποχή. Ας την πούμε «Πέμπτη Εποχή». Η μόνη χωρίς όρια, έχει τη δυνατότητα του ταυτόχρονου και του ταυτότοπου στην άχρονη και άτοπη διάσταση της ανθρώπινης συνείδησης...
Μερικές φορές, οι λέξεις χρειάζονται έναν ρυθμό
ώστε να βρουν τον δρόμο τους
και να φέρουν την εξέγερση στο μυαλό σου?
εκεί ακριβώς γεννιέται η ποίησή μου....
Μερικές φορές, οι λέξεις χρειάζονται έναν ρυθμό
ώστε να βρουν τον δρόμο τους
και να φέρουν την εξέγερση στο μυαλό σου?
εκεί ακριβώς γεννιέται η ποίησή μου....
Τ Ο Π Α Τ Ω Μ Α
Έχει απασχολήσει την τέχνη επανειλημμένως.
Από τραγουδοποιούς, μέχρι stand-up comedians.
Και έχει τόσες, µα τόσες, εκδοχές.
Το πάτωμα.
Το πάτωμά της.
Το πάτωμα της κουζίνας.
Το πάτωμα του μπάνιου.
Το πάτωμα της ψυχής.
Το μωσαϊκό πάτωμα.
Το βιολογικό πάτωμα.
Το… vegan πάτωμα.
Κάθε πάτωμα.
Ξαπλωμένος στο πάτωμα για ένα µόνο πράγμα
μπορείς να ελπίζεις: να είναι...
Τ Ο Π Α Τ Ω Μ Α
Έχει απασχολήσει την τέχνη επανειλημμένως.
Από τραγουδοποιούς, μέχρι stand-up comedians.
Και έχει τόσες, µα τόσες, εκδοχές.
Το πάτωμα.
Το πάτωμά της.
Το πάτωμα της κουζίνας.
Το πάτωμα του μπάνιου.
Το πάτωμα της ψυχής.
Το μωσαϊκό πάτωμα.
Το βιολογικό πάτωμα.
Το… vegan πάτωμα.
Κάθε πάτωμα.
Ξαπλωμένος στο πάτωμα για ένα µόνο πράγμα
μπορείς να ελπίζεις: να είναι...
Η ποιητική συλλογή αποτελεί για τη δημιουργό ένα όνειρο ζωής που γίνεται πραγματικότητα. Η ποίηση ήταν και είναι πάντα η όασή της, το πνευματικό και συναισθηματικό της καταφύγιο, ο τρόπος να επικοινωνήσει συναισθήματα, ιδέες, σκέψεις και να λάβει πίσω τη ζεστασιά που δίνει το αίσθημα της αλληλοκατανόησης και της ταύτισης, του πνευματικού διαλόγου που ενώνει δυο ανθρώπους που έχουν μοιραστεί το...
Η ποιητική συλλογή αποτελεί για τη δημιουργό ένα όνειρο ζωής που γίνεται πραγματικότητα. Η ποίηση ήταν και είναι πάντα η όασή της, το πνευματικό και συναισθηματικό της καταφύγιο, ο τρόπος να επικοινωνήσει συναισθήματα, ιδέες, σκέψεις και να λάβει πίσω τη ζεστασιά που δίνει το αίσθημα της αλληλοκατανόησης και της ταύτισης, του πνευματικού διαλόγου που ενώνει δυο ανθρώπους που έχουν μοιραστεί το...
Η συλλογή (110 ποιήματα) γράφτηκε στο διάστημα 1.XII-27. XII.85. Η β? γραφή έγινε στο διάστημα 20-29.VII 1986. Η α/ γραφή στην Αθήνα και η β/ γραφή στο Καρλόβασι της Σάμου.
Τα χειρόγραφα ανακάλυψε η Maria Caracausi ανάμεσα στις εκδομένες συλλογές που βρίσκονται στα Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη. Εκείνη πρώτη δημοσίευσε τη συλλογή σε μια δίγλωσση έκδοση – στα ιταλικά και στα ελληνικά – που...
Η συλλογή (110 ποιήματα) γράφτηκε στο διάστημα 1.XII-27. XII.85. Η β? γραφή έγινε στο διάστημα 20-29.VII 1986. Η α/ γραφή στην Αθήνα και η β/ γραφή στο Καρλόβασι της Σάμου.
Τα χειρόγραφα ανακάλυψε η Maria Caracausi ανάμεσα στις εκδομένες συλλογές που βρίσκονται στα Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη. Εκείνη πρώτη δημοσίευσε τη συλλογή σε μια δίγλωσση έκδοση – στα ιταλικά και στα ελληνικά – που...
Τα χέρια μου,
κομμάτια ενός σώματος σε κρίση,
κρέμονται ελεύθερα στο πλάι.
Υφίστανται σε μια ιδανική συνθήκη αυτονομίας.
Νεκρά και ζωντανά μαζί.
Το χρώμα τους είναι ροζ
και συνεχίζουν να είναι μαλακά,
μα αποφάσισαν να τηρήσουν τον νόμο της σιωπής,
περιήλθαν σε κατάσταση ακινησίας, αδράνειας, αταραξίας,
μιας επικούρειας ευδαιμονίας.
Τα χέρια μου,
σύνορο και όριο μιας επικοινωνίας...
Τα χέρια μου,
κομμάτια ενός σώματος σε κρίση,
κρέμονται ελεύθερα στο πλάι.
Υφίστανται σε μια ιδανική συνθήκη αυτονομίας.
Νεκρά και ζωντανά μαζί.
Το χρώμα τους είναι ροζ
και συνεχίζουν να είναι μαλακά,
μα αποφάσισαν να τηρήσουν τον νόμο της σιωπής,
περιήλθαν σε κατάσταση ακινησίας, αδράνειας, αταραξίας,
μιας επικούρειας ευδαιμονίας.
Τα χέρια μου,
σύνορο και όριο μιας επικοινωνίας...
Σε όσους μου έδωσαν απλόχερα,
σε όσους μου πήραν απλόχερα,
...και τα δύο σε καλό μου βγήκαν.
Στους κουβαρντάδες και τους τσιγκούνηδες στην ψυχή όλης
της ζωής μου λοιπόν...
Στην υγειά σας!...
Σε όσους μου έδωσαν απλόχερα,
σε όσους μου πήραν απλόχερα,
...και τα δύο σε καλό μου βγήκαν.
Στους κουβαρντάδες και τους τσιγκούνηδες στην ψυχή όλης
της ζωής μου λοιπόν...
Στην υγειά σας!...
Πάντα επιστρέφουμε στις ίδιες ιστορίες, στα ίδια τραγούδια, στην ίδια διαδρομή. Απ’ τον ουρανό της Μαδρίτης ως τα προσφυγικά παραπήγματα και απ το Βελιγράδι ως την άκρη του κόσμου. Ακολουθώντας το κόκκινο νήμα της μνήμης, αναζητώντας τα ίχνη μιας παλιάς ουτοπίας. Βαδίζοντας στον δρόμο της ποίησης χτίζουμε στίχο στίχο τον δικό μας κόσμο. Έστω κι αν στον αιώνα των ξένων αργεί να ξημερώσει....
Πάντα επιστρέφουμε στις ίδιες ιστορίες, στα ίδια τραγούδια, στην ίδια διαδρομή. Απ’ τον ουρανό της Μαδρίτης ως τα προσφυγικά παραπήγματα και απ το Βελιγράδι ως την άκρη του κόσμου. Ακολουθώντας το κόκκινο νήμα της μνήμης, αναζητώντας τα ίχνη μιας παλιάς ουτοπίας. Βαδίζοντας στον δρόμο της ποίησης χτίζουμε στίχο στίχο τον δικό μας κόσμο. Έστω κι αν στον αιώνα των ξένων αργεί να ξημερώσει....
Αρκετά νωρίς, κατά τα χρόνια της μαθητείας μου, ανακάλυψα ότι το κέντρο της ύπαρξης κάθε ανθρώπου καθορίζεται από την ικανότητά του να αξιολογεί τη σχέση του με την πόλη. Για το λόγο αυτό, όταν έφτασε η ώρα να γράψω για την Αθηναϊκή πρωτεύουσα, ήταν ζωτικής σημασίας να προσδιορίσω πρωτίστως τη δική μου θέση απέναντι στην πατρογονική μου πατρίδα. Συνειδητοποίησα τότε ότι, στην αναζήτηση των...
Αρκετά νωρίς, κατά τα χρόνια της μαθητείας μου, ανακάλυψα ότι το κέντρο της ύπαρξης κάθε ανθρώπου καθορίζεται από την ικανότητά του να αξιολογεί τη σχέση του με την πόλη. Για το λόγο αυτό, όταν έφτασε η ώρα να γράψω για την Αθηναϊκή πρωτεύουσα, ήταν ζωτικής σημασίας να προσδιορίσω πρωτίστως τη δική μου θέση απέναντι στην πατρογονική μου πατρίδα. Συνειδητοποίησα τότε ότι, στην αναζήτηση των...
Πέμπτη 4 του Μπρυμαίρ,
νύκτα φάτνη σεισμών,
άστρων σπορά και πλώρη της νίκης.
Η σκέψη σπουδάζει απόψε το φως,
οι μνήμες κοιτάνε στη χώρα αυγή
κι ο Πίνδαρος στίχος τραγουδά τη Βαστίλη....
Πέμπτη 4 του Μπρυμαίρ,
νύκτα φάτνη σεισμών,
άστρων σπορά και πλώρη της νίκης.
Η σκέψη σπουδάζει απόψε το φως,
οι μνήμες κοιτάνε στη χώρα αυγή
κι ο Πίνδαρος στίχος τραγουδά τη Βαστίλη....
Στην ποιητική συλλογή «Το Ταξί των Σκέψεων» η ποίηση αναδύεται από τις πέτρινες αρτηρίες μιας μεγαλούπολης και τις αναπάντεχες στροφές της ζωής.
Μέσα από τα μάτια ενός ταξιτζή-φιλοσόφου, ανακαλύπτουμε την ποίηση στις καθημερινές στιγμές, από τα κόκκινα φανάρια μέχρι την ομορφιά ενός λουλουδιού που ανθίζει στην άκρη του δρόμου.
Η συλλογή είναι ένας ύμνος στη ζωή, απευθυνόμενη τόσο σε εκείνους...
Στην ποιητική συλλογή «Το Ταξί των Σκέψεων» η ποίηση αναδύεται από τις πέτρινες αρτηρίες μιας μεγαλούπολης και τις αναπάντεχες στροφές της ζωής.
Μέσα από τα μάτια ενός ταξιτζή-φιλοσόφου, ανακαλύπτουμε την ποίηση στις καθημερινές στιγμές, από τα κόκκινα φανάρια μέχρι την ομορφιά ενός λουλουδιού που ανθίζει στην άκρη του δρόμου.
Η συλλογή είναι ένας ύμνος στη ζωή, απευθυνόμενη τόσο σε εκείνους...
Ο?πως ο Alfieri και ο Foscolo, ο Κα?λβος δεν κα?νει καμι?α δια?κριση ανα?μεσα στην απο?λυτη μοναρχι?α και την τυραννι?δα. Αν η μοναρχι?α ει?ναι εξουσι?α ενο?ς μο?νο ανθρω?που, δεν μπορει? να ει?ναι παρα? τυραννι?δα, κατα? το ο?τι η σωστη? διακυβε?ρνηση απαιτει? την ισορροπι?α δυ?ο δυνα?μεων (του κυβερνω?ντος και των νο?μων), ισορροπι?α που σημαι?νει την α?ρνηση της απο?λυτης εξουσι?ας του...
Ο?πως ο Alfieri και ο Foscolo, ο Κα?λβος δεν κα?νει καμι?α δια?κριση ανα?μεσα στην απο?λυτη μοναρχι?α και την τυραννι?δα. Αν η μοναρχι?α ει?ναι εξουσι?α ενο?ς μο?νο ανθρω?που, δεν μπορει? να ει?ναι παρα? τυραννι?δα, κατα? το ο?τι η σωστη? διακυβε?ρνηση απαιτει? την ισορροπι?α δυ?ο δυνα?μεων (του κυβερνω?ντος και των νο?μων), ισορροπι?α που σημαι?νει την α?ρνηση της απο?λυτης εξουσι?ας του...
ΤΑΞΙΔΙ ΨΥΧΗΣ
Ακολουθώ τα χτυποκάρδια μου.
Χάνομαι στους διαδρόμους του νου μου.
Συνουσιάζομαι με τα θέλω μου.
Πιάνω τον παλμό των ανθρώπων.
Ερευνώ τις πολύπλοκες ψυχές.
Κι εξοστρακίζομαι....
ΤΑΞΙΔΙ ΨΥΧΗΣ
Ακολουθώ τα χτυποκάρδια μου.
Χάνομαι στους διαδρόμους του νου μου.
Συνουσιάζομαι με τα θέλω μου.
Πιάνω τον παλμό των ανθρώπων.
Ερευνώ τις πολύπλοκες ψυχές.
Κι εξοστρακίζομαι....
Ιφιγένεια
Η Κλυταιμνήστρα αλευρώνει ψάρια
Τα τηγανίζει με λάδι της ελιάς
Βάζει δυο σ’ ένα πιατάκι
«Έλα, φάε μια μπουκιά»
λέει στην ανόρεχτη Ιφιγένεια
«Έχουμε δρόμο αύριο»
Η κόρη κόβει τις ουρές
Ταΐζει το γατί που είναι στα πόδια της
«Δεν θα τ’ αντέξω να δω τον πατέρα
να χαμηλώνει το βλέμμα
μπροστά σε τόσους άντρες πάνοπλους
βρόμικους αγριεμένους
που τάχα περιμένουνε να δούνε...
Ιφιγένεια
Η Κλυταιμνήστρα αλευρώνει ψάρια
Τα τηγανίζει με λάδι της ελιάς
Βάζει δυο σ’ ένα πιατάκι
«Έλα, φάε μια μπουκιά»
λέει στην ανόρεχτη Ιφιγένεια
«Έχουμε δρόμο αύριο»
Η κόρη κόβει τις ουρές
Ταΐζει το γατί που είναι στα πόδια της
«Δεν θα τ’ αντέξω να δω τον πατέρα
να χαμηλώνει το βλέμμα
μπροστά σε τόσους άντρες πάνοπλους
βρόμικους αγριεμένους
που τάχα περιμένουνε να δούνε...