Στον απόηχο της Πανδημίας και στη σκιά δύο πολέμων, το Μαύρο χαϊκού εστιάζει στην ευθραυστότητα κάθε σιγουριάς, τις ρωγμές στην ασφάλεια, την προδοσία της συνήθειας, τα τυφλά σημεία της θεωρίας και τον πανικό της λογικής, τις οφθαλμαπάτες του αυτονόητου και τις ταχυδακτυλουργικές ικανότητες να ξεγελάμε τον εαυτό μας. Διερευνά εκ νέου και με εμμονή την πραγματικότητα μέσα και...
Στον απόηχο της Πανδημίας και στη σκιά δύο πολέμων, το Μαύρο χαϊκού εστιάζει στην ευθραυστότητα κάθε σιγουριάς, τις ρωγμές στην ασφάλεια, την προδοσία της συνήθειας, τα τυφλά σημεία της θεωρίας και τον πανικό της λογικής, τις οφθαλμαπάτες του αυτονόητου και τις ταχυδακτυλουργικές ικανότητες να ξεγελάμε τον εαυτό μας. Διερευνά εκ νέου και με εμμονή την πραγματικότητα μέσα και...
Όσα θα σας μεταφέρω έχουν τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος: Εμείς, οι απόγονοι ατροφικών φτερών, είμαστε αποκλεισμένοι στο Ποτάμι της Παραδοχής. Η μόνη διέξοδος για τις ασθενικές μας καρδιές, μετά από αλλεπάλληλα αποτυχημένα χειρουργεία, βρίσκεται στην Πόλη Οδύνη. Ο δρόμος προς την Πόλη είναι δύσβατος και επικίνδυνος, μα πρέπει να φτάσουμε εκεί πάση θυσία. Ένας από εμάς δραπέτευσε κρυφά ένα...
Όσα θα σας μεταφέρω έχουν τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος: Εμείς, οι απόγονοι ατροφικών φτερών, είμαστε αποκλεισμένοι στο Ποτάμι της Παραδοχής. Η μόνη διέξοδος για τις ασθενικές μας καρδιές, μετά από αλλεπάλληλα αποτυχημένα χειρουργεία, βρίσκεται στην Πόλη Οδύνη. Ο δρόμος προς την Πόλη είναι δύσβατος και επικίνδυνος, μα πρέπει να φτάσουμε εκεί πάση θυσία. Ένας από εμάς δραπέτευσε κρυφά ένα...
Ουδέποτε οι λέξεις από µόνες τους διέπραξαν αδικήµατα.
Καµία λέξη δε φορτίζεται µονάχη
όταν βρίσκεται στ’ απόκρυφα της µνήµης µέρη·
µόνο όταν πλαγιάζει δίπλα στην κατάλληλη
δηµιουργούνται τα εγκλήµατα.
Φερειπείν, ποτέ κανέναν δεν έβλαψε η φράση
«κρεµάω τα ρούχα στην απλώστρα»
Από την άλλη, η φράση «τα όνειρά µου κρεµάστηκαν στη θηλιά του ρεαλισµού»
συνιστά οµολογία αξιόποινης πράξης.
Ειδικά αν...
Ουδέποτε οι λέξεις από µόνες τους διέπραξαν αδικήµατα.
Καµία λέξη δε φορτίζεται µονάχη
όταν βρίσκεται στ’ απόκρυφα της µνήµης µέρη·
µόνο όταν πλαγιάζει δίπλα στην κατάλληλη
δηµιουργούνται τα εγκλήµατα.
Φερειπείν, ποτέ κανέναν δεν έβλαψε η φράση
«κρεµάω τα ρούχα στην απλώστρα»
Από την άλλη, η φράση «τα όνειρά µου κρεµάστηκαν στη θηλιά του ρεαλισµού»
συνιστά οµολογία αξιόποινης πράξης.
Ειδικά αν...
Η ποιητική συλλογή αναφέρεται στο πιο παλιό μαγικό χαλί της ανθρωπότητας που είναι η γη που πατάμε, αυτή είναι που μας ταξιδεύει στο σύμπαν αέναα και χρειάζεται τη φροντίδα μας.
Η αγάπη για τη γη που μας γέννησε, η αγάπη για το περιβάλλον και την προστασία του, η αναζήτηση για το νόημα του σύμπαντος, μέσ’ από την αυθόρμητη δημιουργία ενός καλλιτέχνη, είναι τα κίνητρα και το καύσιμο αυτού του...
Η ποιητική συλλογή αναφέρεται στο πιο παλιό μαγικό χαλί της ανθρωπότητας που είναι η γη που πατάμε, αυτή είναι που μας ταξιδεύει στο σύμπαν αέναα και χρειάζεται τη φροντίδα μας.
Η αγάπη για τη γη που μας γέννησε, η αγάπη για το περιβάλλον και την προστασία του, η αναζήτηση για το νόημα του σύμπαντος, μέσ’ από την αυθόρμητη δημιουργία ενός καλλιτέχνη, είναι τα κίνητρα και το καύσιμο αυτού του...
Στον Παράδεισο θα είμαστε τέλειοι
Θα τα ξέρουμε όλα,
εκτός από το ότι θα είμαστε τέλειοι
Και θα ακούμε κάθε βράδυ
το τραγούδι ενός ακόμα πιο τέλειου από μας
θεού αηδονιού
Και όλα αυτά θα κρατήσουν για πάντα...
Στον Παράδεισο θα είμαστε τέλειοι
Θα τα ξέρουμε όλα,
εκτός από το ότι θα είμαστε τέλειοι
Και θα ακούμε κάθε βράδυ
το τραγούδι ενός ακόμα πιο τέλειου από μας
θεού αηδονιού
Και όλα αυτά θα κρατήσουν για πάντα...
Είναι ο έρωτας φωτεινός ή σκοτάδι; Η μούσα είναι περίπλοκα ποθητή ή απλοϊκή;
Το διασχιστικό παράδοξο της εμμονής, όταν όλα παίζονται στην κόψη του in vivo με όρους cinema verite, μεταξύ Ντέιβιντ Λιντς και Αντρέι Ταρκόφσκι.
H υπαρξιακή έπαρση, ο ναρκισσισμός, η λαγνεία και το υπέρλαμπρο πρόσωπο της μούσας στο τραπέζι του χειρουργείου δίχως αύριο.
Μελανό σέπια και κιάρο σκούρο ταυτοχρόνως.
Τα...
Είναι ο έρωτας φωτεινός ή σκοτάδι; Η μούσα είναι περίπλοκα ποθητή ή απλοϊκή;
Το διασχιστικό παράδοξο της εμμονής, όταν όλα παίζονται στην κόψη του in vivo με όρους cinema verite, μεταξύ Ντέιβιντ Λιντς και Αντρέι Ταρκόφσκι.
H υπαρξιακή έπαρση, ο ναρκισσισμός, η λαγνεία και το υπέρλαμπρο πρόσωπο της μούσας στο τραπέζι του χειρουργείου δίχως αύριο.
Μελανό σέπια και κιάρο σκούρο ταυτοχρόνως.
Τα...
Η Επιστροφή των μαρμάρων, έβδομο ποιητικό βιβλίο του βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών ποιητή Χάρη Ιωσήφ, αποτελεί ένα πρωτότυπο όσο και τολμηρό εγχείρημα να «ενοποιηθούν» και να «αποκατασταθούν» τα αριστουργήματα της Ζωφόρου του Παρθενώνα στη φυσική τους θέση και σειρά με όχημα την ποίηση. Ο Ιωσήφ επιλέγει να άρει την ιστορική αδικία του κατακερματισμού του μαρμάρων με τον ποιητικό του λόγο,...
Η Επιστροφή των μαρμάρων, έβδομο ποιητικό βιβλίο του βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών ποιητή Χάρη Ιωσήφ, αποτελεί ένα πρωτότυπο όσο και τολμηρό εγχείρημα να «ενοποιηθούν» και να «αποκατασταθούν» τα αριστουργήματα της Ζωφόρου του Παρθενώνα στη φυσική τους θέση και σειρά με όχημα την ποίηση. Ο Ιωσήφ επιλέγει να άρει την ιστορική αδικία του κατακερματισμού του μαρμάρων με τον ποιητικό του λόγο,...
Πατέρας Ατρειδών
Με κάθε ευκαιρία οι άντρες
αλλάζουν τον αιώνα τους,
από θηρευτές σε δάση με φωτιές
τα μάγουλά τους μουσκεύουν
με δάκρυα τιρκουάζ.
Ποθούν τις πεθαμένες μάνες τους.
Μυρίζουν το αίμα της γέννας τους
και μασούν ωμό κρέας
ξεχνώντας τα βογγητά των ζώων.
Νάρκισσοι των σχολικών εορτών
απαγγέλουν ποιήματα για μνηστήρες
ομηρικούς.
Παίζουν σε θεατρικούς μονολόγους
συνήθως την...
Πατέρας Ατρειδών
Με κάθε ευκαιρία οι άντρες
αλλάζουν τον αιώνα τους,
από θηρευτές σε δάση με φωτιές
τα μάγουλά τους μουσκεύουν
με δάκρυα τιρκουάζ.
Ποθούν τις πεθαμένες μάνες τους.
Μυρίζουν το αίμα της γέννας τους
και μασούν ωμό κρέας
ξεχνώντας τα βογγητά των ζώων.
Νάρκισσοι των σχολικών εορτών
απαγγέλουν ποιήματα για μνηστήρες
ομηρικούς.
Παίζουν σε θεατρικούς μονολόγους
συνήθως την...
Ο ποιητής …γράφει και ξεγράφει με αφυπνιστικό χώμα και νερό / … / τα μελοδραματικά σύντομα απομνημονεύματά του / κι ό,τι φαντάστηκε υπάρχοντας αντικαλλιγραφικώς / ρίχνοντάς τα στο φωτεινό λεξικό των αλληγοριών / και στα παραλειπόμενα των ανθρώπινων καλενδών
Κομπόδεμα αισθητό το ανύπαρκτο και το υπαρκτό / στο ύστατο μονοπάτι των ζωντανών και των νεκρών / δώρο είναι αντιφατικό απ’ το λαβυρινθικό...
Ο ποιητής …γράφει και ξεγράφει με αφυπνιστικό χώμα και νερό / … / τα μελοδραματικά σύντομα απομνημονεύματά του / κι ό,τι φαντάστηκε υπάρχοντας αντικαλλιγραφικώς / ρίχνοντάς τα στο φωτεινό λεξικό των αλληγοριών / και στα παραλειπόμενα των ανθρώπινων καλενδών
Κομπόδεμα αισθητό το ανύπαρκτο και το υπαρκτό / στο ύστατο μονοπάτι των ζωντανών και των νεκρών / δώρο είναι αντιφατικό απ’ το λαβυρινθικό...
ΑΝΑΘΕΜΑ
Το παιδί
πρέπει να βγει από την σπηλιά
δεν είναι εκεί η θέση του
το παιδί
πρέπει να παίζει με λουλούδια
να τιτιβίζει στον άνεμο
να χαίρεται
να γελά
να ζει
Ανάθεμα στους εχθρούς του
νόμιζαν μικρό σαν είναι
πως θα το τσακίσουν
γελάστηκαν
όλοι εμείς ξάγρυπνοι
πάνω από το πνεύμα μας
θα περάσουν
όλα τα τέρατα της γης
που τολμούν
παιδιά να αγγίζουν
Χρέος μας
όχι για...
ΑΝΑΘΕΜΑ
Το παιδί
πρέπει να βγει από την σπηλιά
δεν είναι εκεί η θέση του
το παιδί
πρέπει να παίζει με λουλούδια
να τιτιβίζει στον άνεμο
να χαίρεται
να γελά
να ζει
Ανάθεμα στους εχθρούς του
νόμιζαν μικρό σαν είναι
πως θα το τσακίσουν
γελάστηκαν
όλοι εμείς ξάγρυπνοι
πάνω από το πνεύμα μας
θα περάσουν
όλα τα τέρατα της γης
που τολμούν
παιδιά να αγγίζουν
Χρέος μας
όχι για...
«Μπαίνοντας στη θάλασσα» είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της Νάντιας Σαμαρά και αποτελείται από 35 ποιήματα που γράφτηκαν σε διάστημα μιας δεκαετίας. Τα ποιήματα αντανακλούν σκέψεις, συναισθήματα και ανησυχίες που αποτυπώνονται στη μορφή της ποίησης. Η θεματολογία ποικίλει, αγγίζοντας από τις προσωπικές αναζητήσεις και τις κοινωνικές παρατηρήσεις μέχρι τις βαθύτερες...
«Μπαίνοντας στη θάλασσα» είναι η πρώτη ποιητική συλλογή της Νάντιας Σαμαρά και αποτελείται από 35 ποιήματα που γράφτηκαν σε διάστημα μιας δεκαετίας. Τα ποιήματα αντανακλούν σκέψεις, συναισθήματα και ανησυχίες που αποτυπώνονται στη μορφή της ποίησης. Η θεματολογία ποικίλει, αγγίζοντας από τις προσωπικές αναζητήσεις και τις κοινωνικές παρατηρήσεις μέχρι τις βαθύτερες...
Αφιερωμένο σε αυτούς που έχουν ερωτική διάθεση και σε όσους ψάχνουν να την βρουν…
Σε όλες τις μπλοκαρισμένες λίμπιντο…
Στους φίλους που έχασα, απέρριψα, σε αυτούς που με άντεξαν και με αντέχουν ακόμα και στους καινούργιους που ίσως καταφέρω να κάνω…
Αφιερωμένο σε όλα τα μαγκάκια που προσπαθούν να μην εκφυλιστούν και στα κορίτσια που ψάχνουν ένα ταίρι να τους νοιάζεται…
Αφιερωμένο και σε μένα...
Αφιερωμένο σε αυτούς που έχουν ερωτική διάθεση και σε όσους ψάχνουν να την βρουν…
Σε όλες τις μπλοκαρισμένες λίμπιντο…
Στους φίλους που έχασα, απέρριψα, σε αυτούς που με άντεξαν και με αντέχουν ακόμα και στους καινούργιους που ίσως καταφέρω να κάνω…
Αφιερωμένο σε όλα τα μαγκάκια που προσπαθούν να μην εκφυλιστούν και στα κορίτσια που ψάχνουν ένα ταίρι να τους νοιάζεται…
Αφιερωμένο και σε μένα...
Αναπάντεχα,
απότομα,
με μιας,
χωρίς αναστολή,
χωρίς δεύτερη σκέψη,
χωρίς φρένο,
χωρίς φόβο,
άτσαλα,
απρόσεκτα,
γίνανε οι δύο ένα.
Και σε μια στιγμή που κράτησε έναν αιώνα,
με μια κίνηση οριστική,
σα τον μπαλτά που σκάει στο ξύλο,
σα τον κεραυνό που σκάει στη γη,
σα την πληγή που κακοφόρμισε,
βίαια,
το ένα έμεινε μισό.
Μια διαδρομή από το φως στο σκοτάδι.
Ένα ταξίδι από τη γέννηση ως την...
Αναπάντεχα,
απότομα,
με μιας,
χωρίς αναστολή,
χωρίς δεύτερη σκέψη,
χωρίς φρένο,
χωρίς φόβο,
άτσαλα,
απρόσεκτα,
γίνανε οι δύο ένα.
Και σε μια στιγμή που κράτησε έναν αιώνα,
με μια κίνηση οριστική,
σα τον μπαλτά που σκάει στο ξύλο,
σα τον κεραυνό που σκάει στη γη,
σα την πληγή που κακοφόρμισε,
βίαια,
το ένα έμεινε μισό.
Μια διαδρομή από το φως στο σκοτάδι.
Ένα ταξίδι από τη γέννηση ως την...
Δες, μεγάλωσα.
Η πλάτη μου αντέχει τα χτυπήματα.
Μην το ρισκάρεις, εκεί σημάδι καλό πρέπει.
Στόχευσε μπροστά, στο στέρνο.
Ευθύβολα.
Σιγά σιγά κάνε μονάχα,
μην σε βρεις και σε σκοτώσεις....
Δες, μεγάλωσα.
Η πλάτη μου αντέχει τα χτυπήματα.
Μην το ρισκάρεις, εκεί σημάδι καλό πρέπει.
Στόχευσε μπροστά, στο στέρνο.
Ευθύβολα.
Σιγά σιγά κάνε μονάχα,
μην σε βρεις και σε σκοτώσεις....
Η Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης είναι μια προσεκτικά επιμελημένη συλλογή στην οποία αρχαίοι ψίθυροι συναντούν τις σύγχρονες φωνές και οι στίχοι αποπνέουν διαχρονική ομορφιά και συγκινητική σκέψη. Μέσα στις σελίδες της ανθολογίας θα βρείτε θέματα στην ποίηση που μαρτυρούν τη στιβαρότητα του ελληνικού πνεύματος, την ουσία του πολιτισμού, το βάθος της ιστορίας και τη ζωντάνια του παρόντος....
Η Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης είναι μια προσεκτικά επιμελημένη συλλογή στην οποία αρχαίοι ψίθυροι συναντούν τις σύγχρονες φωνές και οι στίχοι αποπνέουν διαχρονική ομορφιά και συγκινητική σκέψη. Μέσα στις σελίδες της ανθολογίας θα βρείτε θέματα στην ποίηση που μαρτυρούν τη στιβαρότητα του ελληνικού πνεύματος, την ουσία του πολιτισμού, το βάθος της ιστορίας και τη ζωντάνια του παρόντος....
Η πόλη είναι πέρα από χώρος και ζωντανός οργανισμός. Τι κάνει, όμως, την πόλη πόλη; πώς κινούνται οι άνθρωποι μέσα σε αυτή; και ποιες είναι οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους; Η ποιητική συλλογή έρχεται για να θέσει αυτά και διάφορα άλλα ερωτήματα αλλά και για να προτείνει απαντήσεις. Αναπτύσσει έναν διάλογο, τόσο με την αρχαιότητα και τα σύμβολά της, όσο και με τη σύγχρονή μας εποχή...
Η πόλη είναι πέρα από χώρος και ζωντανός οργανισμός. Τι κάνει, όμως, την πόλη πόλη; πώς κινούνται οι άνθρωποι μέσα σε αυτή; και ποιες είναι οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους; Η ποιητική συλλογή έρχεται για να θέσει αυτά και διάφορα άλλα ερωτήματα αλλά και για να προτείνει απαντήσεις. Αναπτύσσει έναν διάλογο, τόσο με την αρχαιότητα και τα σύμβολά της, όσο και με τη σύγχρονή μας εποχή...
Πάντα νοσταλγώντας το παρελθόν, πάντα με φόβο του θανάτου, προορισμός και κατάληξη των παρατηρητών είναι ο χώρος της ακινησίας. Χωρίς την έξαψη των πρώιμων ανακαλύψεων, άνθρωποι και τοπία ξεφεύγουν από τα χέρια τους όταν αυτά επιχειρούν να αγγίξουν και τοποθετούνται σταθερά στην απόσταση από την οποία είναι οριακά δυνατό να φτάσει η οσμή της ουσίας τους.
Χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια επίσημη...
Πάντα νοσταλγώντας το παρελθόν, πάντα με φόβο του θανάτου, προορισμός και κατάληξη των παρατηρητών είναι ο χώρος της ακινησίας. Χωρίς την έξαψη των πρώιμων ανακαλύψεων, άνθρωποι και τοπία ξεφεύγουν από τα χέρια τους όταν αυτά επιχειρούν να αγγίξουν και τοποθετούνται σταθερά στην απόσταση από την οποία είναι οριακά δυνατό να φτάσει η οσμή της ουσίας τους.
Χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια επίσημη...